Кіріспе
Француз суға түсушісі және оператор (1940–1979) оның ұлы Филипп Пьер Кусто (30 желтоқсан 1940 – 28 маусым 1979) – француз суға түсушісі, теңізші, ұшқыш, фотограф, автор, режиссер және оператор, қоршаған орта мәселелеріне маманданған, теңізтануда тәжірибесі бар. Ол Жак Кусто мен Симон Мелхиордың екінші ұлы. Кусто әуеден, құрлықта және су астында түсіруде шебер болған. Өмірі бойы көптеген Кусто фильмдерінің бас операторы болды; ол бірнеше сыйлыққа ұсынылып, жеңіп алды.
his son
Philippe Pierre Cousteau (30 December 1940 – 28 June 1979) was a French diver, sailor, pilot, photographer, author, director and cinematographer specializing in environmental issues, with a background in oceanography. He was the second son of Jacques Cousteau and Simone Melchior. Cousteau was proficient filming from the air, on land and underwater. He was the lead cinematographer for most of the Cousteau films during his lifetime; he was nominated for and won several awards.
Ерте өмір және білім
Тулон қаласында дүниеге келген Филипп Кусто 1945 жылы, 4 жасында алғаш рет суға түпкіргішпен суға батты. Оның әкесі бірнеше жыл бұрын өзі бірге ойлап тапқан суға түпкіргіштің кіші нұсқасын үйге әкелді. Филип әлі жүзуді үйренбегенімен, әкесінің ізінен суға кірді. Өсіп келе жатып, ол әрбір мектеп демалысын әкесінің RV Calypso кемесінде өткізді. Жасөспірім шағында оның бойында зерттеуге деген құштарлық пайда болды. Әкесі теңіз көкжиегін іздегенмен, Филипп Кусто аспан көкжиегін іздеуді армандады және 16 жасында аэродинамиканы оқуға кірісті, бастапқыда жолсерпе ұшқышы ретінде ұшып, кейін жас кезінде ұшақ жүргізуші куәлігін алды. Кусто Алжир соғысы кезінде француз теңіз күштерінде екі жыл сонар операторы және "Ле Норманд" кемесінің десант тобының құрамында қызмет етті, содан кейін ғылым саласында білім алып, тағы бір жыл MIT-де оқыды, одан кейін Парижге кинематографияны оқуға барып, Париждегі I'École technique de photographie et de cinéma (қазір École nationale supérieure Louis Lumière деп аталады) мектебін бітірді.
Мансап
1965 жылы Кусто Жерорта теңізіндегі Левант аралының жанында 325 футқа дейін қанығумен суға түсуге арналған су асты мекені – III Коншельфте мұхит зерттеушісі болды. Мұхит зерттеушісі ретіндегі міндеттерінен өзге, Кусто су асты фотографы болды және барлық су асты түсірілімдерін жасады, олар 1966 жылы көрсетілген National Geographic деректі фильміне айналды. Кусто 1966 жылғы 28 наурызда CBS телеарнасының "Шындықты айт" ойын-шоуының эпизодында өзін-өзі көрсетті. Ол төрт мүмкін дауыстың үшеуін алды. 1967 жылғы ақпанда Кусто әкесімен бірге "Калипсо" кемесінде Қызыл теңіз бен Үнді мұхитындағы акулаларды түсіру экспедициясына қатысты. Экспедицияның бас фотографы болғаннан бөлек, Кусто өзінің тәжірибелерін 1970 жылы жарық көрген "Акула: теңіздің тамаша жабайы жануары" атты кітабында сипаттады. 1969 жылы Кусто өзінің техникалық білімін АҚШ Әскери-теңіз күштерінің SEALAB бағдарламасына жұмсады. Акванавт Берри Л. Кэннонның SEALAB III-дегі ақауды жөндеуге тырысқанда қаза болғаннан кейін, Кусто SEALAB-қа сүңгіп, оны су бетіне көтеруге көмектесуге ерікті болды, бірақ SEALAB ақырында қауіпсіздік шаралары сақталған күйінде құтқарылды. 1979 жылы қайтыс болғанға дейін ол көптеген деректі фильмдерді (1977) қоршаған орта мәселелері бойынша бірлесіп өндірді.
Ұшу
Кусто өте тәжірибелі ұшқыш еді. Ол 16 жасында планерист куәлігін алды және кейіннен әртүрлі ұшқыштар куәлігін алып, ауа шарларын, дельтапландарды, бір және көп қозғалтқышты ұшақтарды, гидроұшақтарды, гирокоптерлерді және тікұшақтарды басқаруға үйренді.
Жеке өмір
Кусто 1966 жылы ақпанда Нью-Йорктегі Сент-Регис қонақ үйінің көп адамға толы бал залында Дженис Салливанмен танысты. Ол бастапқыда Лос-Анджелестен келген, соңғы кезде Нью-Йоркте жұмыс істейтін сән үлгісі болған. 1967 жылдың 10 ақпанында олар Парижде неке қиды. Салливан Кустоның әкесі ұйымдастырған экспедициялардың көп бөлігіне (13 жылға созылған 26 түсірілім экспедициясының 20-сына) қатысты. Олардың екі баласы болды: Александра Кусто және Филипп Кусто-кіші.
Өлім және мұра
Кусто 1979 жылы 38 жасында Лиссабон маңындағы Тагус өзеніне құлап қайтыс болды, ол кезде ол өзінің PBY Catalina ұшатын қайығымен ұшып жатқан еді. Апатты тергеу толыққанды жүргізілмеді, және осы күнгі күнге дейін әртүрлі теориялар бар. Бір теория бойынша, ұшақ өзенге тым жылдам қонды, нәтижесінде су бетінде аударылып кетті; екінші теория бойынша, ұшақ корпуста ақау бар ма екенін тексеру үшін жоғары жылдамдықпен жүрген кезде алдыңғы бөлігі суға батып, сол қанаты жұлынып, қозғалтқышы пилот кабинасына қарай ұшып, Кусто сол жерде қаза тапты. Тағы бір теорияға сәйкес, ұшақ – толық кері тартылатын шассиі бар екі қырлы ұшақ, өзенге шассисі түсірілген күйде қонды. Борттағылардың барлығы аман қалды. Оның ұлы Филипп Кусто кіші алты айдан кейін дүниеге келді. Испанияның Астуриядағы Филипп Кусто анкер мұражайы және Францияның Сент-Андре-де-Кубзак қаласындағы Филипп Кусто атындағы лицейі Кустоның еңбектерін құрметтейді. Оның балалары Александра Кусто және Филипп Кусто кіші отбасылық дәстүрді сақтап, EarthEcho International халықаралық ұйымының негізін қалаушылар ретінде мұхитты зерттеу саласындағы жұмысты жалғастыруда.
Марапаттар
Кусто суға шомылу және су астында фотосурет түсіруге қосқан үлесі үшін көптеген наградалар мен құрметтерге ие болды: ол төрт "Эмми" сыйлығына, "Дүниежүзілік жабайы табиғат сыйлығына" және тағы да көптеген сыйлықтарға ұсынылды. Оның "Айға үйге орал" атты балалар кітабы 2017 жылы сурет кітаптары бойынша "Green Book Award" сыйлығын жеңіп алды.