Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Прогрессивті реформашы және қайырымды Жозефина Шоу Лоуэлл (16 желтоқсан 1843 – 12 қазан 1905) – XIX ғасырдағы Америка Құрама Штаттарындағы прогрессивті реформалардың жетекшісі. Ол 1890 жылы Нью-Йорк тұтынушылар лигасының құрылғандығымен ең көп танымал. Сет Лоудың өмірбаяуын жазған автор оны "әлеуметтік реформаторлардың көрнекті қайраткері" деп сипаттады.
Progressive reform leader and philanthropist
Josephine Shaw Lowell (December 16, 1843 – October 12, 1905) was a Progressive Reform leader in the United States in the Nineteenth century. She is best known for creating the New York Consumers League in 1890. Seth Low's biographer described her as the "grand dame of the social reformers".
Ерте өмір
Джозефин Шоу 1843 жылы Массачусетс штатының Роксбери қаласының Батыс Роксбери ауданында, Нью-Англиядағы бай отбасында дүниеге келді. Оның ата-анасы, Фрэнсис Джордж және Сара Блейк (Стургис) Шоу, унитариандық қайырымдастар және зиялылар болды, олар бес баласын оқуға, үйренуге және қоғамдық өмірге қатысуға ынталандырды. Олар бірнеше жыл Францияда және Италияда тұрды, содан кейін Джозефин (Effie деп белгілі) бала кезінде Стейтен аралына көшіп келді. Оның ағасы – Азамат соғысының офицері Роберт Гулд Шоу.
Josephine Shaw was born in the West Roxbury section of Roxbury, Massachusetts into a wealthy New England family in 1843. Her parents, Francis George and Sarah Blake (Sturgis) Shaw, were Unitarian philanthropists and intellectuals who encouraged their five children to study, learn and become involved in their communities. They lived for some years in France and Italy, and then settled on Staten Island while Josephine (known as "Effie") was a child. Her brother was the Civil War officer Robert Gould Shaw.
Мансап
1863 жылы Жозефина Шоу Чарльз Рассел Лоуэлл деген кәсіпкерге тұрмысқа шықты. Ол Азамат соғысы кезінде оны қызметке шақырғанда Вирджинияға еріп кетті. Лоуэлл майданда жарақат алғандарға көмектесті. Ол сондай-ақ АҚШ Санитарлық комиссиясы арқылы майдандағы әскерлерге жәрдемдер дайындап жіберді. Шарль олар тұрмысқа шыққаннан кейін бір жыл өтпей қайтыс болды, ал қызы Карлотта дүниеге келгенге бір ай қалғанда осы оқиға болды. Саяхаттары барысында Лоуэлл Конфедерацияға көңіл білдірген Томас Карлайлмен танысты. Ол Одақ әскерлерінің сапасы мен патриотизмін төмен бағалап отырғанын сезіп, күйеуі мен бауыры туралы өмірбаяндық сипаттамаларды оған жіберді. 1870 жылдың 10 наурызында ол оған жауап хат жазып, "осындай жастардың биік және құнды рухын мойындамау қиын" деді.
Josephine Shaw married Charles Russell Lowell, a businessman, in 1863. She followed him to Virginia when he was called into service during the Civil War. Lowell helped wounded men on the battlefield. She also prepared and send parcels through United States Sanitary Commission to soldiers on the front. Charles died in battle, less than a year after they were married and only one month before their daughter, Carlotta, was born. During her travels, Lowell made the acquaintance of Thomas Carlyle, who sympathised with the Confederacy. Feeling that he underestimated the quality and patriotism of Union soldiers, she sent him biographical sketches of her husband and brother. He wrote to her on 10 March 1870 in acknowledgment of them, saying that it would be hard "not to recognize the high and noble spirit that dwelt in those young men".
