Америка тумасы

Охиопиль аймағын мекендеген алғашқы адамдар тобы – Мононгахела тайпасы, Моунт-Билдерлердің руы болды. Олар еуропалық колонизаторлар Солтүстік Америкаға келген кезде тарихтан жоғалып кетті. Шығыс жағалауда қоныстану басталғанда, Атлант мұхитына жақын тұрған жергілікті тайпалар қырылып немесе батысқа қашуға мәжбүр болды. Осы кезеңде Охиопиль аймағында әртүрлі тайпалар тұрды, бірақ француз-үнді соғысынан кейін олардың барлығы осы жерден көшіріліп шығарылды. Аймақтағы американдық үнді мәдениетінің қалдықтарының бірі – осы атаудың өзі. "Охиопиль" атауы ленапе тілінен алынған ahi opihəle сөзінен шыққан, ол "көбіктікке толып, ақ болады" деген мағынаны білдіреді, бұл көпіршікті сарқырамаларға сілтеме жасайды.

Француздар мен үндістер соғысы

Жаңа Франция мен Британдық он үш колониясының отаршылдық күштері сол кезде Американың солтүстік-батыс шекарасы болған Огайо өзені аңғарындағы сауда жолдары үшін күресті. Француздар Огайо және Миссисипи өзендерінің жоғарғы ағысын алғаш зерттеді. Олар қазіргі Пенсильвания штатының батысында, қазіргі Питтсбургтегі Форт-Дюкесн сияқты бірнеше бекіністер салды. Форт-Дюкесн француздар британдықтардан тартып алған Форт-Принс-Джордж орнында салынған. Джордж Вашингтонды Вирджинияның колониялық губернаторы Аллегейни және Мононгахела өзендерінің қосылған жеріндегі маңызды фортты қайтарып алуға жіберді. Ол Охиопиль аймағынан өткен екі экспедицияға қатысты. Вашингтон Форт-Дюкесне жылдам жету үшін Югиогени өзенін пайдалануға тырысты, бірақ Охиопиль аймағындағы сарқырамаларға байланысты өзен арқылы өтуден бас тартуға мәжбүр болды. Дегенмен Вашингтон Питтсбург аймағына қарай жол жүрді. Оның әскері Джумонвилл Глен шайқасында француз сарбаздарының шағын тобымен кездесіп, оларды жеңді. Сол сарбаздардың бірі Форт-Дюкесне қашып кетті. Вашингтон француздардың шабуылына дайын болу үшін фортты жедел салуға мәжбүр болды. Форт Несессити Охиопил мемлекеттік паркінен оңтүстік-батысқа қарай орналасқан. Форт Несесситидегі Ұлы Далалар шайқасында Вашингтонның отаршылдық күштері француздар мен олардың үндіс одақтастарынан жеңіліске ұшырады. Бұл шайқастар Француздар мен үндістер соғысының бастауы деп есептеледі, ол Ескі әлемге таралып, Жеті жылдық соғысқа ұласты. Форт Несесситидегі жеңіліс Вашингтонның әскери қызметтегі жалғыз жеңілісі болды. Британдықтар ақырында Француздар мен үндістер соғысында жеңіске жетті және француздар Пенсильванияның батысын тастап кетуге мәжбүр болды.

Пенсильвания немесе Вирджиния?

1763 жылы король Георг III бұл аймақты үндістердің резерваты деп жариялады және барлық еуропалық қоныс салушыларды кетуге міндеттеді. Қоныс салушылар кетуден бас тартты, ал король Георг 1768 жылы ирокездерден бұл жерді сатып алды. Бұл жерге Пенсильвания және Вирджиния штатары да талас қойды. Аумаққа байланысты дау Америка революциясы кезінде жалғасты және 1784 жылға дейін шешілмеді.

Виски көтерілісі

Виски көтерілісі АҚШ-тың Революциядан кейінгі жаңа үкіметі үшін маңызды сынақ болды. Пенсильвания штатының батыс бөлігінде, көбінесе Вашингтон қаласының жанындағы азаматтар, спирттік ішімдіктерге және дистилляцияланған сусындарға салынатын акциз салығына наразы болды. Бұл салықты АҚШ Қаржы министрі Александр Гамильтон ұсынған, Конгресс қабылдап, 1991 жылы президент Вашингтон заңға қол қойған. Виски салығына байланысты шиеленіс келесі үш жылда күшейді және 1794 жылы аймақта көтеріліс болды. Джордж Вашингтонның тікелей басқаруымен 13 мың әскер көтерілісті басу үшін жіберілді. Олар көтерілісшілерді тұтқындау үшін Охиопиль аймағынан өтті. Томас Джефферсонның сөзіне сүйенсек, "көтерілісшілерді ешқашан таба алмады", бірақ әскер жиырма тұтқынды ұстады, бұл ұлттық үкіметтегі федералды биліктің күшін анық көрсетті. Тұтқындар түрмеге қамалды, соның ішінде біреуі қайтыс болды, ал екеуі мемлекетке қарсы қылмыс жасады деп айыпталып, асылып өлім жазасына кесілді. Алайда, Вашингтон олардың біреуін "ақыл-есі кем" деп, екіншісін "ақылынан айырылған" деп танып, кешірім берді. Виски көтерілісін әскери күшпен басу, АҚШ азаматтары заңды өзгертуді конституциялық жолмен бейбіт түрде жүзеге асыруы керек екенін көрсететін үрдіс қалыптастырды; әйтпесе, үкімет бейбітшілікті бұзуға бағытталған кез келген қауіп-қатерге күшпен жауап беретін болады.

