Раджив Менон – индийский режиссер и оператор, известный фильмами "Бомбей", "Гуру" и "Minsara Kanavu". Учредитель Mindscreen Film Institute. Кино, реклама.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Үндістандық кинорежиссер, оператор (1963 жылы туған)
Indian film director, cinematographer (born 1963)
Ражив Менон (20 сәуір 1963 жылы туған) – бірнеше үндістандық өңірлік киноиндустриясында режиссер және оператор ретінде жұмыс істеген үнді кинорежиссері. Мани Ратнамның «Бомбей» (1995) тамыл драмасымен кинооператор ретінде танымал болғаннан кейін, Менон Ратнаммен «Гуру» (2007) және «Кадал» (2013) сияқты басқа да жобалар бойынша ынтымақтастығын жалғастырды. Ол сонымен қатар екі сыншылар тарапынан жоғары бағаланған тамыл фильмін – «Минсара Канаву» (1997) және «Кандукондайн Кандукондайн» (2000) түсірді, соңғысы үшін «Фильмфэр» сыйлығын жеңіп алды. Біраз үзілістен кейін Менон «Сарвам Таала Маям» фильмімен режиссерлікке қайта оралды. Кинодан тыс, Менон – жетекші үнді жарнама режиссері және деректі фильмдерге, жарнамалық фильмдерге және кинотеатрларға жабдықтармен қамтамасыз ететін «Ражив Менон Продакшн» және «Mindscreen Film Institute» институттарын басқарады.
Rajiv Menon (born 20 April 1963) is an Indian filmmaker who has worked as a director and cinematographer in several Indian regional film industries. After making his breakthrough as a film cinematographer with Mani Ratnam's Tamil drama Bombay (1995), Menon has continued to collaborate with Ratnam on other projects including Guru (2007) and Kadal (2013). He has also directed 2 critically acclaimed Tamil films, Minsara Kanavu (1997) and Kandukondain Kandukondain (2000), winning a Filmfare Award for the latter. After a sabbatical, Menon returned to directing with Sarvam Thaala Mayam. Away from films, Menon is a leading Indian advertising director, and runs Rajiv Menon Productions and Mindscreen Film Institute, which supplies equipment for documentaries, advertising films and cinemas.
Ерте өмір
Ражив Менон 20 сәуірде 1963 жылы Кочин қаласында, малаялам тілінде сөйлейтін отбасында дүниеге келді. Әкесінің теңіз офицері болуына байланысты, Менон бала кезінде Үндістанның әртүрлі аймақтарында тұру мүмкіндігіне ие болды. Оның анасы – белгілі әнші Кальяни Менон, ал ағасы қазір Үндістан теміржолында офицер болып қызмет етеді. Жастығынан саяхаттап жүргендіктен, Менон әскери теңіз базасында «Наваронның қарулары» (1961) сияқты соғыс фильмдерін топтап тамашалаудан басқа теледидар көруге сирек мүмкіндік алды. Отбасысы Вишакапатнамға көшкеннен кейін, ол киноға қызығушылық танытып, хинди және малаялам фильмдерінің әсеріне түсті, мысалы, «Сахиб Биби Ауэр Гулам» (1962), «Чеммин» (1965), «Нирмальям» (1973), «Яадон Ки Баарат» (1973). Кейіннен Менон он бес жасында Мадрасқа көшіп, балалық шағын осы қалада өткізді. Осы кезеңде әкесінің қазасы Менонға бағыт-бағдар беруде қиындық туғызды және ол «жарысқа түсуге» мәжбүрлейтін жұмысқа баруды қаламады. Оның көршісі, фотожурналист Десикан, «The Hindu» газетінде жұмыс істейтін, бос камерамен сыйлады, бұл Менонның кинооператорлыққа деген қызығушылығын