Кіріспе

Дирлетон – Шотландияның Шығыс Лотиандағы ауыл және азаматтық округ. Ол Эдинбургтен шамамен 20 миль (32 км) шығысқа қарай A198 тас жолында орналасқан. Дирлетон Солтүстік Бервик (шығыста), Гуллан (батыста), Фентон Барнс (оңтүстікте) және Йеллоукрейгс табиғат қорығы, Арчерфилд иелігі және Форт фиорды (солтүстікте) арасында жатыр. 1612 жылы парламент актісімен Гуллан округі Дирлетон округіне қосылды, себебі "Голинь (ескіше жазылуы бойынша) құлдырап бара жатқан қала, ал Дирлетон – дамып келе жатқан жер" еді.

Жергілікті

Дирлетон қаласында екі қонақ үй бар: ауылдың жасыл алаңына қарап тұрған The Castle Inn және The Open Arms қонақ үйі. Бүгінгі күні қызығушылық тудыратын басқа да орындар: қазір жабық Дирлетон галереясы, жақында салынған екі 18 тесікті гольф алаңы мен қонақ үйі бар Арчерфилд Линкс. Дирлетон шіркеуі (әкімшілік орталық 1612 жылы көшірілгеннен кейін салынған деп есептеледі) және манса (1708) ауылдың солтүстігінде, көркем жайда орналасқан. Шіркеу 1836 жылы сәнді мұнарасымен бірге Виктория дәуірінде кеңінен жөнделген, және шіркеу қоры бар. Халық саны шамамен 3300 адамды құрайды. Шіркеу қорының ішінде 1746 жылға арналған Джордж Сетонға қойылған ерекше тас бар, оның екі жауын қабақты су қыздары бейнеленген. Мектепті көптеген Эдинбург мектептерін салған Джон Александр Карфрей (1910) салған. Тринитарлық монахтар реформацияға дейін осы жерде монастырьға ие болған.

Қыркүйектің екі аптасы

1967 жылы түсірілген британдық-француз фильмі "Сентябрьдегі екі апта" (À cœur joie) осы аймақта ішінара түсірілді. Фильмде Брижит Бардо және Лоран Терзиев бас рөлдерде ойнады, ал режиссерлік жұмысын Серж Бургиньон жүзеге асырды. Фильмнің түсірілімдері 1966 жылдың қыркүйегінде Дирлтон қамалында және Гуллан жағажайында өтті. Басты актерлар Дирлтон қаласындағы "Ашық қолдар" қонақ үйінде орналасты.

Қалқа

Дирлетон Дирлетон қамалымен әйгілі, жақсы сақталған ортағасырлық бекініс, ол бүгінде «Тарихи Шотландия» қорына тиесілі. Ол Дирлетон феодалдық барондығының ортасы, Шотландиядағы ең көнелерінің бірі саналады (бірақ бұл барондықтың құрамына бүкіл аудан кірмеген). Ол 12 ғасырдың ортасында, король Малкольм IV (1153–1165) тұсында Дирлетонға қоныстанған, Руан (Нормандия) қаласынан шыққан Де Вос ақсүйек отбасының бір тармағы салған. Олар Голин (Гуллан) және Фентон жерлерінің бір бөлігін де иеленген. 1225 жылы ол «castellum» деп сипатталған. 1298 жылы Англия королі Эдуард I Шотландияға басып кіргенде, Дирлетон қамалынан басқа ешбір жер оған қарсы тұра алмады. Еңбекқор қорғаныстан кейін, ол Дурхэм епископы Антони Бек басқаратын әскерлерге берілді. 1306 жылы қамал әлі де ағылшын иелігінде болды. 1650 жылы Кромвель Шотландияға шабуыл жасағанда, қамал батыл қорғаныстан кейін Ламберт қолға түсірді және оны жартылай бұзып, қазіргі қираған күйіне жеткізді. Дирлетон лорды Уильям де Воның қызы барондық пен жерді 1430 жылы күйеуі сэр Джон де Галибуртонға әкелді. Олардың немересі, Шотландияның бас қазынашысы сэр Уолтер де Галибуртон 1447 жылы парламент лорды атанды. Бұл әулет еркек тарапынан үзіліп, мұрагері Дирлетонды 1600 жылы тартылып алынған Гоури графының атасы лорд Рутвенге берді. Барондық 17 ғасырдың жемқорлық кезеңінде көптеген иелеріне өтті. Соңында, 1663 жылы Юстиция коллегиясының сенаторы сэр Джон Нисбет, Дирлетон лорды (1688 жылы қайтыс болды), оны сатып алды және барондық 20 ғасырға дейін осы әулетте қалды. 1923 жылы Нисбет әулеті қамалды «Тарихи Шотландия» қорына сыйға тартты. 20 ғасырдың соңында бұл феодалдық барондықты Бразилияның Сальвадор қаласынан келген Патрик Ханниган сатып алды, ол кейіннен барондықты Фулвуд және Дирлетон бароны Камило Агасим Перейраға мұра етті. Ол 2002 жылғы 22 сәуірде Шотландияның жер тізілімінде тіркелді. 2000 жылғы «Феодалдық иеліктен бас тарту және т.б.» (Шотландия) заңы феодалдық алымдарды және баронның заңдық билігін жойды, барлық барондықтар ортасынан (немесе жерден) бөлінді, бірақ бұл баронның мәртебесіне әсер етпеді. Бүгінде Дирлетон барондығының орны – Лэмб аралы, ол Фулвуд қорына тиесілі болған, содан кейін 2009 жылы Ури Геллерге сатылды.

