Кіріспе

Two Gallants – Сан-Франциско, Калифорния штатынан шыққан американдық гитара-барабан дуэті. Адам Стивенс (гитара, гармоника, клавиатура, фортепиано, вокал) және Тайсон Фогель (барабан, гитара, вокал) құрамында 2002 жылы құрылған топ. Two Gallants көбінесе панк және блюз үлгісіндегі фолк-рок ретінде сипатталады, ал топтың дыбысы кейінгі шығарылымдарында рок-н-роллға қарай дамыды. 2004 жылдан бері топ бес студиялық альбом, екі EP және бірнеше сингл шығарды, сондай-ақ көптеп гастрольдік сапарлар жасады.

Формация және Throes (2002 04)

Адам Стивенс пен Тайсон Фогель Сан-Францискода өскен кезде дос болды, бес жасында танысып, он екі жасында жақын досқа айналды. Екеуіне де шамамен бір уақытта гитара сыйға берілді, сосын олар бірге музыка жасауды бастады. Алғашқыда хеви-металл топтарының әндерін орындап, 1990-шы жылдардың танымал грандж музыкасын тыңдаған екеуі, он сегіз жасқа келгенде бір-бірінен тәуелсіз түрде блюз музыкасын ашты. Блюз оларға және музыка жасауға деген құштарлықтарына үлкен әсер етті. Стивенс пен Фогель мектепте оқып жүргенде әртүрлі топтарда, бірге де, жеке-жеке де түрлі аспаптарда ойнады, бірақ мектепті бітіргеннен кейін жолдары айырылды. Стивенс гитарада, гармоникада және жетекші вокалда, ал Фогель барабанда және вокалда ойнады. Two Gallants тобы Бей айманында үй концерттерін өткізіп, BART метро станцияларының сыртында, әсіресе 16-шы және Миссия аялдамаларында көшеде музыка ойнай бастады. "The Throes" альбомы сыншылар тарапынан жоғары бағаланды, Pitchfork журналының журналисі Джонатан Звикель оны "электрлі, естен кетпейтін тыңдау" деп атады, сондай-ақ "The Throes тек өндірісінің біршама қарапайымдылығынан ғана кемшілік көреді, оны жаңа американдық тамыр музыкасының шедеврі деп санауға болады. Бұл – терең эмоционалдық сезімдерді қамтитын, ең құнды күрес" деп бағалап, 10 балдық шкала бойынша 8.5 бал берді. "The Throes" Стивенстің ән жазу стилін көрсетеді, оның әндерінің мәтіндері блюз музыкасынан әсер алған. Осы және болашақ альбомдардағы әндерде үй ішілік зорлық-зомбылық, өзіне қол жұмсау, тастап кету, маскүнемдік және Ескі Батыс пен соғысқа дейінгі Оңтүстік туралы аңыздар сияқты әлеуметтік және жеке мәселелер көтеріледі. Топ "I'm Her Man" атты 7 дюймдік винилдік сингл шығарды және "The Throes" альбомын қолдау үшін гастрольдік сапарларын кеңейтті.

Жол ақысы не туралы айтады және екі батыр (2005 08)

