Кіріспе
Питер Элиаким Тауссиг (1944 жылы туған) – чехословакиялық, израильдік, канадалық және американдық жазушы, композитор, пианист, бейне және перформанс суретшісі.
Концерт пианині және музыкалық орындаушы
Питер Элиаким Тауссиг нацистік оккупациядағы Чехословакияда дүниеге келді және Израильде өсті, онда ол чех пианисі Эдит Краустың, Артур Шнабельдің шәкірті болды. Алты күндік соғыста Израиль армиясында қызметтен кейін, Тауссиг 1968 жылы Канадаға көшіп, Торонто университетінде магистр дәрежесін алды, Антон Куертиден сабақ алды. 1973 жылы Тауссиг Канада телерадиокорпорациясымен (CBC) ұзақ қарым-қатынас орнатты, онда ол пианист Гленн Гулдпен дос болып, кейде оныңмен бірлесіп жұмыс істеді. Келесі он жылда Тауссиг CBC үшін 200-ден астам камералық музыкалық хабарламаларды жазды, оның ішінде Бетховен, Шуберт, Мендельсон, Шуман және Брамстың фортепианода орындалатын камералық музыка туындыларының толық жинағы бар. Ол жиі концерттер берді, мысалы, дирижерлер Сэр Эндрю Дэвис, Джон Элиот Гардинер, қадірлі Эрих Кунцель және Артур Фидлермен солист ретінде, сондай-ақ өзінің инновациялық музыкалық ансамблі, Camerata Canada-мен бірге. 1979 жылы Тауссиг Онтариода Стратфорд жазғы музыка фестивалін құрды және оның тұңғыш көркемдік директоры болды.
Бейне және орындаушы
1982 жылдан бастап Тауссиг бейне және перформанс суретшісі ретінде екінші мансабын құрды. Ол Гюльфтегі Ed Video және Торонтодағы Charles Street Video суретшілер кооперативтерінің мүшесі болды. Оның "Кататоника" видео-операсы 1991 жылы Монреаль әлемдік кинофестивалінің және Торонтодағы Images фестивалінің видео бөлімінде көрсетілді. 1990 жылы Торонто музыкалық галереясындағы "Менің қоштасу рәсімім" атты перформансы оның қайтыс болғаны туралы қауесет тарағанда қызу пікірталас тудырды. Оның ең танымал перформанстық жұмысы – 1980-ші жылдарда бірнеше жыл бойы Канаданың шағын қалаларын аралаған "Тауссиг және жаулары" сатирикалық фортепиано орындары. (Үзінділер қолжетімді ).
Музыкалық технология
Америка Құрама Штаттарына көшіп келгеннен кейін Тауссиг Yamaha корпорациясында «Музыкалық мүсіндеу» технологиясын жасады. Компанияның Disklavier PRO компьютерлік концерттік роялі арқылы жасалған бұл қолданба, мүмкіндігі шектеулі пианистерге саусақтарын минималды түрде пайдалана отырып, жазба жасауға мүмкіндік берді. Осы жаңа жазба жасау әдісінің мүмкіндіктерін көрсету үшін Тауссиг саусақтарын пайдаланбастан толығымен жазылған екі альбом шығарды: Бахтың «The Art of Fugue» (2001) және «The Well-Tempered Clavier», 1-кітап (2002). 2007 жылы ол Массачусетс штатының Уолтем қаласындағы Білім беруді дамыту орталығының (EDC) докторы Э. Пол Голденбергпен бірлесіп, музыка арқылы математика оқыту бағдарламасын жасады және Огайо штатындағы бір бастауыш мектепте пилоттық бағдарламаны іске қосты.
Авторы және композиторы
2009 жылдан бері Тауссиг өзін толығымен жазу және композицияға арнады. Оның тұңғыш кітабы "The Atheist’s Guide to Miracles" 2012 жылдың жазында жарық көрді. Соңғы жеті жылда ол төрт роман, екі естелік, екі өлең мен әңгімелер жинағы, сондай-ақ неміс тілінен бір аударма – әкесінің Холокост дәуіріндегі естеліктері "Көлеңкесіз адам, ұсталмайтын еврей" кітабын жариялады. Оның шығармаларының тізіміне опера ("Фибоначчи"), реквием "Let There Be War", оратория ("Eve of Life"), үш симфония, және сыбызғы мен оркестрге, болат барабанға, перуандық сыбызғыларға арналған концерттер кіреді. Оның "Three Dubious Memories" балетін 2011 жылы Пол Тейлор хореографиялап қойды және Пол Тейлор би тобы онымен кеңінен гастрольдік сапарлар жасады. Оның ағымдағы CD жобалары – "101 Sound bite Symphonies – қысқа назар аударуға арналған той" және "Musica Sacra Nuova – Thirteen Urban Rituals" (2014) электрондық CD-сі.
Жеке өмір
1998 жылы Тауссиг оң қолына жарақат алып, концерттік мансабын аяқтауға мәжбүр болды. Ол канадалық концерт пианинісі Кэтрин Тауссигке (туған аты Рут, 2015 жылы қайтыс болған) үйленген. Оның Елена Сачи Тауссиг деген бір қызы бар және ол Массачусетс штатының Колрейн қаласында суретші Линда Бейкер Чиминимен бірге тұрады.