Говард Робертс: Американдық джаз гитаршысы (1929-1992)

Кіріспе

Америкалық джаз гитарисі (1929–1992)

Говард Мансел Робертс (2 қазан 1929 – 28 маусым 1992) – американдық джаз гитарисі, педагог және студиялық музыкант.

Алғашқы жылдар

Робертс Аризона штатының Феникс қаласында Деймон мен Веста Робертстің отбасында дүниеге келді. 8 жасында гитарада ойнай бастады – оған ата-анасы Рождествода сыйлаған 18 долларлық «Гибсон» фирмасының «Каламазу» студенттік үлгісіндегі акустикалық гитара. Ол Хорас Хэтчеттен сабақ алды, ол Робертстің әкесіне 15 жасында Робертстің өзіне тән ойнау стилі бар екенін және оған басқа ештеңе үйрете алмайтынын айтты. «Ол менің өзімнен де жақсы ойнайды», – деді ол. 15 жасқа келгенде ол жергілікті деңгейде кәсіби түрде ойнай бастады, көбінесе блюз стиліндегі музыканы орындады. Ол көптеген қара музыканттардан тәжірибе алды, соның ішінде трубашы Арт Фармер де болды. 1992 жылы Робертс Стив Вос жазған «The Independent Newsletter» басылымында, оның ойыншы ретінде дамуындағы ең бағалы тәжірибе осы болғанын айтты. Сол кезде Робертс пен оның жақын досы және бөлмедесі, гитарист Говард Гейтмейер күніне 3-4 сағат жаттығу жасап, түстен кейін кино көріп, кешке клубтарға барар алдында тағы да жаттығулармен айналысатын. Vintage Guitar журналына жазған Джим Карлтонның сөзіне сүйенсек, оның алғашқы екі альбомы сол кездегі басқа джаз гитаристтеріне тең келмейтін жанкүйерлер армиясын құрды. Осыдан кейін Робертс жай ғана H. R. деп танылатын болды және оның альбомдары сол кездегі ең көп күтілген джаз релиздерінің біріне жатты. Робертс Capitol лейблы үшін жазған альбомдары стандарттық есеп бойынша жасалған, ол олардың сатылымынан қосымша төлем алмады. Ол ABC Records/Impulse! лейблымен келісімшартқа отырмас бұрын Capitol лейблымен 11 альбом жазды. Осы екі гитарадан және Робертс қолданған бірнеше басқа гитаралардан оның ойнауы «Твайлайт зона» сериалының тақырып әнінде, сондай-ақ «I Love Lucy», «The Munsters», «Bonanza», «The Brady Bunch», «Gilligan's Island», «Green Acres», «Get Smart», «Batman», «Beverly Hillbillies», «Andy Griffith», «Peter Gunn», «Lost in Space», «Dragnet», «The Wild Wild West», «Mission: Impossible», «The Odd Couple», «Dick Van Dyke», «I Dream of Jeannie» және «Bullitt» фильмдерінің тақырыптарында естіледі. Ол Джорджи Олд, Пегги Ли, Эдди Кокран, Джоди Рейнольдс, Шелли Фабарес, Дин Мартин, The Monkees, Рой Кларк, Чет Аткинс, Джимми Смит, Элвис Пресли, The Beach Boys және The Electric Prunes сияқты музыканттармен бірге жазды. Wrecking Crew тобының мүшесі ретінде Робертс Фил Спектордың «Дауыстың қабырғасы» (Wall of Sound) құрамына кірді, поп музыка тарихындағы ең танымал әндерде гитара ойнады. Ол Спектормен жақсы қарым-қатынаста болған жоқ, себебі ол Спектордың төбеге оқ атқан сессиясынан шығып кетіп, оны қайтадан шақырмауды талап еткен. Денни Тедесконың «Жарақатты топ» (The Wrecking Crew) атты деректі фильмінде Хал Блейн Робертстің кездесуден бас тартқан жалғыз адам екенін айтты. 1960 жылдардың басынан 1976 жылға дейін ол 2000-нан астам пластинкада ойнаған және бір кезде жылына 900-ден астам жазу сессиясын жүзеге асырған.

Roberts was born in Phoenix, Arizona to Damon and Vesta Roberts, and began playing guitar at the age of 8 a Gibson manufactured $18 Kalamazoo student model acoustic given to him by his parents at Christmas. He took lessons from Horace Hatchett, who commented to Roberts’ father that Roberts, at the age of 15, “ has his own style of playing and there's nothing else I can show him. He plays better than I do.” By the time he was 15, he was playing professionally locally, predominantly blues based music, where he learned from a number of black musicians, trumpeter Art Farmer being among that group. In 1992 Roberts was quoted in "The Independent Newsletter" by Steve Voce saying he considered that early experience to be “the most valuable” to him in his development as a player. At the time Roberts and his close friend and roommate, guitarist Howard Heitmeyer, would start their day by practicing 3 or 4 hours, catch an afternoon movie, returning to practice until they went to the clubs in the evening. According to Jim Carlton writing for Vintage Guitar magazine these first two albums created a fan base that was not equaled by any other jazz guitarist at that time. After that, Roberts was referred to as simply H. R. and his albums were among the most anticipated jazz releases of the day. The albums Roberts made for Capitol were done for scale, he never received any additional remuneration on their sales. He recorded 11 albums with Capitol before signing with ABC Records/Impulse! Records. Between these two guitars, and a few others that Roberts used, his playing can be heard as the lead guitar on the theme from The Twilight Zone as well as acoustic and electric guitar on I Love Lucy, The Munsters, Bonanza, The Brady Bunch, Gilligan's Island, Green Acres, Get Smart, Batman, Beverly Hillbillies, Andy Griffith, Peter Gunn, Lost in Space, Dragnet, The Wild Wild West, Mission: Impossible, The Odd Couple, Dick Van Dyke, I Dream of Jeannie, and the theme for the film Bullitt. He recorded with Georgie Auld, Peggy Lee, Eddie Cochran, Jody Reynolds, Shelley Fabares, Dean Martin, the Monkees, Roy Clark, Chet Atkins, Jimmy Smith, Elvis Presley, The Beach Boys and the Electric Prunes. As a member of the Wrecking Crew, Roberts was a part of Phil Spector's Wall of Sound, playing guitar on some of the most famous songs in pop music history. He did not get along well with Spector, as evidenced by his walking out on a session where Spector had fired his pistol into the ceiling, telling Spector to not call him again. Hal Blaine noted in Denny Tedesco's documentary, The Wrecking Crew, that Roberts was the only person he had ever seen walk out on a date. From the 1960s through to around 1976 it's estimated he played on more than 2000 records and would routinely log more than 900 sessions a year for a time.

Марапаттар мен құрметтер

2007 жылы Говард Робертс және Wrecking Crew тобының басқа мүшелері Теннесси штатының Нэшвилл қаласындағы Музыканттар даңқы мен мұражайына енгізілді.

Гитаралар

Говард Робертстің басты аспабы – Герб Эллистен сатып алынған Gibson ES 150 гитарасы болды. 1962 жылы ол C. M. I. өндіріс дизайнері және сарапшысы Энди Нельсонмен бірлесіп гитара жобалады. Говард Робертс Epiphone және Gibson компанияларымен бірнеше авторлық гитаралар жасау үшін жұмыс істеді. 1962 жылы Говард Робертс Epiphone компаниясын қолдады, ал кейіннен Epiphone Howard Roberts моделі ұсынылды. Бұл гитара Робертс пен Нельсон ұсынған эскиздерге негізделген, өзгертілген Gibson L 4 болды.