Джозеф Хардстафф: Англияның көрнекті крикетшісі

Кіріспе

Жозеф Хардстаф (ағылш. Joseph Hardstaff Jr.) – ағылшын крикетшісі, 1935 жылдан 1948 жылға дейін Англия құрамасы сапында 23 тестілік матчта ойнаған. Хардстафтың әкесі, Джо аға, Ноттингемшир және Англия құрамалары үшін ойнаған, ал оның Джо есімді ұлы да жоғары сыныпты крикетпен айналысқан. Крикет тілшісі Колин Бейтман: "Хардстафф – ең көркем ойыншылардың бірі, бірақ ол Габби Алленмен араздасудың қымбат бағасын төледі".

Өмір және мансап

Хардстафф Нункаргейтте, Киркби-ин-Эшфилдте, Ноттингемширде дүниеге келген. 1930-шы жылдардағы ең сәнді орта қатарлы соққы берушілердің бірі, ағылшын крикетінің гүлденген дәуірінде Хардстафф алғаш рет он тоғыз жасында Ноттингемшир үшін ойнады және 1934 жылы 1817 ұпай жинап, өзін таныстырды. Ол 1935–36 жылдары Эррол Холмс басқарған Австралияға өте сәтті турне жасады, тур матчтарында мыңнан астам ұпай жинады, бірақ 1936–37 жылдары оралғанда тест матчтарында нәтижесі төмен болды. Бұл тәжірибе оны қорғаныс техникасын одан әрі нығайтуға итермеледі, ал бұл оның табиғи соққысымен бірге 1937 жылы жақсы маусымға әкелді, онда ол 2500-ден астам ұпай жинады, оның ішінде үш қос жүздік. Ол маусымдағы ең жылдам жүздік үшін Уолтер Лоуренс кубогын жеңіп алды, бір сағаттан аз уақыт ішінде жеңілмейтін 117 ұпай жинап, Кентті қарқынды күйреуде жеңуге көмектесті және 1938 жылы Wisden Cricketers of the Year тізіміне енді. Оның формасы тест матчтарында да сақталды, ол Жаңа Зеландияға қарсы 70 орташа есебімен 350 ұпай жинады, ал 1938 жылы алғашқы екі тестке қатыспағанына қарамастан, Овалда 169 ұпай жинады, ал Лен Хаттон әлемдік рекордтық көрсеткішті жасады. Ол 1938/9 жылы Оңтүстік Африкаға жасаған турнеден күтпеген жерден қалысты, бірақ 1939 жылы 50 орташа есебімен ойнады және Екінші дүниежүзілік соғыстан бұрын Вест-Индияға қарсы соңғы тест сериясында ойнады. Соғыс оны, көптегендер сияқты, крикеттегі ең жақсы жылдарынан айырды, және крикет қайта басталғанда оның тесттік ойындары сирек болды, 1946 жылы Үндістанға қарсы жасаған тамаша жеңілмейтін қос жүздігіне қарамастан. Ол 1946–47 жылдары Австралияға турне жасады, бірақ жарақат алды және тек бір тестте ойнады, бірінші иннингте 67 ұпай жинады. 1947–48 жылдары Хардстафф Габби Алленнің капитаны астында Вест-Индияға турне жасады, бірақ жеке тұлғалардың қақтығысы олардың пікірлерінің келіспеуіне әкелді. Олар отанына оралғаннан кейін Аллен Хардстаффқа ол енді ешқандай тест матчына қатыспайтынын айтты. Хардстафф Алленнен өз мүмкіндіктерін атауын сұрады, ал Аллен 100:1 ұсынды, оған Хардстафф бес фунт стерлинг салды. Дегенмен, Хардстафф сол жазда Австралияға қарсы өткен бірінші тестте ойнады және 500 фунт стерлингтік чек алды, оны жыртып, Алленге қайтарды. Хардстафф енді Англия үшін ойнаған жоқ. Ол округтік лигадағы алып болды, 1947 жылы 64,75 орташа есебімен 2396 ұпай жинады, бірақ бар болғаны жиырма үш тест матчында ойнап, 46,74 орташа есебімен 1636 ұпай жинап зейнетке шықты. Ол 1949 жылы 72,61 орташа есебімен 2251 ұпай жинап, ұлттық орташа көрсеткіштер тізімінде көшбасшы болды. Баспасөз оның ұлттық құрамаға қайта оралуын талап етті, бірақ Алленнің ықпалы үстемдік құрды. Хардстафф 1955 жылы зейнеткерлікке шыққанда, оның есебінде 44,35 орташа есебімен 32 000-ға жуық ұпай болды, ол тарихындағы Ноттингемширдің ең көп ұпай жинаған соққы берушілерінің бірі болды, өзінің командасынан басқа барлық округтерге қарсы жүздік соқты. Ол 83 жүздік, 10 қос жүздік соқты және маусымда он үш рет мыңнан астам ұпай жинады. Австралияға үш рет және Вест-Индияға бір рет барған МКК турлерінен басқа, ол соғыстан кейін Жаңа Зеландияда екі маусым бірінші сыныптық крикет ойнады. Ол сондай-ақ жақсы, спорттық аутфильдер болды және өзінің ерекше орташа қарқынымен 36 қақпа алды. (Ноттингемширдің ең көп ұпай жинаған соққы берушісі Джордж Ганн болды, ол 35 208 ұпай жинады.) Хардстаффтың ұлы, кейін Миддлсекс хатшысы болған, сонымен қатар 1960 жылдардың басында Free Foresters командасы үшін ойнаған кезде бірінші сыныптық крикетке шыққан үшінші Джо Хардстафф болды. Хардстафф 1990 жылдың бірінші күні 78 жасында Ноттингемширдің Уорксопта қайтыс болды.

