Манчестер Юнайтед: 1998-99 маусымдағы үш жүлдесінің тарихы

Кіріспе

Манчестер Юнайтедтің 117-ші маусымы. 1998–99 жылғы маусым – «Манчестер Юнайтедтің» Англия Премьер-лигасындағы жетінші және ағылшын футболының жоғары дивизионындағы 24-ші қатарынан келген маусымы болды. Бұрынғы маусымды титулсыз аяқтағаннан кейін, «Юнайтед» 1998–99 жылы Премьер-лига, Англия кубогы және УЕФА Чемпиондар лигасының үштігін жеңіп алды – ағылшын футболында бұрын-соңды осы жетістікке қол жеткізген алғашқы клуб. Маусым барысында «Юнайтед» тек бес рет жеңілді: «Арсеналға» қарсы «Достық қалқаны» үшін өткен ойында; Лига кубогының 1/5 финалында болашақ жеңімпаз «Тоттенхэм» клубына қарсы; және лигада үш рет, соның ішінде маусымдағы жалғыз үйінен тыс жердегі жеңіліс – 1998 жылдың желтоқсан айында «Миддлсброға» қарсы. Барлық турнирлерде 33 ойындық жеңіліссіз серия 1998 жылдың 26 желтоқсанында «Ноттингем Форест» клубымен өткен үй матчында басталды. Ақпан айында «Юнайтед» олардың алаңында 8:1 есебімен жеңіске жетті, бұл Англия Премьер-лигасындағы клубтың рекордтық жеңісі. Маусымда «Ливерпульге» қарсы Англия кубогының 1/4 финалында және «Ювентуске» қарсы Чемпиондар лигасының жартылай финалында болған қайта оралулар көп болды, бірақ Чемпиондар лигасының финалындағы Тедди Шерингхэм мен Оле Гуннар Сольскьердің қосымша уақытта соққан голдары «Баварияның» басымдығын күйретіп, одан да керемет болды. Маусым басталғанға дейін тәжірибелі ойыншылар Гэри Паллистер мен Брайан МакКлэр клубты тастап кетті, бірақ олардың орнына келгендер (голландиялық қорғаушы Жаап Стам – ПСВ Эйндховеннен және тринидадтық шабуылшы Дуайт Йорк – «Астон Вилладан») клубтың рекордтық сомасына сатып алынды. 1998 жылдың қараша айында қақпашы Питер Шмейхель «Олд Траффордта» өткізген сегіз жылдан кейін клубты тастап, маусым соңында «Спортингке» қосылатынын мәлімдеді. Маусымның басында клуб BSkyB компаниясынан түскен 600 миллион фунттан астам сомадағы сатып алу ұсынысының ортасында болды, бірақ 1999 жылдың наурыз айында Монополиялар және бірігулер комиссиясы осы мәмілені тоқтатып берді. Жазушылар мен жанкүйерлер «Үштік» жеңісті менеджер Алекс Фергюсонның ең үлкен жетістігі деп санайды. Осы жетістіктері үшін Фергюсонға рыцарь атағы берілді және 1999 жылдың қараша айында Глазго қаласының құрметті азаматы атанды. Дэвид Бекхэм 1998–99 жылғы маусымда УЕФА-ның жылдың үздік футболшысы атанды және 1999 жылғы «Алтын доп» және FIFA жылдың үздік футболшысы сыйлықтары үшін Ривалдодан кейін екінші орынды иеленді. Осы жетістікке ағылшын клубы тек бір рет қол жеткізді – жергілікті бәсекелес «Манчестер Сити» 2022–23 жылғы маусымда.

117th season in existence of Manchester United

The 1998–99 season was Manchester United's seventh season in the FA Premier League and their 24th consecutive season in the top division of English football. After finishing the previous season without winning any titles, United won the Treble of the Premier League, FA Cup and UEFA Champions League in 1998–99, the first side in English football to do so. During the campaign, United lost only five times: in the Charity Shield against Arsenal; in the fifth round of the League Cup against eventual winners Tottenham Hotspur; and three times in the league, including their only home loss all season, against Middlesbrough in December 1998. A run of 33 games unbeaten in all competitions began on 26 December at home to Nottingham Forest, whom they also beat 8–1 away from home in February 1999, Manchester United's record away win in the Premier League. The season was characterised by comebacks, particularly in the FA Cup fourth round against Liverpool and the semi finals of the Champions League against Juventus, but none more so than in the Champions League final, when Teddy Sheringham and Ole Gunnar Solskjær scored in injury time to overturn Bayern Munich's early lead. Veteran players Gary Pallister and Brian McClair had left the club before the season began, but their replacements (Dutch defender Jaap Stam from PSV Eindhoven and Trinidadian striker Dwight Yorke from Aston Villa) were both signed for club record fees. In November 1998, goalkeeper Peter Schmeichel announced his intention to leave the club after eight years at Old Trafford, joining Sporting CP at the end of the season. The club was at the centre of a takeover bid of more than £600 million from BSkyB early in the season, but that was blocked by the Monopolies and Mergers Commission in March 1999. Fans and writers regard the Treble as manager Alex Ferguson's greatest achievement. In recognition of his success, Ferguson was awarded a knighthood, and handed the Freedom of the City of Glasgow in November 1999. David Beckham was named UEFA Club Footballer of the Year for the 1998–99 season, and was runner up to Rivaldo for 1999's Ballon d'Or and FIFA World Player of the Year awards. Their achievement has only been matched once by an English club: by local rivals Manchester City in the 2022–23 season.

Достық

Манчестер Юнайтед 1998–99 маусымға дайындық ретінде төрт маусымдық матч өткізді, біріншісінде Бирмингем Ситиден 4–3 есебімен жеңілді. Содан кейін Скандинавия аймалында үш матчтық турне жасады, Валренгамен 2–2 тең түсті, содан кейін Брондбиді (6–0) және Браннды (4–0) қосқанда жеңіске жетті. Маусым басталғаннан кейін, олар бұрынғы шабуылшы Эрик Кантона таңдаған Еуропа XI құрамасына қарсы жолдастық матч өткізді, бұл 40 жыл бұрын болған Мюнхендегі әуе апатының естелік шарасы болды; Кантона матч барысында екі команданың құрамында да ойнады, ал Манчестер Юнайтед 8–4 есебімен жеңіске жетті. Тедди Скотттың арнаулы матчы қаңтар айында Питтодриде Абердинге қарсы жоспарланды; матч 1–1 есебімен аяқталғаннан кейін, Юнайтед пенальтилер бойынша 7–6 есебімен жеңілді.

Күні Қарсыластар / ЖерF–AНәтижеГол соққандарҚатысушылар саны
25 шілде 1998Бирмингем СитиҚ3–4Малрини (3, 1 пенальти) 21', 38', 56'20,708
27 шілде 1998ВалренгаҚ2–2Скоулз 12', Сульшер 14'19,700
31 шілде 1998БрондбиҚ6–0Шерингем (2) 33', 71', Скоулз 44', Коул (2) 66', 84', Кройф 90'27,022
4 тамыз 1998БраннҚ4–0Ирвин (3) 43', 44' (пенальти), 55' (пенальти), Коул 82'16,100
18 тамыз 1998Эрик Кантона Еуропалық XIҮ8–4П. Невилл, Батт, Скоулз, Гиггс, Кантона, Кройф, Нотман (2)55,121
18 қаңтар 1999АбердинҚ1–1(6–7 п)Джонсен 51'21,500

Түстер: Жасыл = Манчестер Юнайтед жеңіске жетті; Сары = тең түсті; Қызыл = қарсыластар жеңіске жетті.

