Кіріспе

Американдық теориялық компьютер ғалымы (1954 жылы туған)

Майкл Фредрик Сипсер (17 қыркүйек 1954 жылы туған) – американдық теориялық компьютер ғалымы, есептеу күрделілігі теориясына үлкен үлес қоскан. Қолданбалы математика профессоры және Массачусетс технология институтының ғылым деканы болды.

Өмірбаян

Сипсер Бруклинде (Нью-Йорк) туып өсті, 12 жасында Освегоға (Нью-Йорк) көшіп келді. 1974 жылы Корнелл университетінде математика мамандығы бойынша бакалавр дәрежесін, ал 1980 жылы Берклидегі Калифорния университетінде Мануэль Блумның жетекшілігімен инженерлік ғылымдар докторы дәрежесін алды. 1979 жылы MIT-тің Компьютерлік ғылымдар зертханасына ғылыми әріптес ретінде қабылданды, содан кейін Сан-Хоседегі IBM Research-та ғылыми қызметкер болып жұмыс істеді. 1980 жылы MIT факультетіне қосылды. 1985–1986 оқу жылында Берклидегі Калифорния университетінің факультетінде болды, сосын MIT-ге қайтып келді. 2004 жылдан 2014 жылға дейін MIT математика бөлімінің меңгерушісі қызметін атқарды. 2013 жылы MIT School of Science-тің уақытша деканы, 2014 жылы декан болып тағайындалды. 2020 жылға дейін декан қызметін атқарды, одан кейін Нергис Мавалвала оның орнына келді. Ол Америка өнер және ғылым академиясының мүшесі. 2015 жылы ол "күрделілік теориясына қосқан үлесі және математикалық қауымдастыққа көрсеткен қызметі үшін" Америка математикалық қоғамының мүшесі болып сайланды. 2017 жылы ACM Fellow болып сайланды.

Ғылыми мансап

Sipser алгоритмдер мен күрделілік теориясы саласындағы маман, атап айтқанда тиімді қателерді түзету кодтары, интерактивті дәлелдеу жүйелері, кездейсоқтық, кванттық есептеулер және проблемалардың ішкі есептеу қиындықтарын анықтау. Ол Меррик Фурст пен Джеймс Б. Сакспен бірлесіп жазған мақаласында схема күрделілігі үшін суперполиномдық төменгі шекараны дәлелдеу үшін ықтималдық шектеу әдісін енгізді. Олардың нәтижесі кейіннен Эндрю Яо мен Йохан Хостадтың жұмысымен экспоненциалды төменгі шекараға дейін жақсартылды. Алғашқы дерандомизация теоремасында Сипсер BPP полиномдық иерархияның ішінде екенін көрсетті, бұл теорема кейіннен Питер Гач пен Клеменс Лаутманмен жақсартылып, қазір Сипсер-Гач-Лаутман теоремасы деп аталады. Сипсер экспандерлік графиктер мен дерандомизация арасындағы байланысты да анықтады. Ол және оның докторанты Дэниел Спилман экспандерлік графиктерді қолдана отырып, экспандерлік кодтарды ұсынды. Сонымен қатар, Сипсер, бірге оқыған әріптесі Дэвид Лихтенштейнмен Go ойынының PSPACE қиын екенін дәлелдеді. Кванттық есептеу теориясында ол Эдвард Фархи, Джеффри Голдстон және Сэмюэл Гутманмен бірлесіп адиабатикалық алгоритмді енгізді. Сипсер P және NP мәселесіне ұзақ уақыттан бері қызығушылық танытып келеді. 1975 жылы ол Леонард Адлеманмен P≠NP екенін дәлелдейтін шешім ХХ ғасырдың соңына дейін табылатынына бір унция алтынға тіл білдірді. 2000 жылы Сипсер Адлеманға американдық «Алтын Бүркіт» монетасын жіберді, себебі мәселе әлі де шешілмеген (және қазірге дейін шешілмеген).

Ерекше кітаптар

Сипсер – теориялық компьютерлік ғылымға арналған «Есептеу теориясына кіріспе» оқулығының авторы.

Жеке өмір

Сипсер әйелі Иннамен бірге Массачусетс штатының Кембридж қаласында тұрады. Оның екі баласы бар: Нью-Йорк университетін бітірген Рэйчел деген қызы және MIT-тен бітірген кіші ұлы Аарон бар.