Сулочана: Үнді киносының жұлдызы

Кіріспе

Руби Майерс (1907 - 10 қазан 1983), көбінесе Сулочана сахналық атымен танымал, Үндістанның Бағдади еврей қауымынан шыққан еврей текті үнсіз фильмдердің актрисасы. Ол өзінің қарыштама кезеңінде Империал студиясы фильмдерінде Диншо Билимориямен түскенде заманының ең көп жалақы алатын актрисаларының бірі болды. 1930 жылдың ортасында ол Rubi Pics киноөндіріс компаниясын ашты. Майерс 1973 жылы кино саласындағы өмірлік жетістіктері үшін Үндістанның ең жоғары наградасы – Дада Сахеб Пхалке сыйлығымен марапатталды. Ол бір қызды асырап алып, Сара Майерс деп атады, кейіннен ол Виджайлакшми Шрештха деп аталды. Майерс 1983 жылы Мумбайда қайтыс болды.

Кино мансабы

Руби Майерс 1907 жылы Пуна қаласында дүниеге келген. Сулочана есімді актриса үнді киносының алғашқы еуразиялық әйел жұлдыздарының бірі болды. Ол телефон операторы болып жұмыс істеген кезде, "Кохинур" кинокомпаниясының Мохан Бхавнани оған киноға түсуге ұсыныс жасады. Ол бастапқыда актерлік өнерді әйелдер үшін күмәнді мамандық деп санағандықтан, ұсыныстан бас тартты. Бірақ Бхавнани әрі қарай талпынысын жалғастырды, нәтижесінде актерлік өнерінде тәжірибесі жоқ болса да, ол келісім берді. "Кохинур" киностудиясында Бхавнанидің режиссерлігімен жұлдыз болып қана қоймай, кейін "Империал" кинокомпаниясына өтіп, елдегі ең көп жалақы алатын киножұлдызға айналды. Оның танымал фильмдері: "Тайпист қыз" (1926), "Балидан" (1927) және "Бомбейдің жабайы мысығы" (1927). 1928-1929 жылдары режиссер Р. С. Чодхаримен бірлескен "Мадури" (1928), "Анаркали" (1928) және "Индира Б. А." (1929) фильмдері оның үнсіз кино дәуіріндегі шыңы болды. Махатма Гандидің хади көрмесін ашқан сәтін көрсететін қысқа фильм көрсетілген кезде, оған Сулочананың "Мадури" фильмінен танымал биі қосылды, бұл би дыбыстық эффектілермен үйлесімді болды. Дыбыс пайда болғаннан кейін Сулочананың мансабы сәл тоқырады, себебі енді актерлердің хиндустани тілін жақсы білуі қажет болды. Бір жыл бойы тіл үйреніп, ол 1932 жылы "Мадури" фильмінің дыбыстық нұсқасымен қайта оралды. Одан кейін оның үнсіз фильмдерінің дыбыстық нұсқалары жарық көрді: "Индира" (қазіргі) М. А. (1934), "Анаркали" (1935) және "Бомбей ки Билли" (1936). Сулочана қайта оралумен үлкен қызығушылық тудырды. Ол айына 5000 рупий жалақы алып, ең сәнді машинасына (1935 жылғы Chevrolet) ие болды, сонымен қатар үнсіз кино дәуірінің ең танымал актерлерінің бірі – Д. Биллимориямен 1933-1939 жылдар аралығында эксклюзивті жұмыс істеді. Олар өте танымал жұп болды – оның Джон Бэрримор стилі оның шығыс "Романс патшайымына" қарсы қойылды. Бірақ олардың махаббат оқиғасы аяқталған соң, олардың мансабы да тоқтады. Сулочана "Империал" киностудиясын тастап, көп ұсыныс алмады. Ол кейіпкерлік рөлдермен қайта оралуға тырысты, бірақ тіпті олар да аз болды. Дегенмен, ол әлі де дау тудыруға қабілетті еді. 1947 жылы Мораржи Десай "Джугну" фильмін тыйым салды, себебі ол Суллочананың ескіше сүйкімділігіне ғашық болған қартайған профессорының "әдепсіз" әрекетін көрсеткен. 1953 жылы ол үшінші рет "Анаркали" фильміне түсті, бірақ бұл жолы Сәлімнің анасының рөлінде ойнады. Оның фильмдері: "Cinema Queen" (1926), "Typist Girl" (1926), "Balidaan" (1927), "Bombay Wild Cat", онда ол сегіз түрлі кейіпкерді сомдады, бұл фильм "Bambai Ki Billi" (1936) ретінде қайта түсірілді; "Мадури" (1928), ол 1932 жылы дыбыс қосылып қайта шығарылды; "Анаркали" (1928), ол 1945 жылы қайта түсірілді; "Индира BA" (1929); "Хир Ранджа" (1929) және "Бааз" (1953) сияқты көптеген фильмдерге қатысты. Сулочана 1930 жылдардың ортасында өзінің "Руби Пикс" киностудиясын құрды. 1973 жылы ол үнді киносына өмір бойы қосқан үлесі үшін Дада Сахеб Пхалке сыйлығымен марапатталды. Исмаил Мерчант оған "Махатма және жаман бала" (1974) фильмінде құрмет көрсетті. Ол 1983 жылы Мумбаидегі пәтерінде қайтыс болды.

