Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Зеландиядағы Англикандық құдайға табыну орны
Anglican place of worship in New Zealand
Қасиетті Үштік соборы – Жаңа Зеландияның Окленд қаласының Парнелл тұрғын алабында орналасқан Англикандық собор. Ол Окленд Англикандық дін аймағының "ана шіркеуі" және Окленд епископының тақ орны. Қазіргі негізгі ғимарат 1973 жылы қасиеттеп берілді.
Holy Trinity Cathedral is an Anglican cathedral situated in Parnell, a residential suburb of Auckland, New Zealand. It is the 'mother church' of the Anglican Diocese of Auckland and the seat of the Bishop of Auckland. The current main church building was consecrated in 1973.
Қасиетті Пауыл шіркеуі
Оклендтегі алғашқы англикандық приход 1841 жылы, қала құрылғаннан кейін бір жыл ішінде құрылған және қаланың "ана шіркеуі" ретінде танымал болған Сент-Полс шіркеуінде орналасқан. Алғашқы Сент-Полс ғимараты Принц-стриттен жақын жердегі Эмили-плейсте салынды, онда тақта әлі күнге дейін Оклендтегі христиандық діннің бастауының орнын көрсетеді. Сент-Полс – Жаңа Зеландия епискобы, өте құрметті Джордж Селвиннің 28 жылдық қызметінің және 40 жылдан астам уақыт Окленд соборының орны болды.
The first Anglican parish in Auckland was located in St Paul's, which was founded in 1841, within a year of the foundation of the city, and is known as the 'mother church' of the city. The first St Paul's building was in Emily Place, just off Princes Street, where a plaque still marks the site of the beginning of the Christian church in Auckland. St Paul's was the seat of the Bishop of New Zealand, the Right Reverend George Selwyn, for his entire 28 year tenure and served as Auckland's cathedral for over 40 years.
Қасиетті Барнабаның шіркеуі
Аукленд қаласындағы еуропалықтардың санының өсуі маори жері мен қоғамына күшті қысым жасады, қарым-қатынастарды ушықтырды, нәтижесінде 1849 жылы маори халқы үшін арнайы салынған қаланың екінші англикан шіркеуі – Сент-Барнаба ашылды.
The increasing European population of Auckland put pressure on Māori land and society, straining relations, leading to the city's second Anglican church, St Barnabas, being opened in 1849 specifically for Māori.
Епархия және собор
Бүгінде Окленд епархиясы Аотеароа, Жаңа Зеландия және Полинезиядағы Англикан шіркеуінің Тиканга Пакеха (Пакеха мәдениеті) ағымының жеті епархиясының бірі болып табылады. Епархия Солтүстік мыстан оңтүстікке қарай Вайкато өзеніне дейін, Хаураки жазықтары арқылы және Коромандель түбегін қоса алғанда, аумақты қамтиды. Жаңа Зеландиядағы Англикан шіркеуінің негізін 1841 жылы Жаңа Зеландияның епископы ретінде келген епископ Джордж Селвин қалады. Сол алғашқы күндері бұл колония Оңтүстік Тынық мұхитының үлкен аймақтарын қоса алғанда, Жер бетінің шамамен алтыдан бір бөлігін қамтыған, біртұтас епархия ретінде қарастырылды. Селвин шіркеуді құруға зор үлес қосты, осы кезеңде көптеген шағын ғибадатханалар, шіркеулер, мектептер және теологиялық колледж салынды. 