Конгальтон

Конгальтон феодалдық барониясы өзінің атын (немесе керісінше) Дирлтон приходының бір бөлігінде еркек желісі бойынша жиырма буын бойы өмір сүрген ежелгі әулетке берді. Жазбада алғашқы болып тіркелген Роберт де Конгальтон шамамен 1162 жылы Шотландияның констеблі Ричард де Морвилльдің хаттамасына куә болды. Алайда, сол кезде әулет лардтар болған-болмағаны күмәнді, себебі 1311 жылғы мамыр айында Норт-Бервикке жерленген сэр Роберт де Лаудердің (Лаудер) қабірінде: "Мұнда жақсы Роберт Лаудер, Конгальтонның ұлы ларды және Басс 1311 жылы жатыр" деп жазылған. Сэр Джон де Конгальтон сол Илктен кейін бірнеше жыл өткен соң, 13 желтоқсан 1314 жылы жасалған өлім туралы жазбада лард ретінде иелік еткендей көрінеді. Әулеттің үлкен тармағы Хумби приходындағы Киттің Хепберн және Кинкардинширдегі Риккартонның Риккартон иеліктеріне қыздар арқылы мұрагерлік құқығымен ие болды. Роберт Хепберн Конгальтон Киттен және Конгальтоннан, әулеттің 18-ші буыны, Конгальтонды өзінің інісіне сатты, ол сол Илктен Чарльз Конгальтон атанды (1742 жылдың қаңтарында қайтыс болды) және 1702 жылы сэр Джон Лаудердің қызы Джанет Лаудерге (1671–1751) үйленді. Олардың ұлы Уильям Конгальтон (27 қазан 1753 жылы қайтыс болды), екінші рет Дэвид Бетунның қызы Мэри Бетунға (1751 жылы қайтыс болды), 17-ші Балфурға үйленді, он балалары болды, олардың тек үшеуі ғана үйленді. Ұлы ұлы Чарльз Конгальтон (1736–1768), Корольдік теңіз флотының капитаны, 1762 жылы Минтоның 2-ші баронеті сэр Гилберт Эллиоттың қызы Энн Эллиотқа үйленді, ал олардың екі ұлы әжесінің Фифтегі Балфур иелігін мұра етті, бірақ үйленбеді (олардың қарындасы Элеонора полковник Джон Дринкуотер Бетунға үйленді). Кіші ұлы Эндрю Конгальтон (1749–1823), сондай-ақ Корольдік теңіз флотының капитаны, 1827 жылы үйленбей қайтыс болған Чарльз Конгальтон ұлын дүниеге келтірді, осылайша еркек желісі аяқталды.

