Мельбурн Афинеумы: Өнер және мәдениет орталығының тарихы

Кіріспе

Мельбурндағы театр, Виктория

Мельбурн атенаеумі немесе Мельбурн атенаеумі 188 Коллинз көшесінде орналасқан. 1839 жылы құрылған, ол қаланың ең көне мәдени институты. Коллинз көшесіндегі Шығыс театр ауданындағы ғимараты Регент театрының қарсы бетінде орналасқан және қазіргі уақытта негізгі театр, кіші студиялық театр, мейрамхана және абонементтік кітапханадан тұрады. Бұрын механика институты, көркем өнер көрмесі және кинотеатр ретінде де пайдаланылған.

Сәулет

Афинеум – архитекторлар Смит және Джонсон жобалаған, жайлы неоклассикалық стильдегі үш қабатты ғимарат. Фасады пилястралармен, жиектелген қалыптармен және кронштейнмен әшекейленген. Бұл ғимарат Афина (Минерва) құдайына, ақыл-ойы, даналығы, өнер және әдебиеттің қамқоршысына арналған ("Афинеум" атауы осыдан келген).

Ерте тарих

1840 жылдың тамызында Мельбурн механика институты Коллинз көшесі бойында 110 фут жерді иеленді және Литтл Коллинз көшесіне дейін созылды, бұл үшін 285 фунт стерлинг төленді. Алғашқы құрылыс, екі қабатты кірпіштен тұрғызылған ғимарат, «Өнер залы» деп аталды және 1842 жылдың желтоқсан айында аяқталды. Бірінші президент – капитан Уильям Лонсдейл, алғашқы демеуші – Порт-Филипптің басқарушысы Чарльз Ла Троб, ал алғашқы кітаптарды вице-президент Генри Файш Гисборн сыйлады. Бастапқыда Мельбурн механика институты деп аталған, ол 1846 жылы Мельбурн механика институты және Өнер мектебі болып қайта аталды. Мельбурн қалалық кеңесі 1852 жылға дейін ғимараттың бірінші қабатында отырыс өткізді, содан кейін Мельбурн қалалық залы салынды. Институт үкіметтен жыл сайын 150 фунт стерлинг көлемінде грант алды, ал 1854 жылы жаңа ғимарат құрылысына қосымша 5000 фунт стерлинг бөлінді, бірақ 1857 жылдан бастап ол өзінің қаражатына ғана сүйенуге мәжбүр болды. 1851 жылы институттың мүшелерінің саны 488 адамға жетті. Бұған қоса, ол Бірінші Христиан ғылымы шіркеуінің бас кеңсесі ретінде де қызмет етті. Жаңа ғимараттың құрылысы 1855 жылы басталды, бірақ тек алдыңғы бөлігі ғана аяқталды. Чарльз Уэбб жобалаған артқы зал 1871 жылға дейін кейінге шегерілді және 1872 жылы аяқталды. Сәулетші – Альфред Смит, ал құрылысшылар – Тернбулл мен Дик. 1872 жылы институт Мельбурн Афинеумы болып өзгертілді. Өз шіркеуі қайта құрылып жатқан кезде Шотландия шіркеуі бұл ғимаратты уақытша орналасқан жері ретінде пайдаланды. Тоғызыншы ғасырда институттың кеңсе иелерінің арасында 1877 жылы кітапхана комитетінің төрағасы болған Маркус Кларк та болды. Сол кездегідей, кітапхана басты орын болды және 1877 жылы мүшелер саны 1681-ге жетті, ал 1879 жылы кітапханаға 30 000 адам келді. 1880 жылы «үлкен залдың едені Мельбурн қаласында би үшін арнайы салынған жалғыз еден» екені хабарланды. Жаңартылған қасбет 1886 жылы аяқталды. Рихард Крецшмар Ватикан мүсініне ұқсас Минерва мүсінін жасады, ол Алдермен Томас Мубрайдың 100 гинеялық сыйлығымен қаржыландырылды. 1901 жылдың 26 қаңтарында Г.Х. Сназелл HMS Jupiter кемесінің өмірінен 60 000 футтық «Теңіздегі өмір» (Life in Our Navy) фильмін көрсетті. Зал фильмдер көрсету үшін тұрақты орынға айналды және 1906 жылы Афинеумда Тайт бауырларының «Келли бандының тарихы» фильмінің премьерасы өтті, бұл әлемдегі алғашқы драмалық көркем фильм болды. Театр 1924 жылы Генри Эли Уайт жобалаған үш деңгейде 880 орындық мұнаралы театр ретінде қазіргі түрінде құрылды. Афинеум театры деп аталған ол Австралияда алғашқы сөйлейтін фильмдерді көрсеткен орындардың бірі болды, 1929 жылдың ақпанында «Джаз әншісі» фильмін көрсетті. Галереяда Мельбурн әйел суретшілер қоғамының баяндамалары да өтті, соның ішінде 1935 жылы Мэри Сесил Аллен сөйлеген баяндамасы бар.

