Екінші дүниежүзілік соғыстағы АҚШ-тың қатысуы кезеңіндегі медбикелер корпусы

Кіріспе

АҚШ-тың (АҚШ) әйелдерге арналған кадеттік медбикелер корпусы (CNC) 1943 жылғы 15 маусымда АҚШ Конгресімен бекітілді және 1 шілдеде президент Франклин Д. Рузвельт заңға қол қойды. Бұл заңның мақсаты – Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін және соғыс кезінде болған медбикелердің жетіспеушілігін азайту еді. Заңнамалық актіде нәсіл, түс немесе дін бойынша кемсітуге қатысты нақты тыйым салынған. Америка Құрама Штаттарының Халық денсаулығы қызметі (USPHS) бақылаушы агенттік ретінде тағайындалды және ол АҚШ-тың бас хирургы Томас Парранға есепті болды. USPHS CNC бағдарламасын басқару үшін жеке бөлім құрды, ал Парран тіркелген медбике (RN) Люсиль Петриді оның директоры етіп тағайындады. Бағдарламаға 17 мен 35 жас аралығындағы, денсаулығы жақсы және аккредиттелген орта мектепті бітірген барлық әйелдер қатыса алатын. CNC туралы жарнамалар дерлік барлық БАҚ-та жарияланды. АҚШ-тағы барлық мемлекеттік медбикелік мектептер бағдарламаға қатысуға құқылы болды, бірақ олар өз штаттарындағы аккредиттеу агенттігімен аккредиттелген болуы және Америкалық хирургтар колледжі бекіткен ауруханамен байланысты болуы керек еді. Қатысушы медбикелік мектептер дәстүрлі 36 айлық медбикелік бағдарламасын 30 айға қысқартуға міндетті болды және студенттерге медицина, хирургия, педиатрия және акушерлік салаларында клиникалық тәжірибе беруге міндетті еді. Кадеттер елдің түкпір-түкпірінен және әртүрлі әлеуметтік ортадан келді. CNC жас әйелдерге елге униформа киіп қызмет етуге және заңмен қорғалып, кемсітуден сақтануға мүмкіндік берді. Елдегі 1300 медбикелік мектептің 1125-і бағдарламаға қатысты. CNC 1943 жылдан 1948 жылға дейін жұмыс істеді; осы кезеңде 179 294 медбике студенті бағдарламаға қабылданды, ал олардың 124 065-і қатысушы медбикелік мектептерді бітірді. Америкалық ауруханалар қауымдастығы студенттік медбикелерді Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ-тағы азаматтық медбикелік қызметінің құлдырауына жол бермеуге көмектескен деп санайды.

none

The United States (U. S.) Cadet Nurse Corps (CNC) for women was authorized by the U. S. Congress on 15 June 1943 and signed into law by president Franklin D. Roosevelt on 1 July. The purpose of the law was to alleviate the nursing shortage that existed before and during World War II. The legislative act contained a specific provision that prohibited discrimination based upon race, color, or creed. The United States Public Health Service (USPHS) was named the supervisory agency; it was answerable to Thomas Parran, Jr. the surgeon general of the United States. The USPHS established a separate division to administer the CNC program and Parran appointed Lucile Petry a registered nurse (RN) as its director. The program was open to all women between the ages of 17 and 35 who were in good health and had graduated from an accredited high school. Nearly every type of media source advertised for the CNC. All state nursing schools in the U. S. were eligible to participate in the program; they were, however, required to be accredited by the accrediting agency in their state and be connected with a hospital that had been approved by the American College of Surgeons. The participating schools of nursing were required to compress the traditional 36 month nursing program into 30 months, and they were obligated to provide students with the clinical experiences of medicine, surgery, pediatrics, and obstetrics. The cadets came from locations across the nation and from all backgrounds. The CNC allowed young women to serve their country in uniform while being protected by law against discrimination. Of the 1,300 schools of nursing in the country, 1,125 participated in the program. The CNC operated from 1943 until 1948; during this period 179,294 student nurses enrolled in the program and 124,065 of them graduated from participating nursing schools. The American Hospital Association credited the cadet student nurses with helping to prevent a collapse of civilian nursing in the U. S. during World War II.

