Үндістан крикетшісі Саробинду Нат Банерджидің өмірі мен мансабы

Кіріспе

Үндістандық крикетші

Саробинду Нат "Шут" Банерджи (3 қазан 1911 – 14 қазан 1980) – Үндістан құрамасы сапында бір ресми және бес бейресми тестілік матчта ойнаған крикетші. Ол оң қолмен орташа жылдамдықпен доп тастайтын және төменгі қатардағы соққышы болған.

Криккеттік мансап

Банерджи он тоғыз жасында бірінші сыныптық крикетке дебют жасады және 1933–34 жылдары МКК-ға қарсы «Индия және Бенгалиядағы англо-индиялықтар» командасы үшін ойнады. 1935–36 жылдары ол Джек Райдердің австралиялық командасына қарсы Бенгал және Ассам командасы үшін 53-тен 5 қақпа алды. Содан кейін ол осы командаға қарсы үшінші ресми емес сынаққа шақырылды (осының салдарынан Бенгал үшін алғашқы Ранжи Трофи матчын өткізіп алды) және 1936 жылы Англияға сапар шегуге командаға ілікті. Жылдам доп тастаушылар Мұхаммед Ниссар, Амар Сингх және Джахангир Ханның болуы Банерджидің ешбір Тест матчында ойнамауына себеп болды. 1937–38 жылдары Ранжи Трофиінің аясында Бенгал үшін Орталық Үндістанға қарсы матчта 33 допқа 5 қақпа алды, ал жартылай финалда Хайдарабадқа қарсы 47 ұпай жинады. Финалға дейін, Наванагарға қарсы матчта, ол Джамнагар мемлекеттік қызметінде жұмысқа орналасты. Бұл оны финалда екі команданың құрамында ойнауға мүмкіндік бермеді. Крикет клубының Үнді филиалында Лорд Теннисоннің XI командасына қарсы ойнағанда, ол Браборн стадионындағы алғашқы матчта 89 допқа 6 қақпа алды. Одан кейін бір командаға қарсы ресми емес Тест матчтарында жақсы нәтижелер көрсетті. Банерджидің ең үздік боулинг көрсеткіші 1941 жылғы қарашада Махараштраға қарсы Наванагар үшін ойнағанда тіркелді. Ол бір сағаттан астам уақыт ішінде 25 допқа 8 қақпа алды және екі иннингсте де ең көп ұпай жинады. Келесі жылы ол «Тата» командасына қосылып, қалған өмірін «Бихар» командасымен өткізді. 1945–46 жылдары Австралиялық әскери командасына қарсы ресми емес Тест матчында бір рет ойнап, 8 қақпа алды, содан кейін 1946 жылы Англияға сапар шегуге үндістандық құрамаға қосылды. 1936 жылғыдан өзгеше, онда бірнеше жылдам доп тастаушылар болған, 1946 жылы Үндістанда Банерджи мен Ранга Сохони ғана болды. Сохони екі Тест матчында ойнады, ал Банерджи ешқайсысында ойнамады. Банерджи тур матчтарында 315 ұпай жинап, 31 қақпа алды. Ланкашир және Миддлсекс командаларына қарсы төрт қақпа алып, екі матчта да үндістандықтардың жеңісіне үлкен үлес қосты. Суррейге қарсы Овалда Банерджи соңғы болып Чанду Сарватеге қосылды, есеп 205:9 болғанда. Сарвате 124 ұпай жинап, Банерджи 121 ұпай жинады. Бұл бірінші сыныптық крикетте 10-шы және 11-ші нөмірлі ойыншылардың бір иннингсте жүз ұпайдан асып түсуінің жалғыз мысалы. 2009 жылғы мәліметтерге сәйкес, олардың 249 ұпайлық серіктестігі бірінші сыныптық крикеттегі соңғы қақпа үшін екінші ең жоғары көрсеткіш. 1948–49 жылдары Үндістанда Банерджи Аллахабадта Батыс Үндістерге қарсы маттық викетте шығыс айманы үшін 67 допқа 7 қақпа алды, содан кейін он қақпалық жеңіске жетіп, соңғы ұпайларын жинады. Бұл Батыс Үндістердің турдағы жалғыз жеңілісі болды. Осыдан кейін ол 37 жасында «Браборн» стадионында өткен серияның соңғы Тест матчына шақырылды. Ол екінші иннингсте 4 жылдам қақпа алды және 361 ұпайды қуып жете жаздағанда орталық викетке алты ұпай соқты. Үндістан келесі үш жыл бойы Тест матчтарын өткізбеді, ал «Браборн» Тесті Банерджи мансабындағы жалғыз матчқа айналды. 1949 жылы Джамшедпурда Дели үшінші күнді 46 ұпай және 8 қақпамен бастады. Банерджи хет-трик жасап, оларды 39 минутта құлатты. Кейін сол жылы Орисаға қарсы 43 және 110 ұпай жинап, екі иннингсте де ең көп ұпай жинады және 37 допқа 6 қақпа алды. Банерджи тағы бір он жыл бойы Ранжи Трофиісінде ойнады, бірақ кейінгі жылдары бұл «материалдық қолдаудан гөрі моральдық қолдауды» қамтыды. Сондай-ақ ол Бихарға қосылғаннан бері басқарған капитандық қызметінен бас тартты. 1950 жылдары Ранжи Трофиісінің алғашқы кезеңдерінде Бихар Бенгалдан жиі жеңіліп қалды, ал Банерджи өзінің ең жоғары бірінші сыныптық ұпайларын 138 ұпайға жеткізді. Ол 50-жылдардың соңында Билайға көшіп, соңғы маусымында (1959–60) Мадхья-Прадеш үшін ойнады. Банерджидің негізгі добы доп тастаушыға викетке кіріп-шығып тұратын. Ол 1936 жылы Англияға жасаған алғашқы сапарынан кейін инсвингті дамытты. Ол кейде аутсвингерді де тастады және аяғын сындырып, баяу допты да қолданды. Банерджи мансабының барысында бірнеше позицияда ойнады. Көбінесе соңғы қатардағы ойыншы болса да, кейде ойынның басында ойнады және иннингсті ашты.