In August 1840, the Melbourne Mechanics Institution acquired land spanning 110 feet along Collins Street and extending to Little Collins Street, for a sum of £285. The initial structure, a two story brick building known as the Hall of Arts was completed in December 1842. The first President was Captain William Lonsdale, the first Patron was the Superintendent of Port Phillip, Charles La Trobe and the first books were donated by Vice President Henry Fyshe Gisborne. Originally called the Melbourne Mechanics' Institute, it was renamed the Melbourne Mechanics' Institution and School of Arts in 1846. The Melbourne City Council met in the ground floor of the building until 1852 when the Melbourne Town Hall was built. The Institute received an annual grant of £150 from the government, and in 1854, an additional £5,000 was granted for construction of a new building, but from 1857, it had to rely on its own funds. By 1851, the membership count reached 488 individuals. Additionally, it served as the headquarters for the First Church of Christ, Scientist. Construction on the new building began in 1855, but only the front portion was finished. The rear hall, intended to be designed by Charles Webb, was deferred until 1871 and ultimately completed in 1872. Alfred Smith served as the architect, while Turnbull and Dick were the builders. The Institution changed its name to the Melbourne Athenaeum in 1872 During the period when its own church was being reconstructed, Scots Church utilized the premises as its temporary location. Among the office bearers of the institution in the nineteenth century was the author Marcus Clarke who was the chairman of the library committee in 1877. As now, a focal point was the library and by 1877, membership was 1,681 and in 1879 there were 30,000 visits to the library. In 1880 it was reported 'that the floor of the large hall was the only one in Melbourne expressly constructed for dancing'. The remodeled facade was finally concluded in 1886. The statue of Minerva, which was modelled by Richard Kretzschmar on that at the Vatican, was funded through Alderman Thomas Moubray's gift of 100 guineas. On 26 January 1901 Life in Our Navy, a 60,000 foot film of life on HMS Jupiter, was shown by G. H. Snazelle, who provided additional entertainment. The Hall became a regular venue for screening films and the premiere of The Story of the Kelly Gang by the Tait brothers, the world's first dramatic feature film, was at the Athenaeum in 1906. The theatre in its present form, a proscenium arch theatre with 880 seats on three levels, was created in 1924, designed by Henry Eli White. Renamed the Athenaeum Theatre, it was one of the first venues in Australia to screen talking pictures, presenting The Jazz Singer in February 1929. The gallery also hosted talks by the Melbourne Society of Women Painters, including one in 1935 at which Mary Cecil Allen spoke.

Жою және ауыстыру ұсынысы

1948 жылы Мельбурнның жаңғыруы үшін маңызды орындардың бірі ретінде тізілді. Жаңа кітапхана мен галереяны қамтитын, қазіргі заманғы ғимарат жоспарлары жасалды. Келесі онжылдықтарда мүшелік саны 1980 жылдардың ортасына қарай 1600-ға дейін, ал 2000 жылдардың соңына қарай 750-ге дейін азайды. Қазір мүшелік саны артып келеді.

Бүгін

Бүгін Афинеум театры театрлық қойылымдар, комедия және музыкалық өнер үшін пайдаланылады, соның ішінде Мельбурн халықаралық комедия фестивалі мен Мельбурн операсының басты алаңы ретінде. Уилер кітап, жазу және идеялар орталығы театрда талқылаулар мен дәрістер ұйымдастырады. Жазылымдық кітапхана 30 000 томдық кітап қорына ие және тұрақты түрде іс-шаралар, дәрістер, кітап клубтары мен кинокештер өткізеді.