Two Gallants 2005 жылдың шілде айының басында Небраска штатының Омаха қаласында орналасқан тәуелсіз лейбл Saddle Creek Records компаниясымен келісімшартқа қол қойды. Сол айда топ Сан-Францискодағы Tiny Telephone Studios-та The Throes альбомына жазылған материалдың жалғасын жазуды бастады. Сол жылдың тамызында Two Gallants Лондон, Ридинг және Лидс фестивальдерінде алғашқы концерттерін өткізді, сондай-ақ Нью-Йорк қаласындағы Bowery Ballroom-да Saddle Creek-тің CMJ көрмесінде өнер көрсетті. Альбомнан "Las Cruces Jail" және "Steady Rollin" синглдары шықты. Жалпы, "What the Toll Tells" альбомы Metacritic шолулар жинақтау сайтында 100 баллдан 71 балл алып, "көбінесе жағымды пікірлерге" ие болды. Альбомның сюжеттік желісі кейбір сыншылар тарапынан қатаң сынға ұшырады, мысалы, Pitchfork журналынан Брайан Хоу музыканың "тарихи оқиғаларды костюмдік әшекейлер сияқты көрсетеді" деп, альбомға 10 баллдан 4,5 балл берді. Ал BBC-дің Collective журналынан Шарон О'Коннелл осы аспектісін жоғары бағалап, музыканың "дегендей қаталдық пен жұптың керемет талантын көрсетеді" деді. Two Gallants альбом шыққаннан кейін 2006 жылдың басында Еуропаға гастрольдік сапар жасады, наурыз айында Saddle Creek SXSW көрмесінде өнер көрсетті, содан кейін көктем бойы АҚШ пен Канаданың бір бөлігін аралады, жазғы фестивальдерге қатысу үшін Еуропаға оралды және сол жылдың күзінде АҚШ-та тағы бір турне өткізді. Барлығы 2006 жылы 200-ден астам концерт берді. Топ 2006 жылғы турне кезінде жаңа материал жазуды және орындауды жалғастырды, кейде әнді тікелей эфирде орындау үшін бірнеше ай уақыт кетті. Two Gallants сұхбаттар мен дыбыс тексеру кезінде келесі альбомына енгізілуі тиіс әндерді жазды. Бұл әндер көбінесе акустикалық стильде болды, аздаған барабандық ырғақтармен және кейде фортепианомен орындалды. Тоғыз әнді аяқтағаннан кейін топ альбомның тым қараңғы, көңілсіз және "ауыр" екенін шешті, нәтижесінде 2007 жылдың шілдесінде Saddle Creek лейблынан The Scenery of Farewell EP шықты, онда бес ән болды. Two Gallants, топтың үшінші студиялық альбомы, 2007 жылдың қыркүйегінде Saddle Creek лейблынан шықты және Billboard Top Heatseekers тізімінде 29-орынға ие болды. Альбомның продюсерлері Алекс Ньюпорт пен Two Gallants болды, жазу Hyde Street Studios-та, ал микстеу Talking House Productions-та жүзеге асырылды. Топтың аттас альбомы бұрынғы альбомдарға қарағанда дыбыстық жағынан байырақ болғанымен, гитара/добыл дыбысы мен сюжеттік желісін сақтап қалды. Алайда, "What the Toll Tells" альбомындағы әлеуметтік тақырыптарға қарағанда, Two Gallants альбомында махаббат, жоғалту және сағыну сияқты жеке тақырыптар басым болды. Metacritic сайтында Two Gallants альбомы 100 баллдан 69 балл алып, "көбінесе жағымды пікірлерге" ие болды. Alternative Press журналының бір авторы "дельта-блюз бен бұрмаланған фолк жанрындағы олардың орындалуы әрқашан сәтті болады, бұл жағдай ажырасу кезінде де, достарымен сусындағанда да жарасады" деп атап өтті. Pitchfork журналынан Аманда Петрусич альбомды 10 баллдан 6,9 бағалап, "музыкалық жағынан топтың беделін қалыптастырған псевдоамерикалық стильдің бірегей қоспасын ұсынады: классикалық блюз, фолк және электр гитарасының ерекше үйлесімі" деп мақтады, бірақ Стивенстің мәтінін сынға алып, оны "амбициялық, мас және драматизмге толы" деп сипаттады. Альбомды қолдау мақсатымен топ 2007 жылдың күзінде және 2008 жылдың көктемі мен жазында гастрольдік сапарлар жасады.

Үзіліс (2008 12)

Алты жыл бойы үнемі жаздырып, гастрольдік сапарлар жасағаннан кейін, Two Gallants тобы 2008 жылдың жазында физикалық және рухани шаршағандықтарын айтып, үзіліс жасады. Фогель скрипкашы Антон Патзнер, виолончельші Льюис Патзнер, вибрафонда ойнайтын Эндрю Магуайр және барабаншы Джефф Блэрмен бірге Devotionals атты аспаптық топ құрды. Devotionals көбінесе Фогельдің жеке жобасы болып табылады, ол әндердің авторы және орындаушысы. Devotionals 2010 жылы Alive Records лейблы арқылы өз аттарымен аталатын альбом шығарды. Бұл үзіліс шамамен бір жылға созу жоспарланған, осы уақытта екеуі жеке жобалармен айналысып, өзіндік бағыттарын табуға тырысады, бірақ Фогель жеке мәселелермен күрескендіктен және Стивенс 2011 жылы We Live on Cliffs альбомының гастрольдік кезінде автокөлік апатына ұшырағандықтан, мерзімі ұзарды. Стивенс пен оның әріптестері отырған микроавтобус бірнеше рет аударылып, Стивенстің иығын автобустың төбесіне қысып, ауыстырып жіберді. Стивенс кейін бірнеше ай бойы гитара ұстай алмады, ал топ 2012 жылдың басында қайта құрылды.

