1770 жылғы Колумбия округінің негізі және Ивстер отбасының тарихы
Millville, Pennsylvania
Ирландиялық Джон Ивстің 1770 ж. Пенсильваниядағы Колумбия округына қоныстануы, жер сатып алуы және отбасымен шаруашылық құруы туралы мақала. Тарих, қоныс аудару.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Тарих
1770 жылы Гринвуд аңғары мен Литтл Фишинг-Крик аймағына келгендердің бірі, Милл-Крик-Хундред қаласында тұратын ирландиялық Джон Ивс болды деп саналады. (Осы сапар туралы бір деректе, ол аймақты зерттеген жерінің көп бөлігін, саяхатында оған жол көрсеткен үндістерден сатып алғаны айтылады.) Осы алғашқы сапарынан кейін Делавэрге қайтқанмен, келесі жылы ұлы Томаспен бірге қайтып келіп, жеріне ағаш үй салды. 1772 жылы Ивс отбасы толығымен көшіп келді және тазаланған соң үйдің жанындағы егістіктерді өңдеуге кірісті. 1774 жылы Ивс отбасы аңғардағы жерлеріне құжат алды, ол сол кездегі ең ірі жер иелігі болды, кейін Колумбия округінің бір бөлігіне айналды. 1769 жылы Уильям мен Элизабет МакМин алған жердің құқығы Рубен Хейнске, содан кейін Джон Ивске берілді. 1778 жылдың жазында болған үндістердің көтерілісі, Вайоминг шайқасы, Ивс отбасын аңғардағы үйлерінен қашып, Вашингтонвилл маңындағы бекініске тығылуға мәжбүр етті. 1785 жылы қайтып келгенде үйлері өртенгенін және егістіктері өсіп кеткенін көрді, бірақ дереу шаруашылығын қалпына келтіруге кірісті. 1780-ші жылдардың ортасында Ивс отбасы оралғанда, елді мекенді тұрақты етуге бекінді. Оларға бірнеше басқа отбасылар қосылды немесе олардан кейін келді, олардың ішінде Мастерс, Киснер, Баттин, Паркер, Ланди, Лемон, Оливер және Рич болды. 17 баласы мен 104 немересі бар Джон Ивс отбасының үйлерін, 100 жыл бойы тұрған ұн тартатын диірменін, содан кейін ағаш кесетін зауытын және басқа да қажетті құрылыстарды салуын қадағалады. Қаланың негізгі жол немесе су жолы бойында орналаспағаны себепті өсуі баяу болды. 1798 жылға дейін Миллвиллден өтетін үндістер жолы осы аймаққа кірудің жалғыз жолы болды. Сол жылы Маунт-Плезант төбелерінен Сусквеханна өзеніне дейінгі жол зерттелді. 1856 жылы Блумсбургтен Лапортқа дейінгі жол Миллвилл арқылы салынды. Алғашқы тұрғындар көбінесе өздерін-өздерімен қамтамасыз етті. Томас Ивс әкесінен кейін ұн тартатын диірменнің иесі болды және қазіргі Миллвилл ауданындағы алғашқы үйді салды. Бір ерте заманғы тарихшының айтуынша, Дэвид пен Эндрю Ивс 1827 жылы осы аймақта алғашқы дүкенді ашқан. Дэвид Ивс 1831 жылы алғашқы пошта бастығы болып тағайындалды, кейін бірнеше жылдан соң оның інісі Эндрю оның орнына келді. Алғашқы халық шашырап кеткендіктен, ғибадат ету және білім беру үшін шаралар қабылданды. Қоғамның алғашқы жылдары үйлерде қызметтер мен сабақтар өтті, бірақ 1785 жылы Миллвиллде мектеп ашылды және 1795 жылы екі бөлмелі үй салынды. Жергілікті өнеркәсіп сол кездегі алғашқы халықтың қажеттіліктерін қанағаттандыруға қажетті операциялардан тұрды. Бірінші болып 1813 жылы Джон Уотсон ашқан жүнді өңдеу зауыты, бірнеше кірпіш зауыттары және 1837 жылы Чарльз Ивс құрған вагон шеберханасы болды. Миллвиллдегі өсудің бірі 1856 жылы Блумсбургтен Лапортқа дейінгі жол салынғанда болды. Қала осы жолдың салынуынан кейінгі жылдары едәуір өсті, өйткені қазір қоғам Блумсбургтегі нарықтарға және басқа да көлік байланыстарына жеткілікті қол жеткізе алды. Екінші өсу кезеңі 1887 жылы қала арқылы темір жол салынғанда болды. Көптеген кәсіпорындар мен өндірістер құрылды және темір жолға қызмет ету үшін ғимараттар салынды. Жергілікті газет, Weekly Tablet, 1887 жылдың сәуір айында алғашқы нөмірін жариялады.
