Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотланд физигі және математигі (1856–1922)
Scottish physicist and mathematician (1856 to 1922)
Каргилл Гилстон Нотт ФРС, ФРСЕ ЛЛД (30 маусым 1856 – 26 қазан 1922) – шотланд физигі және математигі, сейсмологиялық зерттеулер саласындағы пионер. Ол мансабының бастапқы кезеңін Жапонияда өткізді. Кейіннен Корольдік қоғамның мүшесі, Эдинбург Корольдік қоғамының хатшысы және Шотландия метеорологиялық қоғамының президенті болды.
Cargill Gilston Knott FRS, FRSE LLD (30 June 1856 – 26 October 1922) was a Scottish physicist and mathematician who was a pioneer in seismological research. He spent his early career in Japan. He later became a Fellow of the Royal Society, Secretary of the Royal Society of Edinburgh, and President of the Scottish Meteorological Society.
Өмірбаян
Кнотт Мидлотиан қаласындағы Пеникуикте, қағаз өндірушінің агенті Пелхам Кнотт пен оның әйелі Элленнің ұлы болып дүниеге келді. Оның әкесінің інісі суретші Тавернор Кнотт болды. Ол Ангус облысындағы Арброат орта мектебінде білім алды және Эдинбург университетінде Джеймс Альфред Юингпен бірге оқыды. Ол электр және магнетизмнің әртүрлі салаларында жұмыс істеді, 1879 жылы докторлық диссертациясын қорғады. 1879 жылы Эдинбург университетінде табиғаттану бойынша ассистент болып тағайындалды және 1883 жылға дейін осы қызметте болды, содан кейін Токио императорлық университетіне жұмысқа орналасты. Питер Гатри Тейт, Александр Крум Браун, Джон Грей Маккендрик және Александр Бучан ұсынғаннан кейін 1880 жылы Эдинбург Корольдік қоғамының мүшесі болып сайланды. Ол 1893–95 жылдар аралығындағы қоғамның Кит сыйлығын жеңіп алды. 1905–1912 жылдары хатшы, ал 1912–1922 жылдары бас хатшы қызметін атқарды. Ол сонымен қатар Эдинбург математикалық қоғамын құрушылардың бірі болды және 1883 жылғы 2 ақпанда өткен алғашқы отырыста төрағалық етті.
Knott was born in Penicuik, Midlothian, the son of Pelham Knott, an agent for a paper manufacturer and his wife Ellen. His paternal uncle was the artist Tavernor Knott. He was educated at Arbroath High School in Angus, and attended the University of Edinburgh, where he studied alongside James Alfred Ewing. He worked on various aspects of electricity and magnetism, obtaining his doctorate in 1879. He was appointed as an assistant in Natural Philosophy at the University of Edinburgh in 1879, and held this post until 1883, when he left to take up a post at Tokyo Imperial University. He was elected as a Fellow of the Royal Society of Edinburgh in 1880 after being proposed by Peter Guthrie Tait, Alexander Crum Brown, John Gray McKendrick, and Alexander Buchan. He won the Society's Keith Prize for the period 1893–95. He served as Secretary 1905 1912 and General Secretary 1912–1922. He was also a founder of the Edinburgh Mathematical Society, taking the chair for its first meeting on Friday 2 February 1883.
