Орегон жолындағы Филлип Фостер шаруашылығының тарихы

Кіріспе

Британдық саясаткер Филип Фостер (29 қаңтар 1805 – 17 наурыз 1884) АҚШ-тың Орегон штатына алғашқы қоныс аударушылардың бірі болды. Ол 1847 жылы Игл-Крикте салған шаруашылығы Орегон жолымен батысқа бет алған пионерлердің тоқтау орнына айналды. Шамамен 10 000 көшпендінің осы жерден өткені болжанып отыр. 1980 жылы шаруашылық тарихи жерлердің ұлттық тізіліміне енгізілді.

Ерте өмір

Фостер Мэн штатының Аргайл қаласынан шыққан табысты кәсіпкер еді. 19 ғасырдың басында ол, көптеген адамдар сияқты, Орегон аймағындағы кәсіптік мүмкіндіктерді сезініп, батысқа бет бұрды. 1842 жылы Фостерлер мен Фрэнсис Уильям Петтигроувтың отбасы (Фостердің әйелі Мэри Шарлотта Петтигроувтың қарындасы еді) Нью-Йорктен Орегонға "Виктория" кемесімен, А. Г. & А. В. Бенсон компаниясының кемесімен Сандвич аралдары (Гавайи) арқылы сапарлады. Олар алты ай Сандвич аралдарында тоқтап тұрды, содан кейін Уиламет аңғарына жол тартты және 1843 жылы Орегон қаласына жетті.

Орегон

Орегон қаласында, Уилламет өзенінің жағасында Фостер мен Петтигров жалпы дүкен ашты. Екі қабатты ғимарат Фостер отбасы үшін дүкен де, тұрғын үй де болды. Кейіннен Фостер көптеген серіктестіктер құрды, оның ішінде доктор Джон Маклауглинмен бірге ұн тартатын диірмен құрды. 1844 жылы Фостер Орегон аймағының уақытша үкіметіндегі екінші қазынашы болып тағайындалды. 1845 жылы Сэм Барлоу қауіпті Колумбия өзенімен төмен қарай жүзу үшін Хадсон Бэй компаниясының қайықтарына ақы төлегісі келмеді, сондықтан ол, оның отбасы және олардың қалған керуені Маунт-Худ тауының айналасымен басқа жол іздеді. Барлоуға кешірек келген керуендер қосылып, Джоэл Палмер мен эмигрант Лок таудың айналасындағы жолдарды іздеді. Палмер Маунт-Худ тауының биіктігінен өтуге болатын жерді анықтады. Барлоу және оның жолдасы Уильям Ректор жаңа жол салу үшін аттанды, бірақ таудың ішінде жолдан адасып қалды. Жергілікті үндістер мен мал өріп жүрген шабандар құтқарып алғаннан кейін Барлоу Фостерді Орегон қаласындағы дүкенінде кездестірді, онда ол азық-түлік сатып алып, қарға батып қалған топты құтқару үшін өгіздерді жалдады. 1846 жылы Фостер Барлоумен бірге Орегон қаласына соңғы құрлық жолын жалғаған Маунт-Худ ақылы жолын (қазір Барлоу жолы деп белгілі) салуға кірісті. Филип Фостер отбасымен Орегон қаласынан көшіп, ақылы жолдың бойында қоныстанды, онда дүкені, жалға берілетін коттедждері, жеміс бақтары, бау-бақшалары және мал жаюға арналған жайылымдары болды. Фостерлер мыңдаған керуендерді және қонақтарды қабылдады. Кейде тығырық болатын «Фостерс Плейс» немесе «Фостерс Ранч» деп аталатын демалыс орнында кейбір саяхатшылар отбасының қонақ бөлмесінде ұйықтау үшін ақы төледі. Отбасы көшіп келгендерге үй тағамынан дайындалған тамақтар ұсынды. Бар күштерін жұмсап, Фостерлер өркендеді. Фостер өз үйінің аумағында теміршілік шеберханасы, түндемеге арналған бөлек коттедж және гүлденген жалпы дүкен сияқты түрлі қызметтер ұсынды. Филип Фостертің шаруашылығы сақталған және қазірде келушілерге ашық. Ол тарихи ескерткіштердің ұлттық тізіліміне енгізілген. Филип Фостер 1884 жылдың 17 наурызында, дүйсенбі күні, Игл-Криктегі үйінде, ас үй есігінде жүрек талмасынан қайтыс болды. Мэри Шарлотта 1880 жылы қызбадан қайтыс болды.

In Oregon City on the Willamette River Foster and Pettygrove established a general store. The two story building served both as a store and a home for the Foster family. Foster subsequently formed many partnerships, including establishing a flour mill with Dr. John McLoughlin. In 1844, Foster became the second treasurer of the provisional government in the Oregon Country. In 1845, Sam Barlow was unwilling to pay the Hudson's Bay Company bateaux to float down the dangerous Columbia River, so he, his family, and the rest of their wagon train searched for another route around Mount Hood. Joined by subsequent wagon trains, Barlow, Joel Palmer and emigrant Lock scouted for routes around the mountain. Palmer spotted possible passage from the heights of Mount Hood. Barlow with fellow traveler William H. Rector set out to blaze a trail, but they became lost on the mountain. After being rescued by local Indians and cattle drovers, Barlow met Foster at his Oregon City store where Barlow bought provisions and hired oxen to rescue his snowbound party. Foster became Barlow's business partner in building the Mount Hood Toll Road (now known as the Barlow Road) in 1846, which became the last leg of the overland Oregon Trail to Oregon City. Philip Foster moved his family from Oregon City and settled along the toll road, where he had a store, cabins for rent, orchards, gardens, and pastures for grazing stock. The Fosters received thousands of wagons and guests. At the sometimes overcrowded rest stop known as "Foster's Place" or "Foster's Ranch," some travelers paid to sleep on the family's parlor floor. The family also provided home cooked meals for the emigrants. Charging whatever they could, the Fosters thrived. Foster also established various facilities at his residence including blacksmith services, a designated cabin for housing overnight customers, as well as a thriving general store. Philip Foster Farm has been preserved and is now open to visitors. It is listed on the National Register of Historic Places. Philip Foster died Monday, March 17, 1884, of a heart attack at his home in Eagle Creek in the doorway of the kitchen, the Philip Foster Farm. Mary Charlotte died in 1880 of typhoid fever.