Сандерленд футбол клубының тарихы мен жетістіктері

Кіріспе

маусым бойынша статистикалық талдау

Сандерленд футбол клубы – Англияның Сандерленд, Тайн және Уэр қаласында орналасқан футбол клубы. Олар 1879 жылы құрылды және Футбол лигасына 1890–91 маусымда Сток клубының орнына қосылғанға дейін бірнеше жыл ФА кубогында және жергілікті кубок жарыстарында өнер көрсетті. Сандерленд 1957–58 маусымына дейін Англияның жоғары лигасына қатысты, содан кейін Екінші дивизионға түсті. Сандерленд – Англияның барлық уақыттағы ең табысты алтыншы клубы, Англия лигасының чемпионатында алты рет жеңіске жетті: 1892, 1893, 1895, 1902, 1913 және соңғы рет 1936 жылы. Олар тағы бес рет күміс жүлдегер атанды: 1894, 1898, 1901, 1923 және 1935 жылдары (Сандерленд ФК маусымдарына қараңыз). Сандерленд ФА кубогын екі рет жеңіп алды, 1937 жылы «Престон Норт Энд» клубына қарсы және 1973 жылы «Лидс Юнайтед» клубына қарсы. Олар 1913 және 1992 жылдары финалға шықты, онда тиісінше «Астон Вилла» және «Ливерпуль» клубтарынан жеңіліс тапты. 1985 және 2014 жылғы Футбол лигасы кубогының финалдарында да финалист болды, онда тиісінше «Норвич Сити» және «Манчестер Сити» клубтарынан ұтылды. Олардың басқа да жетістіктері – 1902 және 1935 жылдары екі қайырымдылық кубогы.

Алғашқы жылдары және "Барлық таланттар тобы": 18791913

Сандерленд АФК «Сандерленд және аудан мұғалімдер қауымдастығының футбол клубы» ретінде құрылды және 1880 жылғы 27 қыркүйекте «The Sunderland Daily Echo and Shipping Gazette» газеті арқылы әлемге жарияланды. Алғашқыда 1879 жылы Хендон мектеп-интернатының мұғалімі Джеймс Аллан ұйымдастырған, мақсаты – ауданның мектеп мұғалімдеріне «демалыс және ойын-сауық» ұсыну. Олардың алғашқы алаңы Джеймс Алланның мектебіне жақын Хендон қаласындағы «Blue House Field» болды. Жеті жылдың ішінде үй стадионын төрт рет өзгертіп, 1886 жылы «Newcastle Road» стадионына қоныстанды. 1880 жылғы 16 қазанда «Sunderland Daily Echo and Shipping Gazette» клубының атын «Sunderland Association Football Club» деп өзгертілгенін хабарлады және мұғалім емес адамдардың да клубқа қосылуына рұқсат берілді. 1885 жылы клуб кәсіби футболға көшті, сонымен қатар бірнеше шотланд ойыншыларын қабылдады, олар клубтың алғашқы халықаралық құрама командасының ойыншылары болды. Негізін қалаушы Джеймс Аллан 1888 жылы клубқа еніп жатқан «кәсібилікке» наразылық білдіріп, «Сандерлендті» тастап кетті және «Sunderland Albion» клубын құрды. Том Уотсон 1888 жылы клубтың алғашқы бас жаттықтырыушысы болып тағайындалды. 1890 жылғы 5 сәуірде Футбол лигасының негізін қалаушы Уильям Макгрегор «Сандерлендті» «барлық таланттардың командасы» деп атады, олардың «әр позицияда да дарынды ойыншылары бар» екенін айтты. «Сандерлендтің» ойындары жергілікті жарыстар мен Англия кубогынан (FA Cup) тұрды. Сонымен қатар, олар Футбол лигасының клубтарымен достық матчтар өткізді; 1889 жылғы 28 сәуірде Лига чемпиондары «Престон Норт Эндті» жеңді. Олардың танымалдылығы артып, Футбол лигасына қабылдануға өтініш білдірді. Лиганың жылдық жиналысында бұл өтінішті қараған кезде «Сандерленд» басқа клубтардың жол шығындарын өтеуге уаде берді, осылайша клубтарға қашықтықтан туындаған қосымша шығындарды өтеуге көмектесті. Бұл ұсыныс олардың Футбол лигасына қабылдануын қамтамасыз етті. Футбол лигасының екінші маусымында «Сандерленд» «Престон Норт Эндтен» бес ұпаймен оқсып, чемпион атанды. Бұл жетістік келесі маусымда қайталанды, «Сандерленд» екінші Лига титулын жеңіп алды, бұл жолы ең жақын бәсекелесінен 11 ұпаймен оқсып кетті. Сол маусымда «Вест Бромвич Альбионды» 8:1 есебімен жеңді. «Сандерленд» 1894–95 маусымында төрт маусымның ішінде үшінші Лига титулын жеңіп алды, ал Лига чемпионы болғаннан кейін Шотландия чемпиондары «Heart of Midlothian» клубымен ойын өткізді. Ойын 1895 жылғы 27 сәуірде өтті және «Әлем чемпионатының титул матчы» деп аталды. «Сандерленд» ойынды 5:3 есебімен жеңіп, «Әлем чемпиондары» атанды. Бай кенші Сэмюэл Тайзак және кеме жасаушы Роберт Тернбулл «барлық таланттар командасын» қаржыландырды. Олар Шотландияда ойыншыларды іздегенде дін қызметкері болып көрінуге тырысты, себебі «Сандерлендтің» ойыншыларды таңдау саясаты көптеген шотланд жанкүйерлерін ашуландырды. Шындығында, 1895 жылғы Әлем чемпионатындағы «Сандерленд» құрамында тек шотланд ойыншылары болды.

Sunderland AFC began life as "Sunderland & District Teachers Association Football Club", and was announced to the world on 27 September 1880 by The Sunderland Daily Echo and Shipping Gazette. Originally organised in 1879 by James Allan, a teacher at Hendon Board School, with the objective to provide "recreational amusement" for the area's schoolteachers. Their first ground was the Blue House Field in Hendon, close to James Allan's school, and they would change their home four times in seven years before settling at Newcastle Road in 1886. On 16 October 1880 the Sunderland Daily Echo and Shipping Gazette announced that the club's name had been changed to Sunderland Association Football Club; and non teachers were allowed to join. They turned professional in 1885, the same year that the club recruited a number of Scotsmen, their first internationally capped players. Founder James Allan left Sunderland in 1888 because of his dislike for the "professionalism" that had been creeping into the club, and subsequently formed Sunderland Albion. Tom Watson became Sunderland's first manager when he was appointed in 1888. On 5 April 1890, the Football League's founder, William McGregor, labelled Sunderland as "the team of all talents" stating that they had "a talented man in every position". Sunderland's games consisted of local competitions and the FA Cup. Additionally, they participated in friendlies with Football League clubs; they beat the League champions Preston North End on 28 April 1889. As their popularity grew, they applied for admission into the Football League. At the League's annual meeting that considered this application, Sunderland offered to pay towards other clubs' travelling costs, to compensate for the extra distance these club would need to travel. This offer secured their place in the Football League. In their second season in the Football League, Sunderland won the title, by five points over Preston North End. This success was repeated in the following season, when Sunderland won their second League title, this time 11 points ahead of their nearest contenders. That season also included an 8–1 win over West Bromwich Albion. Sunderland achieved their third League title in four seasons in the 1894–95 season, and after their League championship success took part in a game with Heart of Midlothian, the champions of Scotland. The game was played on 27 April 1895, and was described as the "Championship of the World title match". Sunderland won the game 5–3 and were crowned "Champions of the World". The wealthy miner Samuel Tyzack, who alongside and shipbuilder Robert Turnbull funded the "team of all talents," often pretended to be a priest while scouting for players in Scotland, as Sunderland's recruitment policy enraged many Scottish fans. In fact, the Sunderland lineup in the 1895 World Championship consisted entirely of Scottish players