Өмірбаян

АҚШ Екінші дүниежүзілік соғысқа кірер алдында-ақ медбикелердің жетіспеушілігін бастан өткерді; бұл кемшілік соғысқа дайындық кезеңіндегі әскери және өнеркәсіптік өрлеудің күшеюімен одан да ушықты. Кәсіби медбикелер ұйымдары осы мәселеге дайын болмады. Бірақ 1940 жылдың 10 шілдесінде жағдай өзгерді, Колумбия университетінің медбикелік профессоры және Ұлттық медбикелік лигасының мүшесі Изабель М. Стюарт лига президентіне хат жазып: «Менің ойымша, медбикелік мамандығын толыққанды білдіретін комитет немесе кеңес құрылуы керек және ол дереу жұмыс істеуі тиіс» деді. Үш аптадан кейін, 1940 жылдың 29 шілдесінде, Американдық медбикелер қауымдастығының қолдауымен Нью-Йорк қаласында ұлттық медбикелік қоғамдастығының өкілдері жиналды және Ұлттық қорғаныс жөніндегі медбикелер кеңесін құрды. Кеңес алғашқы жұмысы ретінде медбикелік ресурстарын зерттеуге және медбикелік білімін кеңейту үшін федералдық қаржыландыруды қамтамасыз етуге ден қойды. Сауалнама нәтижелері 100 000 медбикенің әскери қызметке жарамды екенін, ал көптеген медбикелік мектептерінің оқу және тұрғын үй инфрақұрылымын кеңейтуге мүмкіндігі жоқ екенін көрсетті. Кеңес 1941 жылдың 1 шілдесінен 1942 жылдың 30 маусымына дейінгі қаржы жылына федералдық көмек сұрауын АҚШ білім беру комиссарына ұсынды, ол оны мақұлдап, Бюджет бюросына жіберді. Конгресс содан кейін 309 медбикелік мектепте 12 000 студенттің білімін қолдаған Медбикелерді даярлау бағдарламасын қабылдады және қаржылады. Бағдарлама арқылы 3 800 қанағаттандырылмаған медбикелер қайта оқу курстарынан өтті, ал 4 800 жоғары білімді медбикелер аспирантурадан кейінгі білім алды. Қаржы жылының соңына қарай 47 500 студент медбикелік мектептеріне қабылданды, бірақ бұл елдің қажеттіліктерін толыққанды қанағаттандыра алмады. Елдің азаматтық және әскери қажеттіліктерін қанағаттандыру үшін медбикелерді жеткілікті түрде даярлау мүмкін болмады. 1942 жылы Соғыс ақпарат бюросы радио жарнамаларын пайдаланып, жас әйелдерді медбикелік мамандығына шақыратын сұхбаттар, драмалық қойылымдар мен хабарландырулар арқылы медбикелік мамандығына қызығушылықты арттыруға тырысты. Бұл күш-жігер пайдалы болғанымен, күтілген нәтижелерге жете алмады. Медбикелерді даярлау бағдарламаларын қолдаушылар 1943 жылдың 30 маусымында аяқталатын қаржы жылында негізгі медбикелік біліміне арналған федералдық көмекті екі есеге арттыруды ұсынды. Огайо штатының өкілі және ұзақ жылдар бойы медбикелікке қолдау көрсеткен Фрэнсис П. Болтон федералдық көмекті ұлғайтуды қолдады және Конгреске медбикелерді даярлау бағдарламаларына қосымша көмек сұраныстары түсуі мүмкін екенін хабарлады.

The U. S. experienced a shortage of nurses long before its entry into World War II; this shortage worsened with the prewar buildup of the military and industrial upturn that this caused. Professional nursing groups were unprepared to deal with the problem. On 10 July 1940, however, the situation changed when Isabel M. Stewart, professor of nursing at Columbia University and a member of the National League for Nursing, wrote to its president: "I believe we should have a committee or board that is representative of the nursing profession as a whole and it should be at work now Within three weeks, on 29 July 1940, representatives of the national nursing community gathered in New York City, under the umbrella of the American Nurses Association, where they formed the Nursing Council on National Defense. In its first order of business, the council concentrated on surveying nursing resources and securing federal funding to expand nursing educational opportunities. The survey results indicated that 100,000 nurses were eligible for military service, and that most nursing schools were ill equipped to enlarge their instructional or housing facilities. The council submitted its federal aid request for fiscal year 1 July 1941 to 30 June 1942 to the U. S. commissioner of education, who approved it and moved it on to the Bureau of the Budget. The Congress then enacted and funded the Nurse Training Program, which assisted in the education of 12,000 students at 309 nursing schools. Through the program, 3,800 inactive nurses received refresher courses and 4,800 graduate nurses received postgraduate training. By the end of the fiscal year, 47,500 students were enrolled in nursing schools but this did not meet the country's demands. Nurses could not be trained quickly enough to keep pace with the country's civilian and military needs. During 1942 the Office of War Information tried to mobilize interest in the nursing profession, using prime time radio advertisements to focus their broadcasts on interviews, dramatic sketches, and spot announcements urging young women to join the nursing profession. While these efforts were helpful, they did not meet expectations. The supporters of the nurse training programs recommended doubling federal aid for basic nursing education in the fiscal year ending 30 June 1943. Representative Frances P. Bolton of Ohio, a longtime advocate of nursing, supported the proposed increase in federal aid and informed the Congress that further aid requests for nurse training programs were likely.

