Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
«Бавария» футбол клубы – Германияның Бавария штатындағы Мюнхен қаласында орналасқан спорт клубы. Клуб ең алдымен Германия футбол лигасының жоғарғы дивизионы – Бундеслигада ойнайтын кәсіби футбол командасымен танымал, және Германия футбол тарихындағы ең табысты клуб болып есептеледі – 30 ұлттық чемпионатты және 20 ұлттық кубокты жеңіп алған. 1900 жылы Франц Джон басшылығымен он бір футболшы құрған клубтың ең жарқын кезеңі 1970-жылдардың ортасында болды, сол кезде Франц Беккенбауэрдің капитаны болған команда үш рет қатарынан Еуропа кубогын жеңіп алды (1974–1976). Барлығында, «Бавария» 11 рет Еуропа кубогы/УЕФА Чемпиондар лигасының финалына өтті, соңғы рет 2020 жылы континенттік «треблдің» бөлігі ретінде алтыншы титулын жеңіп алды. «Бавария» сонымен қатар бір УЕФА кубогын, бір Еуропа кубогы иегерлері кубогын, бір УЕФА Суперкубогын, бір ФИФА клубтар әлем чемпионаты кубогын және екі Континенттер аралық кубокты жеңіп алды, бұл оны халықаралық аренадағы ең табысты еуропалық клубтардың біріне айналдырды. Бундеслига құрылғаннан бері «Бавария» 29 титулмен неміс футболында үстемдік құрып келеді және соңғы 13 чемпионаттың 10-ын жеңіп алды.
German sports club history
FC Bayern Munich is a German sports club based in Munich, Bavaria. It is best known for its professional football team, which plays in the Bundesliga, the top tier of the German football league system, and is the most successful club in German football history, having won a record 30 national titles and 20 national cups. Founded in 1900 by eleven football players led by Franz John, the club had its period of greatest success in the middle of the 1970s when, under the captaincy of Franz Beckenbauer, they won the European Cup three times in a row (1974–76). Overall, Bayern has reached eleven European Cup/UEFA Champions League finals, most recently winning their sixth title in 2020 as part of a continental treble. Bayern has also won one UEFA Cup, one European Cup Winners' Cup, one UEFA Super Cup, one FIFA Club World Cup and two Intercontinental Cups, making it one of the most successful European clubs internationally. Since the formation of the Bundesliga, Bayern has been the dominant club in German football with 29 titles and has won 10 of the last 13 titles.
Екінші дүниежүзілік соғыс
Клуб 1900 жылы футболға ынтасы бар бір топ адам 1879 жылғы Мюнхнер ТурнФерейннен бөлініп, жаңа ойынға құлшыныс көрсетпейтін клубтың гимнасттарының ықпалынан шығу үшін құрылды. Бастапқыда «Бавария» жергілікті жағынан күшті болды, бірақ одан әрі үлкен әсер ете алмады. Қаржылық себептермен және басқа клубтардың жақсы жағдайларын пайдалану үшін олар екі рет бірігуге түсті. 1906 жылы олар Мюнхнер Спорт Клубымен бірігу туралы келіссөздер жүргізді. Келісімнің шарты бойынша футболшылар команда түсінің бірінен – қарадан бас тартып, жаңа серіктестерінің – қызыл және ақ түстерін қабылдады, оларды бүгінге дейін киіп жүреді. «Бавария» 1909 жылы MSC бөлімшесі ретінде Бавария лигасының чемпионы атанды, бұл олардың алғашқы титулы болды. 1919 жылы, Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін аз уақыт өткен соң, «Бавария» MSC-ден шығып кетті, оның назары хоккей мен тенниске ауды, осы спорт түрлерімен бүгінге дейін айналысып келеді. Содан кейін «Бавария» 1923 жылы «Турн унд Спортверин 1890 Яхн Мюнхен» клубымен бірікті, бірақ одан кейін тәуелсіздігін сақтап қалды. Сол жылдары Бавария футболының үстемдігін Франкония аймағынан келген командалар – әсіресе 1. FC Nürnberg және олардың көршілес қаласы SpVgg Fürth бағындырды. 1914 жылы «Фюрт» штаттан шыққан алғашқы ұлттық чемпион атанды, ал 1930 жылға дейін осы екі команда арасында сегіз титул жинақталды. «Бавария» президенті Курт Ландауэр 1913 жылдан 1933 жылға дейін, содан кейін 1947 жылдан 1950 жылдардың басына дейін команданы нығайту және осы үстемдікке қарсы тұру үшін стратегиялық тәсіл қолданды. Ол Уильям Таунлиді команданың алғашқы кәсіби жаттықтырушысы етіп тағайындады. Ағылшын маманы Германиядағы ең жақсы жаттықтырушы болып саналды және 1910 жылы «Карлсрухер ФВ» командасымен чемпиондық жеңіске жеткен. 1926 жылы «Бавария» Оңтүстік Германия чемпионатында жеңіске жетті, бірақ жергілікті қарсыласы «1860 Мюнхен» олардан басым түсті, ол 1931 жылы Бавария астанасынан ұлттық финалға шыққан алғашқы команда болды. Бір жыл өткен соң «Бавария» «Айнтрахт Франкфуртқа» қарсы финалда жеңіске жетіп, чемпиондық атағын иеленді. Венгр Ричард Домби басқарған команда Оскар «Осси» Рордың пенальтисі және Франц Круммның голы арқасында 2:0 есебімен жеңіске жетті. Бірақ тарих «Баварияға» қарсы болды. Гитлер режимінің келуімен еврей Ландауэр президенттік лауазымынан кетіп, команда Швейцариядағы жер аударылу орнында оны аралап тұрды, бірақ бұл олардың жаңа дәуірдегі тағдырын жақсартпады. Домби де еврей болғандықтан Нидерландыға көшіп, Роттердамдағы SC Feijenoord командасының басшылығын қабылдап, клубтың болашақ даңқының негізін қалады. Келесі жылдары клубтың маңызы төмендеді, нацистер оның еврей тегі үшін оны ұнатпады және «Judenklub» деп мазақ етті. Үшінші рейх кезінде өткізілген соңғы футбол матчы 1945 жылғы 23 сәуірде «Бавария» мен «Мюнхен 1860» арасындағы дерби (3:2) болды. Үш аптадан соң Германия капитуляциялады.
