Гавин Миллер: Австралиялық регби лигасының шебері

Кіріспе

Австралия халықаралық регби лигасының ойыншысы

Гавин Джон Миллер (4 қаңтар 1960 жылы туған) – 1970-ші және 1980-ші жылдары ойнаған австралиялық бұрынғы регби лигасының ойыншысы. Австралия құрамасының және Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының "Origin" сериясының басқарушы ойыншысы, ол клубтық карьерасының көп бөлігін "Кронулла Сазерленд Шаркс" клубы үшін өткізді және клубтың аңызға айналған ойыншысы есептеледі. Миллер 1988 және 1989 жылдары қатарынан екі рет "Далли М" жүлдесін иеленді. Ол өзінің қарыштама кезеңінде көптеген сарапшылармен NSWRL-дегі ең қауіпті шабуылшы ойыншы деп танылды, бұл оның допты ұстау және тепкілеу дағдыларымен байланысты болды. Миллердің ықпалы "Кронулла Сазерленд" клубының бірнеше жыл төмен деңгейде болғаннан кейін Премьер-лигаға талапкер болуына септі тигізді. Миллердің өркендеген кезінде австралиялық іріктеу комиссиясы оны назардан тыс қалдырғаны үшін жиі сынға ұшырады, бірақ Миллер 1989 жылғы "State of Origin" сериясында нашар ойнаған Жаңа Оңтүстік Уэльс құрамасында өзінің ең жақсы қабілеттерін көрсетпеді.

Алғашқы жылдары

Гавин Миллер Жаңа Оңтүстік Уэльстің Инверелл қаласында дүниеге келген. 1980 жылдардың соңында танымал болғанға дейін Миллер регби лигасында ұзақ мансап жасады. Ол "Голберн" клубында ойнай бастады және 1977 жылы "Батыс Субұрбаларына" ұсынылды. Сол жылы ол он жеті жасында командаға тұрақты орын алды, бірақ келесі жылы "Шығыс Субұрбаларымен" келісімшартқа отырды. Миллер келесі екі жылда "Шығыс" үшін жақсы ойнамады, бірақ "Кронолла" оның әлеуеті бар деп ойлады және оны 1980 жылға қол қойды. Әлі де "А" сапында ойнай отырып, Миллер "Кронолла" құрамасында тұрақты орын алды және біртіндеп өзінің ерекше доптық шеберлігі мен "Батыспен" бірге көрсеткен жүгіру қабілетін көрсетті. "Кронолладағы" алғашқы төрт жылы ол шабуылшылар қатарына ауысты және өте жақсы ойнады, сондықтан 1983 жылы ол Жаңа Оңтүстік Уэльске таңдалды. Миллер бұл жерде үміттерін ақтамады және маусым барысында "Шаркс" комитетімен дау-дамайға түсіп, егер клуб қаржылық қиындықтан шыға алмаса, КБ кубогын жеңіп алмаса клубтан кететінін айтты. "Шаркс" бұл жұмысты орындай алмады, ал Миллер қазан айының басында жұмыстан шығарылды. Сол жылдың қараша айында Миллер өзінің бұрынғы клубы "Шығыс Субұрбаларымен" келісімшартқа отырды, бірақ ол соншалықты нашар ойнады, сондықтан үшінші лигаға дейін төмендеді, ал "Roosters" 24 бірінші лигалық ойынның тек бесін жеңді.

Халл Кингстон Роверс карьерасы

Истс клубын тастағаннан кейін Миллер ағылшын клубы Халл Кингстон Роверсқа келісімшарт жасады. Хэлл КР сапында үш жыл ойнаған кезінде Миллер көптеген марапаттарға ие болды. Миллер 1984-1985 жылғы маусымда Бутферри паркі, Кингстон-апон-Халл қаласында 1985 жылдың 26 қаңтарында өткен Джон Плейер арнайы трофи финалында Халл Кингстон Роверс командасының құрамында Халл Ф.К.-ны 12:0 есебімен жеңген ойында қатысты. Миллер 1984-1985 жылғы маусымда Халл Кингстон Роверс клубымен Бірінші дивизион чемпионатын жеңіп алды. Миллер ойынға қатысып, екі әрекет жасады және 1985 жылғы 27 қазанда Лидстегі Хединглиде өткен 1985-1986 жылғы маусымдағы Йоркшир кубогы финалында Хэлл Кингстон Роверстің Каслфордты 22:18 есебімен жеңісінде «Ақ роза» трофисімен «Үздік ойыншы» атанымын жеңіп алды. Миллер 1985-1986 жылғы маусымдағы Джон Плейер арнайы трофи финалында Уиганға 8:11 есебімен ұтылған ойында, 1986 жылғы 11 қаңтарда Лидстегі Элланд Роудта ойнады. Миллер 1986 жылғы 3 мамырда Уэмбли стадионында, Лондон қаласында 82 134 көрерменнің алдында өткен 1985-1986 жылғы маусымдағы Челлендж кубогы финалында Халл Кингстон Роверс командасының құрамында Каслфордқа 14:15 есебімен ұтылған ойында ойнады. Миллер 1985-1986 жылғы Регби футбол лигасы маусымында «Стальной адам» сыйлығын жеңіп алды. Халл Кингстон Роверс ойыншыларының тізіміндегі мұрагерлік нөмірі 834.