Тұрғын үй

1940 жылы Ұлттық қорғаныс жөніндегі медбикелер кеңесі жүргізген сараптамада АҚШ-тағы медбикелерді даярлайтын көптеген мектептердің жатақханалары мен оқу сыныптарын кеңейтуге мүмкіндігі шектеулі екендігі анықталды. Келесі екі қаржы жылында медбикелерді оқытуға федералдық көмек көрсетілді, бірақ жатақхана құрылысына ешқандай қаржы бөлмеді. 1943 жылғы Медбикелерді даярлау туралы заң қабылданғаннан кейін де мәселе шешілмеді. Кейбір мектептер қосымша ғимараттарды жалға алуға немесе сатып алуға қол жеткізді, ал мүмкіндігі жоқтары федералдық үкіметтен көмек сұрады. Материалдық-техникалық базаға қаражат болмағандықтан, АҚШ-тың Халық денсаулығы қызметі (USPHS) Федералдық жұмыс агенттігімен (Federal Works Agency) келісім жасап, медбикелерді даярлайтын мектептерге 1940 жылғы Ұлттық қорғаныс заңы бойынша бөлінген құрылыс қаражатының бір бөлігін пайдалануға рұқсат берді. Екі федералдық агенттік медбикелерді даярлайтын мектептердегі жатақханалар және басқа да ғимараттарға қажеттілік мектептердің Ұлттық медбикелер корпусы (CNC) бағдарламасына қатысу деңгейімен анықталады деген келісімге келді. Федералдық жұмыс агенттігі көмекті қайда, қалай және кімге беру керектігін шешетін болды. Келісімге сәйкес, өз күштерімен оқу процесін ұйымдастыра алмайтын медбикелерді даярлайтын мектептер жатақхана салуға арналған федералдық көмектің бір бөлігін алатын болады. Бұл көмекке тұрғын үйлер, кітапханалар, оқу сыныптары және демонстрациялық бөлмелерді салу қаражаты кіретін еді. Құрылыс жобаларына бөлінген сома 25 657 785 АҚШ долларын құрады. Федералдық жұмыс агенттігінің жобалары 1943 жылдың қыркүйегінде басталып, 1944 жылдың қарашасында аяқталды. Осы кезеңде 160-ы оқу орындарына, 172-сі құрылыс салуға, ал 68-і қолданыстағы ғимараттарды сатып алуға, жалға алуға немесе жөндеуге қатысты, барлығы шамамен 400 өтініш қарастырылды. Федералдық көмек тоғыз штатты қоспағанда, барлық штаттардағы медбикелерді даярлайтын мектептерге көрсетілді. Бұл шара медбикелерді даярлайтын мектептердің жобалардың құнына үлесуін талап етті. Жобаларға жұмсалған 25 657 785 доллардың 17 397 002 доллары (шамамен 67,8 пайызы) федералдық көмек есебінен, ал 8 260 783 доллары (шамамен 32,2 пайызы) медбикелерді даярлайтын мектептерден төленді.