The club was formed in 1900 when a number of football enthusiasts split from Münchner TurnVerein 1879 to escape the influence of the club's gymnasts, who did not hold a great enthusiasm for the new game, an attitude typical of the times in Germany. Almost from the start, Bayern was a strong local side but failed to have much of an impact beyond that. For financial reasons, and to take advantage of better facilities held by other clubs, they twice entered into mergers. In 1906, they negotiated a union with Münchner Sport Club. As part of the arrangement, the footballers gave up black as one of their team colours and adopted the red and white of their new partners, which they wear to this day. Bayern won their first title, as champions of the Bavarian league, in 1909 as a department of MSC. In 1919, shortly after World War I, Bayern left MSC, whose focus turned to field hockey and tennis, sports they are still active in today. Bayern then joined forces with Turn und Sportverein 1890 Jahn München until leaving that club in 1923, and have remained independent ever since. In those early days, Bavarian football was dominated by teams from Franconia, in the north of the state, notably 1. FC Nürnberg and their twin town neighbours SpVgg Fürth. In 1914, Fürth became the first team from the state to become national champions and by 1930 these two sides had accumulated eight titles between them. Bayern President Kurt Landauer held the office on and off from 1913 until 1933 and from 1947 well into the 1950s, adopted a strategic approach to building up the team and challenging this dominance. He hired William Townley as the side's first professional coach. The Englishman was the best coach on the market in Germany and had a championship with Karlsruher FV, in 1910, to his credit. In 1926, Bayern won the South German Championship, but found themselves outdone by local rivals 1860 München who, in 1931, became the first side from the Bavarian capital to reach the national final. Inside a year, Bayern topped that by even winning the Championship in the final against Eintracht Frankfurt. The team coached by the Hungarian Richard Dombi triumphed through a penalty by Oskar "Ossi" Rohr and another goal by Franz Krumm, 2–0. But history was against Bayern. The advent of the Hitler regime saw President Landauer, a Jew, resigning quickly, and the team visiting him in his Swiss exile did not help their fortunes in the new era. Dombi, also a Jew, moved to the Netherlands, where he picked up the reins of SC Feijenoord in Rotterdam, laying the foundations for the future greatness of the club. In the ensuing years, the club decayed into irrelevance, disliked by the Nazis for its Jewish background and taunted as Judenklub. The last recorded football match played during the Third Reich was the derby between Bayern and 1860 München (3–2) on 23 April 1945. Less than three weeks later, Germany capitulated.
Өтпелі жылдар 1946-1962
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін «Бавария» елдің батыс бөлігінде құрылған бес жоғары лига конференциясының бірі – «Оберлига Зюд» лигасында ойнады. 1947 жылы Oberligen құрылғаннан бастап 1963 жылы Германияның кәсіби лигасы – Бундеслига құрылғанға дейін, команда орташа деңгейде өнер көрсетті. Олар өз дивизионында үшінші және төртінші орындардан жоғары көтеріле алмады. Тіпті 1956 жылғы маусымда екінші лигаға, 2-ші «Оберлига Зюдке» түсіп қалды – бұл олар үшін жалғыз рет болды. «Бавария» лигадан тыс жарыстарда да бірқатар жетістіктерге қол жеткізді. 1957 жылы Германия кубогын, жалпы санында екінші ұлттық кубогын жеңіп алды. Финалда Руди Йобст 78-ші минутта «Фортуна Дюссельдорф» қақпасына гол соқты. 1962 жылдың 16 қазанында клуб тұңғыш рет Еуропа аренасына қадам басты. Inter Cities Fairs Cup-тың бірінші турында «Базельді» (3:0) жеңіп, бірақ ¼ финалда болашақ финалист «Динамо Загребтен» (1:4) және (0:0) есебімен жеңіліске ұшырады.
After World War II, Bayern played in the Oberliga Süd, which was one of five upper league conferences established in the western half of the country. Through the period from the formation of the Oberligen in 1947 to the creation of the Bundesliga, Germany's professional league, in 1963, they played as a middling side. The best they could manage in their division was third and fourth place finishes. They even found themselves relegated to the second tier 2nd Oberliga Süd for the 1956 season – the only time this has happened. Bayern did enjoy some measure of success outside of regular league play. They captured the 1957 German Cup, just their second national trophy, on a 78th minute goal by Rudi Jobst against Fortuna Düsseldorf. 16 October 1962 marked the debut of the club on the European scene. In the opening round of the Inter Cities Fairs Cup they beat Basel (3–0), but then went out in the quarter finals against eventual finalist Dinamo Zagreb (1–4) and (0–0).
Бундеслигадағы алғашқы табыстары
1963–64 жылғы маусымның басталуымен, бұрынғыда бес аймақтық дивизионға бөлінген бірінші неміс дивизионы «Бундеслига» деп аталатын бір ұлттық лигаға біріктірілді. Жаңа лиганың басталуы «Бавария» үшін көңіл көншітпеді. «1860 Мюнхен» сол кезде «Бавариядан» алға шыққан аз командалардың бірі болғандықтан, соңғы «Оберлига» чемпионатын ұтып алды, демек, неміс футболының жаңа элитасына олар қосылды. «Баварияның» жаңадан сайланған президенті, қазіргі «Баварияның» әкесі саналатын Вильгельм Нойдекер, 1950 және 1954 жылғы әлем чемпионаттарының бұрынғы югослав ойыншысы, сондай-ақ «1. ФК Кёльн» клубын 1962 жылғы чемпионатқа жеткізгенімен танымал Златко «Цик» Чайковскиді жалдады. Бұл қадам сәтті болды, өйткені ол талантты жас ойыншылармен «ось» деп кейіннен аталатын команда құрды: қақпашы Зепп Майер, Франц Беккенбауэр және Герд Мюллер. 1964 жылы «Бундеслигаға» жолдама алуға мүмкіндік болмағаннан кейін, «Хессен Кассельден» кейін лигада екінші орынды алғаннан соң, 1965 жылы «Бавария» «Регионаллига Зюд» (II) турнирін жеңіп, болашақ қарсыласы «Боруссия Мёнхенгладбахпен» бірге жолдама алды. Команданың орташа жасы 22 болғандықтан, бірден лигада үшінші орынға ие болды. «Бавария» үшін ең маңыздысы – «MSV Duisburg» клубына қарсы өткен Кубок финалындағы (4:2) жеңіс, олардың «УЕФА Кубок иелерінің кубогына» қатысуына жол ашты. Команданың жұлдызы – 20 жасар Франц Беккенбауэр болды, ол маусымды 1966 жылы Англияда өткен ФИФА әлем чемпионатында ойнап аяқтады, онда ол әлемдік көрермендердің назарын аударды. Оның еңбегі Еуропаның жыл ойыншысы үшін дауыс беруде үшінші орынмен марапатталды. Келесі маусымда «Бавария» Германия кубогын қорғаған үшінші неміс командасы болды, өйткені «Гамбургер» финалда оңай жеңіліп, рекордтық 4:0 есебімен ұтылды. Ең бастысы – Нюрнбергте өткен Кубок иелерінің кубогына қатысу, команда «Рейнджерс» клубына қарсы өткен финалда 1:0 есебімен жеңіске жетті. Қосымша уақытта голды Франц «Бұл» Рот соқты, ол «Бавария» үшін көптеген кубок финалдарында жеңіске жетті. 1967–68 жылғы маусымдағы прогрестің баяулауына байланысты Чайковскийдің орнына тағы бір югослав маманы, Бранко Зебец келді. Ол «Баварияның» шабуылдық стилін бәсеңдетті, нәтижесінде «Бавария» 1968–69 жылғы чемпионатты жеңіп, Кубокпен бірге «Бундеслига» тарихындағы алғашқы «дубль» жасады. Маусым бойы «Бавария» барлығы 13 ойыншыны пайдаланды. «Бавариямен» бірдей жылы «Бундеслигаға» жолдама алған «Боруссия Мёнхенгладбах» «Баварияның» үстемдігіне қарсы күреске шықты. Олар келесі екі чемпионатты жеңіп алды, ал «Бавария» президенті Вильгельм Нойдекер Беккенбауэрдің ұсынысымен ұлттық құраманың жаттықтырушы штабынан Удо Латтекті «Баварияның» тізгінін алуға шақырды. Бірінші жылы ол тек Кубокты Исар өзенінің жағалауына қайтаруға қол жеткізді, бірақ Пауль Брайтнер және Ули Хойнес сияқты жас және ашкөз ойыншылармен ол Германия чемпионатының тарихындағы алғашқы «хет-трик» жасаған команданы құрды.