1856 жылы Селвин Жаңа Зеландияның алғашқы епархиясы – Крайстчерчті құрды. 1857 жылғы 13 маусымда Сент-Стефан шіркеуінде (Окленд, Судьялар шығанағы) қол қойылған Жаңа Зеландия провинциясы шіркеуінің Конституциясын қабылдағаннан кейін, жақын арада басқа епархиялар құрылды: 1858 жылы Нельсон және Вайапу, ал 1859 жылы Веллингтон. Епархиялар құрылғаннан кейін Селвин іс жүзінде Окленд епископы болды (бірақ ешқашан ресми түрде осылай аталмады), біріншілікті сақтап, митрополит ретінде қызметін жалғастырды. Оның замандасы, Бас прокурор Уильям Суэйнсонның күнделіктерінде Оклендтің Жаңа Зеландия митрополитінің тұрақты орны болатыны күтілген. 1843 жылы Селвин собор үшін Парнеллде жер сатып алды, сондай-ақ Сент-Стефан шіркеуі, Епископ сарайы және оған байланысты ғимараттар үшін де жер алды. Ол 1843 жылғы 3 маусымдағы күнделігінде былай деп жазды: "Мен қаладан айналып, судьяның үйіне [судья Мартин; бірінші бас прокурор] жеттім және собордың орны үшін сатып алған жерден өттім". Ол собордың болашақ атауын 1841 жылы Личфилд соборындағы уағызында айтқан делінеді. Селвин 1868 жылы Уильям Коуиді өзінің ізбасары етіп таңдап, Англияға оралды. Коуи Окленд епископы атанған алғашқы епископ болды, және кейбіреулер бұл Окленд епархиясының құрылған жылы деп санайды, бірақ көбінесе 1841 жыл деп есептеледі. 1869 жылы Дунедин епархиясы, бұрын Крайстчерч епархиясының бір бөлігі болған, құрылды. Епископ Коуидің 33 жылдық қызметі кезінде, соңғы тоғыз жылы – примат ретінде, епархиялық басқару дәстүрлі англикандық түсінік бойынша құрылды. Епархиялар нық орнағаннан кейін, әрқайсысында өз епископы болған соң, Жаңа Зеландияның соборларын салу басталды. Крайстчерч соборы алғашқылардың бірі болды: 1864 жылы салына бастап, 1881 жылы толыққанды бағышталды. Оклендте 1000 адамға арналған собор салу жоспарланған, бірақ 1883 жылы шығындарға байланысты бұл жоспардан бас тартылды. Оның орнына Парнеллдегі Сент-Мэридің шағын шіркеуін үлкенірек шіркеумен ауыстыру туралы шешім қабылданды және 1884 жылы жұмыс басталды. Жаңа шіркеу 1887 жылы аяқталмаған күйінде собор деп жарияланды, ал 1893 жылы жаңа собор пайдалануға берілгенімен, әлі де толық аяқталуын күтіп тұрғанда, діни қызметкерлер мен миряннан тұратын соборлық тарау құрылды. 1926 жылға қарай Окленд епархиясы өте кеңейіп, тығыз халқы бар аймаққа айналды, сондықтан Окленд епископы және Жаңа Зеландия архиепискобы А.В. Аверилл Вайкато, Кинг Кантри және Таранакидің оңтүстік аймақтарын бөліп, Вайкато епархиясын құрды. Окленд соборы бұрын төртбұрышты болған, оны крест пішінде жасауды қалаған, бірақ оны қауіпсіз етіп салудың жолын ешкім таба алмады. Кейіннен жаңа Зеландияда бірнеше жыл тұрған ағылшын ағаш шебері Джордж Дей бұл мәселені шешті.