Hardstaff was born in Nuncargate, Kirkby in Ashfield, Nottinghamshire. One of the most elegant middle order batsman of the 1930s, a rich era for English batsmanship, Hardstaff first played for Nottinghamshire at the age of nineteen, and made his name with 1,817 runs in 1934, which led to his Test selection against South Africa the following year. He had a highly successful tour of Australia under Errol Holmes in 1935–36, scoring over a thousand runs in tour matches in his upright, elegant style, but proved less prolific in the Tests when he returned in 1936–37. The experience spurred him to further buttress his defensive technique and this, allied with his natural stroke play, led to a fine season at home in 1937, when he posted over 2,500 runs including three double hundreds. He won the Walter Lawrence trophy for the fastest century of the season, in scoring an unbeaten 117 in under an hour, to help defeat Kent in a frenetic run chase and was duly named one of Wisden Cricketers of the Year in 1938. His form did not desert him in the Test matches, he scored 350 runs at 70 against New Zealand, and, after being overlooked for the first two tests in 1938, he stroked 169 at The Oval while Len Hutton broke the world record score. He was surprisingly omitted from the 1938/9 tour to South Africa, but averaged 50 in 1939 and played against the West Indies in the last Test series before World War II. The war robbed him, like so many others, of perhaps his best cricketing years, and his Test appearances were sporadic when cricket resumed, despite a brilliant unbeaten double century against India in 1946. He was chosen for the tour of Australia in 1946–47, but suffered an injury and played in only one Test, scoring 67 in the first innings. In 1947–48 Hardstaff toured the West Indies under Gubby Allen's captaincy, but a clash of personalities meant they did not see eye to eye. On their return, Allen assured Hardstaff that he would never play another Test. Hardstaff asked Allen to name his odds and Allen proffered 100–1, which Hardstaff backed with a five pound note. Hardstaff nevertheless played in the First Test that summer against Australia, and duly received a cheque for £500, which he tore up and posted back to Allen. Hardstaff did not play for England again. He remained a colossus on the county circuit, stroking 2,396 runs at 64.75 in 1947, but retired with just twenty three tests to his name, having scored 1,636 at an average of 46.74. He headed the national averages in 1949 with 2,251 runs at 72.61. The press clamoured for his reinstatement in the national side, but Allen's influence held sway. On Hardstaff's retirement in 1955, he had almost 32,000 runs under his belt at 44.35, one of the highest scoring Nottinghamshire batsman in history, with a century against every county except his own. He recorded eighty three centuries, with ten double hundreds, and passed a thousand runs in a season thirteen times. In addition to three MCC tours to Australia, and one to the West Indies, he also played two seasons of first class cricket in New Zealand after the war. He was also a fine, athletic outfielder, and took 36 wickets with his eccentric medium pace. (The highest scoring Nottinghamshire batsman was George Gunn who scored 35,208 runs.) Hardstaff's son, who later became the secretary of Middlesex, also confusingly was the third Joe Hardstaff to appear in first class cricket, when he played for the Free Foresters in the early 1960s. Hardstaff died in Worksop, Nottinghamshire, on the first day of 1990, aged 78.