John Eves, a native of Ireland living in Mill Creek Hundred, Delaware, is thought to have been one of the men to visit the Greenwood Valley and Little Fishing Creek area in 1770. (One account of this visit indicates that he purchased a sizable portion of the land he explored in the area from the Indians who had served as his guides on his journey.) Although he returned to Delaware after this initial visit, he returned the following year with his son Thomas and built a log cabin on the property. The entire Eves family arrived the next year, in 1772, and began tilling the fields adjacent to the cabin as soon as they could be cleared. In 1774, the Eves family received a deed for their property in the valley, the largest land holding at the time in what would later become Columbia County. Title for the land, originally obtained by William and Elizabeth McMean in 1769, was passed to Reuben Haines, and then to John Eves. An Indian uprising, the Battle of Wyoming, in mid summer of 1778, caused the Eves family to flee their home in the valley and take refuge at a stockade near Washingtonville. Upon their return in 1785, they found their cabin burned and their fields overgrown, but immediately set about to recreate their homestead. When the Eves family returned in the mid 1780s, they were determined to make the settlement permanent. They were accompanied or were soon followed by several other families, including Masters, Kisner, Battin, Parker, Lundy, Lemon, Oliver, and Rich. With 17 children and 104 grandchildren, John Eves looked after the building of homes for the family, a gristmill that was to stand for 100 years, and later a sawmill and several other essential structures. Growth of the community was slow because it was not located along a main traveled route or major waterway. Until 1798, Indian trails, which crossed at Millville, were the only accessways to the area. In that year, a road was surveyed across the Mount Pleasant hills to the Susquehanna River. It was 1856 through before the road from Bloomsburg to Laporte was laid out through Millville. Early residents were almost entirely self sufficient. Thomas Eves succeeded his father in ownership of the grist mill and built the first house in what is now Millville Borough. According to an early historian, David and Andrew Eves opened the first store in the area in 1827. David Eves was also commissioned the first postmaster in 1831, followed by his brother Andrew some years later. While the early population was scattered, provision was made for both worship and education. In the early years of the community, services and classes were held in the homes, but in 1785, a school was started in Millville and a two room meeting house was erected in 1795. Local industry at the time consisted of those operations which were necessary to meet the needs of the early population. Sawmills and grist mills were the first, followed by a woolen mill, started in 1813 by John Watson, several brick plants, and a wagon shop, established by Charles Eves, in 1837. One spurt of growth in Millville occurred in 1856 when the road from Bloomsburg to Laporte was constructed. The town experienced considerable growth in the years following construction of this roadway because the community now had adequate access to markets and other transportation links in Bloomsburg. A second period of growth was experienced in 1887 when the railroad was constructed through town. Numerous businesses and industries were created and buildings were erected to service the railroad. A local newspaper, the Weekly Tablet, published its first edition in April 1887.
География
Миллвилл солтүстік-батыс Колумбия округінде (41.122785, 76.527650) координаталарында орналасқан, Блумсбургтегі Сускехана өзенінің солтүстігінде ағатын Кішкентай Балықшы сағасының шығыс жағында. АҚШ Халық санағы бюросы мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы , оның ішінде , немесе 0,85% су құрайды. Миллвилл солтүстік, шығыс және оңтүстік жағынан Гринвуд қалашығымен, оңтүстік-батыс жағынан Кішкентай Балықшы сағасы арқылы Мэдисон қалашығымен, ал солтүстік-батыс жағынан да, сағасының арғы бетінен Пайн қалашығымен шектеседі. Иоланың құрамына кірмейтін ауданы Гринвуд қалашығында Миллвиллмен солтүстікке шекаралас. Миллвиллге Пенсильванияның 42 және 254 маршруттары қызмет көрсетеді. PA 42 солтүстікке 27 мильге (43 км) (US 220 арқылы) Лапортқа және оңтүстікке 10 мильге (16 км) Колумбия округінің орталығы Блумсбургке, ал PA 254 шығысқа 6 мильге (10 км) Рохрсбургке және оңтүстік-батысқа 4 мильге (6 км) Джерситаунға дейін жетеді.