With the beginning of the 1963–64 season, the first German division—which until then had been split into five regional divisions—was unified into one national league, the Bundesliga. The start of the new league saw disappointment for Bayern. As 1860 München had just won the last Oberliga championship—one of the few occasions they have been ahead of Bayern in that era—it was they who joined the new elite of German football. Bayern's newly elected president, Wilhelm Neudecker, the father of the modern FC Bayern, hired Zlatko "Czik" Čajkovski, a former Yugoslav World Cup player in 1950 and 1954, who had also achieved fame for coaching 1. FC Köln to the 1962 championship. This coup paid off, as he formed an aspiring team with the talented young players that should later be referred to as "the axis": goalkeeper Sepp Maier, Franz Beckenbauer and Gerd Müller. After missing out on promotion to the Bundesliga in 1964, finishing second in the league behind Hessen Kassel, Bayern won the Regionalliga Süd (II) in 1965 and gained promotion alongside future rival Borussia Mönchengladbach. The team, with an average age of 22, immediately reached third place in the league in a year when a sparkling 1860 München won their first and only national championship title. Even more important for Bayern was the win in the Cup final against MSV Duisburg (4–2), leading them into the UEFA Cup Winners' Cup. The team's star was the 20 year old Franz Beckenbauer, who finished the season by playing at the 1966 FIFA World Cup in England, where he captured the imagination of a global audience. His efforts were rewarded with a third place in the voting for Europe's Player of the Year. In the next season, Bayern became the third German team ever to defend the German Cup as Hamburger SV proved easy prey in the final and were defeated with a record 4–0 win. The highlight was the participation in the Cup Winners' Cup in Nuremberg, which the team won in a final 1–0 against Rangers. The goal in extra time was scored by Franz "the Bull" Roth, who would win many other cup finals for Bayern. A slowdown of progress in the 1967–68 season saw another Yugoslav, Branko Zebec, taking over Čajkovski's job. He curbed the offensive style of the Bayern play and the discipline paid off when Bayern won the 1968–69 Championship with the Cup to boot, the first double in Bundesliga history. During the whole season, Bayern used just 13 players. Borussia Mönchengladbach, promoted to the Bundesliga in the same year as Bayern, emerged as serious rivals to Bayern's ascendancy. They won the next two championships, and Bayern President Wilhelm Neudecker, on the recommendation of Beckenbauer, called on Udo Lattek from the coaching staff of the national team to take over the reins at Bayern. In his first year, he only managed to return the Cup to the banks of Isar river, but with young and hungry reinforcements such as Paul Breitner and Uli Hoeneß, he formed the team that achieved the first German Championship hat trick in history.
Алтын жылдар
1971–72 жылғы маусымның соңғы матчында «Бавария» «Шальке 04» командасын 5:1 есебімен жеңіп, Германияның жоғары лигасына қайта оралды. «Шалькеге» титул үшін жеңіс қажет болды, бірақ ол Бундеслига тарихындағы ең жақсы күміс жүлдегер атанды. Бұл «Баварияның» жаңа Олимпиада стадионындағы алғашқы ресми матчы болды. 80 мың көрермен жиналған бұл матч клубқа 1 миллионнан астам марка кіріс әкелді. Оларға дейін үй стадионы Мюнхендегі қалалық стадион болды. Бұл стадионның жағдайы нашар болды, сыйымдылығы шамамен 40 мың адамды құрады, көбінесе тұрған орындар болды. Шындығында, ол настолько төмен деңгейде болды, елдің үшінші ірі қаласы Мюнхен 1940 жылдан бері бірде-бір ұлттық құрама матчын қабылдаған жоқ. Олимпиада стадионы өз шарықтану кезеңінде әлемдегі ең әдемі және ыңғайлы стадиондардың бірі саналды, бұл «Баварияның» кірісіне үлкен серпін берді, себебі оның сыйымдылығы ғана емес, сонымен қатар қымбат орындықтардың саны да көп болды. Осылайша, 1972 жылғы Мюнхендегі Олимпиада ойындары клуб үшін үлкен мүмкіндік болды және оларға кем дегенде 1974 жылғы әлем чемпионатына дейін қаржылық басымдықты қамтамасыз етті. Еуропа аренасындағы табысты маусымдар стадионды толтыруға көмектесті, сол кезде билет сатудан түскен кіріс табыстың маңызды бөлігін құрады. Спонсорлық және телеарналардың құқықтары жылдық бюджетке шамамен 5 миллион еуро қосымша түсім әкелді, бірақ бұл салыстырмалы түрде аз болды. Трансферлік операциялардан түскен пайда да үлесін қоса алатын, бірақ оның нәтижесінде команданың сапасы төмендеуі мүмкін еді. Сапалы басшылықтан басқа, өз тәрбиесінен өскен немесе жас таланттар ретінде арзанға алынған жоғары сапалы ойыншыларды табу сәті және сол кезде итальяндық және испан лигалары шетелдік ойыншыларға жабық болғандығы, жаңа стадионның ашылуының дұрыс уақыты «Баварияның» ұлттық және еуропалық деңгейде алдыңғы қатарға шығуына ең маңызды фактор болды. Бұл «Баварияға» (конкурент «Боруссия Мёнхенгладбахтан» айырмашылығы) өздерінің негізгі ойыншыларын сақтап қалуға және одан әрі дамытуға мүмкіндік берді. 1973 жылы Испания шетелдік таланттарға шекарасын қайта ашқанда, «Барселонадан» Герд Мюллерге жасалған 1,5 миллион еуролық ұсыныстан бас тартты, ал «Барса» голландиялық Йохан Кройфпен келісім жасауға мәжбүр болды. Ал Рейн жағалауындағы «Баварияның» ұлттық қарсыласы «Мёнхенгладбах» супержұлдызы Гюнтер Нецерді «Реал Мадридке» жіберді. Біраз уақыттан кейін «Бавария» 1. ФК Кёльннен Юпп Капелманнның қызметін пайдалана алды, трансфер құны сол кездегі ұлттық рекордтық 400,000 еуроны құрады. Барлық рекордтарды жаңартқан және көптеген рекордтары бүгінге дейін сақталған 1972 жылғы чемпиондық «Баварияның» әлемдік клубқа айналуының символы болды. Бұған қоса, «Бавариядан» 6 ойыншы Еуропа чемпионатын жеңіп алған Батыс Германия құрамасының құрамына енді. Келесі жылы ең жақын қарсыласына рекордтық айырмашылықпен титулды қорғау тарихи тұрғыдан жаңа фактілерді растау болды. 1974 жылғы үшінші чемпиондық «Баварияның» Еуропа кубогын жеңген алғашқы неміс командасы болды. «Хейзел» стадионындағы қосымша уақыттың соңғы минутында қорғаушы Георг Шварценбек 35 метрден «Атлетико Мадридке» қарсы гол соғып, барлығын таң қалдырды. Екі күннен кейін Еуропа кубогы финалының алғашқы қайта ойынында Ули Хоэнес пен Герд Мюллер екі голдан соқты, «Бавария» жеңіске жетті. Алты «Бавария» ойыншысы сол жылы Нидерландыға қарсы өткен әлем чемпионатының финалында жеңіске жеткен Батыс Германия құрамасының құрамында болды. Келесі маусымда ұлттық деңгейде команданың мотивациясы төмендеді, бірақ жаттықтырушы Детмар Крамердің басшылығымен олар маңызды ұпайларды жинады. 