Рональд Эрхардт: Футбол тренері және әкімшісінің өмір жолы
Ron Erhardt
Рональд Эрхардт – американдық футбол жаттықтырушысы, NFL командасы «New England Patriots» бас жаттықтырушысы (1979-1981). Биографиясы, мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық футболшы және жаттықтырушы, жоғары оқу орнының спорттық әкімшісі, Миннесота штатының заң шығарушы мүшесі Рональд Питер Эрхардт (27 ақпан 1931 – 21 наурыз 2012) – жоғары оқу орны және кәсіби деңгейде американдық футбол жаттықтырушысы. 1979 жылдан 1981 жылға дейін Ұлттық футбол лигасының (NFL) «Нью-Ингланд Патриотс» командасының бас жаттықтырушысы болды.
American football player and coach, college athletics administrator
the Minnesota state legislator
Ronald Peter Erhardt (February 27, 1931 – March 21, 2012) was an American football coach at both the collegiate and professional levels. From 1979 to 1981 he served as head coach of the National Football League (NFL)'s New England Patriots.
Ерте өмір
Солтүстік Дакота штатының Мандан қаласында туған Эрхардт футбол ойнап, 1953 жылы Джеймстаун колледжін бітірді, содан кейін келесі екі жыл әскери қызметте өтті. Қызметтен босатылғаннан кейін, 1956 жылы Солтүстік Дакота штатының Уиллистон қаласындағы Уиллистон орта мектебінде көмекші жаттықтырушы болып жұмысқа орналасты. Келесі жылы ол Солтүстік Дакотадағы екі католик орта мектебінде бас жаттықтырушы болып алты жыл жұмыс істеді: 1957 жылдан 1959 жылға дейін Сент-Мэри (Нью-Англия, ND) командалары 25–3–1 көрсеткішін жинады, ал 1960 жылдан 1962 жылға дейін Миноттағы Епископ Райан орта мектебінде 20–6–1 көрсеткішін көрсетті.
A native of Mandan, North Dakota, Erhardt played football and graduated from Jamestown College in 1953, then spent the next two years serving in the military. After leaving the service, he was hired in 1956 as an assistant coach at Williston High School in Williston, North Dakota. The following year, he began a six year run as a head coach at two North Dakota Catholic high schools: from 1957 to 1959, his teams at St. Mary's (New England, ND) compiled a mark of 25–3–1, followed by another three year run at Bishop Ryan High School in Minot, where he was 20–6–1 from 1960 to 1962.
Ерте мансап
Эрхардттың жетістіктері оны жоғары оқу орны деңгейіне көтерді, онда ол 1963 жылдан бастап үш жыл бойы Солтүстік Дакота мемлекеттік университетінде ассистент болып қызмет етті. 1966 жылдың 10 ақпанында ол мектепте бас бапкер болып тағайындалды, бұл оның тағы бір табысты қызмет ету кезеңіне бастау болды, онда ол жеті жыл ішінде 61–7–1 есебін көрсетті. Эрхардт сонымен қатар «Бисон» командасының спорт директоры болып қызмет етті және студенттер арасындағы екі ұлттық чемпионатта жеңіс оді. 1970 жылы ол университетке қосқан үлесі үшін Blue Key National Honor Society ұйымының «Ең үздік педагог» сыйлығымен марапатталды.
Erhardt's successes elevated him to the collegiate level, where he served as an assistant at North Dakota State University for three years beginning in 1963. On February 10, 1966, he became head coach at the school, setting the stage for another strong tenure, in which he put together a record of 61–7–1 in his seven years. Erhardt also served as the Bison athletic director, winning a pair of college national championships. In 1970, he was awarded Blue Key National Honor Society's Distinguished Educator award for his dedication to the University.
Жаңа Англия Патриоттары
1973 жылғы 14 наурызда Эрхардт «Нью-Ингланд Патриотс» командасының шабуыл шебінің жаттықтырушысы болды, ол 1977 жылғы 1 ақпанда Ред Миллер кеткеннен кейін шабуылдық үйлестіруші болып тағайындалғанға дейін төрт жыл қызмет етті. Сол жылы плей-оффқа іліккеннен кейін, «Патриотс» 1978 жылы Супер Боулға таласуға дайын болғандай көрінді. Алайда, 18 желтоқсандағы соңғы реттегі маусымдық ойынға дейін бас жаттықтырушы Чак Фэрбенкс Колорадо университетінен келісімшарт ұсынысын қабылдап, командадан кететінін мәлімдеді. Жауап ретінде команда Фэрбенксті жұмыстан босатып, Эрхардт пен оның ассистенті Хэнк Булуфты соңғы ойынға бірлескен жаттықтырушылар етіп тағайындады. «Патриотс» сол ойында жеңіліске ұшырады, содан кейін Хьюстон «Ойлерс» командасына қарсы бірінші раундтағы ойында да жеңіліп қалды. Фэрбенкске Колорадоға кетуге рұқсат берілді, ал Эрхардт 1979 жылғы 6 сәуірде команданың басшылығын ресми түрде өз қолына алды. Осы лауазымға тағайындалғанда Солтүстік Дакота штатындағы 0,890 жеңіс көрсеткішіне назар салған Эрхардт: «Мен футболда ешқашан жеңілген емеспін және қазір бастағым да жоқ» деді. «Патриотс» 1979 және 1980 жылдардағы маусымдарда 19–13 есебімен күтілген нәтиженің астында қалды, әр жылы плей-оффқа бір ойын жетпей қалды; 1980 жылы соғылған 441 ұпай клубтық рекордты құрады және 2007 жылға дейін бұзылмады. Бірақ 1981 жылы «Патриотс» 2–14 есебімен аяқтады. Эрхардттың «әлдеқайда жақсы жігіт» болғанын айтқан команда иесі Билли Салливан маусым аяқталғаннан кейін екі күн өткен соң, 22 желтоқсанда оны жұмыстан босатып жіберді.