Аралдар

Үш арал – Фидра, Ибрис және Ламб – Дирлтон приходіне жатады. Фидра ең ірісі, тікелей ауылдың қарсысында және жағалаудан бір шақырым қашықтықта орналасқан. Бұрын осы аралда Конгальтон отбасының меншігі болған Тарбет қамалы тұрған. Сондай-ақ, 1165 жылдан бастау алған, қазірге дейін қираған Әйгілі Николай шіркеуінің орны да осы жерде болған. Монахтар аралдан құрлыққа пароммен өтіп тұрған, содан Ферригейт шаруашылығы атын алған.

Бүйіршегі

Саксон тілінде "ескі тұрақ" деген мағынаны білдіретін сөз, Эльботтл де Дирлтон ауданында орналасқан. Арчерфилд үйінің жанында цистерциандық қатындар монастыры болған, бұл, әдетте, Солтүстік Бервиктегі ірі цистерциандық қатындар монастырымен байланысты болды. Лаудер әулеті де осы жерде жерлерге иелік еткен. Джеймс Лаудер (1631 ж. қайтыс болды), Роберт Лаудердің Басс иелігіндегі (1576 жылдың мамырында қайтыс болған) шөбересі, Эльботтлда үш шаруашылық жер (78 акр) иеленген. Оның қарындасы Элисон Гуллейндегі пастор, Эндрю МакГидің әйелі болды.

Радар станциясы

Радар станциясы Дирлтонның солтүстігінде орналасқан және Екінші дүниежүзілік соғыста сақталған санаулы GCI (жердегі басқарылатын ұшыру) радар кешендерінің бірі. 1940 жылдардың басында бұл мобильді басқару және әуе трейлерлері үшін пайдаланылған алаң болды, бірақ түнгі шабуылдардың жалғасуына байланысты, достық истребительдерді жауға бағыттау үшін күрделі жабдықтар қажет болды, сондай-ақ бұрынғы Chain Home радар желісін күшейту қажеттігі туды. Бұл желі күндізгі уақытта неміс ұшақтарының жақындап келе жатқан толқындарын анықтауға және британдық истребительдерді визуалды контактіге қол жеткізе алатын нүктеге (шамамен бір шақырымдай қашықтықта) бағыттауға арналған еді. Алайда, қараңғыда орталық басқару түнгі истребительдерді жаумен қақтығысу үшін жүздеген метрге жақындатуға мәжбүр болды, ал Дирлтон станциясы осы дәлдік және басқару деңгейін қамтамасыз етуге арналған жүйенің бір бөлігі ретінде салынды. Басты операциялық блок, көбінесе Happidrome деп аталатын, кешеннің орталық нүктесі болды және осы жерден жер асты кабельдері айналасындағы әртүрлі хабар таратушылар мен қабылдағыштарға дейін созылды. Оларға биіктікті анықтау құралдары, жоспар және позиция көрсеткіштері, сондай-ақ келіп жатқан ұшақтардан берілген достық және жау сигналдарын анықтауға арналған жабдықтар кірді. Алынған ақпарат операциялық бөлмеде жиналып, Дремдегі истребитель станцияларына және Чартерхоллдағы оқу бөліміне жіберілді. Станцияда персонал тұрған жоқ болғанымен, ол өз сумен жабдықтау, сарқынды суларды тазарту қондырғысы, генераторлық үй және телефон станциясымен жабдықталған толыққанды дербес нысан болды. Әл-ауқатты жағдайларды қамтамасыз ету үшін асханалар, душ және демалыс бөлмелері де болды. Төтенше жағдай туғанда нысан ұлттық желіден тәуелсіз жұмыс істей алатыны және жарылыс есіктері жабылып, ауа сүзгісі іске қосылғанда, жау ұшақтарының тікелей соққыларынан басқа барлық жағдайдан аман қала алатыны анық болды. Кейінірек ол өзінің көптеген негізгі функцияларын басқа орталықтарға берді, бірақ 1950 жылдарға дейін оқу орталығы ретінде жұмыс істеуін жалғастырды. Алдын ала дамыту жұмыстарына кіріспес бұрын Headland Archaeology толық зерттеу жүргізіп, нәтижелерін Шотландияның Ұлттық ескерткіштерінің тізілімінде сақтады. Қазір бұл жеке үй.