Тамыз

Маусымның ашылу күнінде «Манчестер Юнайтед» «Олд Траффордта» «Лестер Ситимен» кездесті, ал ойынның жетінші минутында Эмиль Хески Мүззи Иззеттен келген паспен гол соқты, доп қарсы бұғадан секіріп кірді. Өткен маусымдағы осы матчта гол соққан Тони Котти, ойын аяқталуға 15 минут қалғанда екінші голды салды. Үш минуттан кейін Дэвид Бекхэмнің алыстан соққан добы Тедди Шерингхэмге тиіп, өз қақпасына кірді, ал Бекхэм өзі тікелей еркін соққымен гол соғып, командасына тең нәтиже әкелді, бұл болашақтағы оқиғаларға үлгі болды. Команданың алғашқы сыртқы ойыны «Уэст Хэм Юнайтедте» өтті, бірақ шабуылшы Дуайт Йорк дебют жасағанына қарамастан, «Юнайтед» голсыз тең түсті. Әлем чемпионатына қатысқанда дисквалификацияға ұшырағаннан кейін Бекхэм ұлттық жек көру нысанына айналды, сондықтан үй жанкүйерлері оны қатты қарсы алды, оның допқа тиген әрбір әрекеті ұсықтап күлдірілді. Ойын басталар алдында команда автобусына бөтелкелер мен тастар лақтырылды. Ойыннан кейін Фергюсон, оның ойыншылары және «Манчестер Юнайтед» штабы баспасөз қызметкерлерімен немесе теледидардан сұхбат беруден бас тартты.

Қыркүйек

Манчестер Юнайтед 9 қыркүйекте жаңадан бірінші лигаға көтерілген Чарлтон Атлетик клубын 4:1 есебімен жеңіп, маусымдағы тұңғыш жеңісін тойлады. Йорк пен Оле Гуннар Солскьер әрқайсысы екі голдан соғып, қонақтардың басымдығын жойды. Алайда, матч Олд Траффорд стадионының ішінде және сыртында BSkyB компаниясының клубты сатып алуына қарсы наразылық акцияларымен көмкерілді. Бірлесуді қолдаған төраға Мартин Эдвардсқа қарапайымдықтан шыққан сөздер айтылды. Бірақ, чемпион Арсеналға 3:0 есебімен жеңіліс команданы бес турдан кейін турнир кестесінде 10-шы орынға түсірді. Бұл Арсен Венгердің Фергюсонға қарсы тікелей жеңісінің үшіншісі (барлық турнирлерде төртіншісі) болды; Тони Адамс, Николас Анелька және Фредди Льюнгбергтің голдары Манчестер Юнайтедті екі жылдан астам уақыттан бергі ең қатты сыртқы жеңіліске ұшыратты. Жағдайды ушықтырып жіберу үшін, бұрынғы аптада Чемпиондар лигасының ойынында алаңнан қуылған жартылай қорғаушы Ники Батт, француздық халықаралық ойыншы Патрик Виейраға жасаған бұзушылық үшін төрт күннің ішінде екінші рет қызыл карточка алды.

Қазан

3 қазанда «Делл» стадионында «Саутгемптонмен» өтетін ойынға сақтықпен баруға шешім қабылданды, себебі «Юнайтед» Чемпиондар лигасынан Мюнхеннен оралғаннан кейін және бұл стадионда жеңіске жете алмағандықтан. «Юнайтед» соңғы үш кездесуінде «Саутгемптонға» жеңіліп қалған, оның ішінде 1996 жылы 6:3 есебімен ұтылған. Энди Коул Йоркпен маусымда екінші рет бірге ойнады, бұл тәсіл сәтті болды, екеуі де гол соқты. 75-ші минутта алаңға түскен Жорди Кройф үшінші голды енгізіп, «Юнайтедті» турнир кестесінде екінші орынға көтерді, халықаралық үзіліске шығар алдында көшбасшы «Астон Вилладан» 4 ұпай қалып қойды. Жараланған қақпашы Питер Шмейхельдің орнына «Саутгемптонда» ойнаған Раймонд ван дер Гоу, «Уимблдонмен» өткен үй матчында да көзге түсті, бұл матчта «Манчестер Юнайтед» 5:1 есебімен жеңіске жетті, бұл «Олд Траффордтағы» маусымның ең ірі жеңісі болды. Раян Гиггз, Бекхэм, Йорк және Коул (екі гол) гол соқты; Фергюсон әсіресе 19 жасар қорғаушы Уэс Браунның үлесін жоғары бағалады. Содан кейін «Эвертонды» «Гудсон Паркте» 4:1 есебімен жеңіп, көшбасшыдан алшақтықты бір ұпайға дейін қысқартты.

Қараша

Манчестер Юнайтед маусым бойы тұңғыш рет және жалғыз рет Ньюкасл Юнайтедке қарсы өз алаңында гол соға алмады, бірақ маусымның ең төменгі көрсеткішіндегі команда Блэкберн Роверсті 3–2 есебімен жеңіп, бұған түзету жасады. Қорғаныстағы осалдықтар, әсіресе маусым соңында «Манчестер Юнайтедтен» кету ниетін жариялаған Шмейхельдің қатысуымен, Шеффилд Уэнсдейге қарсы ойында айқын көрінді, команда кестеде көшбасшы болу мүмкіндігін пайдалана алмады және 3–1 есебімен жеңіліске ұшырады. Шабуылшы Николас Александерссонның екі голы және Вим Йонктің дебюттік голы Фергюсонды лигадағы екінші жеңіліске алып келді және Хиллсборо стадионындағы ұзақ жеңіліс тізбегін ұзартты; Юнайтед соңғы сегіз ойынында тек бір рет жеңіске жетті.

Желтоқсан

Желтоқсан айында үш кезекте тең түсті, біріншісі лига көшбасшылары "Астон Виллаға" қарсы. "Юнайтед" екінші жартысында қарсыластарының үстемдігін ескере отырып, бір ұпайға қол жеткізді, ал "Тоттенхэмге" қарсы ойында 2:0 есебімен алда болғанда, жеңісті жіберіп алды. Солскьер "Юнайтедті" екі голмен алға шығарды, бірақ 39-шы минутта Гари Невилл екінші сарғы карточка алып, қызыл карточкамен алаңнан қуылды, ол Дэвид Джиноланың жейдесін тартып алған. "Шпорлар" капитаны Сол Кэмпбелл ойынның соңына 20 минут қалғанда командасын қайтаруға көмектесті, ал тоқтау уақытында жоғарғы сол бұрышқа басып, "Уайт Харт Лейн" стадионында қуанышқа толы көріністерге себепкер болды; жеңіліске ұшырағанына қарамастан, нәтиже "Юнайтедті" гол айырмасы бойынша "Астон Вилладан" оқшаулап, лигада көшбасшы етіп қойды, ал "Астон Вилла" келесі күні "Арсеналмен" кездеседі. "Челси" төрт күннен кейін "Олд Траффордта" құрметті тең түсті, чемпиондыққа үміттерін білдірді, ал "Юнайтед", "Миддлсброға" қарсы ойынға бас жаттықтырушысы Фергюсонсыз шықты және 3:2 есебімен жеңіліске ұшырады – бұл маусымдағы соңғы жеңілісі болды. Бокс күні команда желтоқсан айындағы жалғыз жеңісін "Ноттингем Форестқа" қарсы алды, содан кейін 1998 жылдың соңғы матчында "Стэмфорд Бриджде" голсыз тең түсті, бұл олардың топ төрттікке кіруіне мүмкіндік берді.

