Кіріспе

Офисопс лешенеулти, көбінесе Лешенолттың жылан көзі, Лешенолттың лацертасы немесе Лешенолттың кабритасы деп аталады, бұл Үндістан мен Шри-Ланканың шығысында кездесетін лацертидтер отбасының кесірткесі. Шри-Ланкада бұл кесіртке сингаль тілінде аталады. Елдің кейбір аймақтарында оны да атайды, бұл скинк тәрізді барлық бауырымен жорғалаушыларға артық таралған атау.

Сипаттама

Келесі сипаттама Г. А. Буленгердің "Британдық Үндістанның фаунасы, соның ішінде Цейлон мен Бирма" кітабынан алынған. Рептилия және Батрахия (1890): "Жоғарғы бас қалқандары күшті кеуделенген және жолақты; алдыңғы лабиалдар кеуделенген, сәл ілгері шығып тұрады; canthus rostralis өте күшті; екі үлкен мұрын сүйегі арасындағы көлденең тігістегі мұрын тесігі, одан кейін бір немесе екі постназаль, олардың жоғарғысы кейде мұрын тесігіне кіреді; азигос префронталь жоқ; маңдай ұзын және тар; кішкентай төбелік сүйек; 4 жоғарғы қабақ қалқандары, бірінші және төртінші шағын, екеуі ұсақ түйіршіктермен бөлінеді; төртінші және бесінші (немесе бесінші және алтыншы) жоғарғы лабиалдар арасындағы еріннің төменгі жиегі; уақытша қабыршақтар шағын, кеуделенген; екі үлкен қалқан төбелік сүйектердің сыртқы жағын шектейді; құлақ тесігінің жоғарғы алдыңғы жиегінде иісті үлкен қалқан; әр жағында алты үлкен иек қалқандары, алдыңғы үш қалқан бір-бірімен жанасады. Дорсальдық қабыршақтар орташа үлкен, арқасындағыдан екі жағында сәл үлкенірек; ventrals ұзындығынан гөрі кең, 6 бойлық және 25-29 көлденең қатарда, ортаңғы бойлық қатар басқаларынан тар; ventrals қоса алғанда, дене ортасын айналдыратын 42-48 қабыршақ. Үлкен анал алдындағы пластинка. Артқы аяқ құлақтың алдыңғы жиегіне немесе одан сәл артығына жетеді; аяқтың ұзындығы алдыңғы жиек пен мұрын тесігінің арасындағы қашықтыққа тең немесе мұрынның ұшына тең. Әр жағында 12-16 жамбас тесігі. Құйрығы бас пен денесінен шамамен екі есе ұзын; құйрық қабыршақтары арқалық қабыршақтардан әлдеқайда үлкен. Жоғары жағы қоңыр немесе алтын түсті; дененің әр жағында және құйрығында қара жиектелген ақшыл жолақ; екі жарық жолақ арасындағы кеңістік әдетте қара немесе қара нүктелермен толық; төменгі жағы сарғыш ақ, құйрығы мен артқы аяқтары көбінесе қызғылт. Мұрыннан шанаққа дейін 5 см; құйрығы 10 см". А. Гюнтердің "Британдық Үндістанның жорғалаушылары" (1864) кітабындағы сипаттама: "Екі лореаль; орталық төбелік сүйек өте кішкентай. Төменгі қабақ мөлдір; уақытша аймақтарда кішкентай, алтыбұрышты, тең өлшемді кеуделенген қабыршақтар. Дорсальдық қабыршақтар кеуделенген, ромб тәрізді. Ventrals алты бойлық және жиырма бес немесе жиырма алты көлденең қатарда. Ventrals үлкен орталық қабыршақпен жабылған, басқа кішкентай қабыршақтармен қоршалған. Он бес немесе он алты жамбас тесігі. Қоңыр, әр жағында екі кең ақшыл жолақтары бар, жоғарғысы жоғарғы қабақтан басталып, арқаның бойымен жүреді, төменгісі көздің және құлақтың астынан басталып, жақтың ортасымен жүреді. Жалпы ұзындығы 14 см, бас пен денесінің ұзындығы 5 см. Париж мұражайындағы үлгілер Коромадель жағалауынан алынған. Жердон (Journ. As. Soc. Bengal, xxii. p. 476) бұл түрді танығанын айтады: ол жергілікті жерде таралған. Мен оны Салем және Коимбатор аудандарында ғана, әсіресе Каувери өзенінің жағасында көрдім. Ол бұталы жерлерді, еуфорбиялар мен кактустардың шоғырларын мекендейді. Блайт мырза Калькуттадағы мұражайда Панджаб тұзды жотасындағы Пинд Дадун Ханнан алынған осы түрге жататын үлгілер бар екенін және оның бұрын Ауғанстанда да осындай үлгілері болғанын айтады."

Этимология

Лесшенаульти деген атау француз табиғаттанушысы Жан Батист Лесшенауль де ла Турдың құрметіне берілген.