Кіріспе
Американдық сәулетші Роберт Чемберс Ример (1873–1938) – американдық сәулетші, ең белгілісі – Йеллоустоун ұлттық паркіндегі «Ескі адал қонақүйі» үшін. Оның көптеген жұмыстары сәулет өнері бойынша тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енгізілген. Ример Огайо штатының Оберлин қаласында дүниеге келді және өмірінің басында сол жерде өсті. Ол он үш жасында үйден кетіп, Детройттегі сәулетшінің кеңсесінде суретші болып жұмыс істеді. Жиырма бір жасқа келгенде Ример Сан-Диегоға көшіп, Сэмюэл Б. Циммермен серіктестік құрып, Zimmer & Reamer сәулет бюросын ашты. Бюро түрлі-түрлі жобаларды жүзеге асырды, бірақ Циммер мен Римердің жұмыстарының сақталған жалғыз үлгісі – Газламп ауданындағы Джордж Х. Хилл блогы. 1898 жылы серіктестік таратылды, бірақ Ример жеке жұмыс істеуін жалғастырды, соның ішінде «Hotel del Coronado» қонақ үйінде де жұмыс жасады. Осы кезеңде ол Йеллоустоун паркі компаниясының президенті Гарри У. Чайлдпен танысты.
Robert Chambers Reamer (1873–1938) was an American architect, most noted for the Old Faithful Inn in Yellowstone National Park. A number of his works are listed on the National Register of Historic Places for their architecture. Reamer was born in and spent his early life in Oberlin, Ohio. He left home at the age of thirteen and went to work in an architect's office in Detroit as a draftsman. By the age of twenty one, Reamer had moved to San Diego and had opened the architectural office of Zimmer & Reamer in partnership with Samuel B. Zimmer. The firm produced a wide variety of projects, but the only surviving example of Zimmer & Reamer's work is the George H. Hill Block in the Gaslamp District. The partnership dissolved in 1898, but Reamer continued to work on his own, including work at the Hotel del Coronado. During this period he became acquainted with the president of the Yellowstone Park Company, Harry W. Child.
Йеллоустоун парк компаниясы және Солтүстік Тынық мұхит темір жолы
Old Faithful Inn 1902 жылы Чайлд тапсырысымен салынды және Солтүстік Тынық мұхиты темір жолынан алынған несиелермен қаржыландырылды, құрылыс жұмыстарына теміржол көпірлерін салу тәжірибесі бар жұмысшылар тартылды. Чайлд Римерді Солтүстік Тынық мұхитының президенті Чарльз Сангер Мелленмен таныстырды. Ример Чайлд үшін Old Faithful Inn қонақ үйінің дизайнымен айналысып жатқанда, Йеллоустоун ұлттық паркінің солтүстік кіреберісіндегі Солтүстік Тынық мұхиты үшін Гарднер, Монтана вокзалын да жобалады. Вокзал мен қонақ үй бір-бірін толықтыратын, стилі ұқсас жобалар болды. Вокзал 1903 жылы алғаш ашылды және Римердің Old Faithful Inn қонақ үйінде ірі көлемде зерттеген көптеген дизайндық ерекшеліктерін іске қосты.
Ескі адал қонақүй
Old Faithful Inn – бұл Ұлттық тарихи ескерткіш, АҚШ-тың батыс бөлігінде кең таралған рустикалық архитектура стиліне шабыт көзі ретінде құрметтеледі. Рустикалық стиль кейде қолөнер және өнер қозғалысының бір тармағы деп есептеледі, ол мұқият қолмен өңделген бөлшектерге және айналағы ортамен үйлесімділікке ерекше мән берді. Бұл стиль батыс ұлттық саябақтарында соншалықты танымал болды ki, оны кейде "паркитектура" деп атайды. Old Faithful Inn-нің тік шатыры бір метрлік секвойя ағашының жапқыштарымен жабылған; шатырдың пішіні айналасындағы таулардың пішінін қайталайды. Ішінде, алты қабатты әсем вестибюльде жергілікті қарағайдан жасалған балкондар орналасқан, ал оның негізі 500 тонналық риолит түтіні мен каминімен бекітілген. Ремер терезелерді мұқият орналастырып, қарағай тоғайы арқылы сүзіліп түсетін жарық эффектін жасады. Жиһазды Индиана штатындағы Old Hickory Furniture Company ұсынды, олардың 100 жылдық асхана креслолары бүгінге дейін қолданылып келеді.
" Йеллоустоун көлі " қонақ үйі
Ример "Олд Фейтфул" қонақ үйін негізінен салып жатқанда, "Лейк Йеллоустоун" қонақ үйінің кеңейтілуін де қадағалап отырды. "Олд Фейтфул" қонақ үйінен толыққан толық өзгеше, "Лейк Йеллоустоун" қонақ үйі бастапқыда қарапайым, ағашпен қапталған, шатырлы ғимарат болған. Ример грек стиліндегі портиктер мен қарапайым әрлеулер қосты.
Жеке басының қайғысы
1903 жылғы маңызды жұмыстан кейін Ример келесі жылдарда Йеллоустоун аймағындағы, әсіресе Маммот Хоут Спрингс және Гардинердегі түрлі қосалқы ғимараттар мен тұрғын үйлерді жобалаумен және құрылысын қадағалаумен айналысты. 1906 жылы ол Чайлдқа Маммот үшін үлкен қонақ үй құрылысы бойынша ұсыныс жасады, ол кейіннен Каньон қонақ үйіне ұштасатын болды. Бірақ 1906 жылы Римердің әйелі Мейбл 30 жасында Брайт сырқатынан қайтыс болды. Бұрыннан белгілі болған Римердің алкоголизмi асқынып, ол келесі екі жылға отбасымен бірге тұруға көшкен сияқты. Ример 1908 жылы Чайлд пен Йеллоустоунға оралып, Маммоттағы әсем қонақ үй құрылысы бойынша тағы бір ұсыныс жасады, сондай-ақ Йеллоустоун паркі қауымдастығы үшін бірнеше шағын ғимараттардың жобасын дайындады. 1909 жылы Ример Чайлдтармен бірге Еуропалық қонақ үйлерді аралап, болашақ жұмыстарға дайындық жасады.
