Гранд-Ронд: Тарихы мен географиясы

Кіріспе

Гранд-Ронде – Орегон штатының батысында орналасқан және Полк және Ямхилл округтеріндегі халық санағымен белгіленген (CDP) және қала құрамына кірмейтін ауыл. 2010 жылғы халық санағы бойынша Гранд-Рондеде 658 үй шаруашылығында 1661 адам тұрады. Бұл Салем қалалық статистикалық аймағының бір бөлігі.

Тарих

1855 жылдың 4 қаңтарында Калапуян тайпаларының әртүрлі топтары мен Орегон штатының үндістер ісі жөніндегі бастығы Джоэл Палмер арасында шарт жасалды, онда тайпалар үкімет құратын резервацияға көшірілуге міндеттелді. Осы мақсатта 1857 жылдың 30 маусымында Солтүстік-батыс Полк және Оңтүстік-батыс Ямхилл округтерінде 60 000 акр жерді алып жатқан Гранд-Ронде үнді резервациясы ашылды. 1870 жылы өткізілген халық санауы бойынша резервацияда 47 ямель және 36 луккиамут тұрған; 1910 жылы ямельдердің саны бесеуге, луккиамуттардың – сегізге азайды. Тарихи кезеңнің соңында Калапуян халқы ерекше мәдени-жаратылыстық топ ретінде жойылды. Орегон штатының Көлік департаментінің мәдени ресурстар жөніндегі баяндамасына сәйкес, Гранд-Ронде қаласы 1908 жылы «Жаңа Гранд-Ронде» деп аталды, осы кезде үндістердің алғашқы үлкен тобы резервациядан шығып, Дауэс заңы бойынша өз шаруашылықтары мен ранчоларын құрды. 1921 жылы «International Harvester» компаниясы қала жоспарын жасады. 1922 жылы компания Вилламинадан Гранд-Рондеге дейінгі 9 шақырымдық теміржол құрылысын салып, оны Вилламина және Гранд-Ронде теміржолы деп атады. Бұл қысқа теміржол аймақты Вилламинадағы Оңтүстік Тынық мұхиты теміржолымен байланыстырды. Теміржол ағаш өңдеу өнеркәсібінің дамуына көмектесті және ағаш өңдеу зауыттарының өсіп, аймақтың экономикасын басып алуына жағдай жасады. Гранд-Ронде зауыт жұмысшыларына қолдау көрсету орталығы болды, сондай-ақ теміржол депосы, дүкен, қонақ үй, кинотеатр, асхана, жанармай құю станциясы, банк, пошта бөлімі, шіркеу және шағын тұрғын үйлер салынды. Spaulding Miami Lumber Company компаниясы 1920 жылдардың басында ағаш кесу операцияларының бір бөлігі ретінде қаланы құрып, оған иелік етті. Теміржол желісі мен бірнеше ғимараттар, сондай-ақ қонақ үй салынды. Теміржолдың бір тармағы қаладан шығып, Рок-Крик арқылы жағалауға қарай бағытталды. 1922 жылғы қаңтарда жарық көрген Lumber World Review журналының 42-томына сәйкес, қалаға 1922 жылы электр қуаты жеткізілді. 1919 жылдан бастап Орегон географиялық кеңесі мен АҚШ географиялық кеңесі қала атауы туралы пікірталас жүргізді. Бастапқыда штат қаланың атауын ресми түрде «Гранде Ронде» деп атауды ұсынды, француз тіліндегі дәстүрлі жазу нұсқасын қолданып (мүмкін, аймақтағы француз-канадтық тері жануарларын аулау тарихына байланысты), бірақ 1940 жылдардың басына дейін жүргізілген зерттеулер мен хат алмасулар нәтижесінде қазіргі «Гранд-Ронде» атауы ресми тіркелді. Қоныс теңіз деңгейінен 105 метр биіктікте орналасқан. Орегон мемлекеттік университетінің басылымында бұл аймақ «Уилламет өзенінің Портленд/Ванкувер алқабының (3а) жоғары ағысындағы барлық террасаларын қамтитын, тегіс немесе толқынды далалық террасалар экожүйесі» деп сипатталған. 3c экожүйесі төмен градиентті, ирек өзендер мен өзендермен суға толыған. Оның кең өзендік террасаларында бір кезде өсіп тұрған еменді далалар мен шабындықтар отпен күтіліп сақталған; ылғалды жерлер Орегон күресін және қара мақта ағашын қолдаған. Бүгінде жергілікті даланың тек қалдықтары ғана сақталған. Мұздық-көлдік шөгінділерден пайда болған нашар суландырылатын топырақтар шөп тұқымдарын және ұсақ дәнді дақылдарды өсіруге кеңінен пайдаланылады. Шөптер басқа дақылдарға қарағанда нашар дренажға және нашар тамыр жүйесіне жақсы төзімді. Ауыл шаруашылығынан басқа, Далалық террасалар қалалық кеңеюдің көп бөлігін де бастан кешіреді.

