Ройс Симмонс: Австралиялық регби лигасының ойыншысы және жаттықтырушысы

Кіріспе

Австралиялық регби лигасының футболшысы және жаттықтырушысы Ройс Майкл Симмонс (2 мамыр 1959 жылы туған) туған жылы 1960 деп хабарланған, бірақ 2019 жылы 2 мамырда, 60 жасқа толған күні, 1959 жылы туғанын мәлімдеді. Ол алғаш рет 1980 жылы «Пенрит Пантерс» клубымен келісімшарт жасағанда, ойыншылық карьерасын ұзарту үшін жасын кішіректіп көрсеткенін айтты. Австралиялық бұрынғы кәсіби регби лигасының футболшысы және жаттықтырушысы. Өмірінің барлық кезеңін бір клубта өткізген ол 1980 жылдан 1991 жылға дейін Жаңа Оңтүстік Уэльс регби лигасында (NSWRL) «Пенрит Пантерс» үшін ойнады және соңғы маусымында чемпионатты жеңіп алды. Кейін 1994 жылдан 2001 жылға дейін «Пантерс» клубын жаттықтырды, ал арасында 1992–94 жылдары ағылшындық «Hull F. C.» және 2011–12 жылдары «St Helens» командаларын жаттықтырды. Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының Гулугонг қаласында туған Симмонс өзінің туған штатының құрама командасының мүшесі болды. 1986–87 жылдары он рет құрама сапындағы ойындарға қатысты. 2016 жылдың маусым айында Симмонс Грэхам Моран, Грег Александр және Крейг Гоуэрмен бірге «Пенрит Пантерс» даналық залына енгізілді.

Ойын мансабы

Сэнт-Джордж және Саутс командаларымен сынақтан өткеннен кейін, Симмонс 1980 жылы Пенритпен келісімшарт жасады. Симмонс өзінің алғашқы жылының көп бөлігін лок ретінде ойнады, бірақ 1981 жылғы маусымның соңында хукерге ауыстырылды. Симмонс алғаш рет 1984 жылғы State of Origin сериясының II және III ойындарында Нью-Саут Уэльс құрамасына хукер ретінде шақырылды, ол бірінші ойынға таңдалған Рекс Райтты алмастырды. 1985 жылғы сериядан тыс қалғаннан кейін, таңдау комиссиясы Балменнің Бенни Элиасын таңдады, Симмонс 1986 жылы Квинслендке қарсы өткен жемісті серияда "Блюз" құрамына қайта оралды, соның ішінде I ойында үздік ойыншы атанды. Симмонс Австралия құрамасынан алғаш рет Пенриттен шақырылған ойыншы болды, ол Жаңа Зеландияға қарсы Карлоу Паркте (Окленд) өткен алғашқы сынақ ойынында өнер көрсетті және келесі жыл ішінде он халықаралық ойында қатысты. Симмонстың соңғы сынақ ойыны Австралиядағы Ланг Паркте (Брисбен) Жаңа Зеландияға қарсы өтті, нәтижесі 6–13 есебімен жеңіліс болды. 1986 жылғы NSWRL маусымының соңында Симмонс жеңіліссіз 1986 жылғы "Кенгуру" турына шақырылды және Папуа-Жаңа Гвинея, Ұлыбритания және Францияға қарсы өткен турдағы барлық алты сынақ ойынына қатысты. Симмонс пен Грег Александр "Кенгуру" турына іріктелген алғашқы Пенрит ойыншылары болды. Симмонс 1987 жылғы State of Origin сериясының барлық ойындарына шақырылды, соның ішінде Калифорния штатының Лонг-Бич қаласындағы Ветерандар ескерткіш стадионында өткен төртінші ойынға да. Оның Нью-Саут Уэльс құрамасының жейдесіндегі соңғы ойыны 1988 жылғы Сидней футбол стадионында өткен I ойында болды, онда NSW 18–26 есебімен жеңілді. "Блюз" 1990 жылғы серияның 1-ші ойынына дейін тағы бір ойын жеңе алмады. 1983 жылы Симмонс команда капитаны болып тағайындалды және 1990 жылға дейін осы лауазымды сақтап тұрды, ол 1990 жылғы Гранд Финалда Кэнберра Рейдерстеріне қарсы жеңіліске ұшыраған "Пантерс" командасын басқарды. Жарақаттармен күрескеніне қарамастан, ол 1991 жылғы Гранд Финалда сол қарсыластарға қарсы екі ойынды еске қаларлықтай ұтып алды. "Пантерс" алғашқы чемпиондық титулын жеңіп алды, ал Симмонс ойынның соңында екінші ойынды соғып, (Александрдың керемет сызықтық соққысымен) Фил Гулдтың басшылығымен "Пантерс" командасының жеңісін қамтамасыз етті. Ойыннан кейінгі тойларда Симмонс барлық Пенрит жанкүйерлерімен бір стақан сыра ішуге ниеттенгенін айтты. Ол сондай-ақ, чемпиондық титулды жеңгеніне қуанғанымен, 1990 жылғы Рейдерстерге қарсы жеңілістің жағымсыз естелігін еш нәрсе жоя алмайтынын мәлімдеді. Гранд Финалдан кейін ол "Пантерс" командасымен Англияға 1991 жылғы Әлемдік клубкездесуіне қатысты, бірақ Виганға жеңіліп қалды. 2004 жылдың қазанында Симмонс "Пантерс" командасының "Аңыздар тобына" хукер ретінде енгізілді.