Жалпы

USPHS-тің жұмысқа алу кампаниясы ең қысқа мерзімде мүмкіндігінше көп үміткерге жете алуға бағытталған. Негізгі мақсат – орта мектепті бітіргендер болды, бірақ колледж студенттері де жұмысқа алынды. Басты артықшылығы – елге қажетті қызмет көрсетумен қатар, мақтанышпен айтуға болатын мамандық бойынша тегін білім алу мүмкіндігі. CNC-ге қосылу туралы үндеулер 7 миллионнан астам газет және журнал оқырмандарына, сондай-ақ бүкіл ел бойынша миллиондаған радио тыңдаушылары мен кино көрермендеріне жетті. Сөз сөйлеу арқылы, жарнама тақталары мен үнқағаздар тарату арқылы шақырулар жасалды. АҚШ компаниялары бір жыл ішінде бағдарламаға 13 миллион долларлық жарнама алаңы мен техникалық қызметтерді сыйлады. Көптеген БАҚ CNC туралы жарнама берді. Eastman Kodak компаниясы 1944 жылғы 24 қаңтарда шыққан Life журналында CNC-ді «болашағы бар соғыс жұмысы» арқылы елге қызмет етудің бір жолы ретінде жариялаған толық беттік жарнама шығарды. Жарнамада медбике курсанттары бола алатын жас әйелдер «бақытты қыздар» деп аталды, оларға тегін оқу, жалақы, тұру және тамақтану, сондай-ақ сұр түсті форма мен сұр берет беріледі. Формалар жазғы және қысқы маусымдарға арналған екі түрлі болды, олар «сіздер оны мақтанышпен киесіздер» деп сипатталды. Үміткерлерге форманың орнына би кештерінде «әдемі және нәзік» киім киюге болатыны, танысуға уақыттары жететіні және көптеген оқу орындарында студенттердің үйленуіне рұқсат берілетіні туралы уәде берілді. Сол жылы кинокомпания USPHS үшін CNC туралы «Reward Unlimited» атты жұмысқа алу фильмін түсірді. Мэри К. Макколл кішігірім сюжетті жазды, ал Дороти МакГайр медбике курсант Пегги Адамстың рөлін ойнады. Он минуттық фильм Пегги Адамстың медбике курсант болуға қалай шешім қабылдағанын, оның оқуын және күнделікті медбикелік тәжірибесін көрсетеді. «Reward Unlimited» 1944 жылғы ең үздік жұмысқа алу фильмі үшін жүлде алды; ол 16 000 кинотеатрда көрсетілді және 90 миллион көрермен көрді. Америкалық ауруханалар қауымдастығы барлық 1125 қатысушы медбикелік мектептерде жұмысқа алу орталықтарын құрды. Волонтерлер жұмысқа алу стендтерін пайдаланып, CNC ұсынатын мүмкіндіктер туралы ақпаратты үміткерлерге таратты. Мемлекеттік және жергілікті медбикелер кеңестері, сондай-ақ көптеген басқа ұйымдар, қауымдастықтар мен волонтерлер жұмысқа алуға көмектесті. 1943 қаржы жылында – бағдарламаның алғашқы жылында 65 521 медбике студенті тіркелді. 1944 жылы тіркелгендердің саны 61 471 адамды құрады. 1945 жылы оқуға қабылдау кезеңінде бағдарламаның соңғы тобына 3000 студент қабылданды.

The USPHS recruiting campaign was aimed at reaching the maximum number of potential applicants in the shortest period of time. The primary target was the high school graduate but college women were also recruited. The selling point was a free education in a proud profession while providing an essential service to the country. Appeals to join the CNC reached more than 7,000,000 newspaper and magazine readers, and millions of radio listeners and movie patrons around the country. Pleas were made in speeches, through billboards, and in leaflets. U. S. corporations donated $13,000,000 worth of advertising space and technical services to the program in one year. Nearly every type of media source advertised for the CNC. The Eastman Kodak Company sponsored a full page advertisement in Life magazine (24 January 1944) touting the CNC as a way to serve the country in "a war job with a future". The advertisement said young women who could qualify as cadet nurses were "lucky girls" who were eligible for free training with pay, room and board, and gray uniforms with gray berets. The uniforms were described as one for summer and one for winter, which "you'll wear with pride". Applicants were assured they could wear something "frilly and feminine" instead of uniforms for dances, that they would have time for dating, and that many schools allowed students to marry. In the same year, a motion picture company produced a recruiting film about the CNC called Reward Unlimited for the USPHS. Mary C. McCall Jr. wrote the story and Dorothy McGuire played the lead role of Peggy Adams, a cadet nurse. The ten minute film shows the way that Peggy Adams decided to become a cadet nurse, along with her training and everyday nursing experiences. Reward Unlimited received awards for the best recruitment film for 1944; it was shown in 16,000 theaters and seen by an audience of 90 million. The American Hospital Association established recruitment centers in all 1,125 participating nursing schools. Using recruiting booths, volunteers disseminated information about the opportunities offered by the CNC to potential candidates. State and local nursing councils, and many other organizations, associations, and volunteers aided the recruitment effort. In the fiscal year 1943—the first year of enrollment—65,521 nursing students registered. In the 1944 enrollment period, 61,471 registered. In the 1945 enrollment period, 3,000 students were admitted to what would be the final class of the program.