On January 4, 1855, a treaty between the various bands of Kalapuyans and Oregon Superintendent of Indian Affairs Joel Palmer was effected, calling for the various bands to remove to a reservation to be established by the government. For this purpose the Grand Ronde Indian Reservation was opened on June 30, 1857, covering 60,000 acres in northwest Polk and southwest Yamhill counties. A census conducted in 1870 reported only 47 Yamels and 36 Luckiamutes on the reservation; in 1910 the Yamels numbered five, the Luckiamutes, eight. By the end of the historic period, the Kalapuyan people no longer existed as a distinct cultural racial entity. According to a Cultural Resources Report from the Oregon Department of Transportation, the town of Grand Ronde began as "New Grand Ronde" in about 1908 when the first large groups of Indians were leaving the Reservation and establishing their own farms and ranches under the Dawes Act. In 1921, International Harvester laid out a town site. In 1922 the company built nine miles of track from Willamina to Grand Ronde, calling it the Willamina and Grand Ronde Railroad. The short railroad connected the area with the Southern Pacific railroad at Willamina. The railroad helped the timber industry to flourish and made it possible for lumber mills to grow and dominate the economy of the area. Grand Ronde became the center of support services for mill workers and a train depot, store, hotel, movie theater, diner, gas station, bank, post office, church, and a small residential area were built. The Spaulding Miami Lumber Company created and owned the town proper in the early 1920s as part of its logging operations. A rail line and several related buildings were built as well as a hotel. A spur of the railroad headed south out of the town across Rock Creek and into the coastal range. Electricity was brought to the town in 1922 according to the Lumber World Review, Volume 42, published in January 1922. There was quite a bit of communication about the name of the town going back and forth between the Oregon Geographic Board and the United States Geographic Board starting in 1919. Initially, the State was calling for the town to be officially named "Grande Ronde" using the typical French spelling, (possibly due to the history of French Canadian fur trapping in the area via the Hudson Bay Company), though through research and correspondence lasting into the early 1940s, the name as spelled currently, "Grand Ronde", was made official. The community is located 344 feet (105 m) above sea level. published by Oregon State University and is described as "The nearly level to undulating Prairie Terraces ecoregion includes all of the terraces of the Willamette River upstream of the Portland/Vancouver Basin (3a). Ecoregion 3c is drained by low gradient, meandering streams and rivers. Its broad fluvial terraces once supported oak savanna and prairies that were maintained by burning; wetter areas supported Oregon ash and black cottonwood. Today, only relict native prairie remains. The poorly drained soils derived from glacio lacustrine deposits are extensively farmed for grass seed and small grains. Grasses tolerate poor drainage and poor rooting conditions better than other crops. In addition to agriculture, the Prairie Terraces also experience the bulk of urban expansion"

Климат

Гранд-Ронде аймағының жалпы климаты орташа климат деп санауға болады. Бұл ылғалды, жұмсақ қыстар мен жылы, құрғақ жаздарға тән. Гранд-Ронде Орегон жағалауында орналасқан, және Құрама Штаттардың материктік бөлігіндегі ең ылғалды жерлердің бірі болып табылады. Гранд-Рондеде жауын-шашын туралы мәліметтер 1910 жылдан бастап үзіліспен, ал 1948 жылдан бері үздіксіз жинақталып келеді. Осы деректерге сәйкес, 1971 жылдан 2000 жылға дейінгі орташа жылдық жауын-шашын мөлшері құрайды. Ал, шамамен 7 миль (11 км) қашықтықтағы Вилламинада жауын-шашын мөлшері шамамен құрайды. Сонымен қатар, Орегон жағалауында, оңтүстік-шығысқа қарай 9 миль (14 км) қашықтықтағы Лорел тауында жауын-шашын жылына орташа есеппен жауады.