Блум және Блайт (2012)

Бес жылға жуық үзілістен кейін, Two Gallants 2012 жылдың 4 қыркүйегінде ATO Records лейблы арқылы төртінші альбомын – The Bloom and the Blight шығарды. Джон Конглтон продюсерлік еткен The Bloom and the Blight бұрынғы жұмыстарына қарағанда айқынрақ, күшті динамикаға ие, әсіресе қатты және жұмсақ аралығындағы айырмашылық байқалады. Альбом Metacritic сайтында "жалпы алғанда жақсы пікірлер" бойынша 100 балдық жүйе бойынша 71 бал алды. AllMusic-тің Марк Деминг топтың жаңа дыбысын "әлі де екі музыканттың жұмысы екені анық көрінеді, ал орындалулар олардың ерте туындыларының формальды әсемдігінің элементтерін ашады, дыбыстың кең ауқымы екі адамдық топтың динамикасын одан да күшейткендей" және "музыка бұрынғыдан да жақын, соның салдарынан одан да қуатты" деп сипаттады.

Біз жойылып қалдық (2015)

We Are Undone, Two Gallants-тің бесінші студиялық альбомы және ATO Records-тегі екінші альбомы, 2015 жылдың ақпан айында жарық көрді және The New York Times веб-сайтында толығымен тікелей эфирде тыңдауға қолжетімді болды. Алғашқы төрт альбомдағы әндерден өзгеше, We Are Undone альбомының көп бөлігі студияда жазылды. Альбом Калифорния штатының ауылдық Стинсон Бичіндегі Panoramic House студиясында жазылды, бұл үй студияға айналдырылып, топ жазба жасау кезінде онда тұрды. Бұрын топ әндер жазып, оларды концерттерде орындау арқылы жетілдіретін, кейде жылдар бойы, бірақ Стивенс атап өткендей, бір уақытта жазу және жаздыру "өте жаңарып, қуаттандырды". We Are Undone, The Bloom and Blight альбомының стилінде жалғасты, бұл дыбыстың қарапайымдылығына және қатты/жұмсақ динамикалық өзгерістерге баса назар аудады, бұрынғы панк-блюзден гөрі рок-н-роллға қарай жылжыды. The Bloom and Blight сияқты, сыншылар да осы дыбыстық өзгерісті мақтап, немесе бұрынғы альбомдардың тақырыптары мен әндерін қайтаруды тіледі. Pitchfork журналынан Звикель "We Are Undone көбінесе дайын емес күйде, олардың бұрынғы жұмыстарының лазерлік назармен панк-блюзіне ұқсамайды. Әндер бұрынғыдай жақсы емес" деп мәлімдеді. Алайда, The Telegraph газетінен Нил Маккормак "стильдік кеңдік пен динамикалық өзгерістер олардың дыбысының қаталдығын толықтырады" және "романтикалық, қаржылық және әлеуметтік тұрғыдан құлдыраудың шегінде өмір сүрген қиын өмір туралы әндерде мейірімділік пен зиялылық байқалады" деп атап өтті.

Музыкалық стиль және әсері

Two Gallants тобының алғашқы жазбаларын сыншылар көбінесе фолк немесе блюзден шабыттанған рок деп сипаттаған. Топ көне блюз мелодияларын және мәтіндерін әндерге қайта қолданып, музыканың мәтіндері мен тақырыптары көбінесе блюзде кездесетін нәрселермен байланысты болды. Стивенстің саусақпен тарту гитара стилі мен бас партиялары да топтың ерекше дыбысының бір бөлігі деп есептелді. Стивенстің гитара мелодиясына бас партиясын қосу үшін оның гитарасын бас күшейткіш арқылы өткізіп, музыканың дыбысын толықтыратын еді. Гитарадағы жұмыс драмалық эффект үшін саусақпен тартудың орнына көбірек қуатты аккордтар мен үн күшін ауыстыруларға баса назар берді. The Bloom and the Blight және We Are Undone альбомдарындағы дыбыстың өзгеруі, екеуінің өспен жасөспірім шағында танысқан блюз жазбаларының басымдығынан гөрі, Nirvana, Pavement және Operation Ivy сияқты топтардың музыкасын тыңдап өскен топтың музыкалық әсерін көрсетеді.