АҚШ Әскери-теңіз күштерінің бас штабының бұрынғы бастығы Томас Бибб Хейуардтың өмірбаяны

Кіріспе

АҚШ Әскери-теңіз күштерінің Бас әскери операциялар жетекшісі, американдық саясаткер адмирал Томас Бибб Хейвард (3 мамыр 1924 – 3 наурыз 2022) 1978 жылдың 1 шілдесінен 1982 жылдың 30 маусымына дейін АҚШ Әскери-теңіз күштерінің Бас әскери операциялар жетекшісі қызметін атқарды, содан кейін әскери қызметтен зейнетке шықты.

Теңіз мансабы

Екінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін көп ұзамай Хейвард АҚШ-тың V 5 авиациялық бағдарламасына қатысып, 1943 жылы теңіз авиациясының курсанты ретінде әскери қызметке шақырылды. Ол жақын арада Оңтүстік Тынық мұхитында жауынгерлік ұшуға шығады деп күтті. Алайда, ұшу оқуының шамамен жартысына жеткенде, ол АҚШ-тың Мэриленд штатындағы Аннаполис қаласындағы Әскери-теңіз академиясына түсу үшін бәсекеге қатысып, қабылдауға ие болды. Бұл оған соғыс аяқталғанда АҚШ Әскери-теңіз күштерінде мансап құруға мүмкіндік берді. 1947 жылдың шілдесінде академияны бітіріп, «Антиэтам» кемесіне инженерлік офицер болып тағайындалды. 1949 жылы Флорида штатының Пенсакола әскери-әуе базасында ұшу оқуын жалғастырып, 1950 жылдың шілдесінде АҚШ Әскери-теңіз авиаторының қанатын алды. Корея соғысы басталғаннан кейін, кіші лейтенант шындығында, ол VF 51 эскадрильясына келді және «Essex» және «Valley Forge» ұшақ тасымалдауыштардың палубаларынан ұшып, 146 жауынгерлік миссияны орындады. Осы қызметі үшін ол «Дистинктивті Ұшу Кресі», жеті «Әуе медалі» және екі «Әскери-теңіз күштерінің мақтау медалі» (ерлігі үшін «V» таңбасымен) марапаттарына ие болды. VF 51 эскадрильясындағы Хейвардтың әріптесінің бірі болашақ астронавт Нил Армстронг болды, ол оның өмір бойына серігіне айналды. Кореядағы қызметтен кейін Хейвард теңіз күштерінің сынақ ұшқышы болды, сондай-ақ «TOPGUN» деп белгілі Әскери-теңіз күштерінің жауынгерлік қарулар мектебінің алғашқы оқытушысы және VF 103 эскадрильясының командирі болды. 1958 жылы ол Әскери-теңіз соғыс колледжіне оқуға түсті. 1959 жылы ол NASA-ның бірінші астронавттар тобының 32 финалисінің бірі болды, бірақ ақырында таңдалмады. Кейіннен 1976 жылдың 12 тамызынан 1978 жылдың 9 мамырына дейін АҚШ Тынық мұхиты флотының Бас қолбасшысы болды. Әскери-теңіз күштерінің Бас штабының бастығы ретінде Хейвард ең әйгілісі «Әскери-теңіз күштерінің мақтанышы» басымдығымен танылды: жауынгерлік дайындыққа баса назар аудару, активті және резервтік күштердің дайындығын жаңғырту; миналық соғысқа басымдық беру және «Менің теңіз күштерімде есірткіге орын жоқ» бағдарламасындағы қатаң бейшаралыққа қол жеткізу. 1981 жылы ол Эксперименттік сынақ ұшқыштары қоғамының Джеймс Х. Дулиттл сыйлығымен марапатталды. 2007 жылдың қаңтарында АҚШ Әскери-теңіз академиясының түлектер қауымдастығы адмирал Томас Б. Хейвардты өзінің 2007 жылғы «Ең үздік түлек» сыйлығының төрт иесінің бірі деп жариялады.

Shortly after the commencement of World War II, Hayward enlisted in the U. S. Navy V 5 aviation program and was called to active duty as a naval aviation cadet in 1943, anticipating that he would shortly be flying combat in the South Pacific. However, when roughly halfway through the flight training syllabus, he competed for and was accepted to attend the United States Naval Academy at Annapolis, Maryland, to position himself for a career in the U. S. Navy at war's end. He graduated from the Academy in July 1947, and was assigned to the Antietam as an engineering officer. In 1949, he returned to flight training at Naval Air Station Pensacola, Florida, and received his United States Naval Aviator wings in July 1950. The Korean War having begun, as a lieutenant junior grade, he reported to VF 51 and flew from the decks of the aircraft carriers Essex and Valley Forge, flying 146 combat missions, and was awarded the Distinguished Flying Cross, seven Air Medals, and two Navy Commendation Medals with Combat "V" for Valor. One of Hayward's squadron mates in VF 51 was future astronaut Neil Armstrong, who became his lifelong friend. Following his Korean tour, Hayward became a Navy test pilot, a lead instructor in the forerunner to the Navy Fighter Weapons School, also known as TOPGUN, and Commanding Officer of VF 103. He also attended the Naval War College in 1958. In 1959 he was one of the 32 finalists for NASA Astronaut Group 1, but ultimately was not selected. and then Commander in Chief of the United States Pacific Fleet from August 12, 1976, to May 9, 1978. As Chief of Naval Operations, Hayward is best remembered for his "Pride in the Navy" priority: the emphasis on rebuilding readiness of both active and reserve forces; restoring priority in mine warfare; and his success in the zero tolerance "Not in my Navy" drug program. In 1981, he was awarded the Society of Experimental Test Pilots James H. Doolittle Award. In January 2007, the United States Naval Academy Alumni Association announced Admiral Thomas B. Hayward as one of four recipients of its 2007 Distinguished Graduate Award.

Кәсіпорындардағы мансап және зейнеткерлік өмір

Әскери-теңіз күштерінен зейнетке шыққаннан кейін, оның басты еңбектері білім беру саласында болды, онда ол оқу және математикалық шешімдерге, мектепке дейінгі білімнен бастап 12-сыныпқа дейінгі білім беруге, білім берудегі магистрлік және докторлық деңгейлерге, сондай-ақ колледждер мен жоғары білім берудегі отандық және халықаралық қашықтықтан оқытуға бағытталған компанияларды құруға көмектесті. Ол сонымен қатар Code of Support Foundation коммерциялық емес әскери қызметтер ұйымының кеңесшілер кеңесінде де қызмет етті.

Өлім

Хейвард 2022 жылдың 3 наурызында Вашингтон штатының Сиэтл қаласында 97 жасында дүние салды.