Сол кездегі шабуылда да атақты және Кемпбеллдің шабуылдағы табысына үлкен үлес қосқан «Барлық таланттар командасының» ойыншылары Джимми Ханна және Джимми Миллар болды. Голкипер ретінде Нед Дойг 19 ғасырдағы әлемдік рекордты орнатып, 290 бірінші лига матчының 87-сінде (30%) гол жібермеді.

Кейінгі атақтар және Рокер Паркке көшу: 18961913

Сандэрлендті үш рет Англия лигасының чемпионы атанғаннан кейін, Уотсон 1895–96 маусымының соңында Ливерпульге қосылу үшін отставкаға кетті. Оның орнын Роберт Кэмпбелл басты. 1898 жылы клуб шамамен бір ғасыр бойы өз үйі болып табылатын Рокер Паркіне көшті. Бастапқыда стадионның сыйымдылығы 30 000 адамды құрады. Кэмпбелл бұрынғы бапкер Уотсон сияқты табысқа жете алмады, себебі ол клубта өткізген үш маусымда бір де бір титул жеңе алмады және 1898–99 маусымында Бристоль Ситиге қосылды. Шотландиялық Алекс Макки Кэмпбеллдің орнын бапкер ретінде алды және 1901–02 маусымында Сандерленд төртінші лига титулын жеңіп алғанда табысқа жетті. Одан кейін ол Англияның ең жақсы кәсіби және әуесқой командаларының қатысуымен өткен «Шерифтің Лондондық қайырымдылық қалқаны» турнирінде жеңіске жетті. Сандерленд «Коринтианс» командасын 3:0 есебімен жеңді. 1902 жылдың желтоқсан айында Сандерленд Артур Бриджетті қатарға қосты. Ол «Қара мысықтардың» капитаны болды және он жыл бойы командаға жетекшілік етіп, Англия құрамасында он бір рет ойнады, бұл оны Дэйв Уотсоннан кейін Сандерлендтің екінші ең көп ойын өткізген Англия құрамасының ойыншысы етіп белгіледі. 1904 жылы Сандерленд қаржылық тәртіпсіздікке қатысты, клуб директорлар кеңесі өз шабуылшысы Энди МакКомбиге 100 фунт стерлинг (қазіргі күні £) бизнесті бастау үшін берді, оның игілік матчы оған ақшаны қайтаруға мүмкіндік береді деп есептеді. Алайда МакКомби ақшаны сыйлық ретінде қарастырып, клубқа төлеуден бас тартты. Футбол қауымдастығы тергеу жүргізіп, МакКомбимен келісіп, бұл «қызметтен босату/жеңіс/тең түсу бонусы» екенін мәлімдеді. Клубтың жазбалары лиганың қаржылық ережелерін бұзудың тағы бір фактісін көрсетті. Оның орнына ирландтық Боб Кайл келді, ал басқа 70 үміткер де бапкерлік қызметке өтініш берді. 1905 жылы Сандерленд ойыншы үшін алғашқы 1000 фунт стерлингтік (қазіргі күні £) трансферлік ақы төледі, ол кезде Альф Коммон Мидлсброға өтті. Билли Хогг пен Джордж Холли әрқайсысы хет-трик жасады, ал Артур Бриджет екі гол соқты. Кайл Сандерлендтің бас бапкері ретінде Лига чемпионы атағын 1912–13 маусымында ғана жеңді, олар 54 ұпаймен Лиганы жеңіп алды. 1913 жылдың 19 сәуірінде Сандерленд Лига мен кубокты бірдей жеңіп алған сирек клубтардың бірі болуға шамадан тыс жақын болды, бірақ Кристал Пэлас стадионында өткен ФА кубогының финалында Астон Вилладан 1:0 есебімен жеңілді. Осы кезеңде Чарли Бучанның гол соғу қабілеті де көзге түсті, ол Сандерленд үшін 221 гол соқты, бұл оны (2009 жылғы мәліметтер бойынша) клуб тарихында Боб Гурниден кейін екінші ең көп гол соққан ойыншы етіп белгіледі. Сол кезеңдегі Сандерлендтің тағы бір көрнекті ойыншылары – титулдан бұрынғы маусымда лиганың үздік мергені атанған Джордж Холли және клуб капитаны болған шотландиялық Чарльз Томсон болды.

After taking Sunderland to three English League championship titles manager Watson resigned at the end of the 1895–96 season, in order to join Liverpool. Robert Campbell replaced him. In 1898, the club moved to what would become their home for almost a century, Roker Park. Initially the ground had a capacity of 30,000. Campbell did not achieve the same playing success as former manager Watson, as Sunderland failed to win any titles in his three seasons at the club, which he left in the 1898–99 season to join Bristol City. Scotsman Alex Mackie replaced Campbell as manager, and gained success in the 1901–02 season when Sunderland won their fourth League title. He followed this up with victory in the Sheriff of London Charity Shield, a competition featuring the best amateur and professional sides in England. Sunderland beat leading amateurs Corinthians 3–0. In December 1902, Sunderland joined Arthur Bridgett. He went on to captain the "Black Cats" for ten years and gain his eleven England caps, making him Sunderland's second most capped England International behind Dave Watson. In 1904 Sunderland were involved in a financial irregularity, when the club's board of directors gave their right back Andy McCombie £100 (£ today) to start a business, with the view that his benefit game would enable him repay the money. McCombie however, saw the money as a gift and refused to pay back the club. The Football Association launched an inquiry and agreed with McCombie, stating that it was a "resigning/win/draw bonus". The club's records showed further breaches of the League's financial rules. He was replaced by Irishman Bob Kyle; another 70 candidates had also applied for the managerial. In 1905 Sunderland were involved in the first £1,000 (£ today) transfer fee for a player, when Alf Common signed for Middlesbrough. Billy Hogg and George Holley each scored hat tricks, while Arthur Bridgett scored two. Kyle achieved his only League championship in charge of Sunderland in the 1912–13 season, when they won the League with 54 points. On 19 April 1913 Sunderland narrowly missed out on becoming one of the few clubs to win the League and cup double, when they were beaten 1–0 by Aston Villa in the FA Cup Final at Crystal Palace. This period in their history also saw the goalscoring of Charlie Buchan, who went on to score 221 goals for Sunderland, making him (as of 2009) the second highest goal scorer in the club's history, behind Bob Gurney. Other prominent players of that period's Sunderland was George Holley, who was league top scorer in the season before the title, and Scottish Charles Thomson who captained the club.

