Реджинальд Си́нфилд: Крикетші және Регбишінің өмірі мен карьерасы

Кіріспе

Англиялық крикетші, Лидс Райнос және Ұлыбританияның регби лигасы ойыншысы

Реджинальд Альберт Синфилд (1900–1988) 1920-1930 жылдардағы Глостершир крикетшісі болды. Синфилд мансабының соңында 1938 жылы бір Тест матчына қатысты, ол Дон Брэдманды өзінің алғашқы Тест құрбаны ретінде еске түсірді. Алайда, ол Глостерширмен жоғары деңгейде танылатын болғанға дейін ұзақ мансап жасады, оның сенімді ойыны Хаммонд және Барнетт сияқты шабуылдаушы ойыншылардың немесе Годдард сияқты боулерлердің стиліне қарсы қойылды.

Өмірбаян

Синфилд 1900 жылдың 24 желтоқсанында Гертфордширдегі Бенингтон қаласында дүниеге келген. Ол алғашқы бірінші сыныптық матчын 1921 жылы Мэрилебон крикет клубында (MCC) өткізген, бірақ оның әлеуеті 1924 жылы Глостершир үшін тұру арқылы қабілеттілік алғанға дейін байқалмаған. 1926 жылы округтік чемпионатта ойнау мүмкіндігі болды және екі иннингте жүзден астам ұпай жинады. Келесі жылдары Синфилд Глостерширдің тұрақты ашық соққышысы болды, Альф Диппермен бірге ойнады, ал ол кеткеннен кейін Барнеттпен керемет серіктестік құрды. Ол сондай-ақ, Годдардтан гөрі жылдам және аз иілгіш, баяу орташа кесу соққыларын дәл беретін боулер ретінде дамыды. Ерекше көзге түспесе де, Синфилд өте тұрақты болды және 1927 жылдан 1935 жылға дейін жыл сайын мыңнан астам ұпай жинады, бес рет иннингті аяқтады – ең маңыздысы 1931 жылы Оксфорд университетіне қарсы 374 ұпайдың ішінде 161 ұпай жинады. Синфилдтің боулинг шеберлігі аздап кешірек дамыды, өйткені Чарли Паркер мен Годдард 1931 жылдың соңына дейін қажеттінің бәрін жасай алды. 1930 жылы жиырмадан кем бағамен тоқсан викет алғанымен, 1934 жылы ғана Синфилд сыныпты боулер ретінде танылды. Сол жылы ол Глостерширдің орташа көрсеткіштерін жетекшілік етті және жағдай оған көмектессе, өте қауіпті болатын, мысалы, Нотингемширге қарсы он үш және Лестерширге қарсы 40 ұпайдан сегіз викет алды. Келесі жылы округтің басқа соққышыларының төмендеуіне қарамастан, Синфилд өзінің ең жақсы маусымын өткізді, өйткені ол қорғаныс күшін жоғалтпай, ұрып-соғу ауқымын кеңейтті. Сол жылдың тамызында Гламорганға қарсы Кардиффте ең жоғары ұпай – 209 ұпай жинады және содан кейін тоғыз викетке 103 ұпай алды. 1936 жылы Синфилд боулингте осыншалықты жетістікке жетті, елдегі басқа ешкімге қарағанда көбірек оверлер тастады. Ол Эссекске қарсы өткен соңғы матчта саусағын сындырғанға дейін 160 бірінші сыныптық викет алды және оның дәлдігіне байланысты қысқы "Пепел" турына үміткер деп есептелді. Оның ең айқын жетістігі – Лордс стадионында өте агрессивті Миддлсекске қарсы 111 ұпайға тоғыз викет алды. Висденнің айтуынша, бұл көрсеткіш "оның тұрақтылығын толық көрсетті", ал Годдардтың оралуы Синфилдтің барлық он викетін алуына кедері келтірді. Алайда, табиғи ашық соққышы болған Синфилд реті төменгі орында тұрғанда ыңғайсыздық сезінді және 1000 ұпайдан кем жинады. Келесі жылы ол қайтадан шаршамай жұмыс істеді және соққымен біршама жақсарды, төрт санға жетті, бірақ 1938 жылы боулингтік жұмысы оның соққысына соншалықты әсер етті, ол көбінесе No. 10 орында болды және бірде-бір иннингте қырық ұпайға жетпеді. Алайда боулингте Синфилд Годдардтың жиі болмауы кезінде жақсы жұмыс істеді, сондықтан ол Трент-Бридждегі бірінші тестке шақырылды. Брэдманның викетін алғанымен және орнын сақтап қала алмағанымен, Синфилд бірнеше көрнекті боулингтік жетістіктерге қол жеткізді, соның ішінде Ворчестерширге қарсы жаңбырға байланысты алаңда 14 викетке 110 ұпай алды. 1939 жылы Синфилдтен Годдард толықтай жарамды болғандықтан және Бристольдің алаңында ойнағандықтан боулингпен айналысуын азайтуды сұрады, бірақ Синфилд өзінің бұрынғы шеберлігін соққымен қайта жаңғыртты. Алайда, оның көрсеткіші 835 ұпай және 66 викет болғандықтан, оның ең жақсы формада екенін айту қиын. 1946 жылы бірінші сыныптық крикет қайта басталғанда Годдард бірнеше жыл бойы өзінің құлдыраған формасын жалғастырды, бірақ Синфилд дереу Клифтон колледжінде және Колстон мектебінде жаттықтырушылыққа кірісті. Осы кезеңде ол болашақ тест ойыншыларының, атап айтқанда Крис Броудтың, қатарына қосылды. Ол сегізінші жылдардың ортасында, 1988 жылы 17 наурызда Хам Гринде, Солтүстік Сомерсетте қайтыс болғанға дейін екі жыл бұрын ғана зейнеткерлікке шықты.