1975 жылы «Лидс Юнайтед» Чемпиондар кубогының финалында жеңілді. Франц Рот пен Герд Мюллер соңғы голдарымен кубокты қорғады. Кейін «Бавария» жаңа рекорд орнатты: сол маусымда ұлттық лигада теріс көрсеткіш жасаған жалғыз Чемпиондар кубогының жеңімпазы. 12 ай ішінде Глазгода «Сент-Этьен» Роттың тағы бір голынан жеңілді және «Бавария» үш жыл қатарынан кубок жеңген үшінші команда болды. 1976 жылдың желтоқсанындағы Континенттер аралық кубогының финалы команданың алтын дәуірінің аяқталуын белгіледі. «Бавария» тағы да жеңіске жетті. Мұзды «Олимпиада стадионында» бразилиялық «Крузейро» клубы Юпп Капельман мен Герд Мюллердің голдарынан жеңілді. 117 мың жанкүйердің алдындағы қорғаныстық күш-жігер «Крузейроны» өз алаңында 0:0 есебімен теңестірді. Келесі бірнеше жыл ішінде Беккенбауэр мен Мюллер АҚШ-қа кетіп, Зепп Майердің мансабы автокөлік апатынан тоқтатылды. Ол команданың негізгі құрамында 13 маусым бойы ойнаған, бұл сол кездегі әлемдік рекорд болды. «Баварияға» жаңа бастама қажет болды.
In the last match of the 1971–72 season, Bayern sealed their return to Germany's top with a 5–1 win against Schalke 04. Schalke needed a win to get the title but only ended up the best runner up in Bundesliga history. This was also Bayern's first official match in the new Olympic Stadium. The sell out crowd of 80,000 assured the club the first gate in excess a 1,000,000 Marks. Their home ground until then was the Municipal Stadion an der Grünwalder Strasse, colloquially referred to as the Grünwalder, or Sechz'ger ("Sixtier"), as it was owned before the war by 1860 München. It was a pretty run down place with a maximum capacity of around 40,000, mostly standing places. Indeed, it was so downmarket that Munich, the country's third largest city, had not hosted a single national team match since 1940. The Olympic Stadium in its heyday considered one of the world's most beautiful and comfortable stadiums, meaning a major boost for Bayern's revenues, not only because of its mere capacity, but also because of the much higher number of premium priced seats. Thus, the 1972 Olympics in Munich were a major boost for the club and assured them financial superiority at least until the 1974 World Cup with its flood of new and rebuilt stadiums in the rest of the country. Successive successful seasons on the European stage helped to fill the stadium in an era when the gate revenue was still the very major source of income. Sponsorships and TV rights were a welcome but minor addition to annual budgets that were then around five million euros. Transfer fee surpluses could also contribute, but, if achieved, meant generally a loss of quality in the team. Beyond a quality leadership, the luck of having players of the highest quality grown from the own ranks or acquired cheaply as young talents and the fact that in those days the Italian and Spanish leagues were closed to foreign players, the perfect timing of the arrival of the new stadium was probably the most crucial point in securing Bayern a foremost position on the national and also European level. It allowed Bayern, (as opposed to rivals Borussia Mönchengladbach) to keep their major players on board, and even expand from there. When Spain in 1973 re opened its borders to foreign talent, the equivalent of a €1.5 million offer for Gerd Müller from Barcelona was fended off, and Barça had to make do with Dutchman Johan Cruyff. On the other hand, Bayern's national rivals from the Rhine, Mönchengladbach, relinquished superstar Günter Netzer to Real Madrid. Soon thereafter, Bayern could also hire the services of Jupp Kapellmann from 1. FC Köln for the then national record transfer fee of almost €400,000. The year 1972, crowned with a championship that broke all records – most of them still intact – was the year in which Bayern became a global player. On top of this, six players from Bayern were part of the West Germany national team—one of the nation's strongest of all time—that won the European Championship put just another exclamation mark to this watershed season. The defence of the title the following year with a record gap to the nearest suitor served in historic terms merely as confirmation of the new facts. The third championship in 1974 coincided with Bayern also becoming the first German team to win the European Cup. In the last minute of extra time in the Heysel Stadium, full back Georg Schwarzenbeck surprised everyone when he scored an equaliser against Atlético Madrid from 35 metres. The first ever replay of a European Cup final two days later saw two goals each from Uli Hoeneß and Gerd Müller, comfortably winning Bayern the Cup. Six Bayern players were also part of the West German side that won the World Cup final of the same year against the Netherlands. In the following season, the team's motivation on the national level was exhausted, but under coach Dettmar Cramer, they still managed to score the big points. In 1975 Leeds United were defeated in the Champions Cup final in Paris when Franz Roth and Gerd Müller secured the defence of the Cup with their late goals. Bayern then also established a new record of sorts: the only Champions Cup winner to date with a negative national league record in the same season. Within 12 months, in Glasgow, Saint Étienne were beaten by another goal by Roth and Bayern became the third team to win the trophy in three consecutive years. The Intercontinental Cup finals in December 1976 marked the end of the team's golden era. Bayern prevailed once more. In a frosty Olympiastadion, Brazilian club Cruzeiro fell prey to goals by Jupp Kapellmann and Gerd Müller. A monumental defensive effort front of 117,000 fans held Cruzeiro to a 0–0 draw on their home turf. Within the next couple of years, Beckenbauer and Müller left for the United States and Sepp Maier's career was ended by a car accident – after he had been ever present for 13 seasons in the starting eleven of the team, then a world record. Bayern were in need of a new beginning.
