Клэрэнс Эндрю Кэннон: Миссури штатының ұзақ жыл қызмет еткен конгрессмені

Кіріспе

Америкалық саясаткер (1879–1964)

Кларенс Эндрю Кэннон (11 сәуір 1879 – 12 мамыр 1964) – 1923 жылдан бастап Вашингтонда, 1964 жылы қайтыс болғанға дейін қызмет еткен Миссури штатының демократ конгрессмені. Ол көрнекті парламентарий және АҚШ Өкілдер палатасының Ассигнованиелер комитетінің төрағасы болды. Ол Миссури штатынан АҚШ Өкілдер палатасында ең ұзақ қызмет еткен мүше.

Өмірбаян

Миссури штатының Элсбери қаласында фермер және саудагер Джон Рэндольф Кэннон мен Миссури және Германнаның Кемпер отбасынан шыққан Ида Гловина Уайтсайдтың ұлы болып дүниеге келді. Отбасының ықпалы мен оның ауылдық, шекаралық штаттың өсіп-өнуіне байланысты, Кэннон өмір бойы Оңтүстік баптист дініне және Демократиялық партияға адал болды. Ол сондай-ақ аграрлық өмір салтының және шағын қалалық құндылықтардың артықшылығына берік сенді. 1901 жылы Кэннон Миссури штатының Ханнибал қаласындағы Ла Гранж колледжін (қазіргі Ханнибал ЛаГранж колледжі), 1903 жылы Миссури штатының Либерти қаласындағы Уильям Джеуэлл колледжін, ал 1908 жылы Колумбиядағы Миссури университетінің құқық факультетін бітірді. Орта мектеп мұғалімі және директор болып жұмыс істегеннен кейін, 1904 жылдан 1908 жылға дейін Миссури штатының Колумбия қаласындағы Стивенс колледжінде тарих сабақтарын оқыды. Америка тарихына өмір бойы қызығушылық танытып, отбасылық және жергілікті тарих туралы бірнеше кітап жазғанымен, Кэннон академиялық өмірді тым жайпақ деп санады. Сондықтан ол Миссури университетінде заң оқығанда, Стивенс колледжінде сабақ берді. Ол құқық магистрі (LL.B.) дәрежесін алып, 1908 жылы адвокат болып тіркелді. Миссури штатының Трой қаласында жеке практика ашты, бірақ көп ұзамай оны туған қаласы Элсбериге көшірді. 1903 жылы Уильям Джеуэлл колледжінде оқып жүргенде Кэннон Каппа Сигма бауырластығының Альфа Омега бөліміне қабылданды. 1906 жылы Кэннон Ида Доусон Виггинтонға үйленді, олардың екі қызы болды. Бұл жұбайлар тығыз байланыста болды. Ида Кэннон күйеуінің ең сенімді саяси кеңесшісіне айналды. 1920 жылдары бастап ол күйеуінің сайлау науқаны үшін Миссури штатының солтүстік-шығысындағы ауылдық жолдарды аралап, көп саяхат жасады, ал ол Вашингтондағы конгресс кеңсесінде отырды.

Саясат

Кеннон сайлауға қатысуға құлшынды, бірақ оның алғашқы екі науқаны – округтік мектеп бастығы және штаттық өкілдік үшін – жеңіліспен аяқталды. Оның саяси тағдыры 1911 жылы конгрессмен Чамп Кларк оны құпия хатшы ретінде жұмысқа алғаннан кейін өзгерді. Демократтар Кларкты сол жылы Палата спикері етіп сайлағанда, Кеннон өзін Вашингтондағы билік ортасының жанында сезінді. Кларктың қолдауына ие болып, Кеннон 1914 жылдан 1917 жылға дейін Палата журналының клеркі, ал 1917 жылдан 1920 жылға дейін Палатаның парламентарийі лауазымдарына көтерілді. Ол жылдам үйреніп, парламенттік процедуралар бойынша жетекші сарапшы ретінде танылды. Оның шеберлігі соншалықты әсерлі болды, республикашылар 1918 жылы Палатаны ұтып алғаннан кейін де оны қызметте қалдырды. 1920 жылы ол Демократиялық Ұлттық Конвенцияның парламентарийі болды және 1960 жылға дейін осы лауазымды сақтап қалды. Кеннон "Өкілдер палатасының процедурасы" (1920) және "Өкілдер палатасының Кеннон прецеденттері" (1936) сияқты жарияланымдары арқылы Конгресс жұмысына ұзақ уақыт әсер етті. Палата парламентарийі лауазымынан кеткеннен кейін Кеннон Елсберидегі заңгерлік тәжірибесіне оралды. Кларкты 1920 жылғы республикалық сайлауда республикашыл Теодор У. Хукриде жеңді. 1922 жылы Кеннон Хукридеге өзінің ұстазының Палатадағы орыны үшін күресіп, жеңіске жетті. Ол сайлаушылардың арасында танымал болды және қайтыс болғанға дейін көп рет қайта сайланды, көбінесе қарсылығызсыз.