Бірінші дүниежүзілік соғыс және соғыс аралығы, 19131939

Сандерленд 1914/15 маусымында Бірінші дивизионда сегізінші орынды алып аяқтады, содан кейін Бірінші дүниежүзілік соғыс команданың ыдырауына себеп болды, өйткені жігіттер континентте соғысуға кетті. Чарли Бучан мен Боб Янг әрқайсысы Әскери медальді жеңіп алды. Бірінші дивизиондағы өзінің орнын нығайту үшін Сандерленд бірнеше қымбат ойыншыларды сатып алды, соның ішінде Оңтүстік Шилдстен Уорни Крессвеллді сатып алу үшін £5,500 (қазіргі күні £) төледі – бұл әлемдік рекордтық сома болды. 1922/23 маусымында олар тағы бір лига чемпионы атағына жақын келді, Бучан 30 голдан асып, Ливерпульден алты ұпаймен қалып қойды. 1923/24 маусымында Сандерленд Англия және Шотландия құрамаларымен дауға түсті. Бучан мен Уильям Клунас Англия және Шотландиядан шақырылды. Сандерленд турнир кестесінде екі ұпаймен көшбасшы болды, бірақ Бучан мен Клунассыз Арсеналға сапарлап, 2:0 есебімен жеңіліске ұшырады, бұл жеңіліс сол маусымдағы титул үшін күресте оларға қиындық тудырды. 1925 жылдың сәуірінде Бучан Арсеналға кеткеннен кейін Сандерленд орталық шабуылшы Дейв Холлидейді сатып алды. Екінші маусымында Холлидей 38 гол соқты, бұл Сандерлендке лигада үшінші орынды алуға көмектесті. 1928/29 маусымында Холлидей 43 гол соқты, бұл клуб тарихындағы бір маусымдағы ең көп гол соққан ойыншының рекорды. 1905 жылдан бері Сандерлендтің бас жаттықтырушысы болған Кайл 1928/29 маусымының соңында клубқа 25 маусым қызмет еткеннен кейін отставкаға кетті, ол 817 матч өткізіп, Сандерлендті лига және кубокты қос жеңіске жеткізуге жақын әкелді. Оның орнына Сент-Мирреннен келген Джонни Кокрейн келді. Сандерлендтің келесі табысы 1934/35 маусымында болды, олар Арсеналдан кейін екінші орынды иеленді. Келесі маусымда Сандерленд сегіз ұпай айырмасымен алтыншы лига титулын жеңіп алды. Олар маусымда 109 гол соқты, Райх Картер мен Бобби Гурни әрқайсысы 31 голдан соқты. Лигада жеңіске қарамастан, маусымдар трагедиясыз өтпеді. Команданың жас қақпашысы Джимми Торп Рокер Парктегі «Челсиге» қарсы ойында артқа қайтарылған допты ұстағаннан кейін бас және кеудесіне соққы алды. Ол ойынды аяқтағанға дейін алаңда болды, бірақ кейін үйде құлап, төрт күннен кейін қант диабеті мен жүрек жеткіліксіздігінен қайтыс болды, бұл «қарсы команданың қатал ойынынан күшейді». Торптың мансабының трагедиялық аяқталуы ережелерді өзгертуге әкелді, онда ойыншыларға қақпашы допты қолына ұстағанда аяғын көтеруге рұқсат етілмеді. Лига чемпионы болғандықтан Сандерленд ФА кубогының жеңімпазы «Арсеналмен» қайырымдылық кездесуіне қатысты. Сандерленд Эдди Бербенкс пен Райх Картердің голдарынан кейін жеңіске жетті. Олардың табысы 1936/37 маусымында жалғасты, олар алғашқы ФА кубогын жеңіп алды. Олар финалда «Престон Норт-Эндті» 3:1 есебімен жеңді, өйткені Бобби Гурни, Райх Картер және Эдди Бербанкс Уэмбли стадионында гол соқты. Сандерленд екінші рет «Charity Shield» үшін күресті, бұл жолы 1936/37 маусымында лига чемпионы атанған «Манчестер Ситиге» қарсы, бірақ 2:0 есебімен жеңіліске ұшырады. Кокрейн 1939 жылы Сандерлендті 11 маусым басқарғаннан кейін, оларды лига чемпионы және ФА кубогының жеңімпазы еткеннен кейін бас жаттықтырушылық қызметтен зейнетке шықты.

Sunderland finished in eighth place in 1914–15 Division One season, before World War I forced the break up of the team as men went off to fight on the continent. Charlie Buchan and Bob Young each went on to win the Military Medal. To consolidate themselves in the First Division, Sunderland made several large money signings, including a world record fee of £5,500 (£ today) for the signing of Warney Cresswell from South Shields. In the 1922–23 season they came close to another League championship title, finishing runners up to Liverpool by six points with Buchan breaking the 30 goal mark. In the 1923–24 season Sunderland were involved in a dispute with the English and Scottish national teams. Buchan and William Clunas had been called up by England and Scotland respectively. Sunderland were two points clear at the top of the table, but without Buchan and Clunas they travelled to Arsenal and were beaten 2–0, a defeat which helped cost them the title race for that season. In April 1925, Sunderland completed the signing of centre forward Dave Halliday, after Buchan left for Arsenal. In his second season Halliday scored 38 goals, helping Sunderland secure a third place finish in the League. In the 1928–29 season Halliday scored 43 goals, a club record for the most individual goals in a season. Kyle, who had been Sunderland's manager since 1905, resigned at the end of the 1928–29 season, after 25 seasons in charge of the club, managing 817 matches and taking Sunderland to the verge of a League and cup double. He was replaced by Johnny Cochrane, who arrived from St Mirren. Sunderland's next success came in the 1934–35 season when they finished as runners up to Arsenal. The following season Sunderland managed to win their sixth League title, by a margin of eight points. They scored 109 goals during the season, with Raich Carter and Bobby Gurney each scoring 31. Despite winning the league, the seasons did not go without tragedy. The young goalkeeper of the team, Jimmy Thorpe, died as a result of a kick in the head and chest after he had picked up the ball following a backpass in a game against Chelsea at Roker Park. He continued to take part until the match finished, but collapsed at home afterwards and died in hospital four days later from diabetes mellitus and heart failure 'accelerated by the rough usage of the opposing team.' The tragic end to Thorpe's career led to a change in the rules, where players were no longer allowed to raise their foot to a goalkeeper when he had control of the ball in his arms. The League championship led to Sunderland playing in the Charity Shield against FA Cup winners Arsenal. Sunderland won the shield after goals from Eddie Burbanks and Raich Carter. Their success continued in the 1936–37 season, when they achieved their first FA Cup win. They beat Preston North End 3–1 in the final as Bobby Gurney, Raich Carter, and Eddie Burbanks all scored goals at Wembley Stadium. Sunderland competed in the Charity Shield for a second successive season, this time against Manchester City who had won the League title in 1936–37; Sunderland were beaten 2–0. Cochrane announced his retirement from management in 1939, after he had been in charge of Sunderland for 11 seasons, taking them to a League title, and an FA Cup win.

