Кіріспе
Луиза Хелен Кобёрн (1 қыркүйек 1856 – 7 ақпан 1949) – Сигма Каппа студенттік қауымының бес негізін қалаушысының бірі, Колби колледжінде әйелдер білімінің алға басушысы, ол алғашқы әйел мүше ретінде қызмет етті, сондай-ақ "Кеннебектегі Скоухеган" атты екі томдық еңбегімен танымал ғалым және жазушы. Ол 1863-1864 жылдары Мэн штатының губернаторы болған Абнер Кобёрннің тума қызы және Мэн штатының белгілі саясаткері Стивен Кобёрннің қызы болды.
Сигма Каппаның құрылуы
Мейн штатының Уотервилл қаласында орналасқан Колби колледжі әйелдерді ерлермен бірге қабылдаған алғашқы Жаңа Англия колледжі болды. Мэри Кэффри Лоу Колбидегі алғашқы студент қыз болды және екі жыл бойы жалғыз болды. Ақырында оған тағы төрт әйел қосылды, ал Элизабет Горхам Хог, Ида Фуллер, Франсис Эллиотт Манн Холл және Кобурнмен бірге Лоу 1874 жылғы 9 қарашада Колбиде Сигма Каппа студенттік қауымын құрды. Кобурн Сигма Каппаның бастамашылық рәсімінің көп бөлігін жазумен белгілі. Колледждің жалғыз әйелдері болғандықтан, бес құрылтайшы жиі бірге болып тұратын. 1873-74 жылдары бес жас қыз әдеби және әлеуметтік қоғам құруға шешім қабылдады. Колледж әкімшілігі оларға Сигма Каппа студенттік қауымын құруға рұқсат сұрап, конституция мен жарғыны қоса өтініш беру керектігін жеткізді. Олар сол жылы жұмысты бастады және 1874 жылғы 9 қарашада бес жас қыз факультеттен өтініштері мақұлданған хат алды. Олар ұйымды ұлттық деңгейге жеткізу ниетімен студенттік қауым құруға рұқсат сұрап, алды. Сигма Каппаның Альфа, Бета және Гамма бөлімдері Колбиде құрылды. Алайда, Колби кейіннен студенттік қауымдарға тыйым салды, Кобурн құрған Сигма Каппаның Альфа бөлімі алдағы уақытта құрыла алмайтынын қамтамасыз етті.
Мансап
Кобёрн ботаник мамандығын алған, және ол "Майн натуралисі" журналының редакторы болумен қатар ғылыми кітаптар мен брошюралар жазды. Ғылыми қызметінен бөлек, ол "Кеннебек өзеніндегі Скоухеган" кітабының авторы болды және талантты ақын ретінде танылды.
Кейінгі өмірі
Луиза Сигма Каппаның өзінің бастапқы армандарынан асып, одан да өскенін көру бақытына ие болды. Оның отбасы студенттік қауымдастықтың іріктеу процесіне белсенді қатысты. Оның әпкесі Грейс Кобёрн Смит, Альфа, Сигма Каппаның ұлттық президенті болды. Оның екі немересі, Луиза Кобёрн Смит Велтен және Хелен Кобёрн Смит Фосетт, Альфа бөлімінің мүшелері атанды. Оның жүрек туысы Джозеф Кобёрн Смит Ервена Гудэйлге үйленді. Өмірінің соңында Кобёрн туған үйінде, Скоухеган қаласында тұруын жалғастырды. Бұл үй Кеннебек өзенінің жағасына жақын, Елм және Плезант көшелерінің қиылысында орналасқан. 1936 жылы, сексен жасқа келгенде, ол үйінің қарсы жағында, Елм көшесінің оңтүстік бөлігіндегі бос коттеджді сатып алды. Ол өзінің жазбалары мен зерттеу жұмыстарын сақтау үшін, сондай-ақ мұражай ретінде пайдалану үшін қосымша бөлме салды. Бұл бөлмеде көптеген ежелгі қалалық құжаттар мен карталар, тарихи маңызы бар материалдар және тарихи зерттеулерге арналған кітаптар жиналды. 1939 жылғы кірпіш коттедж мүмкіндігінше бастапқы күйіне келтіріліп, қалпына келтірілді және тұрмыстық заттармен, антиквариатпен және күнделікті өмірде қолданылатын бұйымдармен толтырылды. Оның мақсаты – коттеджді 19 ғасырдың ортасындағыдай етіп безендіру болды. Жиын-терімдегі барлық заттар Скоухеган қаласында тұратын отбасылардың сыйлықтарынан құралды. Ол денсаулығына қарай үйіне келген қонақтарды құшақ жайып қарсы алды. Толығымен төсекте жатқан күйі де, ол ақыл-есін сақтап, көбінесе оқыды және шаршағанда ән шырқады. Сигма Каппа әпкелеріне жазған хатының соңында: «Сигма Каппаның мейірімді рухы сіздерге нұр көрсетсін» деп тілек білдірді. Кобёрн 1949 жылдың 7 ақпанында 93 жасында дүние салды. Ол негізін қалаушылардың арасында ең ұзақ өмір сүргені болды. Ол қайтыс болғаннан кейін, Скоухеган тарихы мұражайын Блумфилд академиясының сенімділігіне табыс етті, мүлік жаз бойы жұртшылыққа ашық мұражай ретінде сақталуы тиіс деген шартпен. Мұражай әлі де келушілерге есік жаппай ашық және Луиза Кобёрннің өмірінен көптеген жәдігерлерді, мысалы, оның әкесі оған жасаған қуыршақ үйін және атасының сыйлықтарын көруге болады.
The 1939 brick cottage was restored and renovated to its original state as nearly as was possible to determine, and filled with furnishings, antiques and items of everyday living. Her theme was to furnish the cottage as it would have appeared during the middle 19th century. All items in the collection were donated by families that lived in Skowhegan. She welcomed visitors to her home as her strength allowed. She became completely bedridden but remained mentally alert, reading often and singing hymns when reading tired her. One of her letters to her Sigma Kappa sisters ended, "May the loving spirit of Sigma Kappa continue to guide you." Coburn was 93 when she died February 7, 1949. She lived the longest life of any of the founders. Upon her death, she deeded the Skowhegan History House Museum to the Bloomfield Academy Trust, with the stipulation that the property be maintained and kept open as a museum for the public during the summer. The museum is still open for visitors and many relics of Louise Coburn's life can be seen, such as a doll house her father made for her and gifts from her grandfather.
Таңдалған шығармалар
Кейт Фурбиш, ботаник: Құрметпен. 1924 жыл. Кеннебек өзеніндегі Скоухеган. Скоухеган, ME: "Тәуелсіз репортер" баспасы. 1941 жыл.