АҚШ кеме құрылыс компаниясы: Consolidated Steel корпорациясының тарихы

Кіріспе

Техас және Калифорниядағы АҚШ кеме жасау шаруашылығы Консолидацияланған Болат корпорациясы – американдық болат және кеме жасау бизнесі. 1928 жылдың 18 желтоқсанында құрылған компания Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде екі негізгі орналасқан жерде кемелер салған: Уилмингтон, Калифорния және Оранж, Техас штаты. Ол Льюэллин темір зауыты, Бейкер темір зауыты және Лос-Анджелестің барлық Одақ темір зауытының бірігуінен құрылды. Компания 1939 жылы кеме жасау саласына қадам басқан. 1948 жылы Consolidated Steel компаниясы Consolidated Western Steel деп қайта аталды, U.S. Steel компаниясымен сатып алынып, толық иеленудегі еншілес компания ретінде жұмыс істеді. Сан-Диегодағы Consolidated Aircraft Corp. және Сан-Францискодағы Union Iron Works компаниясымен ешқандай байланысы жоқ. Компания болат өндірмеді (Льюэллин темір зауыты 1916-1923 жылдары өндірген), темір кенінен де, қорытпа темірден де емес, стандартты болат зауытының өнімдерін (пластиналар мен таяқшалар) болат өнімдеріне (ғимараттар, кемелер, құбырлар) айналдырды. 1950 жылдары компания Project Nike зымыран жүйесіне жердегі жабдықтармен үлес қосты. 1964 жылы Консолидацияланған компания U.S. Steel компаниясының American Bridge бөлімшесіне біріктірілді.

Соғыстан кейін

Соғыстан кейін көп ұзамай, 1945 жылдың қыркүйегінде Consolidated Steel Калифорния штатындағы тағы бір соғыс кемелерін құрастырушы Western Pipe and Steel Company компаниясының активтерін 6,217,373 долларға сатып алды. Мүлікке Оңтүстік Сан-Франциско мен Вернон қалаларындағы негізгі зауыттар, сондай-ақ Тафт, Фресно және Финикс қалаларындағы жергілікті өнеркәсіптерге қызмет ететін шағын зауыттар кірді. 1946 жылдың қазан айында Филиппиндегі Самар аралының жағалауындағы Маникани аралындағы кеме құрастырушы шебі Consolidated және Bechtel компанияларының иелігіне өтіп, Philippine Consolidated Shipyards деп аталды. АҚШ Әскери-теңіз күштерінен шағын кемелерді қайта жарақтандыру, жөндеу және құрастыру бойынша алғашқы келісімшарттар 1947 жылдың тамызында аяқталды, содан кейін Philippine Consolidated Манила және Кавитте осындай жұмыстарды жалғастырды. 1947 жылдың басында Columbia Steel Company (U.S. Steel еншілес компаниясы) компаниясын сатып алу жоспары айналасындағы сот процесіне қатысып, Consolidated Steel Лос-Анджелес, Вернон, Фресно, Беркли және Калифорния штатындағы Тафт, сондай-ақ Аризона штатындағы Финикс және Техас штатындағы Оранж қалаларындағы зауыттарды иеленді және басқарды. Компанияның атауы 1948 жылдың 1 шілдесінде Consolidated Western Steel Corp. болып өзгертілді. 1948 жылдың 31 тамызында Делавэр штатында сол атаумен жеке компания тіркелді, ол U.S. Steel компаниясымен 12,481,221 долларға сатып алынды. 1949 жылдың қаңтарында Consolidated компаниясы Kaiser Fontana болат зауытында жаңа домна пеші құрылысына келісімшарт жасады. Бұл пеш 1949 жылдың 13 қазанында іске қосылған №2 пеш болды. 1949 жылдың қазанында Хьюстон қаласының жанындағы кеме арнасының жанында ай сайын 50 миль үлкен диаметрлі құбыр шығаруға арналған жаңа құбыр зауытын салу жоспарланды. Жоба тоқтатылып, зауыт Техас штатының Оранж қаласында салынды. 1950 жылдың наурыз айында жалпы мақсаттағы листопрокат цехы және 85x900 фут өлшемді құбыр зауыты пайдалануға берілді. Сонымен қатар, сол кезде Orange зауыты Хьюстон кеме арнасын кесіп өтетін Бейтаун туннелі үшін диаметрі 34 фут 10 дюйм болатын үлкен құбыр бөлімдерін жасап жатты. 1949 жылдың қыркүйегінде Consolidated компаниясы МакКиспорт қаласында жаңа дәнекерленген құбыр зауытын салуға көмектесу үшін Пенсильвания штатында жұмыс істеуге рұқсат сертификатын алуға өтініш берді. 1951 жылдың 31 желтоқсанынан бастап ішкі корпоративтік қайта құру аясында еншілес компания U.S. Steel компаниясының Consolidated Western Steel бөлімшесіне айналды, президенті – Алден Г. Роуч, ол сондай-ақ жаңадан құрылған Columbia Geneva Steel бөлімшесінің президенті болды. 1955 жылдың мамыр айында Прово қаласындағы жаңа құбыр зауыты Тынық мұхитының солтүстік-батыс құбыр желісі корпорациясы үшін тасымалдауды бастады. Барлық құбыр операцияларын Юта штатына көшіру алғаш рет 1954 жылдың қыркүйегінде жарияланды. Кіші диаметрлі құбыр зауыты Берклиден Прово қаласындағы жаңа құбыр зауытына көшірілді, үлкен диаметрлі бөлігі толық өндіріске жеткеннен кейін және көшіру 1956 жылдың қаңтарында аяқталды. 1956 жылдың 20 желтоқсанында пилот және қосымша пилот Алден Г. Роуч компанияның Lockheed Model 18 Lodestar ұшағының Пенсильвания штатының Тайрон қаласының жанындағы апатта қаза тапты. 1950 жылдары Consolidated компаниясы Project Nike жобасына қатысты, 146,2 миллион долларлық құрылғыларды өндірді және 9,3 миллион доллар пайда тапты. Nike Ajax құрылғыларының бірінші буыны Douglas Aircraft компаниясымен жасалған, ал Nike Hercules құрылғыларының кеңейтілген дизайны Consolidated Western компаниясымен жасалған. Мыңдаған даналары 20 000 – 30 000 доллар бағасында өндірілді. 1957 жылдың наурыз айында Атом энергиясы комиссиясы тапсырысы бойынша ауыр су реакторының қысым ыдысының жобалық зерттеуі жарияланды. 1964 жылы ішкі корпоративтік қайта құру кезінде Consolidated Western Steel бөлімшесі American Bridge бөлімшесімен біріктіріліп, U.S. Steel компаниясының ішінде бірыңғай болат құрастыру бөлімшесі құрылды (American Bridge бөлімшесі). Сол кезде бұрынғы атау баспасөз беттерінде сирек кездесе бастады.