On March 14, 1973, Erhardt moved on to become backfield coach of the New England Patriots, a post he served in for four years before being promoted to offensive coordinator on February 1, 1977, following the departure of Red Miller. After missing the playoffs that year, the Patriots seemed ready to challenge for a Super Bowl berth in 1978. However, prior to the last regular season game on December 18, head coach Chuck Fairbanks announced he was leaving the team to accept a contract offer from the University of Colorado. In response, the team suspended Fairbanks and made Erhardt and fellow assistant Hank Bullough co coaches for the final game. The Patriots dropped that contest, then lost their opening round matchup to the Houston Oilers. Fairbanks was allowed to leave for Colorado, with Erhardt officially taking the reins of the team on April 6, 1979. Noting his .890 winning percentage at North Dakota State upon taking the position, Erhardt said, "I've never been a loser in football and I don't intend to start now." The Patriots underachieved to a 19–13 record in the 1979 and 1980 seasons, missing the playoffs by one game each year; the 441 points scored in 1980 was a club record not broken until 2007. But then the Patriots finished with a 2–14 record in 1981. Citing the fact that Erhardt "was just too nice a guy", owner Billy Sullivan dismissed him on December 22, two days after the conclusion of the season.
Нью-Йорк Джайнтс
Бір айдан астам соң, 1982 жылдың қаңтарында Эрхардтты Нью-Йорк Гианттарының шабуыл координаторы лауазымына бас бапкер, және бұрынғы «Патриотс» командасының көмекшісі Рей Перкинс қабылдады. Бұл 1973 жылы бас бапкер Алекс Вебстер кезінде Жо Уолтон бұл лауазымды атқарғалы бері бірінші рет болды. Бірінші маусымның соңында Перкинс Алабама университетінің бас бапкері болу үшін кететінін хабарлады, ал оның орнына Билл Парселс келді. Парселс 1980 жылы «Патриотс» командасында Эрхардттың қорғаушыларының жаттықтырушысы болған және бұрынғы басшысын сол лауазымда қалдырды. Бұл шешім дұрыс екенін дәлелдеді, өйткені «Гиганттар» екі Супер Боулды жеңіп алды, ал Эрхардт Супер Боул XXV-ке қарайғы жолда маңызды жарақаттың үстінен жұмыс істеді. Кватербек Фил Симмс маусым соңында жарақат алып, ойынды аяқтады, бірақ оның орнына келген Джефф Хостеллер команданы жеңіске жеткізді. Парселс сол ойыннан кейін зейнетке шықты, ал Рей Хендли бас бапкер болып тағайындалды.
Just over a month later, in January 1982, Erhardt was hired as offensive coordinator of the New York Giants by head coach, and former fellow Patriots assistant Ray Perkins, the first since Joe Walton filled the position under head coach Alex Webster in 1973. During the latter portion of that first season, Perkins announced he was leaving to become head coach at the University of Alabama, with Bill Parcells replacing him. Parcells had been Erhardt's linebackers coach with the Patriots in 1980, and kept his former boss in the same position. That decision would prove to be the right one as the Giants went on to win two Super Bowls, with Erhardt working around a key injury during the run toward Super Bowl XXV. Quarterback Phil Simms had suffered a season ending injury late in the season, but his replacement, Jeff Hostetler, navigated the team to the title. Parcells retired after that game, with Ray Handley being promoted to head coach.
Питтсбург стайлерлері
Содан кейін Хэндли Эрхардты қызметінен төмендетті, нәтижесінде ол 1992 жылы «Питтсбург Стиллерс» командасында ұқсас лауазымға өтті. Ерхардт ойынды жүгіруге баса назар аударды және төрт жыл бойы шабуылды басқарды, команданың 1996 жылы XXX Суперкубокқа жеткеніне көмектесті. Бірақ маусым аяқталғаннан кейін, Эрхардт пен «Стиллерс» бас бапкері Билл Каухер арасындағы шабуылдық стратегия туралы қайшылық Эрхардттың отставкасына соқты.
Handley then demoted Erhardt, which resulted in the latter's departure for a similar position with the Pittsburgh Steelers in 1992. Emphasizing the run, Erhardt ran the offense for four years, helping the team reach Super Bowl XXX in 1996. However, after the season, the conflict over the offensive philosophy between Erhardt and Steelers' head coach Bill Cowher resulted in Erhardt's resignation.
Нью-Йорк Джетс
Содан кейін Эрхардт Рич Котиттің басшылығымен «Нью-Йорк Джетс» командасының шабуылдық координаторы болды. 1–15 есебімен апатты маусым Котиттің қысқа ғана мерзіміне нүкте қойды, ал оны Парселл алмастырды. Эрхардт 1998 жылдың 12 қаңтарында зейнетке шығуын жариялады.
Erhardt then became offensive coordinator of the New York Jets under Rich Kotite. A disastrous 1–15 mark marked the end of Kotite's brief era, with Parcells replacing Kotite. Erhardt announced his retirement on January 12, 1998.