Прогрессивті көшбасшы
Жас толған жесір Лоуэлл Карлоттамен бірге Стейтен-Айлендке оралып, ата-анасымен бірге тұрды. Әкесі қайтыс болғаннан кейін ол Нью-Йорк қаласында анасы мен қызымен бірге өмір сүрді. Ол кәсіпкер және реформатор болды. Лоуэлл Антиимпериалистік лигада белсенділік танытып, онда басқа да көрнекті прогрессивтермен танысты. 1901-1905 жылдары Лиганың вице-президенті қызметін атқарды және Филиппин тәуелсіздігін ынталы түрде қолдады. Лоуэлл әлеуметтік әділет пен реформаға берілді, сондай-ақ прогрессивтік реформаларға қатысып, кедейлікті жоюға мүмкіндік алды. Ол бірде: «Егер жұмыс істейтін халыққа тиісінше берілсе, бізде қаңғыбастар мен қылмыскерлер болмас еді. Оларды батып кетпес бұрын құтқару, кейіннен оларды іздеп шығудан гөрі жақсы», – деген еді. Лоуэлл өте кедей адамдарды «құндылығы жоқ, бекершіл» және «жұмысты ұнатуға үйренуі керек» адамдар деп есептеді. Ол «жасы отызға толмаған, қылмыс жасағаны үшін ұсталған немесе екі заңсыз бала туған әйелдерді» түрмеге қамауды ұсынды. Ол Нью-Йорк тұрғындарын кедейлерге садақа бергені үшін кінәлады, осының салдарынан суық қыста анасымен бірге көшеде тұрған сәби қайтыс болды. Ол өте кедей адамдардың «өздерін түзетуге дейін аудандық жұмыс үйлеріне жіберіліп, ауыр еңбекпен айналысуы және рухани-ақылдық тұрғыдан тәрбиеленуі» керек деп сенді. 1876 жылы Нью-Йорк штатының губернаторы Сэмюэл Тильден Лоуэллді Нью-Йорк штатының қайырымдылық кеңесінің комиссары етіп тағайындады. Ол осы лауазымды алғаш рет атқаратын әйел болды. 1889 жылға дейін кеңесте белсенді қызмет етті. Жозефина Шоу Лоуэлл мен Штаттық қайырымдылық кеңесі 1878 жылы Нью-Йорк штатының ақыл-ойы кеміс әйелдері үшін арнайы пансионат құрды. Бұл пансионат «ақыл-ойы кеміс» әйелдерге арналған жекелеген мекемеде тұру қажеттігі туралы қоғамдық алаңдаушылыққа жауап болды. Штаттық заң шығарушы орган алдындағы бірнеше есептерінде Лоуэлл ақыл-ойы кеміс әйелдердің қайыршылық үйдің тәртіпсіз ортасына орналастырылған кезде моральдық және жыныстық шектеулерді ескермейтінін және олардың көбі заңсыз балалар туатынын, олар өз кезегінде мемлекетке тәуелді болатынын айтты. Осы мекемеге бала тудыру жасындағы, он бестен қырық бесеге дейінгі әйелдер қабылданды, осылайша «олардың көбеюіне жол беруге болмайды» (Нью-Йорк штатының қайырымдылық кеңесінің есебі, 1879 жыл). Лоуэлл осы әйелдерді «әдепсіз және қылмыстық» деп сипаттап, олардың «өлімге әкелетін уды» ұрпақтан-ұрпаққа жеткізіп, қайырымдылық ұйымдары «ауру және зұлым ерлер мен әйелдердің көбеюіне» рұқсат беруіне болмайды деді. Өмірі бойы ол көптеген қайырымдылық ұйымдарын құрды, оның ішінде: 1882 жылы құрылған Нью-Йорк қайырымдылық ұйымы, онда ол Джейкоб Риіспен бірге жұмыс істеді, 1886 жылы әйелдерге арналған баспана үйі (кейін Нью-Йорк қыздарға арналған оқу мектебі деп аталды), 1894 жылы әйелдердің қалалық лигасы және 1895 жылы Нью-Йорк штатының мемлекеттік қызмет реформасы қауымдастығы.
