Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Пәкістандық крикетші Таусеф Ахмед (10 мамыр 1958 жылы туған) – 1980 жылдан 1993 жылға дейін 34 тестілік матч пен 70 бір күндік халықаралық матчта ойнаған Пәкістанның бұрынғы крикетшісі.
Pakistani cricketer
Tauseef Ahmed (born 10 May 1958) is a former Pakistani cricketer who played in 34 Test matches and 70 One Day Internationals between 1980 and 1993.
Мансап
Тәусеф Ахмед 1979 жылдың басында "Public Works Department" командасы үшін Пакистан Халықаралық Әуе Жолдарына қарсы алғашқы сыныптық ойынына қатысты. Бұл оның алғашқы және жалғыз сыныптық ойыны болды, бірақ бір жылдан астам уақыттан кейін, көршісі Джавед Садық оған 1980 жылғы Карачидегі Аустралияға қарсы сынақ алдында пакистандық соңғы ойыншыларға доп беру мүмкіндігін ұйымдастырды. Тәусеф жаңа тағайындалған пакистандық капитан Джавед Миандадты және тіпті менеджер Муштак Мұхаммедті де оны сынап көруге шақырды. Таңғажайып дебютте Тәусеф 7 қақпаға 126 доп тастап, Ким Хьюзді екі рет, ал Грег Чаппелді бір рет ұтып, Иқбал Қасымпен бірге 18 қақпа алды (қалған екеуі Имран Ханға тиді). Алғашқы сериясында 29 орташа есеппен 12 қақпа алғаннан кейін, ол тағы екі жыл күтуге мәжбүр болды және сарқылып қалған пакистандық құрамада Шри-Ланкаға қарсы ойнап, қайтадан тамаша өнер көрсетті. Осы кезде ол Иқбал Қасыммен тиімді серіктестік құрды. 1982 жылы Имран Ханның капитан болып тағайындалуы Тәусеф үшін қиын кезеңді білдірді. Имран қолғап спиннерлеріне сенімді болғандықтан, Абдул Қадырдың мансабын жаңғыртты және оны Пакистанның басты спиннері ретінде пайдаланды. Тәусеф 1985 жылы үйінде Шри-Ланкаға қарсы ойында 5/54 көрсетіп, Карачиде жеңіске жол ашты, ал 1986 жылы Кандиде Шри-Ланкада мансабындағы ең жақсы матч сыйлығын жеңіп алды (9/77, екінші иннингте 6/45). Бірнеше аптадан кейін ол Шаржада бір күндік ойында оралып, Джавед Миандадтың соңғы шармен алтылық соғуына мүмкіндік берген маңызды допты тастады. Ақылды крикетші Тәусеф өзінің рөлін тез түсінді. Ол Абдул Қадыр немесе Иқбал Қасыммен ойнағанда бақылауды ұстап тұруы керек еді. 1986 жылы Батыс Индия құрамасы оны ұтып алу мүмкін емес деп тапты және ол сериядағы қиын жағдайда Имранмен сегізінші қақпадағы серіктестікті сақтап қалды. 