Екінші дүниежүзілік соғыс және соғыстан кейінгі кезең, 19391959

Билл Мюррей 1939 жылы «Сандерлендтің» бас жаттықтырушысы болып тағайындалды. Соғыс басталғаннан кейін, 1939-40 маусымы басталғаннан кейін жартылай лига жарысы қысқа мерзімде тоқтатылды, бұл жаңа бас жаттықтырушының жолын қиындатты. ФА кубогы да тоқтатылды, бірақ оның орнына Футбол лигасының соғыс кубогы енгізілді. «Сандерленд» 1941-42 маусымында «Волвергемптон Уондерерс» клубына қарсы екі ойындан тұратын Соғыс кубогының финалына қатысты. Бірінші ойын «Рокер Паркте» 2:2 есебімен тең аяқталды, бірақ «Волвергемптон» «Молинукс» стадионындағы жауапты ойында 4:1 есебімен жеңіп, кубокты иеленді. 1945-46 маусымында, соғыс аяқталғаннан кейін және лига әлі тоқтатылған кезде, ФА кубогы қайта жанданды. «Сандерленд» жартылай финалға дейін жетті, онда «Бирмингем Сити» клубынан жеңілді. Лига келесі маусымда қайта басталды, «Сандерленд» тоғызыншы орынды иеленді. 1947-48 маусымында клуб бірінші дивизионнан төмен түсудің алдында, жиырмасыншы орынға ие болды. 1949 жылдың қаңтарында «Сандерленд» ойыншының өзі басқа клубқа ауысуының алғашқы жағдайы ретінде қарастырылатын жағдайға қатысты. Олар «Карлайл Юнайтедтің» ойыншы-бас жаттықтырушысы Ивор Броадис үшін 18 000 фунт стерлинг (бүгінгі күні) төледі, ол трансфер келіссөздерін өзі жүргізді. 1948-49 маусымында «Сандерленд» ФА кубогының төртінші турында «Йевил Таун» клубымен кездесті. «Йевил» сол кезде лигаға қатыспайтын клуб еді, бірақ бірінші дивизионның «Сандерленд» клубын 2:1 есебімен жеңіп, кубоктан шығарды. Алайда, «Сандерлендтің» келесі маусымы сәтті болды; олар лигада үшінші орынды иеленді және 83 голмен лиганың үздік мергендері атанды. Сонымен қатар, олар лиганың үздік гол соққан ойыншысы Дики Дэвистің 25 голымен де көзге түсті. 1950-51 маусымында «Сандерленд» уэльстік шабуылшы Тревор Фордты «Астон Вилладан» 30 000 фунт стерлинг (бүгінгі күні) үшін сатып алып, әлемдік рекордтық трансферлік сома төледі. Сол кезде «Сандерленд» көптеген қымбат ойыншыларды сатып алғандықтан «Англия банкі клубы» деп аталды. «Сандерленд» үшін соғыстан кейінгі жылдар айтарлықтай шығындармен сипатталды; клуб 1949 жылдың қаңтарында «Карлайл Юнайтедтің» Ивор Броадисі үшін 18 000 фунт стерлинг (бүгінгі күні) төледі. Броадис сол кезде «Карлайлдың» бас жаттықтырушысы болды және бұл ойыншының өзі басқа клубқа ауысуының алғашқы жағдайы еді. Бұл, сондай-ақ Лен Шеклтон мен уэльстік халықаралық ойыншы Тревор Фордты сатып алу үшін рекордтық трансферлік сомалар төленді, нәтижесінде «Англия банкі клубы» деген қазіргі лақап ат пайда болды. 1950 жылы клуб Бірінші дивизионда үшінші орынды иеленді, бұл 1936 жылғы чемпиондықтан бергі ең жоғары көрсеткіш болды. «Футболдың клоун-принці» деп аталған Лен Шеклтон кейінірек ойыншылардың нағыз команда емес, талантты жеке тұлғалардың жиынтығы екенін және «толыққанды команданы қалыптастыруға және басқаруға уақыт керек екенін» мойындады. «Рокер Паркте үйлесімділікке жету үшін уақыт кетті». Шеклтон мен орталық шабуылшы Тревор Форд алаңда да, одан тыс да ешқандай қарым-қатынас құра алмады, ал Форд бірде-бір рет бас жаттықтырушы Билл Мюррей оны кері қайтуға мәжбүр еткенге дейін Шеклтонмен бір «Сандерленд» командасында ойнамаумен қорқытты. 1953 жылдың қарашасында Форд «Кардифф Сити» клубына сатылды. 1957 жылдың қаңтарында «Мистер Смиттен» Футбол қауымдастығына (ФА) хат келді, онда автор «Сандерлендтің» ойыншыларға заңсыз төлемдер жасағанын айтты. ФА тергеу тобын жіберді, ол «Сандерлендтің» шоттарында заңсыз төлемдердің дәлелін тапты, оның ішінде алаңды жабу үшін сабанға жұмсалған 3000 фунт стерлинг (бүгінгі күні) сомасы бар еді. Бұл олардың Англияның ең жоғары лигасында 68 жылдық қатысуын аяқтады. Маусымның соңғы ойынына қадам басқанда, олар «Портсмутпен» ойында жеңіске жетіп, «Лестер Ситиді» «Бирмингем Сити» ұстап қалса, төмендеуден құтылу мүмкіндігі бар еді. Бірақ «Бирмингем» «Лестердің» жеңіске жетуіне кедергі жасай алмады, сондықтан «Сандерленд» төмендеді. 1961-62 және 1962-63 маусымдарында үшінші орынды екі рет иеленді, «Сандерленд» әр жағдайда жарыс жолына бір орын жетпей қалды. 1961-62 маусымында Брайан Клау жарақаттан кейін 74 ойында 63 гол соққаннан кейін зейнеткерлікке шықты. Екінші дивизионда алты жыл өткеннен кейін, «Сандерленд» 1963-64 маусымының соңында Бірінші дивизионға қайта оралды. 1964 жылы Браун «Шеффилд Уэнсдей» клубының бас жаттықтырушысы болып тағайындалғаннан кейін «Сандерленд» клубындағы бас жаттықтырушылық қызметін тастады. «Сандерленд» 1964-65 маусымының үш айын бас жаттықтырушысыз өткізгеннен кейін, Джордж Хардвик оны уақытша басқаруды бастады, бірақ маусым соңында Ян Макколл тұрақты тағайындалды. Браун 1968 жылы «Сандерлендке» екінші рет оралды. Жоғарылатылғаннан кейін «Сандерленд» Бірінші дивизионда әсер ете алмады, алты жылда он бесінші орыннан жоғары көтеріле алмады, содан кейін олар екінші рет төмендеді. Бұрынғы «Сандерленд» ойыншысы Билли Эллиот Браунның екінші кеткеннен кейін басқаруды қолға алды, бірақ тек төрт ойынды басқарды, содан кейін бұрынғы «Ньюкасл Юнайтед» ойыншысы Боб Стокоу тұрақты бас жаттықтырушы болып тағайындалды. Ойынның соңында «Сандерлендтің» бас жаттықтырушысы Стокоу алаңға жүгіріп, қақпашысын құшақтады, бұл қазіргі «Stadium of Light» стадионының сыртында орналасқан ескерткіште бейнеленген. «Саутгемптон» (1976) және «Уэст Хэм Юнайтед» (1980) клубтары ғана «Сандерлендтің» Англия футбол лигасының ең жоғары дивизионына қатыспай тұрып ФА кубогын жеңіп алған жетістігіне теңесті. 1973 жылы ФА кубогын жеңіп алған «Сандерленд» тарихында алғаш рет Еуропалық жарысқа қатысуға мүмкіндік алды, осы жағдайда УЕФА кубок иелерінің кубогына. Олар алғашқы кездесуде венгрлік «Васас Будапешт» клубымен кездесті, оларды жалпы есеп бойынша 3:0 есебімен жеңді. Стокоу 1976-77 маусымында ауырғандықтан қызметтен шеттеді, оның орнына уақытша бас жаттықтырушы Иан Макфарлейн тағайындалды. Макфарлейннің қызметі қысқа болды, оның орнына 1976 жылы Джимми Адамсон келді. Алдыңғы маусымда жоғарылағаннан кейін «Сандерленд» екінші дивизионға қайта түсті. Адамсон оларды тек екі маусым басқарды, содан кейін «Лидс Юнайтедке» ауысты. Қысқа мерзімде көптеген бас жаттықтырушылардың алмасуынан кейін, Дэвид Меррингтон уақытша бас жаттықтырушы болып тағайындалды. 1979 жылы Эллиот қызметтен кеткеннен кейін Кен Найттон бос бас жаттықтырушы лауазымын иеленді. Алайда, ол келесі маусымда «Сандерленд» Бірінші дивизионның төменгі жағында күресіп жатқанда қызметтен босатылды. Мик Дохерти 1980-81 маусымының соңына дейін уақытша бас жаттықтырушы болып тағайындалды және олардың төмендеуден құтылуына көмектесті. «Сандерлендтің» бас жаттықтырушылық тақтасындағы белсенділік жалғасты, 1981 жылы Алан Дурбан тағайындалды. Ол «Манчестер Юнайтедпен» жеңілгеннен кейін 1983-84 маусымында қызметтен босатылды. Бұрынғы ойыншы Поп Робсон бір ойынға бас жаттықтырушы болып тағайындалды, содан кейін...