After trialing with both St George and Souths, Simmons was eventually given a contract in 1980 with Penrith. Simmons played much of his first year at lock but was moved to hooker late in the 1981 season. Simmons was first selected to represent New South Wales as a hooker for games II and III of the 1984 State of Origin series, replacing Rex Wright who had been chosen for game I. After missing the 1985 series when selectors chose Balmain's Benny Elias instead, Simmons regained his place for the Blues in the successful 1986 series against Queensland, including a Man of the Match in game I. Simmons secured a place as the first Penrith player to represent Australia when made his Test debut in the first match against New Zealand at Carlaw Park in Auckland, and played in ten international games over the next year. Simmons' final Test appearance came in Australia at Lang Park, Brisbane, against New Zealand, losing 6–13. At the end of the 1986 NSWRL season, Simmons was selected for the undefeated 1986 Kangaroo tour and played in all six tests on the tour against Papua New Guinea, Great Britain and France. Simmons and Greg Alexander became the first Penrith players to be selected for a Kangaroo Tour. Simmons was selected for all games of the 1987 State of Origin series, including the fourth game held at the Veterans Memorial Stadium in Long Beach, California (United States). His last appearance in a New South Wales jersey was in game I of the 1988 series at the Sydney Football Stadium, with NSW losing 18–26. The Blues would not win another game until Game 1 of the 1990 series. In 1983, Simmons was appointed captain of the team, a position he retained until 1990 when he captained the Panthers in the 1990 Grand Final loss to the Canberra Raiders. Despite struggling with injuries, he memorably scored two tries in the 1991 Grand Final against the same opponents. The Panthers won their first premiership, and Simmons retired with his second try late in the game (and Alexander's brilliant sideline conversion) sealing the win for the Phil Gould coached Panthers. In the post game celebrations, Simmons said he wanted to have a beer with every Penrith supporter. He also stated that despite being overjoyed at finally winning a premiership, nothing could erase the bad memory of losing the 1990 decider to the Raiders. Following the grand final victory he travelled with the Panthers to England for the 1991 World Club Challenge which was lost to Wigan. In October 2004, Simmons was named at hooker in the Panthers' "Team of Legends'".

Жаттықтырушылық мансап

Симмонс 1992 жылы Сент-Мэридің резервтік құрамына жаттықтырушы болды. Сол жылдың соңында ол Англияға көшіп, екі маусым бойы Халл Ф.К. клубын жаттықтырды. Симмонс 1994 жылғы NSWRL маусымының соңында Фил Гоулд қызметтен босатылғаннан кейін «Пантерс» клубының бапкері болды және 2001 жылғы NRL маусымынан кейін «Пантерс» командасы «ағаш қасыққа» ие болғанға дейін жеті маусым бойы қызмет етті. Симмонс басқаруымен «Пантерс» екі рет финалға шықты: 1997 жылғы Суперлига финалында және 2000 жылғы Ұлттық Регби Лигасы финалында. Симмонс 2003 жылдан 2010 жылға дейін бұрынғы бапкері Тим Шинс басшылығымен «Уэстс Тайгерс» клубының көмекші бапкері болды, осы кезеңде олар 2005 жылғы NRL Премьер-лигасын жеңіп алды. Ол сонымен қатар Тим Шинспен бірге Австралия ұлттық құрамасының көмекші бапкері ретінде жұмыс істеді. Симмонс 2011 жылы «Сент-Хеленс» клубының бапкері лауазымына тағайындалды. Ол «Сент-Хеленс» клубын 2011 жылғы Суперлиганың финалында «Лидс Райнос» клубына қарсы өткен ойында жеңіліске ұшырады. 2012 жылдың наурыз айында «Сент-Хеленс» клубымен келісім шарты аяқталды. Симмонс бес ойын қатарынан жеңіліске ұшырағаннан кейін қызметтен босатылды. Бұл шешімге қатысты пікір білдірерде ол: «Егер менің мойным болса, мен өзімді-өзім дарға асар едім», - деді. 2012 жылдың қарашасында Симмонс NRL лигасындағы «Уэстс Тайгерс» клубының көмекші бапкері болып тағайындалды.

Денсаулық

2022 жылдың ақпан айында Симмонсқа Альцгеймер ауруы диагнозы қойылғанын мәлімдеді.