Дэвид Уилкокс: Американ футбол тарихындағы легенда

Кіріспе

Американдық футболшы (1942–2023)

Дэвид Уилкокс (29 қыркүйек 1942 – 19 сәуір 2023) – 1964 жылдан 1974 жылға дейін Ұлттық футбол лигасының (NFL) «Сан-Франциско 49ers» командасының қорғаушысы болған американдық кәсіби футболшы. Ол жеті рет «Про Боулға» қатысуға шақырылды және мансабында бес рет «NFL құрамасы» атағын алды. Футболдан Ұлттық Даңқ залына енгізілді.

Колледж мансабы

1960 жылы Шығыс Орегондағы Вейл орта мектебін бітіргеннен кейін Уилкокс колледж футболындағы карьерасын Бойз Жүніор колледжінде (қазіргі Бойз мемлекеттік университеті) бастады және колледждің үздік құрамасына ілікті. Бойзеде бас бапкер Лайл Смитпен екі жыл ойнағаннан кейін, 1962 жылы ол Юджиндегі Орегон университетіне ауысып, бас бапкер Лен Касанова басшылығымен соңғы екі маусымын өткізді. Оның ағасы Джон Уилкокс 1957 жылы Роуз-боулда ойнаған «Ducks» командасының құрамында болған. Уилкокс шабуылда қорғаушы, ал қорғаныста шабуылшы болып ойнады. Орегондағы командаластарының арасында Мел Ренфро және квотербек Боб Берри болды. 1963 жылғы жоғары сыныптан кейін Уилкокс Хула Боул, Бапкерлердің үздік құрамасы және келесі тамыздағы Колледж жұлдыздары ойынында өнер көрсетті. Ол Хула Боул тарихында үздік қорғаушы сызық ойыншысы атағын алған алғашқы ойыншы болды. Америка футбол лигасының «Хьюстон Ойлерс» және НФЛ-дің «Сан-Франциско 49ers» командалары Орегон жұлдызына қол қоюға ұмтылды. «Ойлерс» оны 1964 жылғы АФЛ драфтының алтыншы раундында (жалпы 46-шы ойыншы) таңдады, ал «49ers» оны НФЛ драфтының үшінші раундында (жалпы 29-шы) таңдады, бұл драфт екі күннен кейін өтті.

Кәсіби мансап

Уилкокс 49ers клубына қол қойды, онда 11 маусым ойнады. Сыртқы желі қорғаушысы ретінде ауысқан Уилкокс өзін лиганың ең үздіктерінің бірі ретінде тез танытты. "Қорқытушы" деген лақап атымен белгілі болған ол, физикалық және психикалық тұрғыдан да осы лауазымға толыққанды сай болатын. Ойынды бұзу қабілетімен танылған, ол әсіресе тайм-эндтерге қарсы қиындық тудыратын. Ол қарсыластарға жеңілдемейтін, қорғаныс сызығынан шығуға немесе пасқа қадам басуға мүмкіндік бермейтін. Әрқашан дайын күйде болған Уилкокс – нағыз ойын шебері болды және негізгі қағидаларды дұрыс орындауға ұмтылды. 1964–1974 жылдар аралығында 49ers төрт маусымда жеңіске жетті (1965, 1970, 1971, 1972) және бас бапкер Дик Нолан басшылығымен үш маусым қатарынан плей-оффқа қатысты (1970, 1971, 1972). 1970 жылы Сан-Франциско 10–3–1 есебімен NFC West дивизионының чемпионы атанды. 1970 жылғы NFL плей-оффының дивизиондық ойынында Сан-Франциско Миннесота Викингстерді 17–14 есебімен жеңіп, оларды 124 таза пас yard және 117 yard жүгіруге шектеді. Алайда, олар NFC чемпионатында Даллас Каубойларына есе жіберді. 1971 жылы 49ers қорғаныста ерекше табысқа жетті, тек 216 ұпай (15.4 ұпай/ойын) жіберіп, NFL-де ең аз ұпай жіберген командалардың қатарында 6-орынды иеленді және 9–5 есебімен NFC West дивизионын жеңіп алды. Олар 1971 жылғы NFL плей-оффының дивизиондық ойынында Вашингтон Редскинске қарсы 99 yard жүгіру және 93 таза пас yard жіберіп, жеңіске жетті, бірақ NFC чемпионатында Далласқа қайтадан есе жіберді. 1972 жылы Сан-Франциско үшінші жыл қатарынан 8–5–1 есебімен NFC West дивизионын жеңіп алды, қорғаныста 249 ұпай (17.8 ұпай/ойын) жіберіп, лигада 9-орынды иеленді. Бірақ олар 1972 жылғы NFL плей-оффының дивизиондық ойынында Далласқа есе жіберіп, үш жыл қатарынан Ковбойлардың қолынан жеңіліске ұшырады. Осы үш жылдың ішінде Уилкокс сол жақ желі қорғаушысы ретінде ортаңғы желі қорғаушысы Фрэнк Нунлимен және оң жақ желі қорғаушысы Скип Вандербундтпен мықты тандем құрды. Уилкокс әрекетке толы ойынды жақсы көріп, барлық назарды өзіне аударғысы келді. "Менің ең жақсы жасайтыным – адамдардың маған кедергі келтіруіне жол бермеу. Мен кедергіге ұшырағанды жек көремін", – деді Уилкокс бірде. "Даңқ залы" желі қорғаушысы Джо Шмидт оның күшіне таң қалды. "Ол бізге қиындық тудырды", – деді ол. "Оны тоқтату үшін қорғаныс шебі қатты шабуыл жасауы керек болды, өйткені ол өте күшті еді". Жылдамдығы мен ұзын қолдарының арқасында ол паспен қамтуда да тиімді болды және мансабында 14 пас ұстады. Уилкокс жараланғандықтан мансабында тек бір ойынға қатыса алмады. AP төрт рет All NFL (1967, 1971, 1972, 1973) және екі рет All NFC (1971, 1972) құрамына енді. Ол сондай-ақ жеті рет Про Боулға қатысты. Оның ұлдары Джастин мен Джош Юджиндегі Орегон Дакс командасы үшін футбол ойнады. Джастин Уилкокс Калифорнияның "Алтын аюлары" командасының бас бапкері, Орегонның Pac-12 конференциясындағы қарсыласы. Уилкокс 2023 жылдың 19 сәуірінде 80 жасында, жүрек операциясынан кейін қайтыс болды.