Banerjee made his debut in first class cricket at the age of nineteen and played for an "Indians and Anglo Indians in Bengal" team against the touring MCC in 1933–34. He took 5 for 53 for a joint Bengal and Assam side against Jack Ryder's Australian team in 1935–36 following which he was selected for the third unofficial test against the same side (which made him miss the first ever Ranji Trophy match for Bengal) and the team to tour England in 1936. The presence of the fast bowlers Mohammad Nissar, Amar Singh and Jahangir Khan meant that Banerjee did not play in any of the Test matches. For Bengal in the Ranji Trophy in 1937–38, he took 5 for 33 against Central India and a crucial 47 not out against Hyderabad in the semifinal. Just before the final against Nawanagar, he accepted a job in the state service of Jamnagar. This made him ineligible for both teams for the final. When invited to play for Cricket Club of India against the Lord Tennyson's XI, he took 6 for 89 in the inaugural match in the Brabourne Stadium. Three caps in the unofficial Tests against the same side were followed by ordinary performances. Banerjee's career best bowling figures were for Nawanagar against Maharashtra in November 1941. He took 8 for 25 in little over an hour and top scored in both innings. He joined Tatas in Jamshedpur in the next year and the rest of his career was spent with the Bihar. A single appearance in the unofficial test against the Australian Services XI in 1945–46 led to eight wickets and a surprise selection in the Indian team to England in 1946. Unlike 1936 when there were several fast bowlers, India in 1946 included only Banerjee and Ranga Sohoni. Sohoni appeared in two Tests, Banerjee in none. Banerjee made 315 runs and took 31 wickets in the tour matches. Against Lancashire and Middlesex, he took four wickets and both contributed significantly to Indian victories. At the Oval against Surrey, Banerjee went in last to join Chandu Sarwate with the score at 205 for 9. Sarwate went on to score 124 not out and Banerjee 121. It is the only instance of the No.10 and No.11 scoring hundreds in the same innings and as of 2009, their partnership of 249 is the second highest for the last wicket in first class cricket. Back in India in 1948–49, Banerjee took 7 for 67 in an innings for East Zone against West Indians on a matting wicket at Allahabad and later scored the final runs in a ten wicket victory. This was the only defeat for West Indies in the tour. This led to his selection, at the age of 37, for the last Test of the series at the Brabourne Stadium. He took four quick wickets in the second innings and a hit six over midwicket as India nearly chased down a target of 361. India played no Test cricket in the next three years and the Brabourne Test turned out to be only one of Banerjee's career. At Jamshedpur in 1949, Delhi went into the third day requiring 46 runs with eight wickets in hand. Banerjee took a hat trick and bowled them out in thirty nine minutes. Later in the year against Orissa, he scored 43 and 110, top scoring in both innings, and took 6 for 37. Banerjee continued in the Ranji Trophy for another decade but in the later years it involved "more moral than material support". He also gave up the captaincy that he had held since joining Bihar. Bihar were knocked out fairly regularly by Bengal in the 1950s in the early rounds of the Ranji Trophy and Banerjee made his highest first class score of 138 in one such match. He moved to Bhilai in the late fifties and appeared for Madhya Pradesh in his final season (1959–60)
Banerjee's stock delivery moved in to the batsman on and off the wicket. He developed the inswing after the first tour of England in 1936. He occasionally bowled the outswinger and had a slower ball in the form of a leg break. Banerjee batted in several positions over the course of his career. Though predominantly a tail end batsman, he occasionally batted early in the order and opened the innings.