Австралияға оралу

Миллер 1986 жылы Кронуллаға одан да толысқан ойыншы ретінде оралды. Клубпен екінші рет ойнағаннан кейін 1988 жылы Миллер ARL-дегі ең күшті ойыншылардың біріне айналды. Ол ойыншыларды үнемі босатып, бос кеңістіктерге жібере алатын қабілетімен ерекшеленді (алдымен шамалы бойлы болса да), сондай-ақ Кронулланың соңғы он жеті үйдегі және сыртқы матчтың он бесін жеңіп, клубтың алғашқы кіші лигасын жеңіп алды. Жаңа Оңтүстік Уэльс құрамасына Квинслендке немесе Ұлыбританияға қарсы қосылмаса да, Миллердің клубтағы өте жақсы формасы іріктеушілердің назарынан тыс қалмады және оны Папуа-Жаңа Гвинеяға қарсы сынақ ойынына шақырды. Әлемдік регби лигасының тарихындағы рекордтық 70–8 есебімен жеңіске жеткен ойында Миллер "Кумулс қақпасына көптеген шабуылдар жасады" және бір гол соқты. Ол сондай-ақ Жаңа Зеландияға қарсы Әлем Кубогының финалында ойнады, қайтадан гол соқты, ал арасында "Дүниежүзілік" командаға қарсы өткен матчтың үздік ойыншысы атанды. 1989 жыл Миллер үшін ең табысты жыл болды, ол Питер Стерлинг пен кейіннен Эндрю Джонс сияқты ешкімге ұқсамайтын жылдың үздік ойыншысы сыйлығын жеңіп алды. Оның керемет ойын дағдылары қазір өте жақсы соққымен, қорғаныстағы жоғары белсенділікпен және негізгі ойыншы ретінде алған соққыларға төтеп беру қабілетімен толықтырылды. Ол тек Дәлли М жылдың үздік ойыншысы ғана емес, сонымен қатар Регби лигасы апталығының үздік ойыншысы және Ротманс медалін жеңіп алды. Брисбенге қарсы плей-офф матчындағы формасы "гипнотикалық" деп сипатталды, нәтижесінде "Акулалар" 38–14 есебімен жеңіске жетті. 1990 жылы жарақаттарға байланысты Миллердің көрсеткіштері төмендеді, бірақ Балмен мен Оңтүстік Сиднейге қарсы екі ойында ол әлі де бұрынғыдай шебер екенін көрсетті. Алайда, отыз жасқа келгенде ол "Кенгуру" турнесіне қатыса алмады, ал келесі жылы капитандық міндеттерінен кейін Миллердің көрсеткіштері одан да нашарлады. 1992 жылы Кронулладағы құрамдағы өзгерістер кезінде ол күтпеген жерден резервтік құрамға жіберілді, бірақ бірінші командаға келгенде, әсіресе Солтүстік Сиднейге қарсы ойында, өзінің ескі шеберлігін көрсетті. Дегенмен, Миллердің жақын арада зейнеткерлікке шығатыны белгілі болды, ол жыл соңында Голбернге капитан-жаттықтырушы ретінде оралды. Бірінші лигадан зейнеткерлікке шыққаннан кейін Миллер Кронулла клубының бес "өлімсізінің" бірі деп танылды.

Miller returned to Cronulla in 1986 a more mature player, and after a slow start to his second stint with the club, by 1988 Miller had become one of the most dominant players in the ARL. He had the ability to consistently offload and send players into gaps (despite being small for a forward at around ), and was at the helm of Cronulla winning fifteen of their last seventeen home and away matches, and claiming the club’s first minor premiership. Despite not playing for New South Wales against either Queensland or Great Britain, Miller's club form was enough that selectors did not ignore him for the Test against Papua New Guinea. In a world international rugby league record 70–8 win, Miller "launched countless raid on the Kumuls' line" and scored a try. He also played in the World Cup final against New Zealand, remarkably scoring a try once again, and in between was named as Man of the Match versus a "Rest of the World" team. 1989 was Miller's greatest year, and he monopolised the player of the year awards like no other player except perhaps Peter Sterling and latterly Andrew Johns. His brilliant ball playing skills were by now backed up with a superb kicking game, a high work rate in defence and the ability to take the knocks that came from being a focal playmaker. He won not only the Dally M Player of the Year, but also the Rugby League Week Player of the Year and the Rothmans Medal. His form against Brisbane in the play off for fifth was described as "mesmerising" and saw the Sharks win 38–14. 1990, with injuries contributing, saw Miller decline somewhat, though in two games against Balmain and South Sydney he showed he could still be as skilful as ever. At thirty, though, he was out of contention for the Kangaroo tour, and the following year, with the responsibility of captaincy, saw Miller decline further. In 1992, with the changing of the guard at Cronulla, he was surprisingly relegated to reserve grade, but still showed his old skill in patches when brought on for the first team, notably against North Sydney. It was inevitable, though, that Miller would soon retire, and he returned to Goulburn as captain coach at the end of the year. After his retirement from first grade rugby league, Miller was named as one of the five "immortals" of the Cronulla club.

Ерекше жетістік

Миллер 1988 жылы Жаңа Зеландияға қарсы 1985–1988 жылғы Регби лигасы әлем чемпионаты финалында «Ойынның үздік ойыншысы» наградасын жеңіп алған жалғыз ойыншы болып қалады, сондай-ақ ол «Man of Steel» сыйлығын, «Dally M Awards» жүлдесінің «Жылдың үздік ойыншысы» атағын, «Регби лигасы аптасының үздік ойыншысы» және «Ротманс» медалін де жеңіп алды.