Каньон қонақ үйі
1910 жылы Ример Йеллоустоун шарлауы мен Йеллоустоунның Ұлы каньонына жақын, Каньон ауылында салынатын жаңа қонақ үйдің жобасын ұсынды, ол Каньон қонақ үйі деп аталады. Бұл қонақ үй 1891 жылы салынған бұрынғы қонақ үйдің бір бөлігін қамтыды және 750 фут (шамамен 229 метр) ұзындықта, 400 бөлмелі және 100 жуынатын бөлмелі болды. Ол 1910-1911 жылдардың қысында, төбедегі көрнекті жерге салынды. Дизайн Франк Ллойд Райттың «Прейри» стиліндегі жұмыстарына өте ұқсас, күшті көлденең бағытты және әсерлі шатырмен ерекшеленді.
Үлкен тәжірибе
Ример 1912 жылы Кливлендке көшіп келіп, бұрынғы Солтүстік Тынық мұхиты темір жолындағы тәжірибесіне сүйене отырып, темір жолдармен тапсырыстарды орындауды бастады. 1912 жылы Нью-Йорк, Нью-Хейвен және Хартфорд темір жолы үшін Вашингтон тауындағы саммит-қонақ үйін салу жоспары іске аспады, бірақ Мэн штатының Огаста қаласындағы Мэн орталық темір жолы және Массачусетс штатының Клинтон қаласындағы Юнион вокзалындағы жұмыстар жалғасты. Осы уақытта Ример Мамонт қонақ үйі мен Ескі адал қонақ үйіне қосымшалар жобалады.
Сиэтл
1918 жылы Ример қайтадан үйленіп, Сиэтл қаласына көшіп келді. Келесі бірнеше жылда Ример жаңа тәжірибе ашты, бастапқыда «Метрополитен құрылыс компаниясы»нда штаттық сәулетші ретінде жұмыс істеді. Осы компаниямен бірге ол бірнеше ғимаратты жобалады, соның ішінде 1930 жылы «Сиэтл Таймс» ғимаратын. Жеке жұмыс істей бастағаннан кейін, ол Вашингтон штатындағы сегіз қонақ үйден тұратын сериямен қонақ үйлермен айналысуын жалғастырды. Олардың ең танымалсы – 1926 жылы Олимпиада түбегінде салынған Квинолт көліндегі қонақ үй. Кейін Ример сол кезде танымал болған әр түрлі тақырыптық стильдерде кинотеатрларды жобалауға маманданды. 1926 жылғы 5-ші авеню театры Сиэтлдегі MBC-нің «Скиннер» ғимараты жобасының бір бөлігі болды, оның интерьері қытай стилінде безендірілген. 1927 жылы Вашингтон штатының Беллингхем қаласында мавританиялық стильдегі «Маунт Бейкер» театры ашылды. 1931 жылы Спокан қаласында арт-деко стиліндегі «Фокс» театры салынды, ал сол жылы Монтана штатының Биллингс қаласында тағы бір «Фокс» театры пайда болды. Осы кезеңде Ример Сиэтлдегі 1411 Fourth Avenue ғимаратын, коммерциялық ғимараттар сериясының бөлігі ретінде 15 қабатты етіп жобалады.
Йеллоустоунға қайта оралу
Ример 1926 жылдан 1936 жылға дейін Йеллоустондағы қонақ үйлерін кеңейтіп, Олд Фейтфул Инн, Каньон қонақ үйі, Маммот қонақ үйі және Лейк Йеллоустоун қонақ үйіне бірқатар қосымшалар мен өзгерістер енгізді. Ең айқын өзгеріс – Олд Фейтфул Инн қазіргі асхана мен Bear Pit Lounge-ді қоса кеңейтілді, ал Лейк Йеллоустоун қонақ үйіне Йеллоустоун көліне қарап тұрған шағын қосымша салынды, ол бүгін Reamer Lounge деп белгілі. Ример Маммот қонақ үйіне де асхана мен демалыс бөлмесін қосты. Карта бөлмесінде Ример мен оның әріптесі В. Х. Фей инкрустациялаған ағаштан жасалған АҚШ картасы бар, оның өлшемдері 5,2 метрге 3 метр.
Мұра
Римердің екінші әйелі, Йеллоустоун ұлттық паркі комиссары Джон В. Мелдрумның қызы Луиза Чейз Ример 1933 жылы жұмыртқа безінің қатерлі ісігінен қайтыс болды. 1935 жылы Римердің денсаулығы нашарлай бастады, нәтижесінде 1937 жылы оның бір аяғы ампутацияланды. Ол 1938 жылдың 7 қаңтарында Сиэтл қаласында жүрек талмасынан қайтыс болды. Римердің "Олд Фейтфул" қонақ үйіндегі жұмысы, Ұлттық парктер қызметі батыс ұлттық парктерін туристер ағынына дайындап жатқан кезде жүзеге асты. Ұлттық парктер қызметінің рустикалық стилінің алғашқы және ең танымал үлгісі ретінде "Олд Фейтфул" қонақ үйі Америка батысындағы басқа да парктегі жұмыстарға үлкен әсер етті.