1987 жылы Абдул Қадыр Индияға қарсы жеңіліске ұшырағанда және Иқбал Қасым командаға қайта қосылғанда, Тәусеф Бангалордегі соңғы ойында олармен бірге ойнады. Индияның қорғаныс тактикасы баяу айналымдарда күту ойынына негізделген, тәжірибесіз пакистандық соққы берушілердің (тек Имран мен Миандад 30-дан астам сынақ ойыны ойнаған) бір күні құлауын күткен. Төрт сынақтан кейін, Бангалорде Капил Дев Индияны Англияға (сыртта) және Шри-Ланкаға (үйде) қарсы екі рет 2:0 есебімен жеңгеннен кейін нәтиже алу үшін үлкен қысымға ұшырады. Екі капитан да жағдайды дұрыс бағаламады: Пакистан сол жақ қолды жылдам соққы беруші Салим Джафферді ойнатты, ол матчта бірде-бір доп тастамады. Имран жеребе тастап, соққы берді, ал Тәусефтің керемет жолы басталды. Ол бірінші иннингте 15 ұпай жинап, Пакистанға 100 ұпайдан асып түсуге көмектесті, содан кейін Криш Шриккант пен Сунил Гаваскардың қақпаларын түсіріп, қарсы шабуылды бастады. Пакистан 116 ұпайға ұтылып, кейін Индияны 145 ұпайға ұтып, Тәусеф пен Иқбал Қасымның әрқайсысы бес қақпа алды. Екінші иннингте Тәусефтің жан-жақты шеберлігі ең жоғары деңгейге жетті, ол матчтың жалғыз 50 ұпайлық серіктестігіне қатысты, оның үлесі 10 ғана болды, ал пакистандықтар Индияға 221 ұпайдың жеңіс мақсатын қойды. Сол күні Тәусеф Дилип Венгсарка мен Киран Моренің қақпаларын түсірді. Келесі күні қалған алты қақпаны алуға тырысқан Пакистан Иқбал Қасым арқылы төрт қақпа алды, соның ішінде қауіпті Сунил Гаваскардың қақпасы да болды, ал Тәусефтің өткір айналу үзілісі Шивлал Ядавтың қорғанысын бұзды. Роджер Бинни Тәусефке үлкен алтылық соқты, ол Имран допты қайтадан беруге бергенде таң қалды. Ол соқты, Бинни де соқты, және Салим Юсуфқа тек ішкі жиегін ғана жіберді, Пакистанға Индиядағы алғашқы сынақ сериясын жеңуге көмектесті. Бірінші сынақтағыдай, Тәусеф Иқбал Қасымпен 18 қақпа алды, бірақ бұл жолы екеуі де 9 қақпадан алды, сонымен қатар маңызды ұпайлар да жинады. Ол 1989 жылы Вакар Юнис пен Муштак Ахмет пайда болғанға дейін пакистандық командалардың маңызды мүшесі болып қала берді, бұл қартайған Имран Ханға жаңа допты тапсыруға және Муштакты Пакистанның болашақ спиннері ретінде дайындауға мүмкіндік берді. Дегенмен, Тәусеф кез-келген уақытта оралып, 1990 жылы Австралияда тамаша өнер көрсетті. Ол халықаралық сахнадан жоғалып кетті, өйткені Пакистан үш ілгерілеушіге бір спинерлік комбинацияға көшті және Муштак Ахмет тез дамыды. 1993 жылы күтпеген жерден қақпасыз қайтқан ол Пакистанның ішкі крикетіндегі алып болып қала бергенімен, оған көп нәрсе әкелген жоқ. Типикалық пакистандық офшпинер, ұшу ешқашан оның күшті жағы болған емес. Оның орнына ол үлкен және кейде таңғажайып айналымдар жасаған, тіпті өзінің күткен айналымын жасамайтын жалпақ, жылдам үзілістерді тастады. Оның тестілік матчтағы 2,3 және бір күндік матчтағы 4,15-тен төмен экономикасы дәлел бола алады. Ол өзінің қақпасына қымбат баға берді және тамаша алаң қорғаушы болды.
