Гилберт Фаулер Уайт: Америкалық географ және су басқару сарапашысы
Gilbert F. White
Гилберт Уайт (1911-2006) – американдық география ғалымы, су тасқыны мен табиғи апаттарды басқарудағы зерттеулерімен танымал. «20 ғасырдың жетекші экологиялық географияшысы».
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Гилберт Фоллер Уайт (26 қараша 1911 – 5 қазан 2006) – көрнекті американдық географ, кейде "тасқын алқаптарын басқарудың әкесі" және "20 ғасырдың басты экологиялық географы" (Wescoat, 2006) деп аталады. Уайт ең алдымен табиғи қауіптер, әсіресе су тасқыны және заманауи қоғамдағы тиімді су шаруашылығының маңыздылығы туралы жұмыстарымен белгілі.
American geographer (1911–2006)
Gilbert Fowler White (November 26, 1911 – October 5, 2006) was a prominent American geographer, sometimes termed the "father of floodplain management" and the "leading environmental geographer of the 20th century" (Wescoat, 2006). White is known predominantly for his work on natural hazards, particularly flooding, and the importance of sound water management in contemporary society.
Өмірбаян
Уайт Чикаго қаласындағы Хайд Парк ауданында өсті, ал жаздарын Вайоминг штатының Тунг өзені аңғарында өткізді. Ол Чикаго университетінде оқыды, онда 1932 жылы бакалавр, ал 1942 жылы (1945 жылы жарияланды) докторлық диссертациясын қорғады. 1946 жылдан 1955 жылға дейін Хаверфорд колледжінің президенті болды. Содан кейін ол Чикагоға география профессоры ретінде оралды, онда ол табиғи қауіптерді зерттеудегі «Чикаго мектебінің» басты тұлғасы болды. 1970 жылы Колорадо университетіне көшті, онда он жыл жұмыс істеп, зейнеткерлікке шықты. 1935 жылы алғашқы мақаласын жариялаған ол 90 жасқа дейін жариялап тұрды (Wescoat and White, 2003). Уайт өзінің квакер дініне байланысты адамзатқа пайдалы зерттеулер жүргізуге ұмтылды. Екінші дүниежүзілік соғысқа қарсылық білдіргендіктен, 1942-1946 жылдары ол Франциядағы соғыстан зардап шеккендерге көмектесетін Америкалық Достар Қызметі Комитетінде қызмет етті және нацистер тарапынан Баден-Баденде қысқа мерзімге қамауға алынды. Өмірінің көп бөлігінде ол түрлі квакерлік қызмет ұйымдарында жетекшілік қызметтер атқарды. Сондай-ақ ол өз зерттеулерін АҚШ және Таяу Шығыста су тасқыны мен су шаруашылығы саясатын реформалауға белсенді түрде қолданды. 1944 жылы Уайт Энн Андервудқа үйленді, олардан үш бала дүниеге келді (Уилл, Мэри және Фрэнсис). Энн Гилбертпен 1989 жылы қайтыс болғанға дейін зерттеу жұмыстарында тығыз байланыста болды. Гилберт 2003 жылы Клэр Шериданға қайта үйленді.
White was raised in Chicago in the Hyde Park neighborhood, and spent summers in the Tongue River Valley of Wyoming, before studying at the University of Chicago, where he earned his B. S. in 1932 and his PhD in 1942 (published 1945). From 1946 to 1955 he was President of Haverford College. He then returned to Chicago as a Professor of Geography, where he was the central figure in the "Chicago school" of natural hazards research. In 1970, he moved to the University of Colorado, before retiring after ten years there. Having published his first paper in 1935, he was still publishing into his 90s (Wescoat and White, 2003). White was motivated by his Quaker faith to do research beneficial to humanity. As a conscientious objector to World War II, from 1942 to 1946 he served with the American Friends Service Committee aiding war refugees in France, and was briefly interned by the Nazis at Baden Baden. He continued to serve as a leader in various Quaker service organizations for much of his life. He was also heavily involved in applying his research to reform flooding and water policy in the United States and the Middle East. In 1944, White married Anne Underwood, with whom he had three children (Will, Mary, and Frances). Anne collaborated with Gilbert in his research until her death in 1989. Gilbert remarried in 2003 to Claire Sheridan.