Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық пианист (1977 жылы туған)
British pianist (born 1977)
Фредерик Альберт Кемпф (1977 жылдың 14 қазанында туған) – британдық пианист, Кройдон қаласында неміс әкесі мен жапон анасынан дүниеге келген. Қазір Берлинде тұрады.
Frederick Albert Kempf (born 14 October 1977) is a British pianist born in Croydon to a German father and a Japanese mother. He lives in Berlin.
Ерте өмір
Кемпф Кройдонда дүниеге келген. Ол The Junior Kings School және Кентерберидегі St Edmund's School, сондай-ақ Корольдік музыка академиясында білім алған. Рональд Смиттен төрт жасында фортепианоны үйрене бастаған Кемпф, төрт жылдан кейін Корольдік фестиваль залында Патшалық филармониялық оркестрімен Моцарттың №12 фортепиано концертін орындап, британ тыңдаушыларының назарын аударды. Бала виртуоз жақын арада Германияға өнер көрсетуге шақырылды. 1987 жылы Кемпф Англиядағы алғашқы Ұлттық Моцарт конкурсын жеңіп алды, ал 1992 жылы Рахманиновтың Паганини тақырыбындағы рапсодиясын орындағаны үшін BBC Жылдың жас музыканты атанды.
Kempf was born in Croydon. He was educated at The Junior Kings School and St Edmund's School, Canterbury and the Royal Academy of Music. Taking up the piano at the age of four under Ronald Smith, Kempf first caught the attention of British concertgoers four years later when he played Mozart's Piano Concerto No. 12 with the Royal Philharmonic Orchestra at the Royal Festival Hall. The child virtuoso was shortly invited to Germany to repeat his performance. In 1987, Kempf won the first National Mozart Competition in England and in 1992, was named BBC Young Musician of the Year for his performance of Rachmaninoff's Rhapsody on a Theme of Paganini.
Кейінгі мансап
Кемпфтің ерте ересектер мансабы 1998 жылы Мәскеуде өткен Халықаралық Чайковский байқауында жеңіске жетпегенінен пайда тапты, онда фортепиано бөліміндегі бірінші жүлде Денис Мацуевке берілді. Көрінетін болса, кейбір судьялар бірінші жүлдені Мацуев пен Кемпфке бірлесіп беруді қалаған және қосымша қаржыландыру үшін Ресей Мәдениет министрлігімен сәтті келіссөздер жүргізген. Дегенмен, Кемпф соңында тек үшінші орынды иеленді, бұл көрермендер мен ресейлік баспасөздің күйреуге ұқсайтын наразылықтарын тудырды, олар судьялардың кейбіреулерін, әсіресе олардың бұрынғы шәкірттері болған конкурсанттарға қатысты жақпарушылықта айыптады. 1999 жылдың сәуірінде Кемпф теледидардағы бірнеше бағдарламалармен және толық салынған концерттермен Мәскеуге оралды. Оның танымалдылығы американдық пианист Ван Клиберннің танымалдылығымен салыстырылды, ол 1958 жылы өзге нәтижемен аталмыш байқаудың тұңғыш жеңімпазы атанды. 2000 жылы Пьер Бенсайд (скрипка) және Александр Шошиан (виолончель) есімді музыканттармен бірге Кемпф триосын құрды. Трионаң Еуропада және халықаралық концерттерінде жақсы қабылдады. Қазір Лондонда тұратын олар Бельгиядағы Фландрия фестивалінде және Франциядағы Орфей мен Бахус фестивалінде өнер көрсетті. Ансамбль АҚШ-та Ла-Холла (Калифорния) және Скоттсдейл (Аризона) қалаларындағы камералық музыка сериясында дебют жасады. 2000 жылдың сәуір айында Кемпфке берген сұхбатында MusicWeb International-дың Марк Бридл: «Өз жасындағы көптеген музыканттардан айырмашылығы, Кемпф камералық музыкаға ерекше жетілген қызығушылық танытады» деп жазды, Кемпфтің сөзін келтіре отырып: «Фортепианомен өміріңіздің өте жалғыз болатынына ұшырау оңай. Сіз әрқашан солистсіз немесе дирижерге не істеу керектігін айтасыз. Ал концерттерде де солай, қалағаныңызды істейсіз. Камералық топта отырып, сізге «сен нашар ойнайсың» немесе не істеу керектігін естігеніңіз жақсы. Мен үшін бұл – ең қанағаттандырарлық орындаушылық формасы. Әсіресе пианино триосында әр аспапты жекелей қарастыра отырып, өзімшілдікке берілуге болады». Бридл «Оның камералық музыкаға деген құштарлығы Марлборо фестивалінен туындады» деп атап өтті және Кемпфтің: «Бірінші күні Моцарттың фортепиано триосын жаттығу керек болғанын есімде. [ ] Барлығының да мақсаты камералық музыка ойнау еді. Тіпті Гварнери квартетінің виолончельшісімен бірге ойнасаңыз да, ол Рубинштейнмен бірге ойнап, осы туындыны 200-300 рет орындаған болса да, әрқашан өзіңізді ыңғайлы сезінесіз. Егер сізде дұрыс идея болса, олар сізді тыңдайды, бұл керемет тәжірибе болды» деген сөзін келтірді. Бридл: «Біздің сұхбатымыз барысында Кемпф камералық музыка туралы сөйлескендегіден гөрі ешқашан тыныш көрінбеді».
Kempf's early adult career benefited from his failure to win the 1998 International Tchaikovsky Competition in Moscow, where the first prize in the piano section went instead to Denis Matsuev. Apparently, some judges had wanted to award the first prize jointly to Matsuev and Kempf, and had successfully negotiated with the Russian Culture Ministry for the additional funding. However, Kempf only collected the third prize in the end, which provoked a barrage of indignant protests from both the audience and the Russian press, who accused some of the judges of bias, especially towards contestants who also happened to be their former pupils. In April 1999, Kempf returned to Moscow with a series of television broadcasts and sold out concerts. His popularity has been compared with that garnered by American pianist Van Cliburn who, in a different result in 1958, had won the inaugural competition. In 2000 he formed the Kempf Trio, with Pierre Bensaid (violin) and Alexander Chaushian (cello). The trio has been well received in Europe, as well as in their international concerts. Now London based, they have appeared at the Flanders Festival in Belgium and in France at the Orpheus & Bacchus Festival. The ensemble made its United States debut in the chamber music series at La Jolla, California, and in Scottsdale, Arizona. In an April 2000 interview with Kempf, MusicWeb International's Marc Bridle wrote,"Unlike many musicians of his age, Kempf has a startlingly mature interest in chamber music", quoting Kempf as saying, "With the piano it's very easy for your life to become very solitary. You're always the soloist, or you tell the conductor what to do. And with recitals it's the same, you just do what you want. It's nice to sit in a chamber group and be told 'you're playing rubbish', or to be told what to do. For me it's one of the most fulfilling mediums to play in. Especially with the piano trio you can be as selfish as you want with each instrument treated as a solo." Bridle went on to note, "His craving for chamber music came from the Marlboro Festival", and cited Kempf recalling that, "I remember being told I'd have to rehearse the Mozart Piano Trio on the first day. [ ] All of these people were there and they just wanted to play chamber music. Even if you played with the cellist of the Guarneri Quartet, who had played with Rubinstein and had played the piece more than 200 or 300 times, you always felt comfortable. If you had a valid idea they would listen to you, it was just a wonderful experience". Bridle added, "At no time during our interview does Kempf seem more at ease than when talking about chamber music".