Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1769 жылы Коннектикут штатының Сускехана компаниясы Плимут қалашығындағы жерді қырық қоныс салушыға бөліп берді. Қалашықтың халқы өте баяу өсті. Алғашқы қоныстар қазіргі Плимут ауданында және оның төңірегінде пайда болды. Қалашық үш адамнан тұратын сайланған кеңеспен басқарылды. Плимут қалашығындағы алғашқы диірмендер 1780 жылы салынды. 1834 жылы Джеймсон Харви қалашықтың ең төменгі бөлігінде (Харвис Крик өзенінің сағасына жақын) алғашқы мектеп ғимаратын салды.
In 1769, the Susquehanna Company of Connecticut allotted lands in Plymouth Township to forty settlers. The growth of the township's population was very slow. The first settlements were in and around present day Plymouth Borough. The township was governed by an elected board of three men. The first mills in Plymouth Township were built in 1780. In 1834, Jameson Harvey built the first schoolhouse in the lower end of the township (near the mouth of Harveys Creek).
Қақтығыстар
1769 жылдан 1785 жылға дейін Плимуттағы Коннектикут қоныс аударушылары Пеннамиттер, үндістер және торилер тарапынан үнемі мазаланды. Революциялық соғыс пен Пеннамит-Янки соғыстарының бір бөлігі болған бірнеше қақтығыстар осы тараптар арасында болды. Революциялық соғыс кезінде қоныс аударушылар қазіргі Плимут ауданының төменгі бөлігінде "Гаррисон төбесінде" кішкентай бекініс салған. Бұл бекініс колонистерді үнділердің шабуылдарынан қорғауға арналған еді. Плимуттан келген шамамен елу адам 1778 жылғы Вайоминг шайқасына қатысты. Көптеген ер адамдар шайқаста қаза тапты. Плимут қалашығының әйелдері мен балалары шайқас түні Сусквеханна өзені бойымен қашып кетті. Британдықтар аймақтан кеткен соң, қоныс аударушылар қалаға қайта оралды. Олар британдықтар (торилер) мен үндістердің қиратқандарын қайта құруға мәжбүр болды. Үнділердің шабуылдары шайқастан кейін де жалғасты. 1778 жылдың 17 қарашасында Джон Перкинс қалашықтың төменгі жағында қаза тапты. 1779 жылдың наурыз айында кем дегенде үш қоныс аударушы қаза тауып, біреуі тұтқынға алынды. Үнділердің осындай шабуылдары келесі жылдары да жалғасты. 1783 жылдың наурыз айында Сусквеханна өзеніндегі үлкен мұз тасқыны Плимутты қампты. "Гаррисон төбесіндегі" барлық ғимараттар ағысқа кетті. Пастор Бенджамин Бидлак үйімен бірге ағысқа ілесіп кетті. Түн бойы ағыста лақтырылып, үлкен мұз кесектерімен бірге жүзіп, ол Шоуни Флэтстің (Плимут қалашығында) төменгі жағындағы биік жерге жетті. Тасқыннан кейін Пеннамиттер Коннектикут қоныс аударушыларын осы аумақтан қууға бекінді. Колонистерді әскерлер үйлерінен қуды. Көптеген Коннектикут қоныс аударушылары жол жүрісінде қаза тапты. Бұл қатыгездік пенсильваниялықтардың Коннектикуттықтарға деген ықыласын оятып, оларға қолдау көрсетті. Штат билігі қоныс аударушыларға жерлерін қайтарып алуға бұйрық берді. Қоныс аударушылар біртіндеп Вайоминг аңғарына қайта көшіп келді. Алайда, аңғарға қайта кірмес бұрын, олар Уилкс-Барреге қарап тұрған тауларда тоқтады. Олар аңғарға кіру қауіпсіз бе, жоқ па, соны білу үшін шағын топты алға жіберді. Уилкс-Барренің азаматтық судьясы Александр Паттерсон оларды ұстап алып, темір таяқпен ұрып-сапалады. Осы әрекетке қарамастан, қоныс аударушылар сақтықпен үйлеріне қайтты. Қоныс аударушылар үйлеріне келгеннен кейін Паттерсонның адамдары шабуыл жасады. Бұл қақтығыс Росс төбесінің батыс беткейінде болды. Күрес кезінде кем дегенде екі қоныс аударушы қаза тапқан деп есептеледі. Ашуланған қоныс аударушылар өз әріптестерінің өлімінен кек алу үшін Джон Франклиннің басшылығына бағынды. Олар елді аралап өткеннен кейін, аумақты барлық жаумен байланысты қауіптен тазартты. 1785 жылдың 4 желтоқсанында Сусквеханна өзенінің жағасында (Харвейс Крик сағасынан жоғары) Планкетт шайқасы болды. Бұл Пеннамит-Янки соғыстарының бір бөлігі еді. Плимут полковник Батлердің басшылығымен көптеген әскерлерді ұсынды. Шайқастағы қаза тапқандардың саны белгісіз, бірақ кем дегенде үш адам қаза тапқан деп есептеледі.