Bill Murray was appointed Sunderland's manager in 1939. On the outbreak of war the League competition was suspended shortly after the start of the 1939–40 season, halting the new manager's progress. The FA Cup was also suspended, but a replacement tournament, the Football League War Cup, was introduced. Sunderland took part in the two legged War Cup final in the 1941–42 season, against Wolverhampton Wanderers. The first leg was drawn 2–2 at Roker Park, but Wolves won the return leg at Molineux 4–1 to win the trophy. In the 1945–46 season, after the end of the war while the League was still suspended, the FA Cup resumed. Sunderland reached the fifth round where they were beaten by Birmingham City. The League resumed the following season, Sunderland finishing in ninth place. In the 1947–48 season the club finished in twentieth place, on the brink of being relegated from the League's Division one for the first time. In January 1949, Sunderland were involved in what is often regarded as the first case of a player transferring himself when they paid £18,000 (£ today) for Carlisle United player manager Ivor Broadis, who handled transfer negotiations himself. In the 1948–49 season, Sunderland visited Yeovil Town in the fourth round of the FA Cup. Yeovil were a non League club at the time, but beat Division One side Sunderland 2–1 to knock them out of the Cup. However, Sunderland's next season was more successful; they finished third in the League, and were its top scorers with 83 goals. They also had the League's top goalscorer, Dickie Davis with 25 goals. In the 1950–51 season, Sunderland paid a world record transfer fee when signing Welsh striker Trevor Ford from Aston Villa, for £30,000 (£ today), during a time when Sunderland were known as the "Bank of England club" because of their large money signings. For Sunderland, the immediate post war years were characterised by significant spending; the club paid £18,000 (£ today) for Carlisle United's Ivor Broadis in January 1949. Broadis was also Carlisle's manager at the time, and this is the first instance of a player transferring himself to another club. This, along with record breaking transfer fees to secure the services of Len Shackleton and Welsh international Trevor Ford, led to a contemporary nickname, the "Bank of England club". The club finished third in the First Division in 1950, their highest finish since the 1936 championship. Len Shackleton, known as the "Clown Prince of Soccer", later admitted that the players were more a collection of talented individuals than a true team, and that "it takes time to harness and control a team of thoroughbreds. It took time to achieve the blend at Roker Park". Shackleton and centre forward Trevor Ford would never build any kind of relationship on or off the pitch however, and Ford once threatened to never play in the same Sunderland team as Shackleton until he was forced to back down by manager Bill Murray. Ford was sold on to Cardiff City in November 1953. In January 1957, a letter was delivered to The Football Association (FA) from "Mr Smith", in which the author made allegations that Sunderland were making illegal payments to players. The FA sent an investigation team, which found evidence of illegal payments in the Sunderland accounts, including a £3,000 (£ today) bill, supposedly for straw to cover the pitch. bringing their 68 year stay in England's top division to an end. Going into the final game of the season, they still had a chance of avoiding relegation, if they could win their game against Portsmouth and if Leicester City could be held by Birmingham City. but Birmingham could not prevent Leicester from winning, thus Sunderland were relegated. Two finishes in third place followed in the 1961–62 and 1962–63 seasons, Sunderland in each case missing out on promotion by just one position. The 1961–62 season also saw the retirement of Brian Clough due to injury, after he had scored 63 goals in 74 games for the club. After six years in Division Two, Sunderland were promoted back to the First Division at the end of the 1963–64 season. In 1964 Brown left his managerial post at Sunderland on appointment as manager of Sheffield Wednesday. After Sunderland had played through three months of the 1964–65 season without a manager, George Hardwick took over on a caretaker basis, until Ian McColl was appointed on a permanent basis at the end of the season. Brown returned for a second spell at Sunderland in 1968. After their promotion Sunderland failed to make an impact in Division One, never finishing higher than fifteenth in six years, after which they were relegated for the second time. Billy Elliott, a former Sunderland player, took over after Brown's second departure, but managed the team for only four matches before former Newcastle United player Bob Stokoe was appointed as permanent manager. At the end of the game Sunderland manager Stokoe ran onto the pitch to embrace his goalkeeper, a gesture perpetuated by the statue currently standing outside the Stadium of Light. Only two other clubs, Southampton in 1976, and West Ham United in 1980, have since equalled Sunderland's achievement of lifting the FA Cup while playing outside the top tier of English football. The FA Cup win in 1973 meant that Sunderland, for the first time in their history, had qualified for a European competition, in this case the UEFA Cup Winners' Cup. They were first drawn against Hungarian side Vasas Budapest, who they beat 3–0 on aggregate. Stokoe became ill during the 1976–77 season; he stepped down from the job, and was replaced temporarily by caretaker manager Ian MacFarlane. McFarlane's stay was short, and he was replaced by Jimmy Adamson in 1976. After promotion in the previous season, Sunderland were relegated back to the Second Division. Adamson managed them for just two seasons before resigning to move to Leeds United. In a flurry of many managers in a short time period, David Merrington took over as caretaker manager. In 1979, after Elliot ended his spell, Ken Knighton took the vacant manager's position. However, he was sacked the following season, when Sunderland were struggling near the bottom of Division One. Mick Docherty was brought in as caretaker manager until the end of the 1980–81 season, and helped them avoid relegation. The activity in the Sunderland manager's seat continued, with Alan Durban's appointment in 1981. He lasted two years, before being sacked in the 1983–84 season after a defeat by Manchester United. Former player Pop Robson was brought in for a single game, before
Len Ashurst's appointment as regular manager. In the 1984–85 season Ashurst led Sunderland to their first League Cup final, where they lost 1–0 to Norwich through an own goal from Gordon Chisholm, after Clive Walker had missed a penalty for Sunderland. At the end of the season Sunderland were relegated back to the Second Division, and Ashurst was sacked. Lawrie McMenemy was brought in as manager in 1985, The return of 1973 FA Cup winning manager Bob Stokoe, appointed caretaker manager following the sacking of McMenemy, could not help Sunderland avoid relegation. It was the first time in their history that they had fallen into the Third Division. However, under new manager Denis Smith, promotion was gained at the first attempt; Sunderland returned to the Second Division as Third Division champions in 1988. Two years later, Sunderland reached the Second Division play off final, after beating Newcastle United in the semi final. During the second leg of the semi final at St. James' Park, some Newcastle fans, seeing their team down 2–0 with only five minutes remaining, invaded the pitch in the hope of forcing an abandonment. However, the game was resumed and Sunderland completed the win. In the play off final, Sunderland lost 1–0 against Swindon Town at Wembley. However Sunderland were promoted a few weeks later in place of Swindon, who were kept in the Second Division after admitting financial irregularities. After just one season in the First Division, Sunderland were relegated again. They subsequently struggled in Division Two, in 1991–92. However, in that season Sunderland embarked on a run leading to the FA Cup final, where they lost 2–0 to Liverpool, They had previously beaten Chelsea in a quarter final replay. Smith had quit as manager during the season, and was replaced by his assistant Malcolm Crosby. He in turn resigned after less than a year, and was replaced by the ex England player Terry Butcher. Before the end of 1993, Butcher's reign as manager came to an end after 45 games in charge, and he was replaced by Mick Buxton. In a period which included six managers in ten years, Buxton was sacked in 1995. Sunderland's board turned to Peter Reid as temporary manager, in the hopes of keeping Sunderland clear of relegation. That objective was achieved within weeks, and Reid was rewarded with a permanent contract. In the 1996–97 season, despite beating Manchester United, Arsenal and Chelsea they were relegated. In 1998, BBC broadcast a six part documentary named Premier Passions. It chronicled Sunderland A. F. C. during the 1996–97 season, in which the club was relegated from the Premier League, the year after winning promotion from the Football League First Division, and the move to Stadium of Light.

