Кіріспе

Людмила Марковна Гурченко (12 қараша 1935 – 30 наурыз 2011) – совет және ресейлік актриса, әнші және артист. 1983 жылы КСРО-ның халық артисі құрметті атағы берілді.

Өмірбаян

Людмила Гурченко 1935 жылы КСРО-ның Харьков қаласында (қазіргі Украина) Марк Гаврилович Гурченков (1898–1973) және Елена Александровна Симонова Гурченкова (1917–1999) отбасында дүниеге келді. Оның әкесі орыс шаруа отбасынан шыққан, ал анасы орыс дворянынан тегін алатын. Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін олар Мордвиновский көшесіндегі 17-үйдің (қазіргі Гурченко көшесінің 7-үйі) бірінші қабатындағы бір бөлмелі пәтерде тұрды. Сол кезде олардың ата-анасы Харьков филармониясында жұмыс істеді. Марк Гурченко баян (орыс аккордеоны) ойнаумен белгілі болды. Гурченко балалық шағының бір бөлігін Германияның КСРО-ны басып алу кезінде туған қаласында анасымен өткізді, ал әкесі әскерге шақырылып, концерттік бригадасымен бірге соғыстан аман қалды. Неміс әскері Харьковтан шыққаннан кейін Гурченко жергілікті Бетховен атындағы музыка мектебіне емтихан берді, онда ол «Витя Черевичкин туралы» әнді ишараттармен орындады және актерлік бөлімге қабылданды. Ол Мәскеуге көшіп, Герасимов атындағы кинематография институтына түсті. 21 жасында, 1956 жылы Эльдар Рязановтың режиссерлік дебюті «Карнавал түнінде» фильмінде ойнағаннан кейін Гурченко бірден атаққа ие болды. Келесі екі жыл бойы ол «Карнавал түнінде» музыкалық қойылымдарымен елдің барлық аймандарында гастрольде болып, көптеген жанкүйерлерді тартты. Алайда, кеңестік мәдени орта оның стилін тым батыстық және советтік стандарттарға сай емес деп санады. Ол концерттері үшін мемлекет белгілеген жалақыдан артық төлем алғаны үшін айыпталды. Ол бірнеше беделді советтік басылымдарда, соның ішінде «Чечетка налево» («Комсомольская правда», 1957) және «Досифеевские нравы» («Огонек», 1958) журналдарында қаржылық тәртіпсіздіктерге және патриотизмнің жетіспеушілігіне қатысты сынап жазбалардың нысаны болды. 1958 жылы Людмиланың қатысуымен тағы бір мюзикл – «Гитаралы қыз» шықты, ол бұл сын мақалалар жарық көрмес бұрын түсірілген болатын. Мюзикл кеңінен көрсетілмеді және кассалық сәтсіздікке ұшырады. Гурченко Харьковтағы неміс оккупациясы кезіндегі және актерлік мансабының басындағы өмірі туралы кітап жазды. 2010 жылы ол «Отан алдындағы еңбегі үшін» орденінің 2-дәрежесімен марапатталды (ол 2000 жылы осы орденнің 4-дәрежесімен және 2005 жылы 3-дәрежесімен марапатталған), бұл посткеңестік Ресейдегі ең жоғары мемлекеттік наградалардың бірі (3- және 2-дәрежелі ордендер өте сирек ерекшеленген тұлғаларға беріледі, ал 1-дәрежелі орден Ресей Президентінің қолында номиналды түрде болады). 70 жасқа келгенде де ол концерттер беріп, салтанатты шараларға қатысты. Оның екінші некесінен екі немересі және бір шөбересі бар. 2011 жылдың 14 ақпанында Гурченко үйінің жанында құлап, жамбасын сындырды. Ол ауруханаға жеткізіліп, келесі күні операция жасалды. 30 наурызда өкпелік эмболия салдарынан денсаулығы нашарлап, сол күні кешке қайтыс болды. Ол бірнеше күннен кейін Новодевичье зиратында (Мәскеу) азаматтық жоралармен жерленді.