Ruby Myers was born in 1907 in Pune. The self named Sulochana was among the early Eurasian female stars of Indian Cinema. She was working as a telephone operator when she was approached by Mohan Bhavnani of Kohinoor Film Company to work in films. She initially turned him down as acting was regarded as quite a dubious profession for women those days. However Bhavnani persisted and she finally agreed, despite having no knowledge of acting. She became a star under Bhavnani's direction at Kohinoor before moving on to the Imperial Film Company where she became the highest paid movie star in the country. Among her popular films were Typist Girl (1926), Balidaan (1927) and Wildcat of Bombay (1927). Three romantic films in 1928 29 with director R. S. Chaudhari Madhuri (1928), Anarkali (1928) and Indira B. A. (1929) saw her at her peak of fame in the silent film era. When a short film on Mahatma Gandhi inaugurating a khadi exhibition was shown, alongside it was added a popular dance of Sulochana's from Madhuri, synchronised with sound effects. With the coming of sound, Sulochana found a lull in her career, as it now required an actor to be proficient in Hindustani. Taking a year off to learn the language, she made a comeback with the talkie version of Madhuri (1932). Further talkie versions of her silent hits followed, with Indira (now an) M. A. (1934), Anarkali (1935) and Bombay ki Billi (1936). Sulochana was back with a bang. She was drawing a salary of Rs 5000 per month, she had the sleekest of cars (Chevrolet 1935) and one of the biggest heroes of the silent era, D. Billimoria, as her lover with whom she worked exclusively between 1933 and 1939. They were an extremely popular pair his John Barrymore style opposite her Oriental 'Queen of Romance' But once their love story ended so did their careers. Sulochana left Imperial to find few offers forthcoming. She tried making a comeback with character roles but even these were few. However, she still had the power to excite controversy. In 1947, Morarji Desai banned Jugnu, because it showed the "morally reprehensible" act of an aging fellow professor falling for Sulochana's vintage charms. In 1953, she acted in her third Anarkali, but this time in a supporting role as Salim's mother. Her films include Cinema Queen (1926), Typist Girl (1926), Balidaan (1927), Wild Cat of Bombay, in which she played eight different characters, which was remade as Bambai Ki Billi (1936); Madhuri (1928), which was re released with sound in 1932; Anarkali (1928), remade in 1945; Indira BA (1929); Heer Ranjah (1929), and many others, such as Baaz (1953). Sulochana established her own film studio, Rubi Pics, in the mid 1930s. She received the Dada Saheb Phalke Award in 1973 for her lifetime contribution to Indian cinema. Ismail Merchant paid homage to her in Mahatma and the Bad Boy (1974). She died in 1983 in her flat in Mumbai.