Жаңа стадион: 1997-2008

1996-1997 жылдары «Сандерленд» 99 жыл «Рокер Парк» стадионында ойнағаннан кейін 42 000 орындық «Stadium of Light» стадионына көшіп келді. Жанкүйерлердің реакциясы әртүрлі болды, ал «Рокер Парк» бұзылғаннан кейін драматург Том Келли мен актер Пол Данн «Мен жүрегімді «Рокер Парк»те қалдырдым» деп аталатын бір актерлік пьеса жазды. Пьеса көшіп келумен күресіп жатқан жанкүйер туралы және «Рокер Парк» оған неліктен маңызды болғаны туралы айтады. Актер және «Сандерленд» жанкүйері Питер О’Тул «Рокер Парк» клубымен байланысының соңғы жері екенін айтты, және «олар оған «Рокер Парк»те болғанда ғана маңызды болды», соның салдарынан ол бұрынғыдай жанкүйер емес еді. Кейін стадионның сыйымдылығы 49 000 орынға дейін ұлғайтылып, Англиядағы төртінші ірі клуб стадионы болды. Жаңа стадиондағы алғашқы толық маусымда, 1997-1998 жылдары «Сандерленд» Бірінші дивизионда үшінші орынды иеленді. Футбол лигасының плей-офф жартылай финалында «Шеффилд Юнайтедті» жеңгеннен кейін, 1998-1999 маусымда «Сандерленд» 105 лигалық ұпай жинап, Бірінші дивизион титулын жеңіп алып, Премьер-лигаға жолдама алды. Олар «Бьюри» клубымен өткен ойында 5:2 есебімен жеңіске жетіп, жоғарылауға қол жеткізді. Кевин Филлипс «Сандерленд» сапындағы алғашқы маусымында 30 гол соғып, Еуропаның «Алтын бутсы» жүлдесін жеңіп алды. 2001 жылдың қыркүйегінде «Сандерленд» клубының төрағасы Боб Мюррей клубтың қайырымдастық және қоғамдық жұмыстарын негізгі клубтық қызметтен бөліп, тәуелсіз «SAFC Foundation» қорын құрғанын жариялады. Кейіннен бұл қор «Foundation of Light» деп аталды. 2001-2002 жылдары «Сандерленд» құлдыраудан қиындықпен сақтанды. Олар Премьер-лигада ең аз гол соққан команда болды – 29 гол, маусымды он жетінші орында аяқтады және алғашқы турларда екі Англия кубогынан да шығарылды. Рид қазан айында менеджерліктен босатылып, оның орнына Говард Уилкинсон, ал оның көмекшісі Стив Коттерилл тағайындалды. Уилкинсонның жұмысы сәтсіз аяқталды және ол клубты алты айдан кейін тастап кетті. Ирландия Республикасының бұрынғы бас жаттықтырушысы Мик Маккарти 2003 жылдың наурызында клубқа келді, бірақ құлдыраудан сақтай алмады. 2003-2004 маусымда «Сандерленд» Бірінші дивизионда үшінші орынды иеленді, бірақ «Кристал Пэлас» клубымен өткен айыппұл соққысынан жеңіліс олардың жоғарылау үшін плей-офф финалына өтуіне кедергі келтірді. 2004-2005 маусымда «Сандерленд» Бірінші дивизионда жеңіске жетіп, енді «Футбол лигасының Чемпионаты» деп аталды, соның арқасында Премьер-лигаға оралды. 2005-2006 маусымы «Сандерленд» үшін сәтсіз болды, себебі олар Рождествоға дейін үйдегі ешбір ойында жеңіске жете алмады және ақыр соңында 15 ұпай жинап, бұрынғы 19 ұпайлық рекордын бұзып, құлдырады. Маккарти наурыз айында жұмыстан босатылып, оның орнына уақытша бас жаттықтырушы Кевин Болл тағайындалды. Ол «Сандерлендті» маусымдағы алғашқы үйдегі жеңіске жеткізді – «Фулхэмді» 2:1 есебімен жеңді. 2007 жылдың 6 тамызында «Сандерленд» «Stadium of Light» стадионында 10 жылдығын «Ювентус» клубымен тең түсіп атап өтті, сондай-ақ команда жаңа ойыншыларға 40 миллион фунт стерлинг жұмсады және 9 миллион фунт стерлингке Крейг Гордонды сатып алып, британдық трансфер рекордын жаңартты. «Сандерленд» 2008-2009 маусымда «Миддлсбро» клубымен өткен дербиде жеңіске жетіп, төмендегі командалар жеңіске жете алмағандықтан Премьер-лигадағы мәртебесін сақтап қалды. 2008 жылдың 25 қазанында «Сандерленд» қарсыласы «Ньюкасл Юнайтедті» «Stadium of Light» стадионында 2:1 есебімен жеңді, бұл 1980 жылдан бергі олардың үйдегі алғашқы жеңісі және олар осы стадионда алғаш рет жеңіске жеткені болды. 2008 жылдың 4 желтоқсанында Кийн Премьер-лигадағы жеңілістерден кейін «Сандерлендтен» кетіп қалды. Бірінші команданың жаттықтырушысы Рикки Сбрагия уақытша бас жаттықтырушы болып тағайындалды. Үміттендіретін алғашқы нәтижелерге қарамастан, команда күресін жалғастырды және маусымның соңғы күні Премьер-лигада құлдыраудан аман қалды, содан кейін Сбрагия қызметінен кетті.

