Кіріспе
Ричард Вебстер Леч (17 мамыр 1898 - 22 ақпан 1965) – американдық заңгер, судья және саясаткер, АҚШ Луизиана штатының 44-ші губернаторы болып сайланды. Ол 1936 жылдан 1939 жылға дейін қызмет етті, содан кейін отставкаға кетті. Федералдық қаражатты дұрыс пайдаланбағандығы үшін сотталған Леч Луизиана штатының тұңғыш басшысы болып түрмеге қамалған.
Richard Webster Leche (May 17, 1898 – February 22, 1965) was an American attorney, judge, and politician, elected as the 44th Governor of the U. S. state of Louisiana. He served from 1936 until 1939, when he resigned. Convicted on federal charges of misuse of federal funds, Leche was the first Louisiana chief executive to be imprisoned.
Өмірбаян
Ричард Вебстер Леше Нью-Орлеан қаласында саудагер Юстас Леше мен бұрынғы мұғалім Стелла Элоиздің (Ричард) ұлы болып дүниеге келді. Жергілікті мектептерде оқып, Уоррен Истон орта мектебін бітірген соң, 1916 жылы Леше Тулан университетіне түсті. Оның оқуы АҚШ Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысқан кезде, АҚШ армиясына қатарына қосылғанда тоқталды. Соғыста қатыспай-ақ әскерден босатылғаннан кейін Леше қысқа мерзімге Чикагоға көшіп, автомобиль запчастин сатты. Ол Луизианаға қайтып оралды, заңды оқып, Лойола университетінің құқық мектебін бітірді. Адвокаттық емтиханды тапсырып, 1923 жылы жеке құқық қызметін бастады. 1928 жылы Леше Луизиана штатының сенатына сайлауға түсті, бірақ жеңіліске ұшырады. 1930 жылы Леше губернатор Хьюи Пирс Лонг кішіге қосылып, сол жылдың күзінде Лонгтың АҚШ Сенатына сайлау кампаниясын басқарды. 1932 жылы Лонг Сенатқа сайланғанда, ол Лешені губернаторлық лауазымға өзінен кейін келген Оскар К. Алленнің хатшысы етіп тағайындады. Лешенің міндеті – Алленді бақылап, Лонгқа күнделікті есеп беру болды. 1934 жылы Лонг Лешені Нью-Орлеандағы апелляциялық сот судьясы қызметіне тағайындады.
Лехе губернаторы
1935 жылғы қыркүйекте Хьюи Лонг қаза болғаннан кейін Лонг ұйымы көшбасшысыз және 1936 жылғы губернатор сайлауына үміткерсіз қалды. Күліс жұмыстары барысында Лонгтың жақтастары салыстырмалы түрде беделсіз Лешені компромисс үміткер ретінде таңдады. Көрнекті басшылар – Нью-Орлеан қаласының мэрі Роберт Мейстри, қазіреттегі губернатор Оскар К. Аллен, Джеймс А. Ной, Сеймур Вайс және Абе Шушан болды. Өзінің салыстырмалы түрде танылмауына қарамастан, Леше әлі де қуатты Лонг машинасының көмегімен Александрия қаласынан келген АҚШ өкілі Кливленд Диарды жеңді. Леше бірінші кезеңде дауыс берушілердің 67 пайызын жинады, ал Лонгқа қарсы күштердің жаңаруы күмәнді көрінді. Мэдисон қаласының қазіреттегі штаттық өкілі Мейсон Спенсер, Лонгтың қанды өлімін одан бес ай бұрын болжаған, Диарды қолдау үшін губернаторлыққа үміткерліктен бас тартты, бірақ оның аты бюллетеньнен уақытында алынбағандықтан, шамамен екі мың дауыс жинады. (Осы кезеңде афроамерикандықтардың көпшілігі штаттың дауыс беруге тіркелуге қойған кедергілерінен дауыс беруден шеттетілді, сондықтан бәсекелестік саясат тек Демократиялық партия шеңберінде жүрді.) Ұлы депрессия кезінде билікке келген Леше штатын жақсарту жолында 26 тармақты жоспар ұсынды, соның ішінде Лонг бағдарламаларының көп бөлігін жалғастыруға уәде берді. Ол газдалған сусындарға салық салуды, 2000 долларлық тұрғын үй босатуын, осы босатуды әйелдерге және жесірлерге таратуды, жұмыссыздықты азайту үшін мемлекеттік жалақыны максималды деңгейде ұстауды және өнеркәсіп және сауда министрлігін құруды ұсынды. Леше Лонгтың жол салу, тегін оқулықтар беру және ауруханалар мен білім