Қаңтар

Олд Траффордта электр қуатының үзілуі 10 қаңтарда «Вест Хэм» командасына қарсы ойынды кешіктірді, бұл матч «Манчестер Юнайтед» командасының 4:1 есебімен жеңісімен аяқталды. Йорк пен Коулдың екеуінің арасындағы өзара түсіністік «Лестер Сити» клубымен 6:2 есебімен өткен матчта жақсы байқалды. Екінші таймда бес гол соғылды – оның ішінде Йорк үш гол соғып, Стем клуб сапындағы жалғыз голын соқты. Бұл «Челси» командасының көшбасшылықты екі ұпайға дейін қысқартты. 31 қаңтарда «Манчестер Юнайтед» маусымда алғаш рет турнир кестесінде көшбасшылыққа шықты. Йорк 89-шы минутта соққан бас голы «Чарльтон Атлетик» клубымен өткен ойындағы 1:0 жеңістің үшінші тікелей жеңісі болды (айдың бесіншісі). Фергюсон команданың нық тұруын мақтап, «Бұл біз үшін жақсы нәтиже, себебі кейбір ойындарда жеңіске жету үшін күш жұмсауға тура келеді» деді. Осыдан кейін «Сити Граундта» «Ноттингем Форест» клубына қарсы 8:1 есебімен жеңіске жетті; Йорк пен Коул екі голдан соққаннан кейін, Оле Гуннар Солскьяр ойынға қосылып, он минуттың ішінде төрт гол соғып, Премьер-лига тарихындағы ең ірі сыртқы жеңіске қол жеткізді, бұл рекорд 20 жылдан астам уақыт бойы сақталды. «Ноттингем Форест» клубының бас бапкері Рон Аткинсон, сондай-ақ Алекс Фергюсонның «Манчестер Юнайтед» клубының бас бапкері лауазымындағы ізбасары, «Манчестер Юнайтед» командасын «бір шақырымға» лиганың ең үздік командасы деп атады, ал Фергюсон енді 17 ақпанда «Арсенал» клубына қарсы өтетін матч алдында құрамды таңдау қиындықтарына тап болды. «Арсенал» құрамында Денис Бергкамп, Эммануэль Пети және Мартин Киоун болмады, ал ойынның басында Рэй Парлор Джонсенді құлатып, пенальти соқты. Йорк пенальтиді орындамай, оң қақпаның жанынан қағып жіберді, ал екінші таймда Нванкво Канудың пасымен Анелька қарсыласын алға шығарды. «Арсенал» командасының қорғаныс көрсеткіштерін ескере отырып, Коулдың сағаттың бірінші бөлігінде соққан бас голы ойынды теңестіргенше, тағы бір «құрғақ» ойын күтілуде еді. Осыдан кейін «Юнайтед» командасы ойынды жеңуге бірнеше мүмкіндіктерге ие болды, бірақ әр команда бір ұпайға ие болды, бұл титул үшін күрес тепе-теңдікте қалды. 20 ақпанда «Ковентри» клубымен 1:0 есебімен жеңіске жеткеннен бастап, екі жеңіс тіркелді, бір аптадан кейін «Саутгемптон» клубымен үйде 2:1 есебімен жеңіске жетіп, «Юнайтед» командасы турнир кестесіндегі көшбасшылықты сақтап қалды.

A power cut at Old Trafford delayed proceedings against West Ham on 10 January, a match that ended 4–1 to Manchester United. The partnership of Yorke and Cole was starting to click, evident in the 6–2 win at Leicester City. Five goals were scored in the second half – including a hat trick for Yorke and Stam's only goal for the club – cutting Chelsea's lead at the top to two points. On 31 January, Manchester United moved a point clear at the top of the league for the first time in the season. Yorke's late header in the 89th minute made the 1–0 victory at Charlton Athletic their third consecutive league win (fifth in the month). Ferguson praised the team's resolve, adding, "It's a good result for us, because there are games where you have to dig in and find a result." followed by an 8–1 win against Nottingham Forest at the City Ground; after Yorke and Cole had scored two goals each, Ole Gunnar Solskjaer came off the bench and scored four times in the space of ten minutes to record the biggest away win in Premier League history, a record that would stand for more than 20 years. Ron Atkinson, the manager of Nottingham Forest and Alex Ferguson's predecessor as Manchester United manager, declared Manchester United to be the best team in the league by "a country mile", and Ferguson was now handed a selection dilemma ahead of the clash against Arsenal on 17 February. The Gunners were without Dennis Bergkamp, Emmanuel Petit and Martin Keown, and conceded an early penalty when Ray Parlour brought down Johnsen. Yorke missed, shooting wide of the right hand post, and was made to pay early in the second half as Nwankwo Kanu's through ball found striker Anelka, who put his team into the lead. Given Arsenal's defensive record, another clean sheet looked to be on the cards until a header by Cole just after the hour mark drew the game level. From then on, United had several chances to win the game, but a point each left the title race finely balanced. Back to back wins, starting with a 1–0 victory at Coventry on 20 February, followed by a 2–1 win at home to Southampton a week later, maintained United's grip on top spot.

Наурыз және сәуір

Кубок ойындары наурыз айында басты мақсатқа айналды, себебі «Юнайтед» лигада тек екі матч өткізді: «Ньюкаслға» қарсы сапарда және «Эвертонмен» өз алаңында. Екі матчтың екеуінде де жеңіске жетіп, оның ішінде Коулдың бұрынғы клубы «Ньюкаслға» қарсы екі гол соққаннан кейін, «Юнайтед» маусымда 60 ұпайға жеткен алғашқы команда болды. 3 сәуірде «Манчестер Юнайтед» «Уимблдонмен» 1–1 есебімен тең түсті, Бекхэмнің әп-сәрі соққысы Джейсон Юэллдің ойынның бесінші минутындағы голына теңдестірді. Бірнеше негізгі ойыншы «Ювентуспен» болатын матчқа демалысқа жіберілгеніне қарамастан, «Юнайтед» «Олд Траффордта» «Шеффилд Уэнсдейді» 3:0 есебімен жеңіп, «Ювентустағы» орталық аптадағы матчтан кейін «Элланд Роудта» «Лидспен» тең ойнау үшін күшті күресті. Дегенмен, бұл нәтиже «Арсеналға» маусымда алғаш рет турнир кестесінде көтерілуге мүмкіндік берді, бірақ бір ойын артық ойнағанмен, «Миддлсброға» қарсы алты гол соққаннан кейін.