In the 1996–97 season Sunderland relocated to the 42,000 seat Stadium of Light at Monkwearmouth, after 99 years at Roker Park. Fans reaction was mixed, and following the demolition of Roker Park, playwright Tom Kelly and actor Paul Dunn created a one man play called "I Left My Heart at Roker Park" about a fan struggling with the move and what Roker Park meant for him – the play originally ran in 1997, and had a few revivals since. Actor and Sunderland supporter Peter O'Toole, described Roker Park as his last connection to the club and that everything "they meant to him was when they were at Roker Park" and that as a result he wasn't as much a fan as he used to be. The stadium's capacity was later expanded to 49,000 seats, making it the fourth largest club stadium in England. In their first full season at the new ground, 1997–98, Sunderland finished third in Division One. After beating Sheffield United in the Football League play offs semi final,

In the 1998–99 season Sunderland secured their Premier League place by winning the Division One title with a then record 105 League points. They clinched promotion at Bury by winning 5–2. Kevin Phillips won the European Golden Shoe in his first top flight season with Sunderland, scoring 30 goals. In September 2001, Sunderland chairman Bob Murray announced the separation of Sunderland's charitable and community work from the mainstream club activity, and the independent SAFC Foundation was created. Later, the foundation came to be known as the Foundation of Light. In 2001–02 Sunderland narrowly avoided relegation. They were the lowest scoring team in the Premier League, with 29 goals, ending the season in seventeenth place and being knocked out of both English Cup competitions in their first rounds. Reid had been sacked as manager in October and been replaced by Howard Wilkinson, with Steve Cotterill as his assistant. Wilkinson's reign was unsuccessful, and he left the club after only six months in charge. Former Republic of Ireland manager Mick McCarthy came to the club in March 2003, but could not prevent relegation. In the 2003–04 season Sunderland finished third in Division One, and only a penalty shoot out defeat at the hands of Crystal Palace prevented them from reaching the play off final for a promotion place. In the 2004–05 season, Sunderland finished at the top of the table in Division One, now rechristened the Football League Championship, and thus returned to the Premier League. The 2005–06 season was poor for Sunderland, as they failed to win a home game before Christmas and were eventually relegated with a new record lowest points tally of 15, breaking their own previous record of 19. McCarthy was sacked in March and replaced by caretaker manager Kevin Ball. He took Sunderland to their first home win of the season, a 2–1 victory over Fulham. On 6 August 2007, Sunderland celebrated 10 years at the Stadium of Light with a draw against Juventus, and prepared for the oncoming season by spending nearly £40 million on new players for the squad, whilst also breaking the British transfer record for a goalkeeper with the £9 million transfer of Craig Gordon. Sunderland secured their Premier League status for the 2008–09 season after a derby victory over Middlesbrough, and with teams below failing to win. On 25 October 2008, Sunderland defeated rivals Newcastle United 2–1 at the Stadium of Light, their first home win over them since 1980, and the first time they had ever defeated them at that ground. on 4 December 2008, Keane left Sunderland after a run of defeats in the Premier League. First team coach Ricky Sbragia took over as caretaker manager, Despite promising early results, the team continued to struggle and narrowly avoided relegation from the Premiership on the last day of the season, after which Sbragia resigned from his post.