1980-ші жылдары қайтадан табысты болды
Жетістікке жетпеген президент Нойдекер Макс Меркельді жаңа бапкер ретінде келісімшартқа қою алдында болды – команда бірауыздан оған қарсы дауыс берді. Бұл жаңа түрдегі революция «Баварияны» спорт жаңалықтарында басым етуге мәжбүр етті, олар мәдениеттегі тұрақты қосымша ғана еді. Соның салдарынан қазіргі «Бавария» футбол клубының әкесі саналатын автократиялық президент Нойдекердің отставкасы тағы да басты жаңалық болды, тіпті коммерциялық теледидарсыз дәуірде «Тагэсшау» жаңалықтарында да. Венгриялық Пал Цсернай, Крэмердің орнын бапкер Гюла Лорант алмастырғаннан кейін бас бапкер болды. Ол қызмет еткен кезеңде кеңістікті қорғауды енгізу арқылы «Баварияның» стилін өзгертіп, мюнхендіктер бұл тактиканы «Пал жүйесі» деп атады. Пауль Брайтнер «Реал Мадридтен» Брауншвейг арқылы оралғанда Карл Хайнц Руммениггемен серіктестік құрды. Бельгиялық қақпашы Жан Мари Пфафф, Клаус Аугенталер және шабуылшы Дитер Хоэнесс (Улидің ағасы) қосылған «ФК Брейтнигге» командасы Мюнхенге қайтадан сәттілік әкелді. Осы кезеңде екі чемпионат пен кубок жеңіліп алынды. «Астон Вилламен» Роттердамдағы Еуропа кубогының финалында олардың тағы бір кубок жеңісіне үміті күйреп кетті, онда Питер Вит есімді ойыншы белгісізден шығып, Бирмингем командасы үшін шешуші голды соқты. Бұл «Баварияның» тарихындағы 12 жеңіліссіз финалдан кейін жеңілген алғашқы ресми финалы болды. Csernai дәуірі сәттілік енді кепілдендірілмейтіндей болғанда аяқталды, ал оның ерекшелігі клубтың беделін қауіпке ұшыратты. Удо Латек екінші рет «Изарға» тағайындалды және бастапқы қаржылық қиындықтарға қарамастан, көңілінен шықты. «Аякс» клубының даниялық ойыншысы Сорен Лербиді зейнеткерлікке шыққан Брайтнердің орнына жұмысқа алу үшін «Бавария» клубы президенті Вилли Отто Хоффманның айтуынша, «соңғы ақшаны» жұмсады. 1984 жылы «Мёнхенгладбахқа» қарсы финалдағы кубок жеңісі пенальти сериясында жеңіліп алынды, бұл жарыстың тарихындағы алғашқы рет болды. Жас Лотар Маттеус, оның 1,2 миллион евроға Мюнхенге ауысуы бірнеше апта бұрын жарияланды, бұрынғы командасының алғашқы пенальтисін өткізіп жіберді. Румменигге Интернационалеге 5 миллионнан астам евроға ауысқаннан кейін клубтың қаржысы жақсарды, бірақ команда енді өзінің супержұлдыздарын жоғалтты. Дегенмен, реформаланған команда тағы бір кубок жеңіп алды, екі еселенген құрамның бір бөлігі ретінде, және алты жыл ішінде бес чемпионат, соның ішінде екінші хет-трик, клубқа он атаққа жетіп, клубты рекордтық иегер 1. ФК Нюрнбергтен озуға мүмкіндік берді. Бірақ 1987 жылы Венада өткен Еуропа кубогының финалында «Порту» Рабах Маджер мен Хуарьдің соңғы 13 минуттағы екі голы арқылы 2:1 есебімен жеңіске жетті, 25-ші минутта Людвиг Кёгльдің баспен соққан голы «Баварияға» ойынды аяқтауға жеткіліксіз болды. Удо Латек кейін зейнетке шығуға шешім қабылдады, ал «Бавария» өз қорын толтыруға ынталы болды, бірнеше ойыншыны жіберді. Жаңа бапкер Юпп Хайнкес, бұрынғы лауазымында Мёнхенгладбахта Латтектің мұрагері, титулсыз маусыммен бастады, содан кейін Маттеус пен Андреас Брехме Интернационалға барды, одан жомарт өтемақы алды. Сонымен қатар Пфафф пен тағы үш ойыншы қалды. Олаф Тон мен Стефан Ройтер ең танымал жаңа келушілер болғандықтан, үміттер көп болған жоқ, бірақ келесі екі жылда тағы екі чемпионат жеңіліп алынды. Аугенталер зейнеткерлікке шығып, Юрген Колер мен Стефан Ройтердің «Ювентусқа» сатылуы команданы қатты әлсіретті. Екі маусымда ешқандай жеңіс болмады, бұл Хайнкеске жұмысынан айырылды. Сорен Лерби клубқа менеджер ретінде қайта оралды, өкінішке орай, оның қызметі абсолютті апат болып шықты, өйткені әлсіз келісімдер мен тиімсіз тактикалар 1992 жылдың басында Лербиді жұмыстан босату кезінде «Баварияны» ойлап таппаған төмендеуге ұшыратты. Ауыр жағдайға айналған жағдайда, 1903 жылы Копенгаген клубы «Баварияны» УЕФА кубогынан 6:2 / 0:1 есебімен жеңіліп жіберді. Эрих Риббек жаттықтырушы қызметін, Френц Беккенбауэр спорт директоры қызметін атқарып, клубты қауіпсіз жерге жеткізді. Клуб 1991-92 жылдардағы апатты қайталауға құштар емес еді, ал келесі маусымда «Бавария» жаңа ойыншыларға 12 миллион евро жұмсады. Томас Хельмер (4 миллион евро), Бразилияның капитаны Йоргиньо (2,8 миллион евро) және Лотар Маттеус (2 миллион евро) Мехмет Шоллды да қамтыған тізімнің жоғарғы жағында болды. Мюнхен университетінің экономика профессоры, экономист президент доктор Фриц Шерердің жүйкелерін Стефан Эффенберг пен Брайан Лаудруптың «Фиорентинаға» 8,5 миллион евроға сатылуы тыныштандырды. Қайта құрылған команда титул жеңіп алуға жақын болды, бірақ сәттілікке жете алмады. Риббек тактикасы, тым негативті болғандықтан, кінәлі деп есептелді, ал келесі маусым да осылай болса, Беккенбауэр Риббекті жұмыстан босатып, команданы өзі басқарды. Нәтижесінде «Бавария» сол жылғы титулды жеңіп алды. «Кайзер Францтың» клубтағы аңызға айналуы күшейді, ал бірнеше жылдан кейін ол президент болды, ал Джованни Трапаттони Бундеслигадағы алғашқы итальяндық бапкер ретінде жұмысқа алынды. Трапаттони неміс сарапшыларының құрметіне ие болды, бірақ мәселелер (Траппатонидің неміс тілін нашар білуінен туындаған) команданы дүрліктірді. Алтыншы орын алғаннан кейін Траппатони Италияға оралды, содан кейін Отто Реххагель менеджер болып тағайындалды, ол «Вердер Бременмен» жеткен сәттілікті «FC Холливуд» деп аталған командаға әкелуді үміттенеді. Команданың питштегі емес, таблоидтардың әлеуметтік беттерінде көбірек әсер ете бергендіктен, «Король Оттоның» қызметі кеңеспен келіспеушіліктерге байланысты қысқартылды, ал Беккенбауэр клубты 1996 жылғы УЕФА кубогының финалында «Бордоға» қарсы жеңіске жеткізді. Зинедин Зидан, Кристоф Дюгарри, Биксенте Лизаразу және Витшге 2:0 және сыртта 3:1 есебімен жеңіліп қалды. Юрген Клинсманн «Баварияның» еуропалық кампаниясында 15 гол соқты, бұл команданы 20 жылдан кейін алғашқы құрлықтық трофейге жеткізді, оның ішінде «Бенфика», «Ноттингем Форест» және «Барселона» сияқты командаларды жеңді. Маусымнан кейін Джованни Трапаттони неміс тілін жетік меңгерген күйі командаға оралды және жаңадан құрылған командамен бірден чемпионатты жеңіп алды, содан кейін келесі маусымда вице-чемпион атанды және кубок жеңісіне қол жеткізді, содан кейін ол тағы да Италияға оралды.
