Кіріспе
Кварк материясындағы болжамды фаза
Түсті суперөткізгіштік – бұл материя түсті зарядты жоғалтусыз таситын құбылыс, бұл дәстүрлі суперөткізгіштердің электр зарядын жоғалтусыз таситынуына ұқсас. Түсті суперөткізгіштік кварк материясында барьондық тығыздық жеткілікті деңгейде жоғары болғанда (яғни, атом ядросының тығыздығы мен энергиясынан әлдеқайда жоғары) және температура тым жоғары болмаса (1012 кельвиннен төмен) пайда болады деп болжанады. Түсті суперөткізгіш фазалар кварк материясының қалыпты фазасынан ерекшеленеді, ол – кварктардың әлсіз өзара әрекеттесетін Ферми сұйықтығы. Теориялық тұрғыдан алғанда, түсті суперөткізгіш фаза – Ферми бетіне жақын кварктардың Купер жұптарын құрап, конденсацияланатын күй. Феноменологиялық тұрғыдан алғанда, түсті суперөткізгіш фаза негізгі теорияның кейбір симметрияларын бұзады және қалыпты фазадан өте ерекше қоздырулар спектріне және мүлдем басқа тасымалдау қасиеттеріне ие.
Табиғатта болуы мүмкін
Ғаламда барьондық тығыздық кварк материясын жасауға жеткілікті жоғары болуы мүмкін және температурасы түс суперөткізгіштігінің пайда болуы үшін жеткілікті төмен болатын жалғыз белгілі орын – компакт жұлдыздың (көбінесе "нейтрон жұлдызы" деп аталады, бұл термин оның нақты құрамын алдын ала болжауға ұмтылады) өзегі. Мұнда көптеген ашық сұрақтар бар: Ядролық материядан кварк материясының қандай да бір түріне фазалық ауысу болатын критикалық тығыздықты білмейміз, сондықтан компакт жұлдыздарда кварк материясы бар ма, жоқ па, білмейміз. Басқа жағынан, ядролық материяның көп көлемде тұрақсыз болуы және кварк материясына ыдырауы мүмкін ("тұрақты таңсық материя гипотезасы"). Бұл жағдайда, компакт жұлдыздардың бетінен бастап, толығымен кварк материясынан тұрады. Егер компакт жұлдыздарда кварк материясы бар болса, онда бұл кварк материясы түс суперөткізгіш фазада ма, жоқ па, білмейміз. Шегінсіз тығыздықта түс суперөткізгіштігі күтіледі, ал басым күшті кварк-кварк өзара әрекеттесуінің тартымды сипаты оның төмен тығыздықтарға дейін сақталуына мүмкіндік береді, бірақ кейбір күшті байланысқан фазаға (мысалы, кеңістікте байланысқан ди- немесе гексакварктардың Бозе-Эйнштейн конденсаты) өтуі мүмкін.
We do not know the critical density at which there would be a phase transition from nuclear matter to some form of quark matter, so we do not know whether compact stars have quark matter cores or not. On the other extreme, it is conceivable that nuclear matter in bulk is actually metastable, and decays into quark matter (the "stable strange matter hypothesis"). In this case, compact stars would consist completely of quark matter all the way to their surface. Assuming that compact stars do contain quark matter, we do not know whether that quark matter is in a color superconducting phase or not. At infinite density one expects color superconductivity, and the attractive nature of the dominant strong quark quark interaction leads one to expect that it will survive down to lower densities, but there may be a transition to some strongly coupled phase (e. g. a Bose–Einstein condensate of spatially bound di or hexaquarks).