A young widow, Lowell moved back to Staten Island with Carlotta, and lived with her parents. After her father's death, she lived with her mother and daughter in New York City. She became a businesswoman and a reformer. Lowell was active in the Anti Imperialist League where she met other prominent Progressives. She served as Vice President of the League from 1901 1905 and was a great advocate of Philippine independence. Lowell was committed to social justice and reform and seized the opportunity to become involved in Progressive reform and the eradication of poverty. She once said, "If the working people had all they ought to have, we should not have the paupers and criminals. It is better to save them before they go under, than to spend your life fishing them out afterward." Lowell viewed the very poor as "worthless men and women" who were "vicious and idle" individuals that needed to "learn to enjoy work". She proposed imprisoning "all women under thirty who had been arrested for misdemeanors or who had produced two illegitimate children". She blamed New Yorkers who gave to the poor for the death of a baby who was living on the streets with her poor mother during a cold winter. She believed that the very poor should be "committed, until reformed, to district work houses, there to be kept at hard labor, and educated morally and mentally". In 1876, Governor Samuel Tilden of New York State appointed Lowell to Commissioner of the New York State Board of Charities. She was the first woman to ever hold this position. She served actively on the Board until 1889. Josephine Shaw Lowell and the State Board of Charities established the New York State Custodial Asylum for Feeble Minded Women in 1878. The asylum was a response to public concerns that "feeble minded" women needed to be housed in a specialized facility. In several reports before the state legislature, Lowell stated that feeble minded women disregarded moral and sexual restraint when placed in the undisciplined environment of an almshouse and frequently had illegitimate children who, in turn, became dependent on the state for their welfare. Women of child bearing age, fifteen to forty five, were admitted into this institution, in order to "prevent them from multiplying their kind" (New York State Board of Charities Report, 1879). Lowell described these women as "promiscuous and criminalistic" carriers of a "deadly poison" which reproduced through successive generations, and charities must not allow "men and women who are diseased and vicious to reproduce their kind". Throughout her lifetime, she also founded many charitable organizations including: the New York Charity Organization in 1882 where she worked with Jacob Riis, the House of Refuge for Women (later known as the New York Training School for Girls) in 1886, the Woman's Municipal League in 1894, and the Civil Service Reform Association of New York State in 1895.
Нью-Йорк тұтынушылар лигасы
Мүмкін, оның ең кең ауқымды және тиімді ұйымы 1890 жылы құрылған Нью-Йорк тұтынушылар лигасы болды. Бұл ұйым Нью-Йорк қаласындағы әйел жұмысшылардың жалақысын және еңбек жағдайларын жақсартуға ұмтылды. Лига ерекше назар сауда қызметкерлеріне аударды. Лоуэлл әйелдерге жақсы қарайтын дүкендердің тізімін қамтитын "Ақ тізім" жариялады. Алғашқыда тізім өте қысқа болды. Нью-Йорк тұтынушылар лигасы көптеген басқа қалаларда қабылданды, бүкіл елде филиалдар ашылды. Ұлттық тұтынушылар лигасы (NCL) ықпалды лоббилік ұйымға айналды.
Perhaps her most wide ranging and effective organization was the New York Consumers' League which she established in 1890. This organization strove to improve the wages and the working conditions of women workers in New York City. The League was particularly concerned with retail clerks. Lowell published a "White List" that contained a list of stores known to treat women workers well. Initially, the list was very short. The New York Consumer's League was adopted in many other cities as chapters opened across the country. The umbrella organization, the National Consumers League (NCL), became a powerful lobbying group.
Өлім
Ол 1905 жылы Нью-Йорктегі үйінде қатерлі ісіктен қайтыс болды және күйеуімен бірге Массачусетс штатының Кембридж қаласындағы Маунт-Оберн зиратында жерленген. Нью-Йорк қалалық кітапханасының бас ғимаратының артында орналасқан Брайант паркіндегі Джозефин Шоу Лоуэлл ескерткіш фонтаны 1912 жылы ашылды. Бұл фонтан Нью-Йорк қаласындағы әйелге арналған алғашқы қоғамдық ескерткіш болып табылады.
She died of cancer in 1905, at her home in New York City, and is buried with her husband at Mount Auburn Cemetery in Cambridge, Massachusetts. The Josephine Shaw Lowell Memorial Fountain in Bryant Park, which is behind the New York Public Library Main Branch building, was dedicated in 1912. The fountain is reportedly New York City's first public memorial dedicated to a woman.
Жарияланымдар
Мемлекеттік жәрдем және жеке қайырымдылық (1884). Өнеркәсіптік арбитраж және келісу (1893).
Public Relief and Private Charity (1884). Industrial Arbitration and Conciliation (1893).