Millville is located in northwestern Columbia County at (41.122785, 76.527650), on the east side of Little Fishing Creek, which flows south to join Fishing Creek just north of the Susquehanna River in Bloomsburg. According to the United States Census Bureau, the borough has a total area of , of which , or 0.85%, is water. Millville is bordered to the north, east, and south by Greenwood Township, to the southwest, across Little Fishing Creek, by Madison Township, and to the northwest, also across the creek, by Pine Township. The unincorporated community of Iola borders Millville to the north in Greenwood Township. Millville is served by Pennsylvania Route 42 and Pennsylvania Route 254. PA 42 leads north 27 mile (43 km) (via US 220) to Laporte and south 10 mile (16 km) to Bloomsburg, the Columbia County seat, while PA 254 leads east 6 mile (10 km) to Rohrsburg and southwest 4 mile (6 km) to Jerseytown.
Демография
Санақ деректері 2021 жылы Миллвиллде 976 адам, 360 үй шаруашылығы және 398 тұрғын үй бірлігі болғандығын көрсетеді. Халықтың 54% әйелдер, ал 46% ерлер құрады. Ауданның нәсілдік құрамы: 88% ақ нәсілді, 1% афроамерикалық, 5% азиялық, 0% басқа нәсілдерден, 4% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілдегі испан немесе латын американдықтары халықтың 2% құрады. Халықтың 6,7%-ы шетелде туған, оның 72% Азиядан, 22% Еуропадан және 6% Африкадан келген. Халықтың 41% үйленген, ал 59% жалғыз болған. 360 үй шаруашылығының 62% бірге тұратын жұбайлар, 13% әйел басқаратын, 2% ер басқаратын, ал 24% отбасы емес. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,4 адамды құрады. 398 тұрғын үйдің 90% тұрғын үйлермен қамтылған, ал 51% жеке меншік. Тұрғын үйлердің 63% бір бөліктен тұрады, ал 37% көп бөліктен. Жеке меншік тұрғын үйлердің орташа құны 145 400 доллар, бұл мемлекеттік орташа көрсеткіштің шамамен 75% құрайды. Аудан тұрғындарының орташа жасы 41,9 болды, бұл мемлекеттік орташа көрсеткіштен 1% жоғары. Тұрғындардың 15% 18 жасқа дейін, 65% 18-64 жас аралығында, ал 20% 65 жастан асқан. Ауданның орташа үй шаруашылығының табысы 52 692 доллар, ал жан басына шаққандағы табыс 25 061 доллар, екеуі де мемлекеттік орташа көрсеткіштен төмен. Халықтың 15,6% кедейлік шегінен төмен өмір сүрді, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің 6% және 65 жастан асқандардың 14%. 91,6% тұрғындар жоғары мектеп біліміне немесе одан жоғары ие, ал 22,7% бакалавр дәрежесіне немесе одан жоғары ие.
Census data shows that as of 2021, there were 976 people, 360 households, and 398 housing units in Millville. 54% of the population was female and 46% male. The racial makeup of the borough was 88% White, 1% African American, 5% Asian, 0% from other races, and 4% from two or more races. Hispanic or Latino of any race were 2% of the population. 6.7% of the population was foreign born, with 72% coming from Asia, 22% from Europe, and 6% from Africa. 41% of the population was married and 59% single. Of the 360 households, 62% were married couples living together, 13% had a female householder, 2% male householder, and 24% were non families. The average household size was 2.4. Of the 398 housing units, 90% were occupied and 51% owner occupied. 63% of the housing units were single unit and 37% multi unit. The median value of owner occupied housing units was $145,400 about 75% of the state median. The median age of borough residents was 41.9, about 1% higher than the state median. 15% of residents were under the age of 18, 65% from 18 to 64, and 20% were 65 years of age or older. The median household income in the borough was $52,692 while per capita income was $25,061, both below the state medians. 15.6% of the population were below the poverty line, including 6% of those under age 18 and 14% of those age 65 or over. 91.6% had a high school degree or better, and 22.7% had a bachelor's degree or better.