Shortly after the end of the war, in September 1945, Consolidated Steel bought the assets of the Western Pipe and Steel Company of California, another wartime shipbuilding firm, for $6,217,373. The property consisted of main plants at South San Francisco and Vernon and small plants serving local industries in Taft, Fresno and Phoenix. In October 1946 a shipyard on Manicani Island off the coast of Samar in the Philippines came under the control of Consolidated and Bechtel interests under the name of Philippine Consolidated Shipyards. Initial contracts from the U. S. Navy for conversion, repair and construction of small craft, which was completed in August 1947 after which Philippine Consolidated carried on with similar work in Manila and Cavite. Going into the legal proceedings surrounding the planned acquisition by the Columbia Steel Company (a U. S. Steel subsidiary), at the beginning of the year 1947 Consolidated Steel owned and operated plants in Los Angeles, Vernon, Fresno, Berkeley and Taft in California, and in Phoenix, Arizona and Orange, Texas. The company name was changed to Consolidated Western Steel Corp. on 1 July 1948. A separate company with the same name was incorporated in Delaware on 31 August 1948, marking the acquisition for $12,481,221 by U. S. Steel. In January 1949, Consolidated was contracted to build a new blast furnace at the Kaiser Fontana steel mill. This was furnace #2, blown on October 13, 1949. October 1949, construction is planned of a new pipe mill in Houston near the ship channel with a projected capacity of 50 miles of large diameter pipe per month. The project is cancelled, the mill is instead built in Orange, Texas. A general purpose plate shop and an 85x900 feet pipe mill became operational in March 1950. Also during that time the Orange plant was fabricating the large 34 feet, 10 inches diameter pipe sections for the Baytown Tunnel that crossed the Houston ship channel. September 1949, Consolidated is applying for a certificate to operate in Pennsylvania to assist in the construction of a new welded pipe mill in McKeesport. Effective 31 December 1951, in an internal corporate restructuring, the subsidiary corporation became the Consolidated Western Steel Division of the United States Steel Company with Alden G. Roach as president, who was also president of the newly formed Columbia Geneva Steel Division. In May 1955, a new pipe mill in Provo starts shipments for the Pacific Northwest Pipeline Corp The relocation of all pipeline operations to Utah was first announced in September 1954. The small diameter pipe mill was moved from Berkeley to the new pipe plant at Provo after the large diameter portion had reached full production and the transfer was completed in January 1956. 20 December 1956, Alden G. Roach, the pilot and the co pilot died in the crash of a company Lockheed Model 18 Lodestar near Tyrone, Pennsylvania. During much of the 1950s, Consolidated was part of Project Nike, producing $146.2 million worth of launcher loaders, earning $9.3 million in profits. The first generation Nike Ajax loaders were a Douglas Aircraft design, the enlarged Nike Hercules loaders were Consolidated Western's design. Many thousands were produced at a price on the order of $20,000 to $30,000 each. In March 1957 a design study for a heavy water reactor pressure vessel was released, prepared on behalf of the Atomic Energy Commission. In 1964, in an internal corporate restructuring, the Consolidated Western Steel Division was merged with the American Bridge Division to form a single steel fabrication division within U. S. Steel (the American Bridge DIvision). Occurrences of the former name in the press dropped sharply at that point.