Мамыр

1 мамырда «Астон Вилла» командасына қарсы тағы бір жеңіске жетіп, «Юнайтед» қайтадан лиганың басына шықты, бірақ келесі күні «Арсеналдың» Дербидегі жеңісі чемпиондардың шағын басымдығын қалпына келтірді. «Энфилдте» «Ливерпульге» қарсы Фергюсон Коул мен Йорк арасындағы шабуыл серіктестігін қалпына келтірді, ал 23-ші минутта соңғысы Бекхэмнің пасынан гол соқты. Екінші таймда «Юнайтед» Джейми Каррагердің Джеспер Бломквистке қарсы жасаған бұзушылығы үшін пенальти алды, оны Денис Ирвин сәтті орындады; алайда, Ирвин 75-ші минутта екінші сары карточка алды, ал Джейми Реднапп пенальтиден гол соққаннан кейін «Ливерпульге» үміт сыйлады. «Юнайтедтің» бұрынғы жартылай қорғаушысы Пол Инс ойын аяқталуға екі минут қалғанда теңестірді. «Юнайтед» клубының бас бапкері өз наразылығын жасырмады, ол «төреші оларға жеңіс сыйлады» деп ойлады. Сол түні «Арсенал» өзінің қарсыласы «Тоттенхэмді» жеңіп, үш ұпайға алға шықты. Венгер «Юнайтедтің» аздаған фаворит екеніне сенімді болды, енді «Юнайтедке» төрт ұпай ғана қажет болды, олардың бірін «Эвуд Паркте» алды, соның нәтижесінде «Блэкберн Роверсті» екінші лигаға жіберді, оларды қазір бұрынғы «Юнайтед» көмекші бапкері Брайан Кидд басқарады. «Манчестер Юнайтед» соңғы күні жеті маусымдағы бесінші чемпиондық атағын жеңіп алды; Лес Фердинанд «Тоттенхэмді» алға шығарғаннан кейін, Бекхэм мен Коулдың голдары жарты уақыт аралығында «Юнайтедке» 2:1 есебімен жеңіс сыйлады, бұл «Арсеналдың» «Астон Виллаға» қарсы жеңісін маңызсыз етті.

Another victory over Aston Villa on 1 May put United back on top of the league, but Arsenal's win at Derby the next day restored the champions' slender advantage. Against Liverpool at Anfield, Ferguson restored the Cole–Yorke strike partnership, and within 23 minutes the latter scored the opener from a Beckham cross. In the second half, United were awarded a penalty for a challenge on Jesper Blomqvist by Jamie Carragher, which Denis Irwin successfully converted; however, Irwin was sent off in the 75th minute for a second bookable offence just after Jamie Redknapp scored through a penalty to give Liverpool hope. Former United midfielder Paul Ince scrambled the equaliser two minutes from time. The United manager did not hide his discomfort, adding that he thought "the referee handed it to them". On the same night, Arsenal convincingly beat rivals Tottenham to move three points clear, having still played a game more. Wenger was adamant that United were marginal favourites, United now needed only four points, one of them gained at Ewood Park, in the process relegating Blackburn Rovers, who were now managed by former United assistant manager Brian Kidd. Manchester United eventually secured the championship, their fifth in seven seasons, on the final day; after Les Ferdinand had put Tottenham ahead, goals from Beckham and Cole either side of half time gave United a 2–1 win that rendered Arsenal's victory over Aston Villa irrelevant. DateOpponentsH / AResultF–AScorersAttendanceLeagueposition15 August 1998Leicester CityH2–2Sheringham 79', Beckham 90'55,0527th22 August 1998West Ham UnitedA0–026,03911th9 September 1998Charlton AthleticH4–1Solskjær (2) 39', 63', Yorke 45', 48'55,1479th12 September 1998Coventry CityH2–0Yorke 20', Johnsen 48'55,1935th20 September 1998ArsenalA0–338,14210th24 September 1998LiverpoolH2–0Irwin 19' (pen. ), Scholes 80'55,1815th3 October 1998SouthamptonA3–0Yorke 12', Cole 60', Cruyff 75'15,2512nd17 October 1998WimbledonH5–1Cole (2) 19', 88', Giggs 45', Beckham 47', Yorke 52'55,2652nd24 October 1998Derby CountyA1–1Cruyff 86'30,8672nd31 October 1998EvertonA4–1Yorke 14', Short 23' (o. g.), Cole 59', Blomqvist 64'40,0792nd8 November 1998Newcastle UnitedH0–055,1743rd14 November 1998Blackburn RoversH3–2Scholes (2) 31', 59', Yorke 43'55,1982nd21 November 1998Sheffield WednesdayA1–3Cole 29'39,4752nd29 November 1998Leeds UnitedH3–2Solskjær 45', Keane 46', Butt 78'55,1722nd5 December 1998Aston VillaA1–1Scholes 47'39,2412nd12 December 1998Tottenham HotspurA2–2Solskjær (2) 11', 18'36,0791st16 December 1998ChelseaH1–1Cole 45'55,1592nd19 December 1998MiddlesbroughH2–3Butt 62', Scholes 70'55,1523rd26 December 1998Nottingham ForestH3–0Johnsen (2) 28', 60', Giggs 62'55,2164th29 December 1998ChelseaA0–034,7414th10 January 1999West Ham UnitedH4–1Yorke 10', Cole (2) 40', 68', Solskjær 81'55,1803rd16 January 1999Leicester CityA6–2Yorke (3) 10', 64', 86', Cole (2) 50', 62', Stam 90'22,0913rd31 January 1999Charlton AthleticA1–0Yorke 89'20,0431st3 February 1999Derby CountyH1–0Yorke 65'55,1741st6 February 1999Nottingham ForestA8–1Yorke (2) 2', 67', Cole (2) 7', 50', Solskjær (4) 80', 88', 90', 90'30,0251st17 February 1999ArsenalH1–1Cole 61'55,1711st20 February 1999Coventry CityA1–0Giggs 79'22,5961st27 February 1999SouthamptonH2–1Keane 80', Yorke 84'55,3161st13 March 1999Newcastle UnitedA2–1Cole 25', 51'36,7761st21 March 1999EvertonH3–1Solskjær 55', G. Neville 64', Beckham 67'55,1821st3 April 1999WimbledonA1–1Beckham 44'26,1211st17 April 1999Sheffield WednesdayH3–0Solskjær 34', Sheringham 45', Scholes 62'55,2701st25 April 1999Leeds UnitedA1–1Cole 55'40,2552nd1 May 1999Aston VillaH2–1Watson 20' (o. g.), Beckham 47'55,1892nd5 May 1999LiverpoolA2–2Yorke 22', Irwin 57' (pen. )44,7022nd9 May 1999MiddlesbroughA1–0Yorke 45'34,6651st12 May 1999Blackburn RoversA0–030,4361st16 May 1999Tottenham HotspurH2–1Beckham 43', Cole 48'55,1891st
Colours: Green = Manchester United win; Yellow = draw; Red = opponents win.

