Кіріспе

1769 жылы Коннектикут штатының Сускехана компаниясы Плимут қалашығындағы жерді қырық қоныс салушыға бөліп берді. Қалашықтың халқы өте баяу өсті. Алғашқы қоныстар қазіргі Плимут ауданында және оның төңірегінде пайда болды. Қалашық үш адамнан тұратын сайланған кеңеспен басқарылды. Плимут қалашығындағы алғашқы диірмендер 1780 жылы салынды. 1834 жылы Джеймсон Харви қалашықтың ең төменгі бөлігінде (Харвис Крик өзенінің сағасына жақын) алғашқы мектеп ғимаратын салды.

Қақтығыстар

1769 жылдан 1785 жылға дейін Плимуттағы Коннектикут қоныс аударушылары Пеннамиттер, үндістер және торилер тарапынан үнемі мазаланды. Революциялық соғыс пен Пеннамит-Янки соғыстарының бір бөлігі болған бірнеше қақтығыстар осы тараптар арасында болды. Революциялық соғыс кезінде қоныс аударушылар қазіргі Плимут ауданының төменгі бөлігінде "Гаррисон төбесінде" кішкентай бекініс салған. Бұл бекініс колонистерді үнділердің шабуылдарынан қорғауға арналған еді. Плимуттан келген шамамен елу адам 1778 жылғы Вайоминг шайқасына қатысты. Көптеген ер адамдар шайқаста қаза тапты. Плимут қалашығының әйелдері мен балалары шайқас түні Сусквеханна өзені бойымен қашып кетті. Британдықтар аймақтан кеткен соң, қоныс аударушылар қалаға қайта оралды. Олар британдықтар (торилер) мен үндістердің қиратқандарын қайта құруға мәжбүр болды. Үнділердің шабуылдары шайқастан кейін де жалғасты. 1778 жылдың 17 қарашасында Джон Перкинс қалашықтың төменгі жағында қаза тапты. 1779 жылдың наурыз айында кем дегенде үш қоныс аударушы қаза тауып, біреуі тұтқынға алынды. Үнділердің осындай шабуылдары келесі жылдары да жалғасты. 1783 жылдың наурыз айында Сусквеханна өзеніндегі үлкен мұз тасқыны Плимутты қампты. "Гаррисон төбесіндегі" барлық ғимараттар ағысқа кетті. Пастор Бенджамин Бидлак үйімен бірге ағысқа ілесіп кетті. Түн бойы ағыста лақтырылып, үлкен мұз кесектерімен бірге жүзіп, ол Шоуни Флэтстің (Плимут қалашығында) төменгі жағындағы биік жерге жетті. Тасқыннан кейін Пеннамиттер Коннектикут қоныс аударушыларын осы аумақтан қууға бекінді. Колонистерді әскерлер үйлерінен қуды. Көптеген Коннектикут қоныс аударушылары жол жүрісінде қаза тапты. Бұл қатыгездік пенсильваниялықтардың Коннектикуттықтарға деген ықыласын оятып, оларға қолдау көрсетті. Штат билігі қоныс аударушыларға жерлерін қайтарып алуға бұйрық берді. Қоныс аударушылар біртіндеп Вайоминг аңғарына қайта көшіп келді. Алайда, аңғарға қайта кірмес бұрын, олар Уилкс-Барреге қарап тұрған тауларда тоқтады. Олар аңғарға кіру қауіпсіз бе, жоқ па, соны білу үшін шағын топты алға жіберді. Уилкс-Барренің азаматтық судьясы Александр Паттерсон оларды ұстап алып, темір таяқпен ұрып-сапалады. Осы әрекетке қарамастан, қоныс аударушылар сақтықпен үйлеріне қайтты. Қоныс аударушылар үйлеріне келгеннен кейін Паттерсонның адамдары шабуыл жасады. Бұл қақтығыс Росс төбесінің батыс беткейінде болды. Күрес кезінде кем дегенде екі қоныс аударушы қаза тапқан деп есептеледі. Ашуланған қоныс аударушылар өз әріптестерінің өлімінен кек алу үшін Джон Франклиннің басшылығына бағынды. Олар елді аралап өткеннен кейін, аумақты барлық жаумен байланысты қауіптен тазартты. 1785 жылдың 4 желтоқсанында Сусквеханна өзенінің жағасында (Харвейс Крик сағасынан жоғары) Планкетт шайқасы болды. Бұл Пеннамит-Янки соғыстарының бір бөлігі еді. Плимут полковник Батлердің басшылығымен көптеген әскерлерді ұсынды. Шайқастағы қаза тапқандардың саны белгісіз, бірақ кем дегенде үш адам қаза тапқан деп есептеледі.