A lack of success saw President Neudecker on the verge of contracting Max Merkel as new coach – the team unanimously voted against him. This novel type of revolution saw Bayern dominating the television news in a culture where sports were an irregular addendum to them. The resulting resignation of the autocratic president Neudecker, arguably the father of the modern FC Bayern, was again the top news item, even on the highbrow Tagesschau news in an era without commercial television. Hungarian Pál Csernai, who had been assistant to Cramer's replacement, Gyula Lóránt, became head coach. In his tenure, he revolutionised the style of Bayern by introducing the spatial defence, then in Munich referred to as Pal System. When Paul Breitner returned via Braunschweig from his years with Real Madrid, he formed a partnership with Karl Heinz Rummenigge. The FC Breitnigge, reinforced with Belgian goalkeeping legend Jean Marie Pfaff, Klaus Augenthaler and striker Dieter Hoeneß (brother of Uli), brought success back to Munich. Two championships and a cup resulted from this era. Their dreams of another European Cup were thwarted in the final of Rotterdam against Aston Villa, when for a brief moment a man named Peter Withe stepped out of obscurity and scored the decider for the team from Birmingham. This was also the first official final that Bayern had lost in its history after 12 undefeated final appearances. The era of Csernai came to an end when success no longer seemed assured and his eccentricity endangered the image of the club with their major sponsors. Udo Lattek was appointed for a second spell at the Isar, and he did not disappoint, despite initial financial issues. For hiring Danish playmaker Søren Lerby from Ajax to replace the retiring Breitner, Bayern had pledged "the last money", per President Willi Otto Hoffmann. The cup victory in the 1984 final against Mönchengladbach was won in the penalty shootout, the first in the history of this competition. The young Lothar Matthäus, whose transfer to Munich for €1.2 million was announced just weeks before, missed the first penalty for his old team. After Rummenigge's transfer to Internazionale for a then world record transfer fee of more than €5 million restored the club's finances, but team had now lost its superstars. Nonetheless, however, the reformed squad secured one more cup, as part of a double, and five championships inside six years, including the second hat trick, leading to the tenth title allowing the club to finally overtake 1. FC Nürnberg as record holders. But it became another generation to be denied continental glory when, in the 1987 European Cup Final in Vienna, Porto prevailed 2–1 through two goals by Rabah Madjer and Juary in the last 13 minutes, with a 25th minute header from Ludwig Kögl failing to close the game for Bayern. Udo Lattek decided to retire afterwards and Bayern, keen on refilling their coffers, let go of quite a few players. New coach Jupp Heynckes, already at his former post in Mönchengladbach successor of Lattek, started with a title free season, after which Matthäus and Andreas Brehme went to Internazionale from where a generous reimbursement was received. Also Pfaff and three more players left. As Olaf Thon and Stefan Reuter were the most prominent newcomers, hopes were not high, but in the next couple of years two more championships were won. Augenthaler's retirement and the sale of Jürgen Kohler and Stefan Reuter to Juventus badly depleted the squad. Two seasons without any trophies followed, and cost Heynckes his job. Søren Lerby rejoined the club as manager, unfortunately his tenure proved to be an absolute disaster as weak signings and ineffective tactics left Bayern facing an unthinkable relegation by the time Lerby was sacked in early 1992. Making matters worse, B 1903 Copenhagen ousted Bayern from the UEFA Cup with ease with 6–2 / 0–1. Erich Ribbeck took over as coach, working with Franz Beckenbauer as director of sport, and managed to steer the club to safety. The club was not keen on repeating the disaster of 1991–92, and in the next season Bayern spent the equivalent of €12 million on the new players—Thomas Helmer (€4M), Brazil's captain Jorginho (€2.8M) and Lothar Matthäus (€2M) topped the bill of a list that also included Mehmet Scholl. Calming the nerves of the thrifty President Dr. Fritz Scherer, an economics professor at the University of Munich, was the sale of Stefan Effenberg and Brian Laudrup for €8.5 million to Fiorentina. The rebuilt side came close to winning the title, but just missed out. Ribbeck's tactics, which were felt to be overly negative, were blamed for this, and when the following season looked to be going no differently, Beckenbauer dismissed Ribbeck and took control of the team himself. An immediate upturn in form saw Bayern take that year's title. "Kaiser Franz's" status as a club legend was reinforced, and a few years later he became president, with Giovanni Trapattoni being hired as the first Italian coach in the Bundesliga. Trapattoni gained the respect of German pundits, but problems (supposedly caused by Trappatoni having a poor grasp of German) saw the team in disarray. After a sixth place finish, Trappatoni returned to Italy, whereupon Otto Rehhagel was appointed manager with the hope that he could bring the success he had earned with Werder Bremen to a team that was by then often referred to as "FC Hollywood". As the team continued to have more impact on the social pages of the tabloids rather than on the pitch, "King Otto's" tenure was cut short due to disagreements with the board, and Beckenbauer steered the club to victory in the 1996 UEFA Cup Final against Bordeaux. Zinedine Zidane, Christophe Dugarry, Bixente Lizarazu and Witschge were outclassed 2–0 and even 3–1 away. Jürgen Klinsmann scored a record breaking 15 goals in Bayern's European campaign that led the team to its first continental trophy in 20 years after eliminating, amongst others, the likes of Benfica, Nottingham Forest and Barcelona. In the off season, Giovanni Trapattoni returned to the team as coach, now with a fluent grasp of German, and rewarded the renewed trust with an immediate championship, followed by league runner up finish and a cup win the next season, after which he once more returned to Italy.
