Бирма-Америкалық музыкант және дәстүрлі музыка өнерінің шебері
Kyaw Kyaw Naing
Бирма-Америкалық музыкант Кьяу Кьяу Наинг туралы: дәстүрлі бирма музыкасын әлемге таныстырған hsaing waing шебері. Пат ваинг аспабы, музыка және мәдениет туралы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бірмалық америкалық музыкант
Burmese American musician
Кяу Кяу Наинг (; 1964 жылы туған) – бірмалық дәстүрлі хсаинг-вайнг музыканты, бірмалық халық музыкасын әлемдік сахнаға таныстыруымен белгілі. Ол пат ваингтің шебері – бірмалықтардың дәстүрлі барабан шеңбері аспабы; ойнаушы күрделі өрнекпен ойылған және алтын жапырақпен әшекейленген жылқының ілгегі тәрізді қабықтың ортасында отырады. Әлемде Америкада тұратын жалғыз хсаинг қолдаушысы ол.
Kyaw Kyaw Naing (; born 1964) is a Burmese traditional hsaing waing musician known for introducing Burmese folk music to the world stage. He is a master of the pat waing, a traditional Burmese drum circle instrument; the player sits in the middle of a horseshoe shaped shell made of elaborately carved wood and decorated with gold leaf. He is the only known American based hsaing proponent.
Ерте өмір
Наинг 1964 жылы Мьянма ұлттық ән оркестрінің директоры Сейн Чит Ти мен би оқытушысы Аи Кидің отбасында дүниеге келді. Нью-Йорктегі Азия қоғамында 1975 жылы бірмалық оркестр соңғы рет орындалған. Ол оркестр Наингтің әкесі У Сейн Чит Тидің жетекшілігімен Малайзия, Таиланд, Сингапур, бұрынғы Кеңес Одағы, Ұлыбритания және АҚШ-та гастрольдік сапарлар жасады. Наинг алты жасында классикалық бірма репертуарын оқуға кірісті. Ол Мандалайда өткен паттала (бамбук ксилофоны) сайысында екінші орынды жеңіп алды. Англияны аралағаннан кейін, ол Азия және Еуропа музыканттарымен бірге Лос-Анджелеске келді. Оның ниеті қысқа ғана уақытқа қалып, үйіне оралу болған. Бірақ UCLA-да оқып жүргенде, ол Америкада бірма музыкасының жоқтығына таң қалды. Ол көптеген елдердің музыкалық аспаптарын көрді, бірақ бірде-бір бірма аспабын – тіпті арфаны немесе ксилофонды да көре алмады. Ол Америкаға бірма музыкасын таныстыруға және АҚШ-тағы бірма қауымына көмектесуге шақырылды. 1999 жылы ол АҚШ-қа саяси эмиграцияға кетті. 2003 жылдың 13 желтоқсанында Манхэттендегі Азия қоғамында Наинг 12 музыкант пен 7 бишімен бірге 30 жылға жуық уақыттан кейін бірмалық дәстүрлі музыка мен бидің толық ансамблін (бірмалық оркестр) алғаш рет орындады. Бұл шараны Азия қоғамының Рейчел Купер ұйымдастырды. "Нью-Йорк Таймс" газеті оның музыкасын "күшті әсер қалдыратын, симметрия мен тұрақты темп күтілімдерін бұзатын керемет туынды" деп сипаттады. Наинг Нью-Йорк штатының Куинс ауданындағы Саннисайдте тұрды.
Naing was born c. 1964 to Sein Chit Tee, the director of the Burmese national hsaing orchestra, and Aye Kyi, a dance instructor. The last Burmese orchestra to play in New York City was in 1975 at the Asia Society. It was led by Naing's father, U Sein Chit Tee, who performed in Malaysia, Thailand, Singapore, the former Soviet Union, the United Kingdom and the United States. Naing started learning the classical Burmese repertory at six years of age. He won second prize at a pattala (bamboo xylophone) competition in Mandalay. After visiting England, he came to Los Angeles along with Asian and European musicians. His intention was to stay for a short while and go home. But when he was at UCLA, he was amazed that Burmese music did not exist there. He saw musical instruments from many countries, but not a single Burmese musical instrument—not even a harp or a xylophone. He was inspired to introduce Burmese music to America and to help the Burmese community in the United States. In 1999, he went into exile in the United States. On December 13, 2003 at the Asia Society in Manhattan, Naing, together with 12 other musicians and 7 dancers, performed a full ensemble of Burmese traditional music and dance (Burmese orchestra) for the first time in almost 30 years. This performance was organized by Rachel Cooper of the Asia Society. The New York Times called his music "an exhilarating tease, defying expectations of symmetry or steady tempo." , Naing lived in Sunnyside, Queens, New York.
Дәстүрлі хсаинг ваинг музыканттары
Бірмада ғасырлар бойы соққы аспаптар мен гонгтар ансамблі бірма мәдениетіндегі музыкалық және драмалық өнердің орталық бөлігі болды. Хсаинг музыканттары бұрын бірма корольдік сарайына қызмет еткен, ал қазір Бала Хсаинг (аспаптық музыка), Зат Хсаинг (би-драма труппасының қойылымдары немесе Зат Пве) және Нат Хсаинг (Нат рухтарын құрметтеу рәсімдері немесе "Нат Пве") концерттерінде өнер көрсетеді. Хсаң-ваң жетекшісі дөңгелек тіреуге ілінген 21 дыбысталған барабанды ойнайды. Ең белгілі пат ваинг музыканты және композиторы – Сейн Беда (1882–1942), ол 1885 жылы британдықтар құлатқан Тибау патшасы үшін өнер көрсету үшін Үндістанның Ратанагири қаласына сапар шеккен.
In Burma, the hsaing waing percussion/gong ensemble for centuries, has been central to musical and dramatic arts in Burmese culture. Hsaing musicians served the Burmese royal court in the past, and continue to perform in concerts of Bala Hsaing (instrumental music), Zat Hsaing (music for dance drama troupe performances or Zat Pwe), and Nat Hsaing (performances for the propitiation ceremonies of Nat spirits or "Nat Pwe"). The leader of the Hsaing Waing plays a set of 21 pitched drums hung on a circle frame known as the "pat waing". The most famous pat waing musician/composer was Sein Beda (1882 1942) who traveled to Ratanagiri, India to perform for King Thibaw deposed by the British in 1885 lived.