ояртты. Менон фильмнің сәттілігі «өмірін өзгертті» деді. Ол ұсынысты екі ай бойы ойлап, ақырында Рахман мен Мани Ратнамын «Минсара Канаву» жобасын қабылдауға көндірді. Арвинд Свами рөлге қол қойды, сондай-ақ тамил киносында дебют жасайтын хинди актрисасы Каджол да қатысты. Фильм 1997 жылдың қаңтарында шықты және Ченнаи кассасында сәтті болды, тіпті сол күні шыққан Мани Ратнамынның «Ирувар» (1997) саяси драмасынан да жоғары нәтиже көрсетті. Бастапқыда көрермендер фильмнің трагикалық соңына наразы болғандықтан, дистрибьюторлар фильмге түсірілген баламалы аяқтауды пайдаланды. Фильм 1997 жылдың қазан айында ABC Films компаниясы тарапынан хинди тілінде «Сапнай» деп қайта түсірілді, бұл Каджолдың Солтүстік Үндістандағы танымалдылығын пайдалануға мүмкіндік берді және сыншылардан орташа жоғары баға алды. Алғашқы жобасының сәттілігінен кейін, Менон 1998 жылдың соңғы тоқсанында продюсер Калайпули С. Танумен бірлесіп, жаңа фильм түсіруге келісім жасады. Менон 1998 жылдың қараша айында Субрамания Бхаратхидің өлеңінен алынған атаумен «Тееккул Виралай Вайтал» жобасының дайындық жұмыстарын бастағанын хабарлады. Кейіннен Менон үлкен сюжетті қалап, Джейн Остинның «Аң және сезім» романы негізінде сценарий жазды және жоба «Кандукондайн Кандукондайн» деп аталды. Менон фильмде бейнеленген екі қарындастың тағдыры өмірінің қиын кезеңдерінде өзін және ағасын еске түсіретінін айтты. Маммути, Ажит Кумар, Аббас, Айшвария Рай және Табу сияқты актерлердің қатысуымен түсірілген фильм жоғары өндіріс сапасы мен Рахманның танымал саундтрегінің арқасында шығу алдында көп күтілді. 1999 жылдың қарашасында түсірілімнің көп бөлігі аяқталғаннан кейін, Менон фильмнің қаралайын көшірмесін алдымен ауыл тұрғындарына көрсеткісі келді, бұл олардың тақырыпқа жақын болуын қамтамасыз ету үшін жасалды, өйткені оның бұрынғы фильмі ауылдық аймақтарда жақсы қабылданылмады. Фильм Тамил Надудағы кассада 150 күн көрсетілді, бұл оны табысты фильмге айналдырды. Менон фильмді Солтүстік Үндістан көрермендеріне де көрсетуді жоспарлады, бірақ фильмді дубляждаудан бас тартып, ағылшын субтитрлері бар түпнұсқа көшірмені ұсынды. Оның пікірінше, карнатикалық музыканың күшті элементтері, Субрамания Бхаратхидің поэзиясы және Қараикуди атмосферасы тамилдік фон үшін ғана арналған. Фильм 2011 жылдың қараша айында Regus London Film Festival фестивалінде көрсетілді, ал Ұлыбританияның «The Guardian» газетінің сыншылары оны 270 фильмнің ішіндегі ең үздік 12 фильмнің бірі деп бағалады. Сыншы Питер Брэдшоу бұл «романның қызықты жаңа нұсқасы» екенін атап өтті және «күрделі сюжеті оны қазіргі Үндістанға еркін бейімдеуге мүмкіндік береді» деп қосты, оны Анг Лидің «Құпия жолбасшы» және Кэмерон Кроудың «Шамадан тыс белгілі» фильмдерімен бір қатарға қойды. Менон фильмді бүкіл әлемде көрсетті, оның ішінде 2001 жылдың сәуірінде Вашингтон кинофестивалінде, 2002 жылдың тамызында Локарно кинофестивалінде және 2004 жылдың наурыз айында Тибурон халықаралық кинофестивалінде көрсетілді. Менон режиссер Санжай Лила Бхансали мен актер Ирфан Ханмен фильмнің хинди нұсқасын жасау мүмкіндігін талқылады, бірақ жоба іске аспады.