Азшылықтағы әйелдер

1943 жылғы медбикелерді даярлау туралы заң нәсіл, дін немесе тері түсі бойынша кемсітуге тыйым салды. Бірақ:

Әрбір студенттің CNC-ге тіркелуі мүшелік куәлігінде тіркелді; алайда, студенттен оның нәсілі немесе ұлты туралы мәлімет беру талап етілмеді. Осының салдарынан, қатысатын медбикелік оқу орындарындағы әртүрлілікті анықтау қиынға түсті.

Африкалық америкалық

Африкалық-американдық ұйымдар американдық қоғамда және әскери саясатта кемсітушілікке ұласатын өзгерістерді белсенді түрде жақтады. 1943 жылғы CNC заңнамасындағы кемсітуге жол бермеу шарты, жас афроамерикандық әйелдерді медбикелік мамандығына қадам басуға ынталандырды, әсіресе медбикелік біліміне төлей алмайтын әйелдерге. 20 қараша мектепте 2000 студент оқыса, 42 ақ мектепте шамамен 400 студент білім алды. Африкалық-американдық баспасөз, сондай-ақ қоғамдық көшбасшылар CNC-ге қара нәсілді әйелдерді жұмысқа тартуға көмектесті. Осы курсанттардың кейбіреуі қоғамдық шараларға қатысып, олар туралы жергілікті газеттерде ерекше мақалалар жарияланды. 1940 жылы АҚШ-та 230 қара нәсілділерге тиесілі газет болды. Олар Балтимор, Вашингтон, Чикаго, Нью-Йорк, Филадельфия және Атланта қалаларында үнемі жарияланды.

Жапондық америкалық

1941 жылғы 7 желтоқсанда Жапония империясының Перл-Харборға жасаған бомбалау шабуылы, Тынық мұхиты жағалауында көптеген жапон-американдықтар, оның ішінде Нисей ұрпағының өкілдері тұрған аймақтарда үлкен дауылға ұласты. АҚШ-тың барлау қызметі жапон-американдықтардың көпшілігі ел қауіпсіздігіне қатер емес екенін және елге зиян келтірмейтінін анықтады. Алайда, баспасөз, патриоттық ұйымдар және басқалары оларды Тынық мұхиты жағалауынан қуып шығуды жалғастырып, жағдайды шиеленістірді. 1942 жылғы 16 ақпанда президент Франклин Д. Рузвельт (саяси қысымға көніп) 9066-шы жарлыққа қол қойды. Бұл жарлық Тынық мұхиты жағалауындағы штаттардан жапон текті адамдардың эвакуациялануына әкеп соқты. Осы жарлықтың нәтижесінде 100 мыңнан астам ер адам, әйел және бала өз үйлерінен, шаруашылықтарынан, жұмыстарынан және мектептерінен айырылды. Олар күштеп жеті штаттағы он изоляциялық лагерьге жіберілді. Лагерьде ұсталғандардың арасында Калифорния, Орегон және Вашингтон штаттарындағы медбикелік колледждерінде оқыған Нисей студент қыздары да болды. Олардың көпшілігі өз еркімен эвакуациялық ауруханаларда жұмыс істеуге келісті, ал басқа Нисей әйелдері медбике көмекшілерінің курсын бітіргеннен кейін осылайша қызмет етті. 1943 жылғы CNC заңнамасындағы кемсітушілікке қарсы ереже 400-ден астам жапон (Нисей) американдық әйелдеріне медбике курсанттары болуға мүмкіндік берді. CNC бағдарламасына қатысқан 1125 медбикелік мектептің ішінде, жапон-американдық әйелдерге есіктерін ашқандарының саны шамамен 70-ке жуық болды. Жапон-американдық әйелдерге медбикелік білім беруге мүмкіндік берген мектептердің өте аздығы сондықтан, аурухана қызметкерлері мен пациенттер оларға сенбейтініне байланысты болды.

