Вашингтон штатының шөлейт далалық қорығы және өсімдік әртүрлілігінің өзгеруі
Arid Lands Ecology Reserve
Вашингтон штатындағы ALE қорығы – құрғақ дала экожүйесінің ең ірі бөлігі. Өрттен кейін бұрынғы өсімдіктердің орнына жат өсімдіктер басым болды. Экология, табиғат қорғау.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құрғақ жерлер экология қорығы (ALE) – АҚШ-тың Вашингтон штатында сақталған бұталы дала экожүйесінің ең ірі учаскесі. Ол Тынық мұхиты солтүстік-батыс Ұлттық зертханасы (Бэттелл Мемориалдық институты АҚШ Энергетика министрлігі тапсырмасымен басқарады) арқылы АҚШ Энергетика министрлігі үшін басқарылады. 320 км² аумақ – Вашингтон штатының Ричленд қаласының солтүстік-батыс шекарасында орналасқан 1500 км² Ұлттық экологиялық зерттеу паркінің бір бөлігі. 2000 жылдың 27 маусымында болған дала өрті жергілікті шалбары мен шоғырлы шөптердің көп бөлігін жойды, сондай-ақ микробиотикалық қыртысты зақымдады. АҚШ Балық және жабайы табиғат қызметі жергілікті флораны қайта орнатуға тырысқанмен, Құрғақ жерлер экология қорығы қазіргі уақытта 2000 жылғы өрттен кейін гүлдеген алдамшы шөп, қызылқос және орыс қарағайы (тұмбаша) сияқты жергілікті емес түрлердің басымдығын көрсетеді. Өрт және оның салдарынан тікенді шашақ және Вайомингтің ірі шашақ бұтасы сияқты басқа да түрлер қырылды.
The Arid Land Ecology Reserve (ALE) is the largest tract of shrub steppe ecosystem remaining in the U. S. state of Washington. It is managed for the U. S. Department of Energy by the Pacific Northwest National Laboratory (which is operated for the U. S. Department of Energy by Battelle Memorial Institute). The 320 km² area is a portion of the 1500 km² National Environmental Research Park located on the Hanford Site on the northwest boundary of Richland, Washington. On June 27, 2000, a range fire destroyed most of the native sagebrush and bunchgrass as well as damaged the microbiotic crust. Though the US Fish and Wildlife Service has attempted to re introduce native flora, the Arid Lands Ecology Reserve is currently dominated by non native species such as cheatgrass, knapweeds, and Russian thistle (tumbleweed) which flourished after the 2000 fire. Other species such as spiny hop sage and Wyoming big sagebrush were decimated by the fire and in its aftermath.
Шөбіштік дала
Бұл өсімдік типі құрғақ таулардың, қанаттардың және беткейлердің ішінде және төңірегінде кездесетін өсімдік қауымдастықтарын сипаттайды. АЛЕ аймағында бұталар (сары шөп және қоян қамысы), көп жылдық шоқша шөптер (Сандбергтің көк шөбі және көк шөп бидай шөбі), сондай-ақ бір және көп жылдық гүлді өсімдіктер (балса тамыр, флокс және флеабен) кіреді.
This vegetation type describes plant communities found in and around arid mountains, ridges and slopes. In the ALE this includes shrubs (sagebrush and rabbit brush), perennial bunchgrasses (Sandberg's blue grass and bluebunch wheat grass) as well as both annual and perennial forbs (balsamroot, phlox and fleabane).
Жағалаулық
Бұл өсімдіктер түрі бұлақтар мен ағын сулар маңындағы өсімдіктер қауымдастығын көрсетеді. АЭА-да бұл аймақтар көктем, қара қамыс, жиде және жалған жеміс ағашымен басым.
This vegetation type refers to plant communities located around springs and streamflow. In the ALE these areas are dominated by willow, black cottonwood, chokecherry, and mock Orange.
Қызығушылық тудыратын жер
Rattlesnake тауының солтүстік беткейі АҚШ-тағы ең биік "ағашсыз" тау болып табылады. Осы аймақта тау сүті және Пайпердің ромашкасы сияқты сирек кездесетін өсімдік түрлерін табуға болады.
North facing slope of Rattlesnake Mountain is the highest “treeless” mountain in the United States. Rare plant species such as Mountain Milk Vetch and Piper's daisy can be found in this area.
Тарих және маңызды күндер
1800 жылдардың басынан 1940 жылдарға дейін бұл аймақ мал жайылымы, адамдардың қоныстануы, мұнайды бұрғылау және жолдар сияқты инфрақұрылымды дамыту үшін пайдаланылды. 1943 жылы АҚШ Энергетика министрлігі (DOE) бұл жерге иелік етті. 1967 жылы өсімдіктерді сақтау мақсатында АЛЕ құрылды. 1971 жылы ол табиғи аумақтарды зерттеу орны мәртебесін алды, ал 1975 жылы ұлттық экологиялық зерттеу паркі мәртебесіне ие болды. Қазіргі таңда АҚШ Балық және жабайы табиғат қызметі DOE-мен келісімдер арқылы жерді басқаруды жүзеге асырып келеді, DOE жерге және оған жататын барлық жолдарға әкімшілік құқығын сақтап отыр, бұл 1997 жылдан бері күшінде. Соңында, 2000 жылы ол Ханфорд Рич Ұлттық ескерткішінің құрамына енді.
From the early 1800s to around the 1940s this area was used as animal pasture, human homesteading, oil drilling and development of infrastructure such as roads. In 1943 the United States Department of Energy (DOE) gained ownership of the land. The ALE was then established in 1967 with the intended purpose of plant conservation. It gained natural area research designation in 1971 and later national environmental research park status in 1975. Currently, the U. S. Fish and Wildlife Service have handled land management through permits with the DOE, while the DOE maintain administrative powers over the land and any associated roads, this has been in effect since 1997. Finally, in 2000 it was amalgamated into the Hanford Reach National Monument.