Бейкер темір зауыты

Бейкер темір зауыты 1874 жылы Лос-Анджелесте (Калифорния) Майло Станард Бейкердің (1828–1894) кішкентай машина жасау шехын сатып алуымен құрылды. М. С. Бейкер және компаниясы атымен басталған бизнес өте тез өсті. 1886 жылы жаңа, әлдеқайда үлкен ғимарат салынды және сол жылдың маусым айында бизнес 75 000 долларлық жарғылық капиталмен Бейкер темір зауыты деп тіркелді. Басқару құрамына бес директор кірді: Мило С. Бейкер, Э. Х. Бут, Чарльз Ф. Кимболл, Фред Л. Бейкер (Милоның ұлы) және Х. Т. Нюри. Бір жылдан кейін Бейкер Колледжге жақын, Буэна Виста көшесінде 15 000 долларлық ғимарат салды. Бейкер темір зауыты өте көптеген өнімдерді шығарды: тау-кен, фрезерлеу, сорғылау, көтеру, мұнай және ұңғыма бұрғылау машиналарын, трамвайларды, қазандықтарды, пештер мен жылыту қондырғыларын, сондай-ақ сәулеттік темір конструкцияларын. Ол әсіресе бу қазандықтарын жасау, орнату және күтіп ұстау саласында ерекше көзге түсті. Бір дереккөз бойынша, 1889 жылы Бейкер Лос-Анджелесте жасалған алғашқы локомотивті шығарды, оның жобасын фирманың вице-президенті, Милоның ұлы Фред жасаған. Тағы бір дереккөз Бейкердің Лос-Анджелес, Пасадена және Лос-Анджелес аймағындағы басқа да елді мекендер үшін ат-трамвайларын және, мүмкін, көше трамвайларын жасағанын, ал 1898 жылы Санта-Ана және Оранж моторлық жолы үшін ірі көліктер жасағанын айтады. Бұл дереккөз Pacific Electric компаниясы осы желіні сатып алғаннан кейін, вагондар жаңартылып, 1920 жылға дейін пайдаланылғанын мәлімдейді. 1890 жылдардың басында Street Railway Journal журналы Бейкерді «Тынық мұхиты жағалауындағы маңызды вагондар жасаушылардың бірі» деп бағалаған. 1887 жылы Бейкер Сити және Центральді көше темір жолы үшін алты көше вагонын жасады. 1890 жылғы 1 қаңтардағы Los Angeles Times газетінде жарияланған мақалаға сәйкес, Бейкер зауыты сол кезде белгілі бір аумақты алып, 75 адамды жұмыспен қамтыды. Өндіріс өте әртүрлі болды. Құю цехы тау-кен және фрезерлеу машиналарын, сонымен қатар үлкен және кішкентай су жүйелері үшін сорғылар мен буды қолданудың барлық түрлері үшін қажетті темір және мыс құймаларын жасады. Олар өздері қазандықтар жасады. Сонымен қатар, мұнай бұрғылау құралдарын және мұнараларын жасап, жолаушылар мен жүк лифттерін – гидравликалық, булы немесе қолмен жұмыс істейтін түрлерін құрастырды. Газетте Бейкер Оңтүстік Калифорниядағы барлық бірінші сыныпты жолаушылар лифттерін орнатқаны туралы хабарланды. Мақалада олар көше трамвайларын жасап, басқа да теміржол жұмыстарын тапсырыс бойынша орындап, ең жақсы банктік жыртыштар мен жол және дала роликтерін жасауға қабілетті екендерін мәлімдеді. Олар сондай-ақ қоғамдық ғимараттарға бу, ыстық су және ыстық ауамен жылыту және желдету жүйелерін орнатты. Сәулеттік темір конструкциялармен де айналысты. Ол кезде Мило С. Бейкер президент, Дж. Е. Силс вице-президент және қазынашы, ал Фред Л. Бейкер (Милоның ұлы) хатшы және зауыт бастығы болды. 1891 жылы Бейкерге Санта-Ана су жүйесін салуға келісімшарт берілді. Алты ай ішінде, жалпы құны 58 000 долларға, Бейкер 9 миль (14 км) көше желісін, алпыс өрт сөндіру гидрантын, қақпа клапандарын, бір су сақтағышын, бір өртке төзімді электр стансасын, екі қазандық пен кірпіштен жасалған қойманы, тәулігіне белгілі бір қуаттылыққа ие екі күшті конденсациялық қозғалтқышты орнатты. Бәрі толық және жұмыс істейтін күйде болды – шынымен «кілт бұрып қою» операциясы.

