Эрик Рональд Прист: Күннің магниттік құбылыстарын зерттеуші математик

Кіріспе

Британдық математик Эрик Рональд Прист (7 қараша 1943 жылы туған) – Сент-Эндрюс университетінің зейнеткер профессор. Бұрын ол Грегори математика кафедрасының профессоры және епископ Уордлоу профессоры қызметін атқарған.

Мансап және зерттеу

Прайст – Күн магнитогидродинамикасының (немесе қысқаша MHD) танымал маманы, Күннің магнит өрісі мен оның плазмалық ішкі немесе атмосферасы арасындағы нәзік және көбінесе сызықтық емес өзара әрекеттесуді зерттейді. Прайст – қолданбалы математик және қазіргі уақытта Сент-Эндрюстегі зерттеу тобымен бірге күн дақтары, короналық қызу, толқын таралуы, магниттік қайта қосылу, магниттік тұрақсыздықтар, магниттік құрылымдар және гелиосейсмология сияқты көптеген күн құбылыстарын зерттеуде. Бұл математикалық модельдеу әдістері мен SoHO, Yohkoh және TRACE сияқты спутниктерден, сондай-ақ Kitt Peak және Big Bear сияқты жердегі обсерваториялардан алынған деректерді пайдалану арқылы жүзеге асырылады. 2000 жылы ол Гарвард университетінде Джеймс Артур сыйлығының лекторы болды. Профессор Прист зерттеулері үшін көптеген академиялық наградалар алды, оның ішінде Американдық астрономиялық қоғамның Хейл сыйлығы (2002) және сол жылы Корольдік қоғамның мүшесі болып сайланды. Ол күн физикасы қауымдастығында магниттік қайта қосылудың көптеген күн құбылыстарын қозғау маңыздылығын және күн короналық қызу мәселесін түсіндірудегі жақтас ретінде танымал. Қолданбалы математик ретінде оның зерттеу қызығушылықтары Күн атмосферасындағы плазмалармен және экзотикалық ғарыштық нысандармен магнит өрістерінің өзара әрекеттесуінің нәзік және күрделі жолдары үшін математикалық модельдер құруды қамтиды. Ол, әсіресе, Күннің коронасы қалай бірнеше миллион градусқа дейін қызып, магниттік энергия күн жарқылында басқа формаларға қалай айналатынын түсінуге тырысады. Ғылым мен дін саласында ол Ислам мен христиан діні арасындағы диалог пен түсіністікті ынталандырудың маңыздылығын сезінеді және жақында Египеттің Александрия қаласындағы 850 мектеп оқушысына ғылым мен мәдениет туралы лекция оқыды. Сондай-ақ, ол Сент-Эндрюсте христиандық пен ғылым арасындағы керістер туралы уағыз айтты және "Шығармашылық және қиял" конференциясында "Ғылымдағы шығармашылық" тақырыбында сөз сөйледі. Ол жергілікті Англикан шіркеуінде белсенді және дөңгелек тебуді, бридж ойнауды, хорларда ән айтуды және әйелі Клэрмен және төрт баласымен уақыт өткізуді ұнатады. 2010 жылы ол толық уақытты оқытудан зейнеткерлікке шықты және 2011 жылы екі жылдық Leverhulme Emeritus стипендиясын алды. Математика және статистика мектебінің профессор-эмиритусы ретінде Сент-Эндрюспен байланысын сақтап, зерттеу жұмыстарында белсенді. 2020 жылы Прайст Еуропалық физикалық қоғамнан "көп жылдық жетекшілік, оқушыларды тәрбиелеу, анықтамалық оқулықтар жазу және күн магнитогидродинамикасының негізгі тақырыптарына, әсіресе күн атмосферасындағы магниттік қайта қосылу және күн короналық қызуға қосқан үлесі үшін" ESPD аға сыйлығын алды.

Priest is a recognised authority in solar magnetohydrodynamics (or MHD for short), the study of the subtle, and often nonlinear, interaction between the Sun's magnetic field and its plasma interior or atmosphere, treated as a continuous medium. Priest is an applied mathematician and, along with the other members of his research group at St Andrews, is currently investigating a large number of solar phenomena, including sunspots, coronal heating, wave propagation, magnetic reconnection, magnetic instabilities, magnetic structures and helioseismology. This is done using mathematical modelling techniques and observational data from satellites such as SoHO, Yohkoh and TRACE, or ground based observatories such as Kitt Peak and Big Bear. In 2000 he was the James Arthur Prize Lecturer at Harvard University. Professor Priest has received a number of academic awards for his research, including Hale Prize of the American Astronomical Society (2002), and was elected a Fellow of the Royal Society in the same year. He is notable in the solar physics community as something of an evangelist for the importance of magnetic reconnection in driving many solar phenomena, and as an explanation of the solar coronal heating problem. As an applied mathematician, his research interests involve constructing mathematical models for the subtle and complex ways in which magnetic fields interact with plasmas in the atmosphere of the Sun and in more exotic cosmic objects. In particular, he is trying to understand how the corona of the Sun is heated to several million degrees and how magnetic energy is converted into other forms in solar flares. In the area of science and religion, he considers himself aware of the importance of trying in small ways to encourage dialogue and understanding between Islam and Christianity and recently spoke on science and culture to 850 schoolchildren in Alexandria, Egypt. He has also preached in St Andrews on the tensions between Christianity and science and spoke on "Creativity in Science" at a conference on Creativity and the Imagination. He is active in the local Anglican church and enjoys hill walking, bridge, singing in a couple of choirs and spending time with his wife Clare and four children. Priest retired from full time teaching in 2010, and was awarded a two year Leverhulme Emeritus Fellowship in 2011. He retains a link with St Andrews as Emeritus Professor in the School of Mathematics and Statistics and remains active in research. In 2020, Priest received from the European Physical Society the prestigious ESPD Senior Prize for "long standing leadership via mentoring, supervising and field defining textbooks and for fundamental contributions in key topics of solar magnetohydrodynamics, particularly magnetic reconnection in the solar atmosphere and solar coronal heating."

Соңғы таңдалған басылымдар

Priest, E. R. (2006) 'Біздің жұмбақ Күн', Астрономия және астрофизиканың соңғы жетістіктері (ред. Н. Соломос) Америка физика институты, Melville АҚШ. Priest, E. R. (2006) 'Ғылымдағы шығармашылық', Шығармашылық және қиял конференциясының материалдары (ред. Т. Харт). Priest, E. R. және Forbes, T. G. (2002) 'Күн жарқындарының магниттік табиғаты', Astron. және Astrophys. Rev. 10, 313–377. Priest, E. R., Heyvaerts, J. F. және Title, A. M. (2002) 'Магниттік кілеммен қозғалатын күн коронасының қызуын сипаттайтын ағын түтік тектоникалық моделі', Astrophys. J., 576, 533–551. Priest, E. R. және Forbes, T. G. (2000) Магниттік қайта қосылу: MHD теориясы және қолданбалары, Кембридж университетінің баспасы, Кембридж. Priest, E. R. (1982) Күн магнитогидродинамикасы, Д. Рейдель, Голландия.