Шаклфорд аралдары: Жабай табиғат пен жылқылар мекені

Кіріспе

"Ішкі құштарлықтарыңа толықанды берілуге арналған орын." белгісіз

Шеклфорд Банкі – Солтүстік Каролина штатының Карререт округіндегі жағалау аралдары жүйесі. Онда жабайы жылқылар, қалпақшалар, крабтар және әртүрлі теңіз жануарлары мекендейді, оның ішінде жаз айларында логгерхед тасбақалары ұялайды. Бұл туристер мен жағажайда кемпинг жасауға қолайлы орын. Шеклфорд Банкі Солтүстік Каролинадағы Харкерс аралына, Бофортқа және Форт-Мэкон мемлекеттік паркіне жақын орналасқан, сонымен қатар Кейп-Лаукаут ұлттық жағалауының бір бөлігі болып табылады.

Тарих

1713 жылы Вирджиниялық плантатор Джон Шеклфорд Бат округінде бірнеше үлкен жер учаскелерін сатып алды, оның ішінде Шеклфорд Банкі де болды. Бұл учаске алғашқы карталарда «Теңіз жағалауы» деп белгіленген. Ол сол кезде де, қазір де Солтүстік Каролина штатының Оутер Бэнкс аймағындағы Картерет округіне қарасты. Джон Шеклфорд Шеклфорд Банкіндегі алғашқы жерін алғанда, арал «Карт аралы» деп аталған, бұл, әдетте, Картерет округінің атына байланысты болды. Вирджиниялық Шеклфордтардың соңғы өкілдері 1805 жылы ұрпақтан ұрпаққа жеткен иеліктерін сатты. Картерет окруғының тұрғыны Джеймс Шеклфорд (атының жазылуы әртүрлі) Банктердегі жерін Оңтүстік Каролина штатының Джорджтаун қаласына көшіп келген Роджер мен Джон Шеклфордқа сатты, Вирджиниялық Шеклфордтар отбасының бір тармағы сонда қоныстанған. Бұл мәміледе «Ескі Топсейл шығанағында, аталған Банктердегі Уэйлер-Криктен басталып теңізге қарай; содан кейін Ескі Топсейл шығанағына дейін» орналасқан белгілі бір жер учаскесі көрсетілген. (Шеклфорд отбасы өз тамырларын Вирджиния штатындағы Кинг және Куин округінің Шеклфорд ауылынан бастаған.) Джон Шеклфордтың гарнизоны Колониялық тізілімдерде 1712 жылдың 19 қаңтарында тіркелген: «Шеклфорд плантациясындағы гарнизонда Джон Шеклфордқа аталған плантацияда жүгері егуге, күтім жасауға және жинауға рұқсат беріледі, гарнизонды сол жерде сақтап тұрған уақытта». Бұл 1712 жылы Банктердегі топыраққа егіс салуға болатынын және гарнизонда әскерлердің орналасқанын көрсетеді. Ол «Шеклфорд Банкісіне сегіз фут суға дейін шығатын әрбір кемеден бір футқа үш шиллинг алты пенниден алынатынын қадағалауға» тағайындалды. 1886 жылы «Крисси Райт» атты кеме Шеклфорд Банкісінде құлағаннан кейін, суға батқан экипаждың бір бөлігі Бофорт қаласында жерленді. Шеклфорд Банкісінде бір кезде тұрақты тұрғындары болған. Қазіргі таңда тасталып кеткен Даймонд Сити елді мекені Банктерде орналасқан, бірақ соңғы тұрғындары 1902 жылы көшіп кеткен. 1933 жылға дейін Шеклфорд Банкісі Негізгі Банктермен байланысты болған. 1933 жылғы Оутер Бэнкс дауылда Барден шығанағы ашылып, Шеклфорд Банкісін Оңтүстік Кор Банкісінен бөліп тастады.

In 1713, the Virginia planter John Shackleford acquired several large tracts of land in Bath County, which included Shackleford Banks. Among these was a grant of land containing This tract on the early maps was known as Sea Banks. It was then, and is now, in Carteret County, in North Carolina's Outer Banks. When John Shackleford first acquired his tract at Shackleford Banks, the island was known as "Cart Island", most likely after Carteret County. The last of the Virginia Shacklefords apparently sold their generations old holding in 1805, when James Shackleford (the spelling of the name varies) of Carteret County sold his holdings on the Banks to Roger and John Shackleford of Georgetown, South Carolina, where a branch of the Virginia Shackleford family had eventually migrated. That deed specified "a certain parcel of land on Old Topsail Inlet, beginning at Whaler's Creek on said Banks and across to the sea; thence back to Old Topsail Inlet". (The Shackleford family traced their Virginia origins to the village of Shacklefords in King and Queen County.) John Shackleford's garrison is listed in Colonial Records, January 19, 1712. "John Shackleford at the garrison at the Shackleford Plantation to be allowed to plant Corne on said Plantation, plant, tend and gather Corne during time they keep a garrison there." This shows troops were stationed at the garrison and the soil was tillable on the Banks during 1712. He was appointed to see "Every ship drawing eight feet of water anchoring at Shackleford Banks to charge three shillings six pence per foot". In 1886, after a ship named the Chrissie Wright was wrecked on Shackelford Banks, some of the bodies of the drowned crew were buried in Beaufort. Shackleford Banks once had permanent residents. The now abandoned settlement of Diamond City was located on the Banks, but the last occupants had relocated by 1902. Until 1933, Shackleford Banks was connected to the Core Banks. Barden Inlet was opened by the 1933 Outer Banks Hurricane, separating the Shackleford Banks from South Core Banks.

Бүгін

Шеклфорд Банкі сол жерде еркін жүретін жабайы жылқыларымен танымал. Ұлттық саябақтар қызметі осы "банкерлік жылқыларды" тығыз бақылап, зерттейді. Олар жылқылар үйретілместен бұрын табиғатта қалай өмір сүргенін көруге мүмкіндік береді. Жылқылардың қалай келгені әлі де жұмбақ; аңыз бойынша, бұл жылқылар кеме қазасынан аман қалған испандық мустангтардың ұрпақтары. Қонақтар Морехед-Сити, Бофорт немесе Харкерс аралынан пароммен аралға баруы мүмкін. Жылқылар аралдың әртүрлі жерлерінде жүреді, сондықтан оларды іздеуге тура келуі мүмкін. Адамдар жылқылардан қашық тұруы керек, себебі олар жабайы және адамдарға үйренбеген. Егер оларды ашуландырса, шабуылдауы мүмкін.