Tauseef Ahmed made his first class debut in early 1979 for Public Works Department against Pakistan International Airlines that was to remain his only first class game for just over a year until his neighbor, Javed Sadiq, managed to get him a chance to bowl at the Pakistani tail enders before the 1980 Karachi test against Australia. Tauseef was impressive enough to prompt the newly appointed Pakistani captain Javed Miandad himself and even the manager Mushtaq Muhammad to pad up and check him out. In a startling debut, Tauseef took 7 for 126, dismissing Kim Hughes twice and Greg Chappell once, sharing 18 wickets with Iqbal Qasim (the other two falling to Imran Khan). After 12 wickets at 29 in his first series, he had to wait for two more years and played for a depleted Pakistani side against the visiting Sri Lankans, again performing admirably. During these rubbers, he formed an effective partnership with Iqbal Qasim. Imran Khan's appointment as captain in 1982 meant tougher times for Tauseef A firm believer in wrist spinners, Imran revived the career of Abdul Qadir and used him as Pakistan's prime spinner. Tauseef though finally cemented his place with a series of telling performances against Sri Lanka, first at home in 1985 when he took 5 for 54 at Karachi to set up a win on a turning track and later, his career best match award winning return in Sri Lanka at Kandy in 1986 (9 for 77 including 6 for 45 in the second innings) where he sparked an innings win despite a Pakistani score of 230 (Sri Lankans were bowled out for 101 and 109). Weeks later, he produced some exceptional one day returns in Sharjah, including a critical single that enabled Javed Miandad to hit his fabled last ball six. An intelligent cricketer, Tauseef soon understood his role He was to offer control when playing with Abdul Qadir or Iqbal Qasim. West Indians, in 1986, found him impossible to score off and he showed his courage under fire in a series saving eighth wicket partnership with Imran in fading light on a Karachi wicket with a wickedly uneven bounce against Malcolm Marshall and company. When Abdul Qadir was unsuccessful against India in 1987 and Iqbal Qasim rejoined the team, Tauseef ended up joining the latter at Bangalore. India's defensive approach was based on playing the waiting game on slow turners, expecting the inexperienced Pakistani batting line up (with just Imran and Miandad having played more than 30 tests) to crumble at some point For four tests, they waited until at Bangalore, Kapil Dev, having led India to two 2–0 wins (against England (away) and against Sri Lanka (at home), came under immense pressure to get a result. Both captains misread the wicket: Pakistan played the left arm fast bowler Saleem Jaffer who would not bowl a ball in the match. Imran won the toss and batted and Tauseef's glorious run began; he scored a crucial unbeaten 15 in the first innings enabling Pakistan to cross 100 and then sparked the fightback by bowling Krish Srikkanth and Sunil Gavaskar through the gate that very day. Pakistan, after getting bowled out for just 116, spun India out for just 145 with both Tauseef and Iqbal Qasim getting five wickets each. In the second innings, Tauseef's all round skills reached a peak when he was part of the only 50 run partnership of the match, his own share being just 10, as the Pakistanis set India a target of 221 to win. That day would end with Tauseef firing out Dilip Vengsarkar and Kiran More. The next day, Pakistan, hunting for the remaining six wickets, got four through Iqbal Qasim, including that of the threatening Sunil Gavaskar, before Tauseef's sharp spinning off break went through Shivlal Yadav's defences. Roger Binny hit back with a massive six of Tauseef who was surprised when Imran handed the ball to him to have another go. He did and so did Binny and could only manage an inside edge to Saleem Yousuf who gobbled it up to give Pakistan their first ever test series win in India. As in the first test, Tauseef had shared 18 wickets with Iqbal Qasim except that this time round, both had nine each with crucial runs to boot. He would remain a vital cog in Pakistani teams until the emergence of Waqar Younis and Mushtaq Ahmed in 1989 which enabled the aging Imran Khan to surrender the new ball and groom Mushtaq as the future spinner for Pakistan. Nevertheless, Tauseef kept making occasional returns, putting up admirable shows in Australia in 1990. He disappeared from the international scene as Pakistan increasingly went for a three pacemen one spinner combo and Mushtaq Ahmed developed rapidly. A surprise late wicketless recall in 1993 meant little for him even though he remained a giant in Pakistan's domestic cricket. A typical Pakistani off spinner, flight was never his forte Instead, he bowled flattish, fastish off breaks that spun big and occasionally surprised batsmen, and himself, with an intended off spinner that did not spin. He was thrifty as his economy rate of under 2.3 in Test Matches and 4.15 in One Day Internationals would testify and valued his wicket dearly and was a brilliant fielder.