Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Шотланд футболшысы және жаттықтырушысы
Scottish footballer and manager
Эдвард Грэм МакКреди (15 сәуір 1940 жылы туған) – шотландтық бұрынғы футболшы, негізінен «Челси» клубында сол қаптал қорғаушы ретінде ойнаған. Кейін футбол жаттықтырушысы болды.
Edward Graham McCreadie (born 15 April 1940) is a Scottish former footballer who played at left back, mainly for Chelsea. He later became a football manager.
Мансап
МакКреди футбол карьерасын шотландиялық "Drumchapel" командасында бастады, сосын "Clydebank Juniors" және "East Stirlingshire" клубтарына ауысты. 1962 жылы "Челси" клубының бас жаттықтырушысы Томми Дочерти оны 5000 фунт стерлингке сатып алды, команданың Екінші дивизионнан жоғары көтерілуіне көмектесу үшін. Дочерти МакКредиді кездейсоқ байқағанын айтты. Ол "East Stirling" матчына басқа ойыншы, Гурлейді көру үшін барған, бірақ "осы сол қанат қорғаушыны көріп, ойладым: "Неге сен осында ойнайсың?" Ол әуеде өте жақсы, жылдам, допты ұстауы керемет еді. Ол сол қанаттағы қорғаушы ма, әлде шабуылшы ма, білмедім". Келісімнің бір бөлігі ретінде "Челси" "East Stirlingshire" командасына қарсы екі жолдастық матч өткізуге келісті. 1962 жылы "Челси" Бірінші дивизионға көтерілді, ал МакКреди келесі он жыл бойы "Челси" қорғанысының маңызды ойыншысы болды. Талантты, жылдам және шабуылға қабілетті, уақытын дұрыс бағалай білетін қорғаушы МакКреди 1960 және 1970 жылдардағы "Челси" командаларында Бобби Тамблинг, Питер Осгуд және Чарли Кук сияқты ойыншылармен бірге тұрақты түрде ойнады. Карьерасы барысында клуб үшін барлығы бес гол соққан, алайда 1965 жылғы Лига кубогының финалында есімде қаларлық гол соқты. Ол 80 метр қашықтықты доппен жүгіріп өтіп, "Лестер Сити" қақпашысы Гордон Бэнкстің басын өткізіп, командасына 3–2 есебімен жеңіс сыйлады, нәтижесінде клуб кубокты жеңіп алды. Жоғары лигадағы жақсы көрсеткіштер мен кубоктардағы сәл ғана қалып қоюдан кейін (1967 жылғы ФА кубогының финалында жеңіліс), бірақ басқа да жүлделерден үміт күткенде, МакКреди 1970 жылы "Челси" сапында ФА кубогын жеңді. Финалдағы қайталама матчта Дэвид Уэббтің жеңіс голына себепкер болған ойын оның есебінде болды. Келесі маусымда команда Кубок иелерінің кубогын жеңіп алды, бірақ МакКреди жарақат алғандықтан Афинадағы финалға қатыса алмады. Ол Шотландия құрамасының да құрамында ойнады, 1965 жылдан 1969 жылға дейін 23 матч өткізіп, Англияға қарсы тұңғыш ойынын өткізді. 1967 жылы Уэмблиде әлем чемпиондары саналған Англияны 3–2 есебімен жеңген атақты матчта ойнады, содан кейін шотландтар өздерін жаңа әлем чемпиондары деп жариялады. 1973 жылы футболдан зейнеткерлікке шыққаннан кейін МакКреди "Челси" клубының жаттықтырушылар штабына қосылды, клуб үшін 410 матч өткізген. 1975 жылдың сәуірінде ол бас жаттықтырушы болып тағайындалды, бірақ сол кезде команданың көрсеткіштері төмендеп, Екінші дивизионға түсіп қалды. Дегенмен, МакКреди команданы жаңартпақ болды, Джон Холлинстен капитандық белгісін алып, оны 18 жасар Рей Уилкинске берді. Ақшасы болмағандықтан, ол клубтың алтын дәуіріндегі жас және тәжірибелі ойыншылардан команда құрды. 1977 жылы "Челси" Бірінші дивизионға қайта оралды. Содан кейін ол жұмысынан босатылды. Команданы жоғары дивизионға көтергені үшін оның компания көлігін беру туралы өтініші төраға Брайн Мирс тарапынан қабылданбады, сондықтан ол отставкаға кетті. Мирс оған көлік ұсынды, бірақ ол өз шешімінен қайтпады, себебі ол бұл мәселеде өз принципінен бас тартқысы келмеді. МакКреди 1970-ші жылдардың соңында Солтүстік Америка футбол лигасына кетіп, "Memphis Rogues" клубының бас жаттықтырушысы болды, ол сапында 1979 жылы бір матч өткізді, содан кейін 1985 жылы футболдан зейнеткерлікке шыққанға дейін жабық "Cleveland Force" клубының бас жаттықтырушысы болды. Қазір ол АҚШ-тың Теннесси штатында тұрады.
