Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Соқтығысудың икемсіздігін сипаттайтын коэффициент
Ratio characterising inelastic collisions
Қайтару коэффициенті (COR, сонымен қатар e әрпімен белгіленеді) – соқтығысудан кейін ажыраудың салыстырмалы жылдамдығының, соқтығысу алдындағы жақындасу жылдамдығына қатынасы. Оны соңғы кинетикалық энергияның бастапқы кинетикалық энергияға қатынасының квадрат түбірі деп те анықтауға болады. Әдетте ол 0-ден 1-ге дейін өзгереді, мұнда 1 – толық серпімді соқтығысу. Толық серпімсіз соқтығысудың коэффициенті 0-ге тең, бірақ 0 мәні міндетті түрде толық серпімсіздікті білдірмейді. Ол Leeb серпімділік сынағында өлшенеді және COR-дың 1000 еселенген мәні түрінде көрсетіледі, бірақ бұл тек сынақ үшін ғана жарамды COR, сыналып жатқан материал үшін әмбебап COR емес. Құнның көбінесе 1-ден төмен болуына себебі – бастапқы түзу қозғалыс кинетикалық энергиясының айналу кинетикалық энергиясына, пластикалық деформацияға және жылуға жұмсалуы. Егер соқтығысу кезінде химиялық реакция, айналу энергиясының төмендеуі немесе басқа да ішкі энергияның азаюы нәтижесінде энергия ұлғайса, онда ол 1-ден жоғары болуы мүмкін. Бұл математикалық заңды 1687 жылы Исаак Ньютон жасаған. Ол Ньютонның тәжірибелік заңы ретінде де белгілі.
The coefficient of restitution (COR, also denoted by e), is the ratio of the relative velocity of separation after collision to the relative velocity of approach before collision. It can aIso be defined as the square root of the ratio of the final kinetic energy to the initial kinetic energy. It normally ranges from 0 to 1 where 1 would be a perfectly elastic collision. A perfectly inelastic collision has a coefficient of 0, but a 0 value does not have to be perfectly inelastic. It is measured in the Leeb rebound hardness test, expressed as 1000 times the COR, but it is only a valid COR for the test, not as a universal COR for the material being tested. The value is almost always less than 1 due to initial translational kinetic energy being lost to rotational kinetic energy, plastic deformation, and heat. It can be more than 1 if there is an energy gain during the collision from a chemical reaction, a reduction in rotational energy, or another internal energy decrease that contributes to the post collision velocity. The mathematics were developed by Sir Isaac Newton in 1687. It is also known as Newton's experimental law.
Қосымша мәліметтер
Соқтығысу сызығы – Бұл e шамасы анықталатын сызық. Егер соқтығысатын беттер арасында жанама реакция күші болмаса, соқтығысу күші осы сызық бойымен денелер арасында таралады. Денелер физикалық байланысқа түскен кезде, соқтығысу кезінде бұл сызық соқтығысатын денелердің беттеріне ортақ нормаль бойымен өтеді. Сондықтан e – өлшемсіз, бірөлшемді параметр ретінде анықталады.
Line of impact – It is the line along which e is defined or in absence of tangential reaction force between colliding surfaces, force of impact is shared along this line between bodies. During physical contact between bodies during impact its line along common normal to pair of surfaces in contact of colliding bodies. Hence e is defined as a dimensionless one dimensional parameter.