From 1769 to 1785, the Connecticut settlers in Plymouth were harassed on a regular basis by the Pennamites, Native Americans, and Tories. A series of clashes, which were part of the Revolutionary War and the Pennamite Yankee Wars, occurred between the multiple parties. During the Revolutionary War, the settlers erected a small fortification on "Garrison Hill," in the lower portion of modern day Plymouth Borough. The fort saw action in defending the colonists from Native American raids. Nearly fifty men from Plymouth took part in the disastrous Battle of Wyoming (in 1778). Many of the men were slain in the fight. The women and children of Plymouth Township fled down the Susquehanna River on the night of the battle. As soon as the British left the region, the settlers moved back to the township. They had to rebuild what was destroyed by the British (Tories) and Native Americans. Native American raids continued well after the battle. On November 17, 1778, John Perkins was killed in the lower end of the township. At least three settlers were killed and one was captured in March 1779. Native American raids like these continued in the coming years. In March 1783, a massive ice flood on the Susquehanna River struck Plymouth. Nearly all the buildings on “Garrison Hill” were swept away. Reverend Benjamin Bidlack was carried away with his house. After being tossed around by the current and huge pieces of ice throughout the night, he managed to reach higher ground on the lower end of Shawnee Flats (in Plymouth Township). After the flood, the Pennamites were determined to expel the Connecticut settlers from the territory. The colonists were driven from their homes by soldiers. Several of the Connecticut settlers died along the journey. This cruel act aroused empathy amongst the people of Pennsylvania in favor of the Connecticut settlers. The authorities of the state directed for the settlers to repossess their lands. The settlers gradually moved back to the Wyoming Valley. However, before reentering the valley, they halted on the mountains overlooking Wilkes Barre. They sent forward a small group of men to see if it were safe to reenter the valley. Alexander Patterson, the civil magistrate of Wilkes Barre, detained the men, who were then beaten with iron ramrods. Despite these actions, the settlers proceeded cautiously to their homes. Once the settlers returned home, Patterson's men attacked. The skirmish occurred on the western slope of Ross Hill. It's believed that at least two settlers were killed in the struggle. The enraged settlers placed themselves under the command of John Franklin to avenge the deaths of their fellow colonists. After marching through the countryside, they successfully cleared the territory of any hostile threats. Plunkett's Battle occurred along the riverbank of the Susquehanna (above the mouth of Harveys Creek) on December 4, 1785; it was part of the Pennamite Yankee Wars. Plymouth provided most of the soldiers (who were under the command of Colonel Butler). The number of casualties from the battle are unknown, but it's believed that at least three men were killed in the skirmish.
Көмір өндіру
1806 жылы Абиджа Смит Дербиден (Коннектикут штаты) Плимутқа көмір өндіру, тасымалдау және сату мақсатымен келді. Смит және оның серігі Льюис Хепберн Көмір ағысының шығыс жағында 75 акр жерді (45 және 46 учаскелер) сатып алды. 1807 жылдың күзінде Смит Сасквеханна өзенімен шамамен 50 тонна антрацит көмірін арқалаған кемені жүргізіп, оны Ланкастер округының Колумбия қаласына жеткізді. Уақыт өте келе, қалашықта қосымша көмір шахталары мен кеніштері салынды. Көмір тасымалын жеңілдету үшін теміржолдар мен каналдар да салынды. Көмір өндіру Плимут қалашығының басты өнеркәсібі 20 ғасырдың соңына дейін сақталды. Авондейл кенішіндегі апат – 1869 жылдың 6 қыркүйегінде Плимут қалашығындағы Авондейл поселкесінде болған ауқымды өрт. Осы апаттан 110 жұмысшы қаза тапты. Өрт шахтаның ағаш қаптамасы тұтанғанда басталып, тікелей үстінде салынған көмір ұнтақтағыш құрылысын өртеп жіберді. Шахта – кенішке кіру-шығудың жалғыз жолы болды, ал өрт 108 жұмысшыны (қалған екі қаза тапқан адам – құтқарушылар) тұтқындап, улап өлтірді. Бұл Пенсильвания тарихындағы ең ірі кен апаты болды. 1935 жылдың 9 ақпанында Глен Алден көмір компаниясы Авондейл ұнтақтағышын бөлшектеп, шахтаны жабуға кірісті. 1936 жылы көмір өндірілген жоқ. Дегенмен, 1940 жылдың желтоқсанында Глен Алден көмір компаниясы шектеулі көлемде қайтадан көмір өндіруді бастап, оны Lance ұнтақтағышына өңдеуге жіберді.