Today the Diocese of Auckland is one of seven dioceses of the Tikanga Pākehā (Pākehā culture) stream of the Anglican Church in Aotearoa, New Zealand and Polynesia. The diocese covers the area stretching from North Cape south to the Waikato River, across the Hauraki Plains and including the Coromandel Peninsula. The Anglican church in New Zealand, today known as the Anglican Church in Aotearoa, New Zealand and Polynesia, was pioneered by Bishop George Selwyn who arrived as Bishop of New Zealand in 1841. In those early days the then colony was regarded as one huge diocese which, including large areas of the South Pacific, covered almost one sixth of the Earth's surface. Selwyn did much to establish the church and many small chapels, churches, schools and a theological college were built during this period. In 1856 Selwyn created New Zealand's first diocese, Christchurch. Following the adoption of the Constitution of the Church of the Province of New Zealand, which was signed in St Stephen's Chapel, Judges Bay, Auckland, on 13 June 1857, other dioceses were soon established: Nelson and Waiapu in 1858, and Wellington in 1859. Following the creation of the dioceses Selwyn became ipso facto the Bishop of Auckland (though never formally styled as such), while retaining the primacy and continuing as the metropolitan. In diaries kept by his contemporary, Attorney General William Swainson, Auckland was at that time expected to be the permanent seat of the Metropolitan of New Zealand. In 1843 Selwyn purchased land in Parnell for the cathedral, as well as for St Stephen's Chapel, Bishopscourt, and associated buildings. He wrote in his diary on 3 June 1843 " I reached the Judge's House [Judge Martin; First Attorney General] by a path, avoiding the town, and passed over land which I have bought for the site of the Cathedral ". He is reputed to have included the intended name for the cathedral in a sermon at Lichfield Cathedral in 1841 after his consecration. Selwyn returned to England in 1868 having selected William Cowie as his successor. Cowie was the first bishop to be known as Bishop of Auckland, and it may be considered that this was the year of the formation of the Diocese of Auckland, though it is generally said to be 1841. The Diocese of Dunedin, formerly part of the Christchurch Diocese, was created in 1869. During Bishop Cowie's 33 year tenure, the last nine as primate, the diocesan administration was set up in the traditional Anglican understanding of the term. When the dioceses were firmly established, each with its bishop, the building of New Zealand's cathedrals began. ChristChurch Cathedral was one of the first: begun in 1864, it was finally consecrated in 1881. It had been intended to build a cathedral seating 1000 people in Auckland but by 1883 the plan was abandoned because of cost. Instead, a decision was made to replace the existing small church of St Mary's in Parnell with a larger church, and in 1884 work began. The new church was designated a cathedral in 1887 while uncompleted, and a cathedral chapter of clerical canons and lay members was formed in 1893 while the new cathedral was in use but still awaiting completion. By 1926 the Auckland diocese was very large and becoming densely populated, so The Most Revd AW Averill, Bishop of Auckland and Archbishop of New Zealand, divided off the southern regions of Waikato, King Country and Taranaki to form the Diocese of Waikato. The Auckland cathedral used to be square, and they wanted to make it into a cross shape, but no one could work out how to design it to be safe. Later on, George Day, an English carpenter who had lived in New Zealand for a couple of years, worked out how to.
Қасиетті Мария шіркеуі
Сент-Мария шіркеуі – Окленд Англикан епархиясының бұрынғы соборлық шіркеуі. Ол бұрынғы Ескі Сент-Мария шіркеуінің орнын басты. Бұл ағаштан салынған готикалық жаңғыру стиліндегі шіркеуді белгілі Крайстчерч сәулетшісі Бенджамин Маунтфорт жобалаған және ол 1897 жылы аяқталды. Ғимарат 1973 жылға дейін соборлық шіркеу және Оклендтің басты Англикан шіркеуі ретінде қызмет етті, содан кейін 1957 жылы негізі салынған Ыстық Үштік соборының ғибадатханасы пайдалануға берілді. 1982 жылы Сент-Мария шіркеуі Парнелл жолынан өтіп, қазіргі орнына, собордың жанына көшірілді.
St Mary's Church is the former cathedral church of the Anglican Diocese of Auckland. It replaced the earlier Old St Mary's. This wooden Gothic Revival church was designed by the prominent Christchurch architect Benjamin Mountfort and completed in 1897. The building served as the cathedral church and principal Anglican church of Auckland until 1973 when the chancel of Holy Trinity Cathedral, for which the foundation stone was laid in 1957, came into use. In 1982, St Mary's Church was moved across Parnell Road to its present site beside the cathedral.