Күні | Қарсыластар | H / A | Нәтижесі | F–A | Гол соққандар | Көрермендер саны | Лигадағы орны
---|---|---|---|---|---|---|---
15 тамыз 1998 | «Лестер Сити» | H | 2–2 | Шерингхэм 79', Бекхэм 90' | 55,052 | 7-ші
22 тамыз 1998 | «Уэст Хэм Юнайтед» | A | 0–0 | | 26,039 | 11-ші
9 қыркүйек 1998 | «Чарльтон Атлетик» | H | 4–1 | Солскьер (2) 39', 63', Йорк 45', 48' | 55,147 | 9-шы
12 қыркүйек 1998 | «Ковентри Сити» | H | 2–0 | Йорк 20', Джонсен 48' | 55,193 | 5-ші
20 қыркүйек 1998 | «Арсенал» | A | 0–3 | | 38,142 | 10-шы
24 қыркүйек 1998 | «Ливерпуль» | H | 2–0 | Ирвин 19' (пенальти), Шолс 80' | 55,181 | 5-ші
3 қазан 1998 | «Саутгемптон» | A | 3–0 | Йорк 12', Коул 60', Круифф 75' | 15,251 | 2-ші
17 қазан 1998 | «Уимблдон» | H | 5–1 | Коул (2) 19', 88', Гиггс 45', Бекхэм 47', Йорк 52' | 55,265 | 2-ші
24 қазан 1998 | «Дерби Каунти» | A | 1–1 | Круифф 86' | 30,867 | 2-ші
31 қазан 1998 | «Эвертон» | A | 4–1 | Йорк 14', Шорт 23' (автогол), Коул 59', Бломквист 64' | 40,079 | 2-ші
8 қараша 1998 | «Ньюкасл Юнайтед» | H | 0–0 | | 55,174 | 3-ші
14 қараша 1998 | «Блэкберн Роверс» | H | 3–2 | Шолс (2) 31', 59', Йорк 43' | 55,198 | 2-ші
21 қараша 1998 | «Шеффилд Уэнсдей» | A | 1–3 | Коул 29' | 39,475 | 2-ші
29 қараша 1998 | «Лидс Юнайтед» | H | 3–2 | Солскьер 45', Кин 46', Батт 78' | 55,172 | 2-ші
5 желтоқсан 1998 | «Астон Вилла» | A | 1–1 | Шолс 47' | 39,241 | 2-ші
12 желтоқсан 1998 | «Тоттенхэм Хотспур» | A | 2–2 | Солскьер (2) 11', 18' | 36,079 | 1-ші
16 желтоқсан 1998 | «Челси» | H | 1–1 | Коул 45' | 55,159 | 2-ші
19 желтоқсан 1998 | «Мидлсбро» | H | 2–3 | Батт 62', Шолс 70' | 55,152 | 3-ші
26 желтоқсан 1998 | «Ноттингем Форест» | H | 3–0 | Джонсен (2) 28', 60', Гиггс 62' | 55,216 | 4-ші
29 желтоқсан 1998 | «Челси» | A | 0–0 | | 34,741 | 4-ші
10 қаңтар 1999 | «Уэст Хэм Юнайтед» | H | 4–1 | Йорк 10', Коул (2) 40', 68', Солскьер 81' | 55,180 | 3-ші
16 қаңтар 1999 | «Лестер Сити» | A | 6–2 | Йорк (3) 10', 64', 86', Коул (2) 50', 62', Стам 90' | 22,091 | 3-ші
31 қаңтар 1999 | «Чарльтон Атлетик» | A | 1–0 | Йорк 89' | 20,043 | 1-ші
3 ақпан 1999 | «Дерби Каунти» | H | 1–0 | Йорк 65' | 55,174 | 1-ші
6 ақпан 1999 | «Ноттингем Форест» | A | 8–1 | Йорк (2) 2', 67', Коул (2) 7', 50', Солскьер (4) 80', 88', 90', 90' | 30,025 | 1-ші
17 ақпан 1999 | «Арсенал» | H | 1–1 | Коул 61' | 55,171 | 1-ші
20 ақпан 1999 | «Ковентри Сити» | A | 1–0 | Гиггс 79' | 22,596 | 1-ші
27 ақпан 1999 | «Саутгемптон» | H | 2–1 | Кин 80', Йорк 84' | 55,316 | 1-ші
13 наурыз 1999 | «Ньюкасл Юнайтед» | A | 2–1 | Коул 25', 51' | 36,776 | 1-ші
21 наурыз 1999 | «Эвертон» | H | 3–1 | Солскьер 55', Г. Невилл 64', Бекхэм 67' | 55,182 | 1-ші
3 сәуір 1999 | «Уимблдон» | A | 1–1 | Бекхэм 44' | 26,121 | 1-ші
17 сәуір 1999 | «Шеффилд Уэнсдей» | H | 3–0 | Солскьер 34', Шерингхэм 45', Шолс 62' | 55,270 | 1-ші
25 сәуір 1999 | «Лидс Юнайтед» | A | 1–1 | Коул 55' | 40,255 | 2-ші
1 мамыр 1999 | «Астон Вилла» | H | 2–1 | Уотсон 20' (автогол), Бекхэм 47' | 55,189 | 2-ші
5 мамыр 1999 | «Ливерпуль» | A | 2–2 | Йорк 22', Ирвин 57' (пенальти) | 44,702 | 2-ші
9 мамыр 1999 | «Мидлсбро» | A | 1–0 | Йорк 45' | 34,665 | 1-ші
12 мамыр 1999 | «Блэкберн Роверс» | A | 0–0 | | 30,436 | 1-ші
16 мамыр 1999 | «Тоттенхэм Хотспур» | H | 2–1 | Бекхэм 43', Коул 48' | 55,189 | 1-ші

Түстер: Жасыл = «Манчестер Юнайтед» жеңді; Сары = тең; Қызыл = қарсылас жеңді.

FA Cup

Қарсыластарының үй стадионында алғашқы төрт турда (үшіншіден алтыншыға дейін) ойнағанына қарамастан, «Юнайтед» турнир бойында қиын қарсыластарға тап болды. Финалға жолда команда «Миддлсбро», «Ливерпуль», «Челси» және «Арсенал» сияқты Премьер-лиганың төрт командасын жеңді. «Юнайтед» турнирде Англия футболының үшінші дивизионында ойнаған «Фулхэмнен» басқа командамен кездеспеді, бірақ олар да жеңіл қарсылас болған жоқ, өйткені бұрынғы турларда «Саутгемптон» мен «Астон Вилланы» күтпеген жеңіспен жеңген еді. Үшінші турда «Юнайтед» лигада жақында жеңген «Миддлсброға» қарсы ойнады. Энди Таунсенд екінші таймның басында «Миддлсброға» есеп беруге көмектесті, бірақ Коул, Ирвин және Гиггстің голдары «Юнайтедке» 3:1 есебімен жеңіс сыйлады. Келесі турда «Юнайтед» өз алаңында «Ливерпульмен» кездесті, онда қонақтар үш минут ішінде Майкл Оуэннің соққысынан кейін көш бастады. Көптеген гол мүмкіндіктерін жасағанына қарамастан, команда 86-шы минутқа дейін теңестіре алмады, ол кезде Йорк Бекхэмнің бос соққысынан кейін алты ярдтық аймақта Коулға пас берді. Үсынылған уақытта Солскьер «Ливерпуль» қорғаушысы Джейми Каррагердің аяқтарынан өткізіп, қақпашы Дэвид Джеймстің жақын қалпынан озу арқылы «Юнайтедке» жеңіс сыйлады. Коул Әулие Валентин күні «Фулхэмге» қарсы жеңіс алып, «Челсиге» қарсы 1/4 финалға жолдама алды. Гол соғылмағанымен, Пол Скоулз бен Роберто Ди Маттео екеуі де алаңнан қуылды және үш күннен кейін «Стэмфорд Бриджде» қайта ойнады. 10 наурызда «Блюзге» қарсы екі гол соққан Йорк гол соғу рекордын жаңартты. 11 сәуірде «Вилла Паркте» өткен жартылай финалда «Юнайтед» «Арсеналмен» кездесті. Екі команда да қосымша уақыттан кейін гол соға алмады, бірақ Киіннің Йоркқа қарсы жасаған ауладан тыс шешімінен кейін голы есептен шығарылды, ал Нельсон Вивас «Арсеналдан» қуылды, сондықтан матч төрт күннен кейін қайта ойналды. Бекхэм алыс қашықтықтан гол соқты, бірақ Деннис Бергкамп «Юнайтедтің» орталық қорғаушысы Яап Стамды бұрып жіберген соққысымен «Арсеналды» теңестірді. «Арсенал» Николас Анелька «Юнайтедтің» қақпасына гол соққанда көш бастады деп ойлады, бірақ гол офсайдтан алынды. «Юнайтедтің» капитаны Рой Кинге екі сар карточка көрсетілді және команда қалыпты уақыттың соңғы жарты сағатын 10 ойыншымен ойнады. Екінші таймның соңында Фил Невилл пенальти алаңында Рей Парлорды құлатты. Питер Шмейхель Бергкамптың осыдан кейін соққан соққысын қайтарды және ойын қосымша уақытқа өтті. Гиггс қосымша уақыттың екінші жартысында гол соқты. Патрик Виейраның қателігінен кейін орталық шегінде допты ұстап алған ол, қақпашы Дэвид Симанның барсының астына соққы бергенге дейін «Арсеналдың» барлық қорғаушыларын асып өтті. Гиггс «Юнайтед» жанкүйерлеріне қарай қуанышпен жүгірді, ал «Юнайтед» «канонерлерді» 2:1 есебімен жеңді. Бұл гол FA Кубогы жартылай финалының қайта ойынында соңғы гол болды, себебі келесі маусымда олар жойылды. «Юнайтед» «Уэмбли» стадионында «Ньюкасл Юнайтедпен» финалда кездесті, бұл стадионды қайта құру үшін жабылуға дейін өткен соңғы FA Кубогы финалы болды. Матч басталғалы 10 минуттан кейін Киін жарақат алып, оның орнына Шерингхэм шықты. Ол және Скоулз екеуі де 2:0 есебімен жеңіске жетіп, «дубльге» қол жеткізді.

