Ешқашан «Хайль» демеймін тағы да — Мақалалармен ағылшынша

Кіріспе

1941 жылғы Жюльс Уайттың "Ешқашан қайта сауықпаймын" фильмі – Жюльс Уайттың режиссерлік жұмысы, 1941 жылы түсірілген, американдық комедиялық "The Three Stooges" (Мо Ховард, Ларри Файн және Керли Ховард) тобының басты рөлде ойнаған қысқаметражды фильм. Бұл Columbia Pictures студиясы үшін түсірілген комедиялық фильмдер сериясының 56-шы туындысы. Комедияшылар 1934 және 1959 жылдар аралығында студия үшін 190 қысқаметражды фильм шығарды.

Сюжет

Мороника корольдігінде, тақтан түсірілген король Герман 6 7/8 және оның одақтастары, соғыстан пайда табушылар Иксней, Амскрей және Умпчай фашистік диктатор Мо Хейлстоунның зұлым билігін құлатуға тырысады. Король Германның қызы, ханшайым Гилда пайда болып, Хейлстоунның билігін әлсірету үшін астыртын әрекеттер мен стратегиялық манипуляцияларды қолданады. Оның Хейлстоунды жою жоспары оның бильярд үстеліне жасырын түрде жарылғыш No13 бильярд добын орналастыруды қамтиды, бұл оның әкесін таққа қайта оралуға деген нығайылымын көрсетеді. Ал Хейлстоунның деспотиялық билігі әзіл-қалжыңға толы эпизодтар арқылы бейнеленеді, соның ішінде түрік үшін болған дау, оның билікке деген шексіз құштарлығының символы. Шиеленіс күшейген сайын, Гилда Хейлстоунның одақтастары, "Аксель" серіктестері арасында келіспеушіліктерді тудыруға бағытталған бірқатар шараларды ұйымдастырады, осылайша оның паранойясын күшейтеді және ішкі топтарындағы наразылықты қоздырады. Содан туған хаос "Аксель" серіктестерінің шешуші жиналысындағы қақтығысқа ұласады, онда Хейлстоунның билігіне күдік туып, оның режимі құлауға беттейді. Драмалық аяқтамада, Хейлстоунның автократиялық билігіне көңілі толмаған фельдмаршал Херинг жарылғыш допты жарылтып, шешуші соққы береді, осылайша зұлымдық режимін символдық түрде қиратып, король Герман 6 7/8-нің таққа оралуын жариялайды. Символдық мәнде, Хейлстоун мен оның серіктерінің толық жойылуын көрсету үшін үштіктің салынған бастары аң аулау кубоктері ретінде пайдаланылады, олар олардың ұятты жойылуы мен соңғы жеңілісінің айқын символы болып табылады.

Өндіріс жазбалары

I'll Never Heil Again - «Шыңқырлар» фильмографиясындағы алғашқы жалғасы, бұл «You Nazty Spy! in Moronica» фильміндегі оқиғалардан кейін болды. Бәрі Мо Хейлстоунның Морониканың Гитлер сияқты диктаторы болып бекітілуімен басталады. Керли Говард Герман Герингтің пародиасы – фельдмаршал Херринг рөлін ойнайды, оның медальдары сонша көп болғандықтан, оларды пальтосының алдыңғы және артқы жағына тағады. Ларри пропаганда министрі рөлін ойнайды (бұл Жозеф Геббельс пен, белгілі бір деңгейде, Иоахим фон Риббентроптың сыртқы істер министрінің пародиасы). Фильм түсірілімі 1941 жылдың 15-18 сәуірінде басталды. Фильмнің атауы Рут Лоу жазған «I'll Never Smile Again» әнінің пародиасы. Бұл әнді Томми Дорси және оның оркестрі 1940 жылы Фрэнк Синатраның орындауында және The Pied Pipers тобының қосылуымен шығарды. Ән Billboard тізімінде 12 апта бойы 1-орынды иеленді және 1982 жылы Grammy Hall of Fame-ге енгізілді. «I'll Never Heil Again» – «Шыңқырлардың» төртінші қабырғаны бұзған сирек кездесетін жағдайлардың бірі. Бір көріністе Мо Хейлстоун немiс тiлiнде сөйлейдi, ал Ларри оған оңтүстік акцентімен жауап береді, сонда Керли камераға: «Олар есiнен шығып қалған!» дейді. Есте қаларлық бір көріністе Хейлстоунның мұрты жыртылып, ол: «Менің жеке басымды беріңіздер!» деп айқайлайды. Бір сәтте Мо: «Аман бол!» дейді. Сол кездегі ересектер бұл сөзді «Не айтасың?» деген танымал фразаның пародиасы ретінде танитын болар еді, бұл, әрине, Өндіріс кодексінде рұқсат етілмейтін еді. Түсірілім кезінде, отбасын жақсы көретін Мо қызының туған күніне костюмімен жүгіріп барды. Бұл Лос-Анджелес полициясына бірнеше қоңырау түсіруге себеп болды. Көшедегілер Голливудта қызыл шамға қарсы жүріп бара жатқан Гитлерді көргендерін хабарлады. «I'll Never Heil Again» нағыз Вильгельм II жер аударылуда қайтыс болғаннан кейін 5 апта 2 күннен соң шықты. «I'll Never Heil Again» 1942 жылдың ақпан айында Аргентинада (басқа Оңтүстік Америка елдерімен бірге) көрсетілді, бірақ Хуан Перонның үкіметтері кезінде (1945–1955, 1973–1974) оған тыйым салынды, өйткені Перон фашистік Италияны қолдаған.

I'll Never Heil Again was the first sequel in the Stooge film canon, following the earlier setting in Moronica of You Nazty Spy!. It begins with Moe Hailstone firmly ensconced as the Hitler like dictator of Moronica. Curly Howard plays Field Marshal Herring (a parody of Hermann Göring), who has so many medals that he wears them on both the front and back of his coat. Larry plays the Minister of Propaganda (a combination parody of Joseph Goebbels and to some extent also Foreign Minister Joachim von Ribbentrop). Filming commenced on April 15–18, 1941. The film title is a parody of song title "I'll Never Smile Again", written by Ruth Lowe. It was released by Tommy Dorsey and His Orchestra featuring vocals by Frank Sinatra with The Pied Pipers in 1940. The song reached No. 1 on Billboard for 12 weeks and was inducted into the Grammy Hall of Fame in 1982. I'll Never Heil Again marks one of the few times the Stooges break the fourth wall. In one scene, Moe Hailstone is ranting in mock German and Larry is responding in an equally mock Southern accent and Curly says to the camera: "They're nuts." One memorable scene has Hailstone's mustache being ripped off and Hailstone rants: "Give me my personality!" At one point, Moe says, "Hail, you say!" Adults at the time would have recognized it as a play on the then popular expression "The hell you say," which of course would never have been permitted by the Production Code. While filming, devoted family man Moe rushed from the set to his daughter's birthday party in full costume. This caused a few calls to the LAPD. Bystanders reported at what they perceived to be Hitler running red lights in Hollywood. I'll Never Heil Again was released 5 weeks and 2 days after the real Wilhelm II died in exile. I'll Never Heil Again premiered in Argentina in February 1942 (along with the other South American countries), but it was banned during the governments of Juan Perón (1945–1955, 1973–1974) because Perón was a sympathizer of Fascist Italy.