Конгресстегі жылдары

Өзінің ауылдық округінің алаңдаушылықтарын ескеріп, Кэннон ауыл шаруашылығы мүдделерінің басты жақтаушысы ретінде көзге түсті. Ол фермерлердің табысын қолдау үшін теңдестірілген төлемдерді, төмен пайыздық федералдық шаруашылық несиелерін, топырақ қорғау және су тасқынынан сақтау жобаларын жақтады. Соңғы екеуі Кэннонның округінде ерекше маңызға ие болды, ал конгрессменнің ең ұзаққа созылған жетістіктерінің бірі – солтүстік-шығыс Миссуридегі Кларенс Кэннон бөгеті мен су қоймасына айналған федералдық қаржыландыруды қамтамасыз ету болды. Кэннон сондай-ақ ауылдық жерлерді электрмен жабдықтау бағдарламасын құруда және ауыл шаруашылығы саласындағы ғылыми зерттеулерге мемлекеттік қаражат бөлуде маңызды рөл атқарды. "Кэннонның кезеңінде Конгресс бірде-бір шаруашылық заңын қабылдамады," деді бір замандас бақылаушы, "ол Кэннонның парламенттік процедуралар туралы білімі мен Конгрестегі ықпалының іздерін тастамады." Шаруашылыққа қолдауды есептемегенде, Миссурилік конгрессмен бюджетті тиімді басқарушы консерватор репутациясын қалыптастырды, әсіресе ол 1941 жылы Өкілдер палатасының Ассигнациялар комитетінің төрағасы болғаннан кейін. Кэннон өліміне дейін, төрт жылдық республикалық үстемдікке дейін осы ықпалды лауазымды сақтап келді. Ол Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін әскери шығындарды дереу қысқартуға шақырды, шетелдік көмекті ысыраптық деп сынады және ғарыш бағдарламасын "ақша ысыраптау" деп қысым жасады (бұл сөзді Норберт Винер ойлап тапқан). Кэннонның ұлттық қазынаны сақтап қалуға деген ниеті жылдар өте күшейді. 1962 жылы ол Өкілдер палатасының төрағасы Джон В. Маккормакты және басқа да демократтарды ашуландырып, палатадағы көпшілікке танымал сөйлеуінде алғашқы "$100 миллиардтық Конгресс"ті қатты сынады. Әрқашан тілді, кейде ызалы Кэннон өрескел мінезімен танымал болды. Бірде ол әріптес Өкілдер палатасының мүшесін келекеледі: "Бұл еденде "саясатпен" айналысқан барлық "саясатшылардың" ішінде, менің құрметтейтін досым, Висконсиннен келген мырза, ең ұлы "саясатшы"." 1945 жылы дау кезінде Кэннон Нью-Йорк штатының өкілі Джон Тейберді, Ассигнациялар комитетінің жетекші республикалық мүшесін бетінен ұрды. Кэннон Тейбердің ернінен қан ағып бөлмеден қашқанын қуанышпен баялады. 1962 жылы Кэннон Аризона штатының сенаторы Карл Хейденмен, тағы бір сексенге жуық демократпен, парламенттік прецеденттерге қатысты түсініксіз мәселелер бойынша ұрысқа барды. Кэннон 1956 жылғы Оңтүстік манифестіне қол қоймады және 1957, 1960 және 1964 жылғы Азаматтық құқықтар актілеріне дауыс берді, бірақ АҚШ Конституциясының 24-ші түзетуіне қатысып дауыс бермеді. Кэннонның ызалы мінезі Конгресс залынан тыс жерлерде де көрінді. 1964 жылдың қаңтар айында Жаклин Кеннеди Джон Ф. Кеннедидің өнер орталығын құруға көмектескені үшін оған алғыс айтып, "Менің білетінім, бұл күрес оңай болмады" деп жазды. Кэннон жақында күйеуін жоғалтқан бірінші ханымға: "Сіз күрес оңай болмады дедіңіз, бірақ керісінше, біздің барлығымыздың қолдауы болды. Бұл іс жүзінде бірауыздан қабылданды".