Despite receiving a home draw in each of their first four rounds (Third to Sixth), United were paired against difficult opponents throughout the competition. En route to the final they defeated four Premier League teams: Middlesbrough, Liverpool, Chelsea and Arsenal. The only team from outside the top flight that United played in the competition was Fulham, who at the time played in the Second Division, the third tier of English football, but even they were not considered pushovers, having claimed shock wins over Southampton and Aston Villa in the previous rounds. In the third round, United were drawn against Middlesbrough, who had recently beaten them in the league. Andy Townsend gave Middlesbrough the lead early in the second half, but goals from Cole, Irwin and Giggs gave United a 3–1 victory. United faced Liverpool at home in the following round, where the visitors took the lead from a Michael Owen header inside three minutes. In spite of creating plenty of goalscoring chances, the team failed to equalise until the 86th minute, when Yorke scored after a Beckham free kick was headed into his path by Cole inside the six yard box. In the second minute of stoppage time, Solskjær hit a shot through the legs of Liverpool defender Jamie Carragher that beat goalkeeper David James at his near post to give United the win. Cole scored the winner against Fulham on Valentine's Day to set up a quarter final clash at home to Chelsea. Although there were no goals, Paul Scholes and Roberto Di Matteo were both sent off and missed the replay three days later at Stamford Bridge. Yorke kept up his ever improving goalscoring record, scoring two goals against the Blues on 10 March. United played cup holders Arsenal in the semi final at Villa Park on 11 April. Neither team was able to score even after extra time had been played, although Keane had a goal ruled out in the first half for a controversial offside decision against Yorke in the build up, and Nelson Vivas was sent off for Arsenal, so the match was decided in a replay four days later. Beckham opened the scoring for United with a long range effort, but Dennis Bergkamp drew Arsenal level with a shot that deflected off United's centre back Jaap Stam. Arsenal then thought they had taken the lead when Nicolas Anelka put the ball in the back of United's net, but the goal was ruled out for offside. United's captain Roy Keane was red carded for two bookable offences and United played the last half hour of normal time with 10 men. In injury time at the end of the second half, Phil Neville fouled Ray Parlour in the penalty area. Peter Schmeichel parried away Bergkamp's resultant spot kick and the game went into extra time. Giggs scored partway through the second half of extra time. Picking up possession on the halfway line after a loose pass from Patrick Vieira, he dribbled past the entire Arsenal back line before shooting just under goalkeeper David Seaman's bar. Giggs ran celebrating towards the United fans, and United held on to beat the Gunners 2–1. The goal was the last ever scored in a FA Cup semi final replay, as they were abolished the following season. United met Newcastle United in the final at Wembley Stadium, the penultimate FA Cup final to be held there before it was closed for rebuilding. Less than 10 minutes into the match, Keane was injured and replaced by Sheringham. He and Scholes both finished with a goal apiece in the 2–0 win that sealed the double. DateRoundOpponentsH / AResultF–AScorersAttendance3 January 1999Round 3MiddlesbroughH3–1Cole 68', Irwin 82' (pen. ), Giggs 90'52,23224 January 1999Round 4LiverpoolH2–1Yorke 88', Solskjær 90'54,59114 February 1999Round 5FulhamH1–0Cole 26'54,7987 March 1999Round 6ChelseaH0–054,58710 March 1999Round 6 replayChelseaA2–0Yorke (2) 4', 59'33,07511 April 1999Semi finalArsenalN0–0 39,21714 April 1999Semi final replayArsenalN2–1 Beckham 17', Giggs 109'30,22322 May 1999FinalNewcastle UnitedN2–0Sheringham 11', Scholes 52'79,101
Colours: Green = Manchester United win; Yellow = draw; Red = opponents win.

Түстер: Жасыл = «Манчестер Юнайтед» жеңісі; Сары = тең; Қызыл = қарсыластар жеңісі.