2008 жылдан қазіргі уақытқа дейін

Ирланд-американдық магнат Эллис Шорт клубты ирландтық Друмавилл консорциумынан толық сатып алды, ал Стив Брюс 2008 жылдың 3 маусымында жаңа бапкер болып тағайындалды. Екі маусым қатарынан «Сандерлендтің» жас ойыншысы атанғаннан кейін, 2010-11 маусымның соңында Джордан Хендерсон «Ливерпульге» ауысты, онда ол капитан болып, Чемпиондар лигасының жеңімпазы атанды. 2012-13 маусымға дейін көптеген жаңа ойыншылармен келісімшарт жасағанмен, «Сандерленд» маусымды қиын бастады, алғашқы жеңісі қыркүйек айының соңында «Уиганға» қарсы болды. Қаңтарда Дэнни Грэмды 5 миллион фунт стерлингке сатып алғандарына қарамастан, «Сандерленд» 8 ойында 3 ғана ұпай жинап, құлдырады. Паоло Ди Канио келесі күні оның орнын басатын адамды және өзінің көмекшілерін жариялады. Бұл тағайындау клуб вице-президенті Дэвид Милибэндтің Ди Канионың «өткендегі саяси мәлімдемелеріне» байланысты дереу отставкаға кетуіне әкелді. Ди Канионың тағайындалуы сондай-ақ Дарем таушылары қауымдастығының наразылығын тудырды, олар «Уэрмут кенішінің» бұрынғы орнында салынған «Сандерлендтің» Stadium of Light стадионынан кеніш туын алып тастаумен қауіптендірді, бұл тағайындауға деген ашуларын білдірді. Наразылықтың себебі Ди Канионың фашизмді қолдаған бұрынғы мәлімдемелері болды. Бірінші маусымда Паоло Ди Канио «Сандерлендті» Премьер-лигада қалдырды, бірақ 2013-14 маусымы сәтті болмады, ал Ди Канио бес лигалық ойында 1 ғана ұпай жинағаннан кейін жұмыстан босатылды. 2013 жылдың 8 қазанында Гас Пойет «Сандерлендтің» бапкері болып тағайындалды. Пойет 2013-14 маусымында «Сандерлендті» басқарды. Бапкерлік мансабының басында қиындыққа тап болғанымен, алғашқы ойынында «Суонсиге» 4:0 есебімен жеңілгеніне қарамастан, Пойет маусымның соңғы ойынында Премьер-лигада қалуды қамтамасыз етті. Сондай-ақ, ол сол маусымда «Сандерлендті» Лига кубогының финалына жеткізді, жартылай финалда «Манчестер Юнайтедті» пенальтилер сериясында жеңді. Бұл жетістіктері үшін Пойет 2014 жылдың 28 мамырында клубпен екі жылдық келісімшартқа қол қойды. Келесі маусым Гас Пойет үшін сәтті болмады, «Сандерленд» 14 наурызда 2015 жылы «Астон Вилладан» 4:0 есебімен жеңілгеннен кейін құлдырау аймағынан жоғары көтерілді. Жеңілістен екі күннен кейін клуб Пойетті жұмыстан босатты, нәтижелердің нашарлауы «Сандерлендті» 17-орынға түсірді, бұл құлдырау аймағынан бір ғана ұпай жоғары болды. Сэм Аллардайс Пойеттің орнын басып, «Сандерлендті» 17-орынға жеткізді, «Эвертонды» үйінде 3:0 есебімен жеңіп, «Ньюкаслды» Чемпиондық лигаға жіберді. Сэм Аллардайс Англия құрамасының бапкері болды және оның орнына Дэвид Мойес келді. «Сандерленд» 2016-17 маусымын Премьер-лигада 20-орында аяқтады және Дэвид Мойестің басшылығымен Чемпиондық лигаға түсті. 2017 жылдың маусымында «Сандерлендтің» академиясының тәрбиеленушісі, сегіз жасында клубқа қосылған қақпашы Джордан Пикфорд 25 миллион фунт стерлингке, британдық қақпашы үшін рекордтық 30 миллион фунтқа «Эвертонға» ауысты. «Сандерленд» 2017-18 маусымын Чемпиондық лигада 24-орында аяқтады және EFL League One-ге түсті, қатарынан екінші рет құлдырады. Маусымның оқиғалары 2018 жылдың 14 желтоқсанында Netflix-те жарық көрген «Сандерленд 'Til I Die» деректі фильмінің негізін құрады. «Сандерленд» маусымды төрт бапкермен аяқтады. Алдыңғы маусымда құлдырауға бақылау жасаған Дэвид Мойес отставкаға кетіп, оның орнына Саймон Грейсон келді. Кейіннен оның орнын Крис Коулман басты. Бірінші маусымның табыстылығына байланысты, «Сандерленд 'Til I Die» сериалының екінші маусымы Netflix-пен расталды, клубтағы көптеген наразылықтарға қарамастан. 2018 жылдың сәуірінде команда Стюарт Дональд басқаратын консорциумға сатылды, Эллис Шорт оны екінші рет бірінші лигаға түсіргеннен кейін сатуға мәжбүр болды. Стюарт Дональд «Истлиді» сатуға келісті, сонда ол «Сандерлендке» ие бола алды. 21 мамырда ол ресми түрде «Сандерлендтің» иесі атанды, келісімшартсыз процесті жеделдету үшін. 2018 жылдың мамырында «Сент-Миррен» клубының бапкері Джек Росс «Сандерлендтің» бапкері болып тағайындалды, ағылшын футбол лигасы жүйесінің үшінші дивизионындағы клубтың тарихындағы екінші маусымын бастау үшін. Бірінші лигадағы бірінші маусымда команда 5-орынды иеленіп, плей-офф финалына өтті, бірақ «Уэмблиде» «Чарлтон Атлетикке» есе жіберді.

Irish American tycoon Ellis Short completed a full takeover of the club from the Irish Drumaville Consortium, and Steve Bruce was announced as the new manager on 3 June 2008. After being named Sunderland's Young Player of the Year for two seasons in a row, at the end of the 2010–11 season, Jordan Henderson was transferred to Liverpool F. C., where he went on to become captain and win the Champions League. Despite signing numerous new players before the 2012–13 season, Sunderland endured a difficult start to the season, with their first victory not coming until late September against Wigan. Despite the £5 million signing of Danny Graham in January, Sunderland suffered a further slump, taking just 3 points from eight games, and with the threat of relegation looming, manager Martin O'Neill was sacked on 30 March, following a 1–0 home defeat by Manchester United. Paolo Di Canio was announced has his replacement the following day, bringing his own backroom staff. The appointment prompted the immediate resignation of club Vice Chairman David Miliband due to Di Canio's "past political statements". The appointment of Di Canio also sparked opposition from the Durham Miners' Association, which threatened to remove one of its mining banners from Sunderland's Stadium of Light, which is built on the former site of the Wearmouth Colliery, as a symbol of its anger over the appointment. The background to the opposition was past statements made by Di Canio supporting Fascism. In his first season, Paolo Di Canio succeeded in keeping Sunderland in the Premier League, but the 2013–14 season proved to be less of a success, and Di Canio was sacked after picking up just one point in five league games. On 8 October 2013 when Gus Poyet was appointed manager of Sunderland. Poyet took over at Sunderland during the 2013 14 Premier League campaign. Although he had a rough start to his tenure as Sunderland manager, suffering a 4–0 defeat to Swansea in his first match in charge, Poyet ended up securing Premier League safety in the penultimate game of the season. He also took Sunderland to the League Cup Final in the same season, defeating Manchester United in penalty kicks in the semi finals. These achievements earned Poyet a new two year contract with the club on 28 May 2014. The following season was less of a success for Gus Poyet, with Sunderland just above the bottom three after a 4–0 defeat to Aston Villa on 14 March 2015. Two days after the defeat, the club sacked Poyet due to the bad run of results that left Sunderland in 17th, just one point above the relegation zone. Sam Allardyce replaced Poyet and guided them to a 17th place finish with a 3 0 home win over Everton, thus dumping Newcastle into the Championship. Sam Allardyce took the position of England manager and was replaced by David Moyes. Sunderland finished the 2016–17 season 20th in the Premier League and were relegated to the Championship under David Moyes, In June 2017, goalkeeper Jordan Pickford, a product of Sunderland's academy who joined the club aged eight, was transferred to Everton for a fee of £25 million, rising to a possible £30 million, a record for a British goalkeeper. Sunderland finished the 2017–18 season 24th in the Championship and found themselves in EFL League One, a second relegation in a row. The events of the season formed the backdrop to the documentary series Sunderland 'Til I Die which was released on Netflix on 14 December 2018. Sunderland finished their season having had four managers. David Moyes, who had overseen the previous seasons relegation, resigned and was replaced by Simon Grayson. He was subsequently replaced by Chris Coleman. Due to the success of the first season, a second season of Sunderland 'Til I Die was confirmed by Netflix, despite many in the club opposing it. In April 2018, the team was purchased by a consortium led by Stewart Donald, with Ellis Short selling it after a second successive relegation to League One. Steward Donald agreed to sell Eastleigh so that he could own Sunderland. On 21 May, he officially became owner of Sunderland, doing so without the consortium to speed the transition. St Mirren manager Jack Ross was appointed as manager in May 2018 to take charge of what is only the club's second ever season in the third flight of the English football league system. In their first season in League One, the team finished 5th and reached the playoff final, but lost to Charlton Athletic at Wembley.