Ағаш өңдеу және туризм

Охиопиль аймағына алғашқы қоныс аударушылар фермерлер, аңшылар және қаңтар басушылар болды. 1811 жылы Ұлттық жол салынғаннан кейін аймақтың халқы көбейді. Охиопильдің жанынан өтетін бұл жол аймақтың қолжетімділігін арттырып, оны шығыс нарықтарымен байланыстырды. Ағаш өңдеу өнеркәсібі басты салаға айналды. Ағаш өңдеу шеберханалары, тері өңдеу, тұз және көмір өндіру – бұл аймақтағы кішігірім өнеркәсіптердің бір бөлігі болды. Балтимор және Огайо темір жолы мен Батыс Мэриленд темір жолының салынуы Охиопильдегі ағаш өңдеу жұмыстарын айтарлықтай жылдамдатты. Екі темір жолдың да қала ішінде станциялары болды. Айналасындағы тауларға бірнеше тары темір жолдар салынды. Бұл кішкентай темір жолдар ағаштарды Охиопильдегі ағаш кесетін фабрикаларға және темір жол станцияларына тиімді тасымалдауға мүмкіндік берді. Темір жолдар Охиопилге туристерді де әкелді. Питтсбургтен Охиопилге барып-қайту билетінің бағасы бір доллар болды. Туристер осы жерге сарқырамаларды көру үшін және Югиогени өзенінің бойында жылдам пайда болған курорттарда демалу үшін ағылып келді. Курорттарда серуендеу жолдары, би алаңдары, боулинг орталықтары, фонтандар, теннис корты және жаяу жолдары болды. Автомобильдің пайда болуы Охиопильдегі курорттардың тарихына нүкте қойды. Ғимараттар бұзылып, орман қайтадан өсіп шықты. 1963 жылы Охиопиль туризмнің жаңа кезеңіне енді. Ланс Мартинге тиесілі Wilderness Voyageurs компаниясы Югиогени өзенінде коммерциялық ақсу рафтингін бастады. Бұл Миссисипи өзенінің шығысындағы алғашқы коммерциялық ақсу рафтинг компаниясы болды. 1963 жылы 400 адам Төменгі Югиогенидің тасқынымен танысты, ал 2007 жылы 100 000-нан астам адам сал, каяк және каноэмен "тасқынды басып өту" үшін келді. Охиопиль сонымен қатар 1936 жылы салынған Фрэнк Ллойд Райттың шедевр туындысы – "Фоллингвотерге" жақын орналасқан, және бұл жақын жердегі тарту орын туристерді қаладан өтеді.

География

Охиопиль (39.868130, -79.492929) координаталарында орналасқан. АҚШ Халық санағы бюросы мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы 0,5 шаршы миль (1 км2) құрайды, оның 0,4 шаршы милі (1,1 км) құрлық, ал 0,1 шаршы миль (0 км2) (14,29%) су. Қаланы Охиопиль мемлекеттік паркі қоршап тұр. Youghiogheny өзені қаладан өтеді.

Климат

Бұл аймақтағы климаттың ең жоғары және ең төмен температуралары арасындағы айырмашылық салыстырмалы түрде шамалы, сонымен қатар жыл бойы жеткілікті жауын-шашын жауады. Көппен климаттық жіктеу жүйесі бойынша, Охиопилде теңіздік батыс жағалау климаты басым, климат карталарында "Cfb" деп белгіленеді.

Демография

2000 жылғы санақ бойынша, ауданда 77 адам, 34 шаруашылық және 21 отбасы тұрды. Халық тығыздығы құрады. Тұрғын үйлердің саны 44, орташа тығыздығы құрады. Ауданның этникалық құрамы: 100,00% ақ нәсілді. Кез келген нәсілдегі испан немесе латын американдықтары халықтың 1,30% құрады. 34 шаруашылықтың ішінде 26,5% 18 жасқа дейінгі балаларымен бірге тұрды, 38,2% бірге тұратын некедегі жұбайлар, 26,5% күйеуі жоқ әйелдер басқарады, ал 35,3% отбасы емес. Барлық шаруашылықтың 32,4% жеке тұлғалардан тұрды, ал 14,7% 65 жас және одан жоғары жастағы жалғыз адамдар тұрды. Шаруашылықтың орташа мөлшері 2,26 адамды, ал отбасының орташа мөлшері 2,82 адамды құрады. Аудан бойынша халық таралып орналасқан: 18 жасқа дейінгілер 24,7%, 18-24 жас аралығындағылар 2,6%, 25-44 жас аралығындағылар 27,3%, 45-64 жас аралығындағылар 29,9%, ал 65 жас және одан жоғары жастағылар 15,6% құрады. Орташа жас 38 жасқа тең. Әр 100 әйелге 75,0 еркек шақ келді. 18 жастан асқан әр 100 әйелге 81,3 еркек шақ келді. Ауданның шаруашылықтарының орташа табысы 22 083 доллар, ал отбасының орташа табысы 25 833 доллар болды. Ер адамдардың орташа табысы 43 125 доллар, ал әйелдердің орташа табысы 20 625 долларды құрады. Ауданның жан басына шаққандағы орташа табысы 10 247 доллар болды. Отбасылардың 18,2% және халықтың 20,8% кедейлік шегінен төмен деңгейде өмір сүрді, оның ішінде он сегіз жасқа дейінгілер жоқ және 64 жастан асқандардың 55,6% құрады.