Гарольд Махони: Вимблдон жеңімпазы және олимпиада жүлдегері
Harold Mahony
Гарольд Махони – 1896 ж. Уимблдон чемпионы, ирландиялық теннисші. Шотландияда туған, бірақ Ирландияда өмір сүрген. Энди Мюррейден бұрынғы соңғы шотландиялық жеңімпаз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Британдық теннисші, австралиялық футболшы.
British tennis player
the Australian footballer
Харольд Сегерсон Махони (13 ақпан 1867 – 27 маусым 1905) – Шотландияда туған ирланд теннисшісі. Ол 1896 жылы Уимблдон чемпионатында жекелей сында жеңіс однып, осымен танымал. Оның мансабы 1888 жылдан басталып, 1905 жылы қайтыс болғанға дейін жалғасты. Махони Шотландияда дүниеге келгенімен, өмірінің көп бөлігін Ирландияда өткізді; оның отбасы, ата-анасының екеуі де ирландтық, отбасылық үйі Ирландияның оңтүстік-батысындағы Керри округінде орналасқан. 2013 жылғы чемпионатта Энди Мюррей жеңіске жеткенге дейін ол Уимблдонды жеңген соңғы шотланд болды.
Harold Segerson Mahony (13 February 1867 – 27 June 1905) was a Scottish born Irish tennis player who is best known for winning the singles title at the Wimbledon Championships in 1896. His career lasted from 1888 until his death in 1905. Mahony was born in Scotland but lived in Ireland for the majority of his life; his family were Irish including both of his parents, the family home was in County Kerry, Southwestern Ireland. He was the last Scottish born man to win Wimbledon until the victory of Andy Murray at the 2013 championships.
Мансап
Махони Эдинбургте, 21 Шарлотта скверінде, ирландтық адвокат және көрнекті жер иесі Ричард Джон Махонидің отбасында дүниеге келді. Отбасы Шотландияда үйі болған, бірақ уақытының көп бөлігін Ирландияның Керри графтығындағы Дромор қамалында өткізді. Гарольд Дромордағы арнайы салынған теннис кортында жаттықты. Махони 1890 жылы Уимблдон дебютін жасап, бірінші раундта шығып қалды. 1891 және 1892 жылдары жартылай финалға жетті. Ол 1893 жылы Лондонның Queen's клубында өткен Британдық жабық корт чемпионатында жекелей бірінші орынды жеңіп алды және келесі жылы титулын сәтті қорғады. 1895 жылы Махони ауруына байланысты титулын қорғаудан бас тартты. 1898 жылы ол беделді Ирландия чемпионатында жекелей бірінші орынды жеңіп алды. Сол жылы Германияда тұрақты қатысып, ағылшын тілін мүжіл жасай білген Махони Германия чемпионатында да жекелей бірінші орынды жеңіп алды. 1900 жылғы Париж жазғы Олимпиадасында ол ерлер арасындағы жекелей сында күміс медаль, жұптық сында қола медаль (Ұлыбритания және Ирландия үшін), сондай-ақ Франциядан Хелен Превостпен бірге аралас жұптық сында күміс медаль жеңіп алды. Махони 1899 жылы финалда Уилберфорс Ивсті жеңіп, 1904 жылы финалда Брэм Хиллиярдты жеңіп, Кент чемпионатында жеңімпаз атанды. Махони Бостонның Лонгвуд крикет клубында АҚШ-қа қарсы жеңіске жеткен 1903 жылғы Британ аралдары Дэвис кубогы командасының құрамында болды, бірақ бұл турнирде ойнамады. Төрт дүркін Уимблдон чемпионы Реджинальд Доэртидің иығына жарақат алғанда, британдық команданың капитаны Уильям Коллинз Махониге ойнауға рұқсат берудің орнына өзінің бірінші матчын өткізіп жіберді, Доэртиге кейінірек турнирде кері жекелей матчты ойнауға мүмкіндік беру үшін. Махонидің бойы 1,91 метр (6 фут 3 дюйм) болатын және күшті соққысы болды. Оның форхендісі осылай емес еді: оның әріптесі Джордж Хиллиярд "форхендпен допты дұрыс соғу әдісін ешқашан меңгермегенін" жазды. Кейбір турнирлерде барлығы бірдей емес. (**) – сынақ раундыны білдіреді.
Mahony was born at 21 Charlotte Square, Edinburgh to Richard John Mahony, an Irish barrister and prominent landowner. The family had a home in Scotland but spent most of their time at Dromore Castle, in County Kerry, Ireland. Harold trained on a specially built tennis court at Dromore. Mahony made his Wimbledon debut in 1890 exiting in the first round. He reached the semifinal in 1891 and 1892. He won the singles title at the British Covered Court Championships, played at the Queen's Club in London, in 1893 and successfully defended his title the following year. In 1895 Mahony forfeited the defence of his title due to illness. In 1898 he won the singles titles at the prestigious Irish Championships. That same year Mahony, who was a regular competitor in Germany and spoke fluent German, also won the singles title at the German Championships. At the 1900 Summer Olympics in Paris he won a silver medal in the men's singles event and a bronze medal in the doubles competition (for Great Britain and Ireland), as well as a silver medal in the mixed doubles event with Hélène Prévost from France. Mahony won the Kent Championships in 1899, defeating Wilberforce Eaves in the final, and in 1904, defeating Brame Hillyard in the final. Mahony was a member of the 1903 British Isles Davis Cup team that won the against the United States at the Longwood Cricket Club in Boston but did not play in the event. When four time Wimbledon champion Reginald Doherty had a shoulder injury the British team captain William Collins elected to forfeit his first match, instead of letting Mahony play, so that Doherty would be allowed to play the reverse singles match later in the event. Mahony was 1.91m (6 ft 3in) tall and possessed a formidable backhand. His forehand was less notable: his fellow player, George Hillyard, wrote that he "never did acquire the right method of hitting the ball on the forehand". in some tournaments not all. (**) denotes challenge round