Финал

«Юнайтед» бірінші нөмірлі орталық жартылай қорғаушылары Кийн мен Скоулстың қызметінен айырылды, өйткені екеуі де турнирде екінші сары карточка алғаннан кейін дисквалификацияланды. Фергюсон команда құрамын қайта ұйымдастырды, Бломквист пен Батт Кийн мен Скоулстың орнына шықты, Бекхэм оң қанаттан орталық жартылай қорғауға, ал Гиггс сол қанаттан оң қанатқа ауысты. «Юнайтед» әдеттегі 4–4–2 схемасында салып тұрды. Бұл Питер Шмейхельдің команда капитаны ретінде өткізген соңғы матчы болды. «Бавария» легендасы Лотар Маттеус жүлде алғаннан кейін бірден екінші орын медалін шешіп тастады және кейін «Юнайтед» финалда «сәтті» жеңіске жеткенін айтты. «Манчестер Юнайтед» 1992 жылы жаңадан аталғаннан бері Чемпиондар лигасының жеңімпазы болған алғашқы ағылшын командасы, ал 1984 жылы «Ливерпуль» «Романы» ұтқаннан бері Еуропа кубогын жеңген алғашқы команда болды. Барселонадағы драматикалық оқиғадан кейін 24 сағаттан соң 500 мыңдай адам Манчестер көшелеріне жиналды, ашық автобуста қаламен жүріп өткен «Юнайтед» ойыншыларын кубоктарымен қарсы алды. Еуропа чемпионы ретінде «Манчестер Юнайтед» 1998–99 жылғы УЕФА кубок иегерлерінің кубогының жеңімпазы «Лациомен» 1999 жылғы УЕФА Суперкубогында кездесті, бірақ матчты 1–0 есебімен ұтылды. Осы ойын алдында Дэвид Бекхэм «Еуропаның үздік футболшысы» және «Еуропаның үздік жартылай қорғаушысы» атағын алды. Бекхэм сондай-ақ 1999 жылғы «Алтын доп» және 1999 жылғы ФИФА жылдың үздік ойыншысы сыйлықтарына ие болды. «Манчестер Юнайтед» 1999 жылғы Либертадорес кубогының жеңімпазы, бразилиялық «Палмейрас» командасына қарсы Токиода Континентальдық кубокта ойнауға шақырылды. Рой Кин жеңіс голын соқты, бұл команданы 2004 жылы турнир жойылғанға дейін кубокты жеңген алғашқы және соңғы британдық команда етті. Футбол қауымдастығына 2006 жылғы ФИФА әлем чемпионатын қабылдауға көмектесу үшін жасалған деп есептелгеннен кейін, «Юнайтед» клубтар арасындағы әлем чемпионатына қатысу үшін 1999–2000 жылғы Англия кубогынан тартылып, титулдың иегері алғаш рет мұндай қадам жасады. Олар топтық кезеңнен шыға алмады, ал Фергюсон кейіннен жағдайды дұрыс шеше алмағанына өкінді. «Басби Бэйбз» командасымен бірге 1999 жылғы «Требль» жеңімпазы «Манчестер Юнайтед» командаларының эталоны ретінде жанкүйерлер тарапынан қарастырылады. 2007 жылы The Daily Telegraph журналы World Soccer Magazine журналымен бірлесіп, барлық уақыттағы 20 ең ұлы футбол командаларының тізімін жариялады: «Юнайтед» 1977 жылы екі мәрте жеңіске жеткен «Ливерпульден» кейін соңғы орынға ие болды. Англия кубогының жартылай финалында «Арсеналға» қарсы Райан Гиггс соққан қосымша уақыттағы гол бәсекедегі ең жақсы гол деп танылды, ал Channel 4 көрермендері команданың Чемпиондар лигасының финалындағы қайта оралуын 100 ең ұлы спорттық сәттер тізімінде төртінші орынға қойды. «Требльді» жеңу бас жаттықтырушы Алекс Фергюсоннің мансабындағы ең үлкен жетістік деп есептеледі, бірақ ол бұл бағалаумен келіспейді. Команданың жетістіктерін мойындау үшін Фергюсон Бакалавр рыцарьы атағын алды және туған қаласы Глазгоның құрметті азаматы болды. 2019 жылдың 26 мамырында «Манчестер Юнайтед» және «Бавария» командалары «Олд Траффордта» «Требльді» аяқтаудың 20 жылдығына арналған қайырымдылық матчын өткізді. «Манчестер Юнайтед» матчты 5–0 есебімен жеңді, голдарды Солскьер, Йорк, Батт және Бекхэм, сондай-ақ 2004 жылдан 2008 жылға дейін клубта ойнаған Луи Саха соқты.

United were without first choice central midfielders Keane and Scholes, as both were suspended after receiving a second yellow card in the competition. Ferguson reorganised the team, with Blomqvist and Butt replacing Keane and Scholes, Beckham moving from right wing to centre midfield and Giggs moving from the left to the right wing. United lined up in their normal 4–4–2 formation. This was the final match for Peter Schmeichel, who captained the team. Substituted Bayern legend Lothar Matthäus removed his runner up medal as soon as he received it, and later remarked that United were "lucky" to win the final. Manchester United became the first English team to win the Champions League since it was rebranded in 1992, and the first to win the European Cup overall since Liverpool beat Roma in 1984. Less than 24 hours after the dramatics in Barcelona, a crowd of 500,000 people turned up on the streets of Manchester to greet the United players, who paraded through the city with their trophies in an open top bus. As champions of Europe, Manchester United played against 1998–99 UEFA Cup Winners' Cup winners Lazio in the 1999 UEFA Super Cup, but lost the match 1–0. On the eve of that game, David Beckham was named as the winner of the UEFA Club Footballer of the Year, as well as UEFA's Best Midfielder award. Beckham was also voted as the runner up for the 1999 Ballon d'Or and the 1999 FIFA World Player of the Year awards. Manchester United were also invited to play in the Intercontinental Cup against the winners of the 1999 Copa Libertadores, Brazilian side Palmeiras, in Tokyo. Roy Keane scored the winner, making the team the first and last British side to win the trophy before it was abolished in 2004. Having been led to believe it would help The Football Association with their bid to host the 2006 FIFA World Cup, United controversially withdrew from the 1999–2000 FA Cup, the first time the holders had done so, in order to play in the inaugural Club World Championship. They did not progress past the group stage, and Ferguson later regretted how they handled the situation. Along with the Busby Babes, the 1999 Treble winning team is regarded by supporters as the benchmark of Manchester United teams. In 2007 The Daily Telegraph in association with World Soccer Magazine published a list of the 20 greatest football teams of all time: United were ranked in last position, behind Liverpool's double winners of 1977. The extra time winner scored by Ryan Giggs in the FA Cup semi final replay against Arsenal topped a poll for the best goal in the competition and Channel 4 viewers rated the team's comeback in the Champions League final at number four on the list of 100 Greatest Sporting Moments. Winning the Treble is also considered the greatest achievement in the career of manager Alex Ferguson, although he has disagreed with that assessment. In recognition of the team's success, Ferguson was made a Knight Bachelor and also received the Freedom of his home city of Glasgow. On 26 May 2019, Manchester United and Bayern Munich legends sides played each other in a charity match at Old Trafford to commemorate the 20th anniversary of United completing the Treble. Manchester United won the match 5–0, with goals from Solskjær, Yorke, Butt and Beckham, as well as Louis Saha, who played for the club from 2004 to 2008.