The Baker Iron Works had its start at Los Angeles, California, about 1874, when Milo Stannard Baker (1828–1894) acquired a small machine shop there. The business, begun on a small scale as M. S. Baker & Company, grew quite rapidly. A much larger facility was erected in 1886 and in June of that year the business was incorporated as the Baker Iron Works with capital stock of $75,000. Five directors were named: Milo S. Baker, E. H. Booth, Charles F. Kimball, Fred L. Baker (Milo's son), and H. T. Neuree. Less than a year later, Baker erected a $15,000 building on Buena Vista Street near College. Baker Iron Works had a great many different products, manufacturing mining, milling, pumping, hoisting, oil and well drilling machinery, streetcars, boilers, oven and heating furnaces, as well as a line of architectural iron. It seems to have been especially noteworthy for steam boiler fabrication, installation and maintenance. According to one authority, in 1889 Baker produced the first locomotive built in Los Angeles, designed by Milo's son Fred, vice president of the firm. Another authority says Baker built horse cars and perhaps street cars for Los Angeles, Pasadena and other communities in the Los Angeles area and that they built some larger cars for the Santa Ana & Orange Motor Road in 1898. According to this authority, after Pacific Electric bought this line, the cars were revamped and continued in service until 1920. It is claimed that in the early 1890s, Street Railway Journal reportedly ranked Baker "among the principal car builders on the Pacific Coast." In 1887, Baker constructed six street cars for the City & Central Street Railway. According to an article in the 1 January 1890 issue of the Los Angeles Times, the Baker Works then occupied some and provided employment to 75 men. A large variety of manufacturing was being done. The foundry was making iron and brass castings to fit nearly all kinds of machinery for mining and milling purposes, besides pumping plants for large and small waterworks, and steam plants for all the variety of uses to which steam was put. They manufactured their own boilers. They were also manufacturing oil boring tools and rigs, and constructing elevators—both passenger and freight—in all varieties: hydraulic steam or hand. It was claimed by the newspaper that Baker had installed nearly all the first class passenger elevators in Southern California. The article said they manufacture street cars and did other railroad work to order and claimed to make the best gang plows and road and field rollers that could be obtained anywhere. They also installed heating and ventilating plants for public buildings, both steam, hot water and hot air. And they did architectural iron work. Milo S. Baker was then president, J. E. Sills was vice president and treasurer, and Fred L. Baker (Milo's son) was secretary and plant superintendent. In 1891, Baker was awarded the contract to build the Santa Ana Water Works. In six months, for a total price of $58,000, Baker put in 9 mile (14 km) of street mains, sixty fire hydrants and gates valves, one reservoir , build one fire proof power house, two boilers and brick stock, two compound condensing engines of capacity every 24 hours, All this complete and functioning: truly a "turn key" operation. {109}

XX ғасырдың басында Бейкер темір конструкцияларды жасау және лифт құрылысына маманданған сияқты. Фред Л. Бейкер әкесінің қайтысынан кейін компания президенті болып тағайындалды. Фред Л. Бейкер Лос-Анджелес кеме құрылысы және құрғақ док компаниясының президенті де болды. 1917 жылдың шілдесінде құрылысы асығыс түрде басталған алғашқы үш кемеге арналған кеме қаңқалары Бейкер темір зауытының цехтарында жасалды. Бейкердің Солтүстік Бродвейде, Кастелар көшесіне жақын машина жасау шехы болды.