Жапониядағы мансап
Жапонияның қоғамдық жұмыстар министрлігі 1871 жылғы қазанда 11 бөлімшемен құрылды, олардың бірі инженерлік колледж болды. Колледж басшысы Ямао Йодзо британдық ғалымдар Уильям Рэнкин мен Лорд Кельвинді британдық оқытушыларды жіберуге шақырды. Алты адам келді, олардың ішінде геолог Джон Милн және физик Джеймс Альфред Юинг болды, олар колледждің профессорлары болды, кейіннен ол Токио императорлық университетінің құрамына кірді. Юинг 1883 жылы Шотландияға оралды, ал университет ректоры Лорд Кельвиннен оның орнын басатын адамды ұсынуын сұрады. Келвин Кнотты ұсынды, оған Юинг қолдау көрсетті. Осылайша, Кнотт Токио императорлық университетінде физика және инженерлік ғылымдар профессоры лауазымына Юингтің орнын басты. Келесі тоғыз жыл бойы ол Милн, Грей және жапон сейсмологы Фусакичи Оморимен бірге Жапон империясы бойынша сейсмометртерді тіркеу желісін құру үшін тығыз жұмыс істеді. Кнотт сонымен қатар Токио императорлық университетінде математика, акустика және электромагнетизм пәндерін оқытты. Кнотт жапон геофизигі Танакадате Айкицудың көмегімен Жапонияның алғашқы геомагниттік зерттеуін жүргізді, оның нәтижесінде Жапонияның алғашқы жер сілкінісі қауіптілігі картасы жасалды. Кноттың басты еңбегі математика және деректерді талдау саласындағы білімі болды. Оның инновацияларының бірі – жер сілкінісінің пайда болуына Фурье талдау әдісін қолдану болды. Оның 1908 жылғы «Жер сілкінісі құбылыстарының физикасы» атты кітабының екі тарауы осы тақырыпқа арналған, Кнотт бұл әдіс болашақ жер сілкінісінің болу ықтималдығын анықтауға көмектеседі деп үміттенеді. Каргил Кнотт 1885 жылы Мэри Диксонға үйленді, осылайша әдебиеттанушы Джеймс Мейн Диксонның қайнағасы болды. 1891 жылы Жапониядағы қызметін аяқтағаннан кейін, император Мэйдзи оған «Көктем Күннің орденімен» марапаттады.
Japan's Ministry of Public Works was founded in October 1871 with 11 departments, one of which was an engineering college. College head Yamao Yōzō invited British scientists William Rankine and Lord Kelvin to send British instructors. Six came, including geologist John Milne and physicist James Alfred Ewing, who became professors at the college, which became part of Tokyo Imperial University. Ewing returned to Scotland in 1883 and the University rector asked Lord Kelvin to recommend a successor. Kelvin recommended Knott, which was supported by Ewing. Thus, Knott replaced Ewing as Professor of Physics and Engineering at Tokyo Imperial University. For the next nine years, he worked closely with Milne, Gray, and the Japanese seismologist Fusakichi Omori in establishing a network of recording seismometers across the Japanese Empire. Knott also taught courses in mathematics, acoustics, and electromagnetism at the Tokyo Imperial University. Knott also undertook the first geomagnetic survey of Japan, assisted by Japanese geophysicist Tanakadate Aikitsu, from which was developed the first earthquake hazard map of Japan. Knott's key contribution was his background in mathematics and data analysis. One of his innovations was to apply the technique of Fourier analysis to the occurrence of earthquakes. Two chapters in his 1908 book The Physics of Earthquake Phenomena were devoted to this subject, which Knott hoped would enable him to deduce the probability of when future earthquakes would occur. Cargil Knott married Mary Dixon in 1885, becoming the brother in law of the literary scholar James Main Dixon. On the conclusion of his stay in Japan in 1891, he was awarded the Order of the Rising Sun by Emperor Meiji.