Жаңа мыңжылдықтың басталуы
Алдағы алты жыл "Бавария" үшін үлкен табыстар әкелді. Ол кезде Осмар Хицфельд Удо Латтектің орнын басып, ең табысты неміс жаттықтырушысы болды, тіпті өзі үшін барлық уақыттағы ең үздік еуропалық жаттықтырушылардың қатарына кірді. 1999 жылы алғашқы маусымда "Бавария" чемпионат жеңіп алды, бірақ ең бастысы - Барселонадағы Чемпиондар лигасының ұмытылмас финалы болды. Баварияның ойыншылары Марио Базлердің еркін соққысынан кейін алға шығып, ойынның көп бөлігін өз бақылауында ұстады, бірақ Манчестер Юнайтед ойынды тоқтату уақытында сенсациялық түрде бұрып жіберді. 90 секунд ішінде Тедди Шерингхэм мен Оле Гуннар Солшер "Баварияның" керемет өнерін Сэмюэл Куффур мен оның командасының көз жасына айналдырды. Жарақаттанудың үстіне тағы бір жайт: "Бавария" екі аптадан кейін "Вердер Бременге" қарсы ұлттық кубок финалында пенальти соққысынан жеңілді. Лотар Маттей үшін бұл Кубок финалында шешуші айыппұлды екінші рет жіберіп алуы еді. Келесі маусымда "Бавария" "Бремен" командасына қарсы осы кубок финалының қайталануында 3:0 есебімен жеңіске жетіп, үшінші рет қос медальді жеңіп алды. Еуропада қақпашы Оливер Кан, жартылай қорғаушы Стефан Эффенберг және шабуылшы Джоване Элбер үстемдік еткен команданың науқаны жартылай финалдағы кездесуде кейін жеңімпаз болған Реал Мадридпен (02, 21) аяқталды. 2001 жылы, ширек ғасыр бойы болмағаннан кейін, Еуропа кубогы Мюнхенге қайта оралды. "Бавария" 1999 жылғы жеңімпаз "Манчестер Юнайтедке" қарсы ширек финалда екі жеңіске (10, 21) қол жеткізді. Жарым финалда тағы да кек алу ойыны өтті, бұл жолы қарсыластар Реал Мадрид болды: Бавария кастильялықтарға қарсы екі матчта да жеңіске жетті (10, 21). Миландағы финалда Испаниядан Валенсия командасы өткен жылғыдай екінші орын алды. Есте қаларлықтай жекпе-жекте барлық голдар соққымен ұшырылды. Соңында, "Бавария" айыппұл соққысынан (11; 54 айыппұл соққысынан) жеңіске жетті. Бұл команданың арқауы үш рет айыппұл соққысын ұстап тұрған және бірнеше күн бұрын ұлттық чемпионатты жеңу үшін психикалық күш-жігері өте маңызды болған Оливер Кан болды. Бундеслиганың соңғы ойында "Бавария" швед қорғаушысы Патрик Андерссонның "Гамбургер" клубына қарсы голы арқылы "Шальке 04" командасынан алда қалып, клубты үшінші рет қатарынан жеңіп алды. Шальке үшін төрт жарым минуттық чемпионатты мерекелеу уақыты тым ерте келді. Келесі маусымда команда рекордтық төртінші рет Bundesliga титулын жеңе алмады, сондай-ақ кубок та жеңе алмады. Чемпиондар лигасының ширек финалында жеңімпаз Реал Мадрид 32 (21, 02) есебімен жеңіске жетті. Токиодағы Континенттік аралық кубокты Бока Джуниорсқа қарсы Сами Куффурдың қосымша уақытта соққан голы жеңіп алды. Ұлттық даңқ 2002-03 жылы "Бавария" өзінің төртінші қос есебіне қол жеткізген кезде, Бундеслиганы жеңіп, екінші орынға екінші орынға дейін ең үлкен айырмашылықпен және 3-1 есебімен жеңіп алды. ФК Кайзерслаутерн кубок финалында. Алайда, бүкіл маусымды "Баварияның" Чемпиондар лигасынан бірінші топтық кезеңде жеңіске жетуі, алты матчтан кейін бірде-бір жеңіске жетпеуі көлеңкелендірді. Келесі маусымда голландтық шабуылшы Рой Макаайды Депортиво де Ла Коруньядан 19 миллион еуроға сатып алумен күшейтілген команда кем дегенде осы кедергіден өтті, бірақ тіпті дағдарыста болған Реал Мадрид те төмен нәтиже көрсетті. Баварияның өзі жыл бойы тұрақты формада болмады, тіпті бұрынғы берік қорғаныс өте осал болып шықты. Ақырында, клубтың лигада екінші орын алуы Баварияның күшін емес, керісінше оның бәсекелестерінің сәйкессіз өнерін сипаттады. Екінші дивизионның "Алеманния Аахен" командасының кубоктан шығарылуы команданың бірде-бір сенімді өнер көрсетпеген маусымы үшін симптоматикалық болды. Тіпті жаңадан келген Майкл Баллак пен 2002 жылғы әлем чемпионатының жеңімпазы болған қорғаушы Лусио да айырмашылық жасай алмады. Маусымнан кейін Хитцфельд клубтан кетуге шешім қабылданды және Феликс Магат, 1970-жылдардың аяғынан 1980-жылдардың ортасына дейін "Гамбургер СВ" клубының бұрынғы ойыншысы, Бавариямен өте бәсекеге қабілетті және Еуропада сәтті болды, жаңа "Бавария" ұрпағына өз белгісін қою мүмкіндігі берілді. Бірінші жылы клубты екі есеге көтереді. 2005-06 маусымнан бастап "Бавария" Олимпиада стадионынан жаңа "Альянс Аренаға" көшіп барды. Осы уақыттан бері "Бавария" өз матчтарының көпшілігін жеңіп алды, ал стадион жақтаушылар тарапынан жақсы қабылдады, өйткені барлық үй матчтары көпшілік алдында өткізілді. Бұл қайтадан ұлттық қос, ол жаңа стадионда маусым соңында атап өтілу�...