About 1806, Abijah Smith came to Plymouth from Derby, Connecticut, intending to mine, ship, and sell coal. Smith and his business partner, Lewis Hepburn, bought a 75 acre plot (called Lots 45 and 46) on the east side of Coal Creek. In the fall of 1807, Smith floated an ark down the Susquehanna River loaded with about fifty tons of anthracite coal; it was shipped to Columbia in Lancaster County. As time progressed, additional coal mines and collieries were constructed throughout the township. Railroads and canals were also constructed to aid in the transportation of coal. Coal mining remained the chief industry in Plymouth Township well into the 20th century. The Avondale Mine disaster was a massive fire in Avondale, an unincorporated community in Plymouth Township, on September 6, 1869. It caused the death of 110 workers. It started when the wooden lining of the mine shaft caught fire and ignited the coal breaker built directly overhead. The shaft was the only entrance and exit to the mine, and the fire trapped and suffocated 108 of the workers (the other two fatalities were rescuers). It was the greatest mine disaster at that point in Pennsylvania history. On February 9, 1935, the Glen Alden Coal Company began to dismantle and demolish the Avondale breaker and to close the mine. In 1936, no coal was produced. However, in December 1940, Glen Alden Coal Company resumed mining on a limited scale taking coal to the Lance Breaker to be processed.
География
АҚШ Халық санағы бюросының мәліметтері бойынша, округтің жалпы ауданы , оның ішінде құрлық және , немесе 3,06% - су құрайды. Оны Сусквеханна өзені кесіп өтеді (өзен оның оңтүстік шекарасын құрайды). Округке Авондейл, Сисетаун (сондай-ақ Джексон округінде) және Батыс Нантикок кіреді. Мун Лейк саябағы Плимут округінің солтүстік-батыс бөлігінде орналасқан. Округтің көп бөлігі орманды таулардан тұрады (өте аз егістік жер бар). Округтағы нөмірленген жолдар – U.S. 11 және PA 29. U.S. 11 өзеннің жағалауымен жүрсе, PA 29 Харвейс Крик шатқалы арқылы Арқа таудан төмен түседі; ол Батыс Нантикокте U.S. 11-мен қосылады. PA 29 содан кейін өзеннен өтіп, Хановер округімен байланысады.
According to the United States Census Bureau, the township has a total area of , of which is land and , or 3.06%, is water. It is drained by the Susquehanna River (which forms its southern border). The township's villages include Avondale, Ceasetown (also in Jackson Township), and West Nanticoke. Moon Lake Park is located in the northwestern part of Plymouth Township. Most of the municipality is made up of forested mountains (with very little farmland). Its numbered roads are U. S. 11 and PA 29. While U. S. 11 follows the bank of the river, PA 29 comes down from the Back Mountain via Harveys Creek gorge; it links up with U. S. 11 in West Nanticoke. PA 29 then crosses over the river and links up with Hanover Township.
Демография
2010 жылғы санақ бойынша, қалашықта 1812 адам, 780 үй шаруашылығы және 530 отбасы тұрады. Қалалық округтің нәсілдік құрамы: 98,6% ақ нәсілді, 0,4% афроамерикалық, 0,1% американдық үнді және Аляска туындылары, 0,7% басқа нәсілдерден және 0,3% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілдегі испан немесе латын американдықтары халықтың 0,9% құрайды. 780 үй шаруашылығының 38,1% -ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрады, 404 үй шаруашылығында бірге тұратын жұбайлар бар, ал 82 әйел күйеуізсіз үй иесі болып табылады. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,32 адам, ал отбасының орташа мөлшері 2,80 адамды құрайды. Қалалық округте халық жас бойынша таралып кеткен: 20,0% - 20 жасқа дейінгілер, 4,7% - 20-24 жас аралығындағылар, 23,9% - 25-44 жас аралығындағылар, 32,4% - 45-64 жас аралығындағылар және 18,7% - 65 және одан жоғары жастағылар. Орташа жас 40 жас. Әр 100 әйелге 101,1 еркек келеді. 18 және одан жоғары жастағы әр 100 әйелге 98,7 еркек келеді.
The 2010 census indicates that the township population consists of 1,812 people, 780 total households, and 530 families. The racial makeup of the township was 98.6% White, 0.4% African American, 0.1% American Indian and Alaskan Native, 0.7% from other races, and 0.3% from two or more races. Hispanic or Latino of any race made up 0.9% of the population. There were 780 households, out of which 38.1% had children under the age of 18 living with them, 404 were married couples living together, and 82 females owned homes with no husband present. The average household size was 2.32 and the average family size was 2.80. In the township, the population was spread out, with 20.0% under the age of 20, 4.7% from 20 to 24, 23.9% from 25 to 44, 32.4% from 45 to 64, and 18.7% who were 65 years of age or older. The median age was 40 years. For every 100 females, there were 101.1 males. For every 100 females age 18 and over, there were 98.7 males.