Қасиетті Үштік соборы
Жаңа собордың "Қасиетті Үштікке" арналған нефін Жаңа Зеландия архитекторы, профессор Ричард Той жобалаған. Құрылысы 1961 жылы басталып, 1965 жылы аяқталды. Той ескі ғимараттың атмосферасы мен сәулеттік құндылықтарын сақтай отырып, заманауи неф құрастырды. Ол екі әртүрлі сәулеттік стильді біріктірді: қазіргі кірпіш пен темір бетоннан тұрғызылған неоготикалық шатырды және үлкен мөлшердегі әйнек пен ағаш төбесі бар жаңа нефті. Нефтің шатырының сызығы жанында орналасқан Сент-Мария шіркеуінің сызығын қайталайды. Неф шаршы пішіндес, бұл кеңістікті ғибадат орны ретінде ғана емес, сонымен қатар жергілікті қоғамдық шаралар үшін де пайдалануға мүмкіндік береді. Екі жағындағы әйнек есіктер кең кеңістікті жарықтандырады және көзге көрінбейтін конструкциялық тіреулердің болмауынан шатырдың ерекшелігін күшейтеді. Бұл сюрреалистік эффект 1852 жылы архитектор Джозеф Пакстонның Кристалл сарайы үшін алғаш рет ойлап тапқан қабырғалы шатыр жүйесінің арқасында мүмкін болды. Осы тапқыр құрылыс арқылы қол жеткізілген кең және ашық кеңістік пен тамаша акустика, концерттер мен басқа да қойылымдарды қоса алғанда, нефтің көп мақсатты пайдалануына мүмкіндік береді. Собордың негізгі бөлігінен әйнек есіктер мен панельдермен бөлінген, Самуил Марсденнің есімімен аталатын Марсден капелласы жеке құлшын үшін интимдік кеңістік ұсынады. Бұл шағын капелланың шабыты Еуропаның ортағасырлық кішкентай шіркеулерінен алынған. Собордың осы бөлігіндегі әшекейлеу ғимараттың қалған бөлігіне қарастырғанда өте қарапайым. Керемет ағылшын суретшісі Джон Бейкердің жобалаған бес түрлі-түсті әйнек терезелері капеллаға өте үйлесімді. Собор заманауи әйнек өнерімен танымал, соның ішінде ашық түсті Тынық мұхиты мотивтерімен бейнеленген Полинезиялық Мәсіхті көрсететін бірегей терезесі де бар. Роберт Эллис пен Шейн Коттонның жобалаған және 2004 жылы ашылған, нефтің екі жағындағы он сегіз терезелер жиынтығы дәстүрлі және Полинезиялық элементтерді үйлестіре отырып, христиандық тарихты баяндайды. Нефтің құрылысын бақылаған архитектор – Жаңа Зеландия Архитекторлар институтының бұрынғы президенті Джон Синклер болды. Ол собордың солтүстік-шығыс бұрышына орналасқан және собордың алдына шығыс шекарасын құрайтын Монтейт келушілер орталығын да жобалады. Собор 1250 адамды қабылдай алады, ал нефтің ең көп сыйымдылығы 1100 адамды құрайды. Шіркеуді Окленд епархиясы мен жергілікті тұрғындар күтіп ұстайды. Оларға "Қасиетті Троица соборының достары" Парнелл ұйымы көмек көрсетеді, бұл ұйым собордың матасын күтіп-ұстау және көркейтумен белсенді түрде айналысады. Ұйым 1986 жылы құрылған. 2017 жылдың 28 қазанында соборды епископ Росс Бей қасиеттеп берді. Қызметке Жаңа Зеландия, Аотеароа, Австралия, Меланезия, Полинезия және Личфилд епископтары мен шамамен 1400 адамнан тұратын қауым қатысты.