Sinfield was born on 24 December 1900 at Benington, Hertfordshire. He played his initial first class match for Marylebone Cricket Club (MCC) as early as 1921, but his potential was not noticed until 1924, when he began qualifying by residence for Gloucestershire. He was able to play for them in county championship matches in 1926, and showed an ability as a solid opening batsman for them in two innings of over a hundred. In the following years, Sinfield established himself as Gloucestershire's regular opening bat with Alf Dipper and after that player retired in a well contrasted partnership with Barnett. He also developed as an accurate bowler of slow medium off cutters, much quicker and less flighty than Goddard. Though he did not accomplish anything remarkable, Sinfield was very consistent and reached a thousand runs every year from 1927 until 1935, in the process carrying his bat through an innings on five occasions – the most significant being when he scored 161 not out in a total of 374 against Oxford University in 1931. Sinfield's skill as a bowler was slower to blossom because Charlie Parker and Goddard could do almost everything that was required until the end of 1931. Although he took ninety wickets for under twenty apiece in 1930, it was not until 1934 that Sinfield became recognised as a bowler of class. In that year, he headed the Gloucestershire averages and when the pitch helped him could be formidable indeed, as he showed with thirteen wickets against Nottinghamshire and eight for 40 against Leicestershire. The following year, despite the county's other batsmen declining, Sinfield had his best season with the bat, largely because he increased his range of scoring strokes without losing his defensive strength. In August that year he made his highest score, 209 not out against Glamorgan at Cardiff – and followed that up with a haul of nine wickets for 103. In 1936, Sinfield developed so much as a bowler that he bowled considerably more overs than anyone else in the country. So consistent was he, until he fractured a finger in the second last match against Essex, that he took 160 first class wickets and was considered, owing to his accuracy, a strong candidate for the winter's Ashes tour. His most notable feat was nine wickets for 111 against some extremely aggressive Middlesex batting at Lord's – according to Wisden that record "fully demonstrated his steadiness" – and only Goddard's return prevented Sinfield taking all ten. However, very much a natural opening bat, Sinfield was never comfortable when placed lower in the order and he fell well short of 1,000 runs. The following year, he was again tireless and recovered some form with the bat, just reaching four figures, but in 1938, his work as a bowler affected his batting so much that he was frequently as low as No. 10 and did not once reach forty in an innings. In bowling, however, Sinfield worked so well in the frequent absence of Goddard that he was chosen for the First Test at Trent Bridge. Though he was not successful apart from capturing Bradman's wicket and failed to retain his place, Sinfield did have a number of notable bowling feats, including 14 for 110 on a rain affected wicket against Worcestershire. In 1939, Sinfield was asked to do much less bowling with Goddard fully fit and devastating on the helpful Bristol turf, but Sinfield did recapture some of his old skill with the bat. Though, since his record was only 835 runs and 66 wickets it could hardly be said he was in his best form. When first class cricket resumed in 1946 Goddard continued his devastating form for several years, but Sinfield took immediately to coaching at Clifton College and Colston's School. During this period, he championed a number of future Test players, notably Chris Broad, and only retired in his mid eighties, two years before his death on 17 March 1988 in Ham Green, North Somerset.