Эдинбургке оралу
Эдинбургке оралғаннан кейін Кнотт Эдинбург университетінде қолданбалы математика бойынша оқытушы лауазымына ие болды және 1922 жылы қайтыс болғанға дейін осы лауазымда қызмет етті. Жапонияда болғанда Кнотт теңіз суы мен теңіз түбінің арасындағы шекарада сейсмикалық дірілдердің қалай шағылысып және таратылатынын сипаттайтын математикалық теңдеулерді жасауға кірісті. 1892 жылы Эдинбург университетіне оралғаннан кейін, ол бұл зерттеуді кеңейтіп, екі түрлі тау жынысының арасындағы жер сілкінісі толқындарының мінез-құлқын сипаттады. Кнотт теңдеулері, потенциалдар арқылы туындыланған, бұрыштап емес түсу кезінде шағылысқан және сынған толқындардың амплитудаларын сипаттаған алғашқы теңдеулер болды. Зоепприц теңдеулерімен бірге, олар қазіргі заманғы шағылыстырып сейсмологияның негізін құрайды – бұл көмірсутектерді іздеуде маңызды техника. Кнотт математик ретінде жұмысын жалғастырды, соның ішінде профессоры және ұстазы Питер Гатри Тейттің кватерниондық әдістерін зерттеді. 1890 жылдары бір сызықтық алгебраның шектеулері сезіле бастағанда және ревизионистер жариялай бастағанда, Кнотт "Векторлық теориядағы соңғы жаңалықтар" атты маңызды мақала жазды. Майкл Дж. Кроу сипаттағандай, бұл мақала гиперболалық кватерниондар сияқты жүйелерде ассоциативтілікті күткен, жаңылысқан теоретиктерді дұрыс жолға салды. Кнотт былай деп жазды: [Т] бірлік вектордың квадраты оң бірлікке тең деген болжам, ассоциативті емес сипаттама шамалары бар алгебраға әкеледі. Кнотт кокватерниондар сақинасының бар екенін ескермеген секілді. Дегенмен, Кроу Кнотттың "күтіммен және толықтығымен жазғанын" және "тек Кнотт ғана қарсыластарының жүйесімен жақсы таныс болғанын" айтады. Кнотт сонымен қатар өз қауымдастығында белсенді әлеуметтік рөл атқарды, оның ішінде жексенбілік мектепте сабақ беру және Шотландияның Біріккен еркін шіркеуімен шіркеу істерін жүргізу. Ақыры ол 1920 жылы Корольдік қоғамның мүшесі болып сайланды және Шотландия метеорологиялық қоғамының да мүшесі болды. Ол 1922 жылғы 26 қазанда Ньюингтон, Эдинбургтегі 42-ші Үстіңгі Грей көшесіндегі үйінде қайтыс болды.
On his return to Edinburgh, Knott took up the position of a Reader in Applied Mathematics at the University of Edinburgh, holding the post until his death in 1922. While in Japan, Knott began to develop mathematical equations describing how seismic vibrations are reflected and transmitted across the boundary between seawater and seabed. After returning to the University of Edinburgh in 1892, he expanded upon this research to describe the behaviour of earthquake waves at the interface between two different types of rock. Knott's equations, derived in terms of potentials, were the first to describe the amplitudes of reflected and refracted waves at non normal incidence and together with the Zoeppritz equations are now the basis for modern reflection seismology – an important technique in hydrocarbon exploration. Knott continued his work as a mathematician, including quaternion methods of his professor and mentor Peter Guthrie Tait. When the tight constraints of a single linear algebra began to be felt in the 1890s, and revisionists began publishing, Knott contributed the pivotal article "Recent Innovations in Vector Theory". As Michael J. Crowe describes, this paper set straight wayward theorists that expected to find associativity in systems like hyperbolic quaternions. Knott wrote:
[T]he assumption that the square of a unit vector is positive unity leads to an algebra whose characteristic quantities are non associative. Evidently Knott overlooked the existence of the ring of coquaternions. Nevertheless, Crowe states that Knott "wrote with care and thoroughness" and that "only Knott was well acquainted with his opponents system". Knott also took an active social role in his community including Sunday school teaching and church affairs with the United Free Church of Scotland. He was finally elected a Fellow of the Royal Society in 1920 and was also a member of the Scottish Meteorological Society. He died at his home at 42 Upper Gray Street, Newington, Edinburgh, on 26 October 1922.
Отбасы
1885 жылы Каргилл Джеймс Мейн Диксонның қарындасы Мэри Диксонға үйленді.
In 1885, Cargill married Mary Dixon, sister of James Main Dixon.