The nave of the new cathedral dedicated to "The Holy Trinity" was designed by Professor Richard Toy, a New Zealand architect. Building commenced in 1961 and was completed in 1965. Toy designed a modern nave while retaining the ambience and architectural values of the older chancel. He combined two very different architectural styles, incorporating the existing brick & reinforced concrete neo Gothic chancel, with the new nave, a contemporary design which has large areas of glass and a timber ceiling. The line of the nave roof reflects that of St Mary's Church which stands beside it. The nave is square in plan enabling the space to be used not only as a place of worship but also as a site for local community functions. Glass doors the length of two sides light the vast space and accentuate the seemingly unsupported roof with its absence of visible structural support. This surreal effect is made possible by a ridge and furrow roof system, a refinement of that first invented by the architect Joseph Paxton for his Crystal Palace in 1852. The vast uncluttered space and fine acoustics realised by this ingenious construction allow multi purpose use of the nave, including concerts and other performances. A third area of worship – the Marsden Chapel named after Samuel Marsden, separated from the body of the cathedral by glass doors and panels – provides an intimate space for private devotions. The inspiration for this small chapel was the small medieval churches of Europe. The decoration in this part of the cathedral is very simple in direct contrast to the rest of the building. A set of five stained glass windows designed by prominent English artist John Baker fit perfectly into the chapel. The cathedral is renowned for its modern stained glass, including the unique window featuring a Polynesian Christ with vividly coloured Pacific motifs. A set of eighteen windows along the sides of the nave, designed by Robert Ellis and Shane Cotton and dedicated in 2004, tell the Christian story using a combination of traditional and Polynesian designs. The supervising architect for the building of the nave was John Sinclair, former president of the New Zealand Institute of Architects, who also designed the Monteith Visitors' Centre which is attached to the north east corner of the cathedral and forms an eastern boundary to the cathedral forecourt. The cathedral can accommodate 1250 people, the nave having a maximum seating capacity of 1100. The church is maintained by the Diocese of Auckland and parishioners. They are assisted by the Friends of Holy Trinity Cathedral Parnell, an organisation particularly involved in the maintenance and beautification of the cathedral's fabric. The organisation was established in 1986. At a service on 28 October 2017 the cathedral was consecrated by Bishop Ross Bay. The service was attended by bishops of New Zealand, Aotearoa, Australia, Melanesia, Polynesia and Lichfield and a congregation of around 1400.
Тау бұлағы мүсіні
2010 жылы Терри Стрингердің "Тау бұлағы" мүсіні қоймадан Қасиетті Үштік соборының алдына көшірілді. Бұрын ол 1981 жылы аяқталғаннан бастап, Аотеа алаңында 2008 жылы жаңарту жұмыстары кезінде демонтаждалғанша орналасқан еді. Қасиетті Үштік соборы кеңесінің мүшесі Джон Уилсон жаңа орынды ұсынды, және ол Стрингермен, халықпен және кеңес өнер кеңесшілерімен кеңескеннен кейін таңдалды. Мүсін профессор Тойдың собордың қасында өнер туындысы болуы туралы бастапқы көзқарасын іске асырды. "Тау бұлағы" 2010 жылдың 12 қыркүйегінде жаңа орнында салтанатты түрде ашылды.
In 2010, the Terry Stringer sculpture Mountain Fountain was relocated from storage to the forecourt of the Holy Trinity Cathedral. It had previously been located in Aotea Square from its completion in 1981 until its decommission in 2008 during renovations to Aotea Square. Holy Trinity Cathedral council member John Wilson suggested the new site, and it was chosen after consultation with Stringer, the public, and council art advisors. The sculpture fulfilled Professor Toy's original vision to have an artwork situated next to the cathedral. Mountain Fountain was dedicated in its new location on 12 September 2010.
Епископ Селвин шіркеуі
Епископ Селвин капелласы 2017 жылы Fearon Hay Architects архитектуралық бюросымен жобаланды. Капелла Берлинде өткен Әлемдік сәулет фестивалінің діни санатында номинацияланды. Кафедральдың арт жағында ол хорсыз евхаристия қызметтерін өткізуге арналған шіркеу ретінде қызмет етеді.
The Bishop Selwyn Chapel was designed in 2017 by the Fearon Hay Architects. The chapel was nominated for the religious section of the World Architecture Festival in Berlin. At the back of the cathedral property it serves as a church for the un choral eucharists.