Американың түпкүллі тұрғындары

АҚШ бойынша CNC бағдарламасына қатысқан американдық үнді әйелдерінің саны туралы толыққанды жазба жоқ. Сол кезде бүкіл Америка Құрама Штаттарында американдық үнділерге арналған жалғыз аккредиттелген медбикелік мектебі – Аризона штатының Ганадо қаласында орналасқан Sage Memorial Hospital School of Nursing еді, ол Навахо ұлтының орталығында болды. Аурухана 1930 жылы ашылып, 1953 жылы жабылды. Іске қосылған кезеңі ішінде Сейдж медбикелік мектебі 50-ден астам тайпадан шамамен 150 американдық үнді әйелді бітірді. Олардың арасында Кадеттік медбике бағдарламасына тіркелген 39-ға жуық әйел болды. Сейдж ақ студенттерді қабылдамады, себебі олардың көптеген басқа мүмкіндіктері болған, ал американдық үнділерде болмады. Кейіннен олар латын және азиялық американдық медбике студенттерін қабылдады.

Бірқалыпты киімдер

CNC-нің сыртқы киімдері әрбір кадетті корпустың мүшесі ретінде анықтау және ерекшелеу үшін арналған. Қысқы және жазғы киімдердің екі түрі болды. Қысқы киім – сұр жүннен тігілген, бір қатар түймелі жакеті бар костюм, белдемше және сұр велюрдан жасалған пальто. Британдық генерал Бернард Монтгомери кигенге ұқсас сұр Монтгомери береті екі киім түрімен де киілді. Жазғы киім – сұр және ақ жолақты, екі бөліктен тұратын мақтадан жасалған костюм және сұр твилд матадан тігілген жаңбырлық пальтодан құралды. Қысқы киім – кәсіби дизайнерлер жасаған үш үлгінің бірі. Ол 1943 жылдың 16 тамызында Нью-Йорк қаласында өткен сән көрсетілімінде таныстырылды. 32 сән редакторы осы киімді және Монтгомери беретін жеңімпаз деп таныды. Таңдалған киім үлгісінің жас қыздарды CNC-ге қосылуға ынталандыратындай тартымды болғаны айтылды. Кадеттерге арналған сыртқы киімдер – блузка, қолғаптар, аяқ киім және шұлықтарды қоспағанда – оларды оқуға қабылданған мекеме берді. Студенттер алынып тасталған заттар үшін төлем жасады. Ішкі немесе жұмыс киімдері мектептен мектепке өзгеше болды; олар федералдық гранттар есебінен мектептер сатып алды. CNC-нің таңбасы – Мальта кресі. Таңба киімнің сол жақ иығында және ресми медбикелік мектебінің медбике киімінде болды. USPHS-тің ресми таңбасы жакеттің жағасында және күміс түймелерде де орналастырылған. Монтгомери беретінде USPHS таңбасы, жайылған бүркіт және американдық қалқанның астында бейнеленді. Барлық кадеттер үшін CNC сыртқы киімдерін кию, басқаша тапсырылмаса, міндетті емес, ерікті болатын.

Медбике курсанттары

АҚШ-тың барлық штаттарынан медбике курсанттары келді. Олар фермерлер мен механиктердің, мұғалімдердің, заңгерлердің, кеңсе қызметкерлерінің және кәсіпкерлердің қыздары еді. Кейбіреулері медбике болуды қалағандықтан, ал енді бірі – тегін білім алу үшін оқуға түсті. Оқу барысында медбике курсанттары Армия және Әскери-теңіз күштерінің ауруханаларында, Үнді халқының денсаулық сақтау қызметінде, Ардагерлер басқармасында және Халық денсаулығы ауруханаларында қызмет етті. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде және одан кейін студенттік медбикелер азаматтық медбикелердің төмендеген мүмкіндіктерін қайта жаңғыртты, соның арқасында елдің азаматтық және әскери денсаулық сақтау жүйелеріне маңызды үлес қосты. Америкалық ауруханалар қауымдастығы медбике курсанттарының азаматтық медбикелік көмектің құлдырауына жол бермеуге көмектескенін және Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қарулы күштерге қатысқан бітірген медбикелердің орнын толтырғаны үшін оларды мақтады. "Медбике курсанттарының әңгімелері" кітабында авторлар CNC бағдарламасының АҚШ-та болашақ медбикелерді оқыту және даярлау жолына әсер еткенін атап өтті. Олар сондай-ақ медбике курсанттарының студенттерінің осы мақсатқа жету үшін қажетті білім алу мүмкіндігінен айырылмауы тиіс деген үмітпен есте қалғанын айтты. АҚШ Медбике курсанттар корпусы болмаса, көптеген әйелдер медбике болу арманынан айырылып қалған болар еді.