Heeding the concerns of his rural district, Cannon emerged as a leading advocate of agricultural interests. He supported parity payments to maintain farmers' incomes, low interest federal farm loans, and soil conservation and flood control projects. The latter two were of special concern in Cannon's district, and one of the congressman's most enduring legacies involved securing federal funding for what eventually became the Clarence Cannon Dam and Reservoir in northeastern Missouri. Cannon also played a major role in the establishment of the rural electrification program and in obtaining government funds for agricultural research. "No farm legislation was approved by Congress during the Cannon years," a contemporary observer noted, "that did not bear the impress of Cannon's knowledge of parliamentary procedure and his influence in Congress." With the notable exception of farm supports, the Missourian primarily gained a reputation as a budget slashing fiscal conservative, especially after he became chair of the House Appropriations Committee in 1941. Cannon retained this powerful position, except for four years of Republican control, until his death. He urged a quick reduction in military expenditures immediately after World War II, denounced foreign aid as waste, and ridiculed the space program as "moondoggle" (the word had been coined by Norbert Wiener). Cannon's desire to hold tight the nation's purse strings grew with the years. In 1962, he bitterly denounced the first "$100 billion Congress" in a much publicized speech on the House floor, angering House Speaker John W. McCormack and other fellow Democrats. Always outspoken, sometimes irascible, Cannon earned a reputation for pugnacity. He once lampooned a fellow House member, "Of all the 'piddlin' politicians that ever piddled 'piddlin' politics on this floor, my esteemed friend, the gentleman from Wisconsin, is the greatest piddler that ever piddled." During an argument in 1945, Cannon punched in the face Representative John Taber of New York, the ranking Republican member of the House Appropriations Committee. Cannon noted gleefully that Taber ran out of the room with a bleeding lip. In 1962, Cannon engaged in an unseemly and well publicized dispute with U. S. Senator Carl Hayden of Arizona, another octogenarian Democrat, over obscure matters of parliamentary precedent. Cannon did not sign the 1956 Southern Manifesto, and voted in favor of the Civil Rights Acts of 1957, 1960, and 1964, but voted present on the 24th Amendment to the U. S. Constitution. Cannon's irascibility extended beyond the halls of Congress. In January 1964, Jacqueline Kennedy wrote to him expressing her appreciation for his help in establishing the John F. Kennedy Center for the Performing Arts, adding, "I know the fight was not easy." Cannon retorted to the recently widowed first lady: "You say the fight was not easy, but on the contrary, we had cooperation from everyone. It was done practically by acclamation."

Өлім

Кеннон Вашингтондағы Вашингтон ауруханасында жүрек жеткіліксіздігінен қайтыс болды. Ол осы жылы қайта сайлауға түсу ниетін жариялаған еді. Конгрестегі ұзақ жылғы қызметі оны ықпалды, бірақ кейбір тұрғыдан қайшылықты өкіл етті. 41 жылдық конгрессмендік мансабында ол Миссури штатының ауылдық округтеріндегі сайлаушыларына адал қызмет етті, фермерлерге қолдау көрсетуді және жергілікті жобаларды қаржыландыруды іске қосты, бірақ кейбір сыншылар мұны "жемқорлық саясаты" деп сынады. Сонымен қатар, ол федералдық үкіметтің басқа салаларында қатаң қаржылық тәртіпті қадағалауды жақтады. Заңнамалық жұмыстан бөлек, Кеннонның конгресс процедурасы туралы жарияланымдары келесі буын заң шығарушылар үшін қасиетті кітап деңгейіне көтерілді. Оның ауыл шаруашылығы, қаржыландыру саясатына және парламенттік тәртіпке қосқан үлесі, оның ерекше тұлғасымен толықтырылып, оны ХХ ғасырдың маңызды конгресс қайраткерлерінің бірі ретінде танылды.

Мұра

Кэннон 1918 жылы жарық көрген «Үйдің рәсімдерінің қысқаша сипаттамасы», 1920 жылы жарық көрген «Өкілдер палатасындағы рәсімдер» және 1928 жылы жарық көрген «Кэннонның рәсімдері» кітаптарының авторы болды. Соңғысының келесі басылымдары 1963 жылға дейін Палатаның қаулыларымен мерзімді түрде жарияланды. Ол Конгресс актісі бойынша «Өкілдер палатасының прецеденттері» (Кэннонның прецеденттері) кітабының редакторы және жинақтаушысы болды. Сондай-ақ, ол 1935 жылдан 1964 жылға дейін Смитсондар институтының мүшесі ретінде қызмет етті. Ол Миссури штатының Элсбери қаласындағы Елсбери қалалық зиратында жерленген. Миссури штатының Раллс округіндегі Кларенс Кэннон тоғаны, Марк Твен көлін құрады және ол тоғанның құрылысына қаржы жинаудағы рөлі үшін оның құрметіне аталды. Бірнеше жыл бойы Миссури штатының Кирксвилл қаласындағы әуежай Кларенс Кэннон есімді әуежай деп аталды. Алайда, 1980 жылдары атауы Кирксвилл аймақтық әуежайы болып өзгертілді. Терминал әлі де Кларенс Кэннон терминалы деп аталады, өйткені ол Кирксвиллге коммерциялық әуе тасымалын қамтамасыз етуде маңызды рөл атқарды. Оның бұрынғы сайлау округінің көп бөлігін қамтитын жоғары мектептердің спорттық лигасы Кларенс Кэннон лигасы деп аталады. Миссури штатының Аннада қаласының жанындағы Ұлттық жабайы табиғат резерваты да оның есімін алып жүр: Кларенс Кэннон Ұлттық жабайы табиғат резерваты.