BSkyB компаниясының сатып алу әрекеті

1998 жылдың қыркүйегінде «Манчестер Юнайтед» клубын Руперт Мердоктың «News Corporation» компаниясының еншілес кәсіпорны «BSkyB» сатып алуға ниет білдірді. Екі тарап арасындағы келіссөздер жаз айларында басталды, бірақ сұралған баға бойынша келіспеушіліктер туындаған соң тоқтап қалды. «BSkyB» тобының бастапқы ұсынысы – 575 миллион фунт стерлинг – алғашқыда олардың соңғы ұсынысы деп есептелді. Бірақ «Юнайтедтің» басқарма мүшелерінің екеуі (төраға Мартин Эдвардс және профессор сэр Роланд Смит) оны тым төмен деп бағалап, жоғары сома талап етті. «Fox» та Премьер-лиганың эксклюзивті теледидар құқығына ие болғандықтан, стратегиялық тұрғыдан Мердоктың сатып алуы көбірек қызығушылық тудырды. Ол енді желісі арқылы бағдарламалық контентті де, «Dodgers» командасының тарату құқығын да бақылай алатын болды. Сол себепті «BSkyB» «Fox» компаниясының тәжірибесін қайталап, Премьер-лига клубын сатып алуға кірісті. «Манчестер Юнайтед» Мердок пен басқарма мүшелерінің бірауыздан таңдауына ие болды. Клуб ағылшын футболындағы ең құнды актив болды және 1997 жылы қақпалардан түскен кіріс пен бағдарлама сатудан 30,1 миллион фунт стерлинг табалды. Сонымен қатар, әлем бойынша 200-ден астам жанкүйерлер тобы құрылды және клубтың жанкүйерлер саны 100 миллионнан асты, ал «Олд Траффордқа» команданың ойынын көруге тек бір миллион адам келді. Осы өсіп келе жатқан нарықты пайдалану мақсатында 1998 жылдың тамызында клубтың «MUTV» телеарнасы іске қосылды. «Granada Media Group» және «BSkyB» компанияларымен бірлесе отырып, бұл футбол клубына арналған әлемдегі алғашқы телеарна болды және ол толығымен жазылым төлемдері есебінен қаржыландырылды. «Юнайтедтің» сәттілігіне басты үлес жаттықтырушы Фергюсонның талантты ойыншыларды дамыту қабілеті тиесілі болды, ол ұзақ мерзімді перспективада жеңіске жете алатын команда құрастырды. «Юнайтед» енді тәуелсіз ұйым емес еді, ал 9 қыркүйекте «Чарльтон Атлетикке» қарсы матч алдында «Олд Траффордтың» маңында наразылық акциялары өтті. Бұл наразылықтардың маңыздылығы журналист Майкл Криктің «Акционерлер Мердокқа қарсы» (қазіргі «Манчестер Юнайтед» жанкүйерлерінің сенімі» деп аталатын) ұйымын құруынан көрінді. «IMUSA» (Тәуелсіз «Манчестер Юнайтед» жанкүйерлер қауымдастығы) ұйымымен бірлесе жұмыс істеп, олардың бірлескен мақсаты – бірігу мәселесін Сауда және өнеркәсіп министрінің Монополиялар және бірігулер комиссиясына жіберуді талап ету болды. Сондықтан екі ұйым да «Office of Fair Trading» кеңсесіне құжаттарды ұсынды, бірігудің жүзеге аспауының маңыздылығын атап көрсетті. «Sky Television» компаниясының маңызды нарығы – премиум-абоненттік арналар, ал олар Премьер-лига құқығына ие болғанда белгілі бір команданы сатып алу тек қаржылық пайда алу үшін жасалған қадам еді. Сонымен қатар, «Манчестер Юнайтедтің» нарығы – алаңдағы ойын, ал медиа ұйымының сатып алуы – әсіресе Мердок басқаратын ұйымның – спортқа ұзақ мерзімді зиян келтіруі мүмкін. Қоғамдық қысымға көніп, сауда министрі Питер Мандельсон 1998 жылдың қазан айында мәмілені Монополиялар және бірігулер комиссиясына жіберді. 1999 жылдың сәуірінде жарияланған есепте «BSkyB» өзімшілдік танытып, телерадиокомпанияның ұсынысын тоқтатып тастағаны анықталды. Маусым ішінде жарияланған деректер «Манчестер Юнайтедті» әлемдегі ең бай футбол клубы деп атады, оның 1996-97 жылдардағы айналымы 88 миллион фунт стерлингті құрады, бұл екінші орындағы «Барселонадан» 50% артық (59 миллион фунт стерлинг).

In September 1998 Manchester United were the target of a proposed takeover by BSkyB, a subsidiary of Rupert Murdoch's News Corporation. Negotiations between both sides had begun during the summer, but had stalled after disagreements over the asking price. The satellite group's original bid of £575 million – initially thought to be their final offer – was deemed too low by two members of United's board (chairman Martin Edwards and Professor Sir Roland Smith), who pressed for a higher figure. Fox also held exclusive rights to Major League Baseball which meant from a strategic point of view, Murdoch's acquisition looked more appealing. He was now able to control both programming content on his network and distribution rights to the Dodgers. For the very same reason, BSkyB replicated Fox's formula and went ahead with a takeover of a Premier League club. Manchester United thus was the unanimous choice of Murdoch and board members. The club was the most valuable in English football, making £30.1 million from gate receipts and programmes in 1997 alone. At the same time, more than 200 supporters' groups were established worldwide and the club's fanbase exceeded 100 million, despite only a million having been to Old Trafford to watch the first team play. As a means of capitalising on this growing market, MUTV, a television station operated by the club was launched in August 1998. In co operation with Granada Media Group and BSkyB it was the world's first channel dedicated to a football club, funded entirely through subscriptions. On the pitch United's success was largely down to the nurturing talents of manager Ferguson, who assembled a team capable of dominating in the long haul. United were no longer an independent entity, and demonstrations in and around Old Trafford took place before the match against Charlton Athletic on 9 September. Perhaps the significance of the protests was the formation of Shareholders United Against Murdoch, more commonly known as Manchester United Supporters' Trust today, by journalist Michael Crick. Working alongside IMUSA (Independent Manchester United Supporters Association), their joint aim was to seek for the merger to be referred by the Secretary of State for Trade and Industry to the Monopolies and Mergers Commission. Both groups therefore submitted papers to the Office of Fair Trading, stressing the importance of why the merger should not be carried out. Sky Television's relevant market was premium subscription channels and by buying an established Premier League team when they already had rights to the division was purely for financial gain. Moreover, Manchester United's market was on the pitch and an acquisition by a media organisation – particularly one run by Murdoch – may create detrimental damage to the sport in the long term. Bowing down to public pressure, the trade secretary Peter Mandelson referred the deal to the Monopolies and Mergers Commission in October 1998. The report, finalised in April 1999, found that BSkyB acted selfishly and blocked the broadcaster's bid. Figures announced during the season named Manchester United as the richest in world football, with a turnover of £88 million for 1996–97, 50% more than Barcelona in second place at £59 million.

Ұжымның статистикасы

Жоқ. КЛ №. Поз. АтыЛигаКубок АнглиясыЛига КубогыЕуропаБасқасыБарлығыОйындарГолдарОйындарГолдарОйындарГолдарОйындарГолдарОйындарГолдар11GK Питер Шмейхель34080001301056022DF Гари Невилл34170001201054133DF Денис Ирвин26(3)261001201045(3)344DF Дэвид Мэй4(2)0102000007(2)055DF Ронни Юнсен19(3)33(2)0106(2)01030(7)366DF Яап Стам3016(1)0001301050(1)177MF Дэвид Бекхэм33(1)6710(1)01221053(2)988MF Никки Батт22(9)250204(4)01034(13)299FW Энди Коул26(6)176(1)2001051043(7)241010FW Тедди Шерингем7(10)21(3)1112(2)10(1)011(16)51111MF Райан Гиггз20(4)35(1)210951036(5)101212DF Фил Невилл19(9)04(3)0204(2)10(1)029(15)11329DF Джон Кертис1(3)0003000004(3)01414MF Йорди Кройф0(5)200200(3)00(1)02(9)21515MF Йеспер Бломквист20(5)13(2)00(1)06(1)00029(9)11616MF Рой Кин (к)33(2)270001231053(2)51717GK Раймонд ван дер Гоу4(1)0003000007(1)01818MF Пол Скоулз24(7)63(3)10(1)010(2)41038(13)111919FW Дуайт Йорк32185(3)3001180048(3)292020FW Оле Гуннар Сульшер9(10)124(4)1331(5)20(1)017(20)182121DF Хеннинг Берг10(6)050303(1)00(1)021(8)02222FW Эрик Невланд00000(1)100000(1)12323DF Майкл Клегг0000300000302430DF Уэс Браун11(3)0200(1)03(1)00016(5)02626DF Крис Каспер0000000000002828MF Филип Малрин00002000002029–FW Алекс Нотман00000(1)000000(1)030–DF Ронни Уоллворк00000(1)000000(1)03131GK Ник Калкин0000000000003333MF Марк Уилсон0000200(1)0002(1)03434MF Джонатан Грининг0(3)00(1)03000003(4)038–DF Дэнни Хиггинботам00000000000