Rajiv Menon was born on 20 April 1963 in Cochin, Kerala into a Malayalam speaking family. As a result of his father's occupation as a naval officer, Menon regularly had the chance to live across different parts of India at a very young age. His mother is the noted playback singer Kalyani Menon, while his brother currently serves as an officer in the Indian Railways. As a result of his travels as a youth, Menon rarely had exposure to television apart from group screenings of war films such as The Guns of Navarone (1961) at the naval base. Once his family moved to Visakhapatnam, he became increasingly interested in cinema, and was impressed by a mixture of Hindi and Malayalam films such as Sahib Bibi Aur Ghulam (1962), Chemmeen (1965), Nirmalyam (1973), Yaadon Ki Baaraat (1973). Menon later moved to Madras aged fifteen and spent his formative years in the city. The death of his father during the period meant that Menon was left with little guidance during and did not want to take up a job which would put him in a "rat race". He was gifted a spare camera by his neighbour Desikan, a photo journalist with The Hindu, with the move igniting an interest for Menon in cinematography. Menon described that the success of the film "changed his life". Menon thought about the offer for two months and was ultimately convinced by Rahman and Mani Ratnam to accept the project titled Minsara Kanavu. Arvind Swamy was then signed up for a role as was Hindi actress Kajol, to make her debut in Tamil films. The film was released in January 1997 and was successful at the Chennai box office, notably outperforming Mani Ratnam's political drama Iruvar (1997), which was released on the same day. After audiences were initially unhappy with the sad climax of the film, distributors reverted and used an alternate ending which had also been shot for the film. The film was partially re shot and released by ABC Films in October 1997 in Hindi as Sapnay to capitalise on Kajol's popularity in Northern India, earning above average reviews from critics. After the success of his maiden venture, Menon was signed by producer Kalaipuli S. Thanu to direct a film under his production in the final quarter of 1998. Menon announced he had begun pre production work on a project titled Theekkul Viralai Vaithal during November 1998, with the title taken from a line by Subramania Bharati. Menon subsequently wanted a bigger storyline and scripted a screenplay based on the Jane Austen novel, Sense and Sensibility and the project was renamed as Kandukondain Kandukondain. Menon claimed that the story of two sisters reflected in the film were reminiscent of him and his brother through difficult parts of their lives. Featuring an ensemble cast of actors including Mammootty, Ajith Kumar, Abbas, Aishwarya Rai and Tabu, the film was highly anticipated prior to release owing to its high production values and popular soundtrack by Rahman. After most of the production was complete in November 1999, Menon wanted a rough copy of the film to be previewed by the village audience first, to ensure that they could relate to the subject, after his previous film failed to fare well in rural areas. The film successfully completed 150 days at the box office in Tamil Nadu, becoming a box office success. Menon chose to bring the film to North Indian audiences too, but opted against dubbing the film and submitted a final copy with English subtitles. He felt that the strong elements of Carnatic music, Subramanya Bharathi's poetry and the ambience of Karaikudi, were exclusively made for a Tamil backdrop. The film was showcased at the Regus London Film Festival in November 2011, and critics from the UK newspaper The Guardian rated it as among the top 12 films out of 270. Critic Peter Bradshaw noted it "is an entertaining reinvention of the novel" and adds that "the richly complicated plot allows it to be exuberantly transposed to modern day India", ranking it alongside Ang Lee's Crouching Tiger, Hidden Dragon and Cameron Crowe's Almost Famous. Menon showed the film across the world, including having screenings at the Washington Film Festival in April 2001, Locarno Film Festival in August 2002 and the Tiburon International Film Festival in March 2004. Menon discussed the potential of a Hindi version of the film with director Sanjay Leela Bhansali and actor Irrfan Khan but the project did not materialise.