The , Wilcox opted to sign with the more established 49ers where he went on to star for 11 seasons. Converted to outside linebacker, Wilcox quickly established himself as one of the league’s finest. Nicknamed "the Intimidator," he was ideally suited for the position, both mentally and physically. Known for his ability to disrupt plays, he was particularly tough on tight ends. He did not let anybody easily off the line of scrimmage whether to block or get into a pass route. Always prepared, Wilcox was a true student of the game and worked to be fundamentally correct. During the 1964–1974 span, the 49ers had a winning record in four seasons (1965, 1970, 1971, 1972), and made the playoffs in three consecutive seasons (1970, 1971, 1972) under head coach Dick Nolan. In 1970, San Francisco won the NFC West division title with a win lost tie record of 10–3–1. In a divisional game of the 1970 NFL Playoffs, San Francisco defeated the Minnesota Vikings 17–14, holding them to 124 net passing yards and 117 yards rushing. However, they lost the NFC championship game to the Dallas Cowboys. In 1971, the 49ers had a particularly good year on defense, allowing only 216 points (15.4 points/game), 6th least in the NFL, and won the NFC West with a record of 9–5. They won their divisional game of the 1971 NFL Playoffs over the Washington Redskins, allowing only 99 yards rushing and 93 net passing yards, but again lost the NFC championship game to Dallas. In 1972, San Francisco won the NFC West for the third straight year with a record of 8–5–1, allowing on defense 249 points (17.8 points/game), 9th in the league. But they lost their divisional game of the 1972 NFL Playoffs to Dallas, thus eliminated by the Cowboys three consecutive years. In those three years, Wilcox at left side linebacker formed a strong tandem with middle linebacker Frank Nunley and right linebacker Skip Vanderbundt. Wilcox thrived on action and wanted it all directed his way. "What I do best," Wilcox once stated, "is not let people block me. I just hate to be blocked." Hall of Fame linebacker Joe Schmidt was impressed by his strength. "He gave us fits," he remarked. "The lead block had to really come out hard to take him out because he was so strong." Aided by his speed and long reach, he was also effective in pass coverage and managed to intercept 14 passes during his career. Wilcox was durable and missed only one game during his career due to injury. Four times he was named All NFL (1967, 1971, 1972, 1973) by the AP and two times All NFC (1971, 1972). He was also selected to play in seven Pro Bowls. near Eugene; his sons Justin and Josh also played football for the Oregon Ducks in Eugene. Justin Wilcox serves as the head coach for the California Golden Bears, a Pac 12 Conference foe of Oregon. Wilcox died on April 19, 2023, at the age of 80, shortly after having undergone heart surgery.