Көмір өндіру

1806 жылы Абиджа Смит Дербиден (Коннектикут штаты) Плимутқа көмір өндіру, тасымалдау және сату мақсатымен келді. Смит және оның серігі Льюис Хепберн Көмір ағысының шығыс жағында 75 акр жерді (45 және 46 учаскелер) сатып алды. 1807 жылдың күзінде Смит Сасквеханна өзенімен шамамен 50 тонна антрацит көмірін арқалаған кемені жүргізіп, оны Ланкастер округының Колумбия қаласына жеткізді. Уақыт өте келе, қалашықта қосымша көмір шахталары мен кеніштері салынды. Көмір тасымалын жеңілдету үшін теміржолдар мен каналдар да салынды. Көмір өндіру Плимут қалашығының басты өнеркәсібі 20 ғасырдың соңына дейін сақталды. Авондейл кенішіндегі апат – 1869 жылдың 6 қыркүйегінде Плимут қалашығындағы Авондейл поселкесінде болған ауқымды өрт. Осы апаттан 110 жұмысшы қаза тапты. Өрт шахтаның ағаш қаптамасы тұтанғанда басталып, тікелей үстінде салынған көмір ұнтақтағыш құрылысын өртеп жіберді. Шахта – кенішке кіру-шығудың жалғыз жолы болды, ал өрт 108 жұмысшыны (қалған екі қаза тапқан адам – құтқарушылар) тұтқындап, улап өлтірді. Бұл Пенсильвания тарихындағы ең ірі кен апаты болды. 1935 жылдың 9 ақпанында Глен Алден көмір компаниясы Авондейл ұнтақтағышын бөлшектеп, шахтаны жабуға кірісті. 1936 жылы көмір өндірілген жоқ. Дегенмен, 1940 жылдың желтоқсанында Глен Алден көмір компаниясы шектеулі көлемде қайтадан көмір өндіруді бастап, оны Lance ұнтақтағышына өңдеуге жіберді.

География

АҚШ Халық санағы бюросының мәліметтері бойынша, округтің жалпы ауданы , оның ішінде құрлық және , немесе 3,06% - су құрайды. Оны Сусквеханна өзені кесіп өтеді (өзен оның оңтүстік шекарасын құрайды). Округке Авондейл, Сисетаун (сондай-ақ Джексон округінде) және Батыс Нантикок кіреді. Мун Лейк саябағы Плимут округінің солтүстік-батыс бөлігінде орналасқан. Округтің көп бөлігі орманды таулардан тұрады (өте аз егістік жер бар). Округтағы нөмірленген жолдар – U.S. 11 және PA 29. U.S. 11 өзеннің жағалауымен жүрсе, PA 29 Харвейс Крик шатқалы арқылы Арқа таудан төмен түседі; ол Батыс Нантикокте U.S. 11-мен қосылады. PA 29 содан кейін өзеннен өтіп, Хановер округімен байланысады.

Демография

2010 жылғы санақ бойынша, қалашықта 1812 адам, 780 үй шаруашылығы және 530 отбасы тұрады. Қалалық округтің нәсілдік құрамы: 98,6% ақ нәсілді, 0,4% афроамерикалық, 0,1% американдық үнді және Аляска туындылары, 0,7% басқа нәсілдерден және 0,3% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілдегі испан немесе латын американдықтары халықтың 0,9% құрайды. 780 үй шаруашылығының 38,1% -ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрады, 404 үй шаруашылығында бірге тұратын жұбайлар бар, ал 82 әйел күйеуізсіз үй иесі болып табылады. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,32 адам, ал отбасының орташа мөлшері 2,80 адамды құрайды. Қалалық округте халық жас бойынша таралып кеткен: 20,0% - 20 жасқа дейінгілер, 4,7% - 20-24 жас аралығындағылар, 23,9% - 25-44 жас аралығындағылар, 32,4% - 45-64 жас аралығындағылар және 18,7% - 65 және одан жоғары жастағылар. Орташа жас 40 жас. Әр 100 әйелге 101,1 еркек келеді. 18 және одан жоғары жастағы әр 100 әйелге 98,7 еркек келеді.