беру мекемелерін кеңейту бағдарламаларын жалғастырды, бірақ ол және оның әкімшілігі байлықты қайта бөлу және әлеуметтік бағдарламаларға онша бейімделмеді. Ол мұнай өнеркәсібіне жасалған шабуылдарды тоқтатты, жаңа бизнес пен өнеркәсіпке салық жеңілдіктерін берді және регрессивті сату салығын енгізді. Бұл саясат Лешеге Хьюи Лонгтың ең жақтастары болған баспасөз және бизнес қауымдастығының қолдауын әкелді. Қызметке кіріскеннен кейін Леше: «Қызметке кіріскенде кедейлікке ант берген жоқпын» деді. Оның әкімшілігінің басты ерекшелігі – жемқорлық болды. Президент Франклин Делано Рузвельт әкімшілігімен келісу кезінде Леше Лонгтың «Байлықты бөлісу» риторикасын қолдануды тоқтатуға және «Жаңа мәміле» бағдарламаларын қолдауға уәде берді. Ал Рузвельт Лонг ұйымына қарсы салықтан қашу бойынша жүргізілген тергеуді тоқтатып, Луизианаға федералдық жәрдемді қайта қалпына келтірді. Нәтижесінде ағын құйған федералдық қаражат, кең таралған парақорлықпен бірге, замандастары «Екінші Луизиана сатып алуы» деп атады. Федералдық қаражаттың бір бөлігі Луизиана мемлекеттік университетінде жаңа ғимараттар салуға және Нью-Орлеандағы қайырымдылық ауруханасын кеңейтуге арналған «Халыққа жұмыс» басқармасынан бөлінді, бірақ Леше және оның әкімшілігі Рузвельтпен жақын қарым-қатынасты мүмкіндігінше көп ұрлауға рұхсат ретінде қарастырды. Бірақ жемқорлық тым айқын болғаннан кейін, Леше және оның бірнеше серіктері, соның ішінде құрылыс инспекторы Джордж Колдуэлл және ЛГУ президенті Джеймс Монро Смит 1939 жылы «Луизиананың арамзалықтары» деп аталған істе айыпталды. Айыптаулар мен қарапайымдыққа ұшыраған Леше 1939 жылғы 26 маусымда губернаторлық қызметінен кетті, оның орнына вице-губернатор граф Кемп Лонг келді. Ричард Лештің құқықтық проблемалары Честер Мартиннің, Лештің газетінен жалақысын алған жол инженерінің, төлемдердің квитанцияларын және оның айыптауларының қысқаша мазмұнын көшіріп, әрбір заң шығарушының үстеліне олардың сессиясынан бір күн бұрын тастап кеткеннен кейін басталды. Мартин сол күні жұмысынан босатылды және федералды үкімет Лешеге айып таққанға дейін штаттың ешбір компаниясы оны жұмысқа алмады. Мартин сол жылы ЛСУ-дан заңгерлік біліміне ие болып, зейнеткерлікке шыққанға дейін заңгерлікпен айналысты.
Сотталу және түрмеге қамау
Личтің заңгерлік қиындықтары отставкамен аяқталмады. 1940 жылы ол пошта арқылы алаяқтық жасағаны үшін сотталды; бұл істе мемлекеттік тас жолдар департаментіне жүк көліктерін сату схемасы болды. Басқа да айыптауларға ұрланған WPA ресурстарын өзі мен жақтастары үшін жеке үйлер салуға пайдалану, "қарғыс майды" – штаттық квотадан артық заңсыз өндірілген, салықтан босатылған майды сатудан пайда табу және Луизиана штаты университетінің қаражатын дұрыс пайдаланбау кірді. Хьюи Лонгтың болжамы – "Егер олар маған ескермей, мен берген билікті қолданса, бәрі түрмеге түседі" – дұрыс болды.
Кейінгі жылдар
Он жылға АҚШ-тың Атланта федералдық түрмесіне сотталған Леше 1945 жылы мерзімінен бұрын босатылды. 1953 жылы президент Гарри Трумэн оны толық кешіріммен жіберді. Леше Нью-Орлеан қаласында заңгерлік тәжірибасын қайта бастап, 1965 жылы қайтыс болғанға дейін жұмыс істеді.
Мұра
Оңтүстік-шығыс Луизиана университетінің Strawberry стадионындағы үлкен медальон Ричард В. Лечтің өмірі мен қызметін еске салады. (Медальонды кампустың футбол стадионының шығыс жағындағы солтүстік сыртқы бөлігінен көруге болады.) Леч сотталғаннан кейін ондаған жылдар өткен соң, Эдвин Эдвардс Луизиананың түрмеге сотталған екінші губернаторы болды.