Соңғы жобалар, 2001 жылдан қазіргі уақытқа дейін
Менонның екінші және үшінші көркем фильмдерінің арасында он сегіз жыл болды. 2001 жылдың басында Менон «Спин» фильмінің сценарийін жаза бастады. Бұл фильмде бұлшық дистрофиясы бар бала мен басты рөлді ойнауға ниеттенген крикетші Анил Кумбле арасындағы нақты өмірдегі қарым-қатынас суреттелді. Алайда, жоба іске аспады және ол сценарийді қайта жазуды көп ұзамай тоқтатты. 2006 жылы Менон «Қоқыршы үйдің төбесінде» комедиялық драмасының хинди тіліндегі нұсқасымен айналысты және Амитабх Баччанды басты рөлге шақыруға үміттенді. Бірақ жоба тоқтап, іске аспады. Кейін, 2008 жылдың соңында Менон Айшварья Рай мен Абишек Баччанға «Дхун» атты жобаның сценарийін ұсынды, және олар фильмде жұмыс істеуге келісті. Сценарий Хришикеш Мукерджинің «Абхиман» (1973) фильмінен шабыттанды, бірақ актерлер басқа жобалармен айналысқаннан кейін фильм жобасы іске аспады. Содан кейін, 2012 жылдың қаңтарында Менон продюсер Сомапрасад үшін М.С. Суббулакшминің өмірбаянына арналған фильмге келісті, ол Т.Дж.С. Джордждың «MS, A Life In Music» кітабына негізделген болар еді. Алайда, 2013 жылдың ақпанында Менон басқа сценариймен және үлкен бюджетпен жаңа жобаға кірісетінін және Видья Балан әншінің рөліне келіскенін мәлімдеді. Жоба расталғаннан кейін, Сомапрасад фильмнің түсірілімін тоқтатуға талап қойды және сот арқылы Менонға фильм түсіруден тыйым салды. Фильмдерге арналған идеяларды жазудан және қабылдамаудан басқа, Менон кино институтында оқытушы және жарнама режиссері ретінде жұмысын жалғастырды. Ол сонымен қатар Мани Ратнамның «Гуру» (2007) және «Кадал» (2013) фильмдерінің операторы болып жұмыс істеді. Көркем фильмдердегі қысқа үзілістен кейін, ол өзінің соңғы туындысы – «Сарвам Таала Маям» (2019) фильмімен Г.В. Пракаш Кумармен бірге қайта оралды. Фильм музыкалық ортада өтеді және болашақ перкуссияшының оқиғасын айтады.
The release of Menon's second and third feature films were separated by eighteen years. In early 2001, Menon began writing Spin, a Hinglish film based on a real life relationship between a child with muscular dystrophy and cricketer Anil Kumble, who was set to play the lead role. The project however did not materialise, and he stopped working on revising the script soon after. In 2006, Menon worked on a Hindi adaptation of the comedy drama Fiddler on the Roof, and hoped to sign Amitabh Bachchan to play the lead role. However, the project was put on hold and eventually did not materialise. Menon later narrated a script to Aishwarya Rai and Abhishek Bachchan for a project titled Dhun during late 2008, and the pair agreed to work on the film. The script was inspired by Hrishikesh Mukherjee's Abhimaan (1973) but failed to take off after the actors became busy with other projects. Menon then agreed to work on a biopic of Carnatic singer M. S. Subbulakshmi for producer Somaprasad during January 2012, which would be based on the book MS, A Life In Music by T. J. S. George. However, in February 2013, Menon confirmed that he would begin work on an unrelated project with a similar script and a bigger budget, and that Vidya Balan had agreed to essay the lead role of the singer. Soon after the project was confirmed, Somaprasad filed for a stay on the film's production and subsequently won a court case to prevent Menon from making the film. Apart from writing and scrapping potential film ideas, Menon continued work as a teacher at his film institute and as a director for advertisements. He also worked with Mani Ratnam as the cinematographer for the director's films, Guru (2007) and Kadal (2013). After a brief gap in feature films, he is coming back with his latest creation, Sarvam Thaala Mayam (2019) featuring G. V. Prakash Kumar. The film is set in a musical background and tells the story of an aspiring percussionist.