McCreadie started his footballing career with amateur Scottish side Drumchapel before moving to Clydebank Juniors and then East Stirlingshire. He was signed by Chelsea in 1962 by manager Tommy Docherty for £5,000 to help the club's push for promotion from the Second Division. Docherty recounted that he discovered McCreadie by accident. He had attended an East Stirling match to watch another player named Gourlay, but "this left back – I thought, "why the hell are you playing here?" He was great in the air, he was quick, his control was magic. I didn't know if he was a left back or an outside left." As part of the deal Chelsea also agreed to play two friendly matches against East Stirlingshire. Chelsea were promoted to the First Division later in 1962 and McCreadie became a fixture in the Chelsea defence for the next decade. A talented and pacy attacking full back with impressive timing, McCreadie was a regular starter in the Chelsea sides of the 1960s and 1970s alongside the likes of Bobby Tambling, Peter Osgood and Charlie Cooke. While he only scored five goals for the club throughout his career, McCreadie scored a memorable winner in the League Cup final of 1965 in which he dribbled 80 yards up the pitch before slotting the ball past Leicester City goalkeeper Gordon Banks to give his side a 3–2 first leg lead, which ultimately won the trophy for his club as the second leg at Filbert Street ended in a 0–0 draw. After a string of high league placings and near misses in the cups (including defeat in the 1967 FA Cup final) but no more silverware, McCreadie won the FA Cup with Chelsea in 1970, where a move involving him won the throw in which created David Webb's winner in the replayed final against Leeds United at Old Trafford. The side won the Cup Winners' Cup the following season, but McCreadie missed the final in Athens through injury. He was also a Scotland international, winning 23 caps between 1965 and 1969 after making his debut against England. He played in Scotland's famous 3–2 win over world champions England at Wembley in 1967, after which the Scots declared themselves the new world champions. Upon his retirement from playing in 1973, McCreadie joined the coaching staff at Chelsea having made 410 appearances for the club. In April 1975 he was appointed manager but by this stage the team was in decline with the club heavily in debt and he couldn't prevent relegation to the Second Division. Nevertheless, McCreadie re built the side – taking the captaincy from John Hollins and giving it to 18 year old Ray Wilkins in the process – and with no money to spend, put together a team of youth players and veterans from the club's heyday. Chelsea were promoted back to the First Division in 1977. It was then that he lost his job in somewhat bizarre circumstances. Having won promotion, his request for a company car was rejected by chairman Brian Mears, so he resigned. Mears then relented and offered him the car but with his sense of pride he did not come back to the club as he had already made his mind up. McCreadie left for the North American Soccer League in the late 1970s and was appointed manager of the Memphis Rogues, with whom he played one game in 1979, and later the indoor Cleveland Force before finally retiring from football in 1985. He continues to live in Tennessee in the United States.