The next six years for Bayern would be marked by enormous success. It was the time when Ottmar Hitzfeld succeeded Udo Lattek as most successful German coach, even finding a spot for himself amongst the greatest European coaches of all time. In his first season in 1999, Bayern won the league title, but undeniably the highlight was the unforgettable Champions League Final in Barcelona. Bayern led early after a Mario Basler free kick and controlled most of the match, but Manchester United sensationally turned the match around in stoppage time. Inside 90 seconds, Teddy Sheringham and Ole Gunnar Solskjær transformed an excellent performance from Bayern into the sight of uninhibited tears by Samuel Kuffour and company. Adding insult to injury, Bayern lost in a penalty shootout in the national cup final against Werder Bremen two weeks later. For Lothar Matthäus, it was the second time that he missed a decisive penalty in a cup final. The next season saw Bayern taking their revenge over Bremen with a 3–0 victory in a repeat of this cup final and thus Bayern achieving its third double. In Europe, the campaign of the team now dominated by goalkeeper Oliver Kahn, midfield engine Stefan Effenberg and striker Giovane Élber ended in the semi final encounters with later winners Real Madrid (0–2, 2–1). In 2001, after a quarter of a century of absence, the European Cup eventually returned to Munich. Bayern exacted revenge against 1999 winners Manchester United in the quarter finals with two wins (1–0, 2–1). The semifinal again witnessed a revenge fixture, this time Real Madrid were the opponents: Bayern won both matches against the Castilians (1–0, 2–1). At the final in Milan, Valencia from Spain came off second best, like in the previous year. In a hardly memorable match all goals were achieved by spot kicks. In the end, Bayern prevailed deservedly in the penalty shootout (1–1; 5–4 in penalties). The backbone of this team was Oliver Kahn, who held three penalties and whose mental fortitude was also crucial for winning the national championship just a few days earlier. In the heartbreak finish of the Bundesliga, Bayern stayed ahead of Schalke 04 through Swedish defender Patrik Andersson's goal against Hamburger SV in literally the last second of the season, assuring the club a third consecutive title. For runners up Schalke, their four and a half minutes of championship celebrations proved premature. In the next season, the team was not able to win a record fourth consecutive Bundesliga title, nor the cup. In the Champions League quarter final, eventual winners Real Madrid prevailed with 3–2 aggregate win (2–1, 0–2). The saving grace was the win of the Intercontinental Cup in Tokyo against Boca Juniors through a Sammy Kuffour goal in extra time. National glory returned in 2002–03 when Bayern achieved its fourth double by winning the Bundesliga with the second largest gap ever to the runner up and a straight 3–1 win over 1. FC Kaiserslautern in the cup final. However, the whole season was overshadowed by Bayern's unceremonious exit from the Champions League in the first group stage, without so much as a single win in six matches. The following season, the team, enhanced with the €19 million acquisition of Dutch striker Roy Makaay from Deportivo de La Coruña, overcame at least this hurdle, but even an underperforming Real Madrid in crisis managed to eliminate the Reds in the round of 16. Bayern itself was not reaching any consistent form all year and even the formerly sturdy defence proved highly vulnerable. In the end, the club's second placed finish in the league was not descriptive of Bayern's strength but rather of inconsistent performances by its competitors. The cup elimination by second division Alemannia Aachen was symptomatic for a season in which the team showed not a single convincing performance. Even the newcomers Michael Ballack and 2002 World Cup winning defender Lúcio could not make a difference. Following the season, it was decided that Hitzfeld should leave the club and Felix Magath, a former player for Hamburger SV during the late 1970s to mid 1980s which was so highly competitive with Bayern and also successful in Europe, was given the chance to put his mark on a new Bayern generation. In his first year in charge he steered the club to a double. Beginning with the 2005–06 season, Bayern moved from the Olympic Stadium to the new Allianz Arena, which the club owns jointly with local rivals 1860 München. Since the move, Bayern has won most of their matches there, and the stadium was well received by the fans, with almost all home matches in front of sell out crowds. It was again the national double that could be celebrated in the new ground at the end of the season; however, the club's performance on international level proved once more to be rather dismal: a crushing 1–4 defeat by Milan in the last 16 of the 2005–06 Champions League put a quick end to their campaign. The Championship Plate and the Cup were also farewell presents for Bixente Lizarazu and Jens Jeremies, two players who ended their career after many successful years for the club. The loss of influential player Michael Ballack to Chelsea on a free transfer greatly upset Karl Heinz Rummenigge, who has moaned about Chelsea's spending power being "not acceptable or fair". For the 2006–07 season, Bayern thinned out their squad, with Ballack and Zé Roberto departing (the Brazilian did not get along well with Magath), Paolo Guerrero being sold to rivals Hamburger SV and Lizarazu and Jeremies ending their careers. Joining the club was German international Lukas Podolski after months of speculation concerning his future after the relegation of his former club 1. FC Köln, while to strengthen its defence, Bayern recruited centre back Daniel Van Buyten from Hamburg. Due to the club's early exits in the previous years, expectations on international level were toned down by the club's officials, also reflecting their reluctance to spend extremely high sums on "superstar" players, despite the widespread opinion among observers that a new high profile playmaker was needed to replace Ballack. However, when Dutch striker Ruud van Nistelrooy's ambitions to leave Manchester United became public, Uli Hoeneß expressed the intention to sign him, though he ultimately fell short after Van Nistelrooy chose to join Real Madrid instead. The final day of the 2006 summer transfer window would see Bayern acquire Dutch midfielder Mark van Bommel, who had fallen out of favour at Barcelona. Those calling for a real "number 10" were disappointed with this move, as Van Bommel is a defensive midfield "worker" rather than a creative playmaker. Nonetheless, however, Van Bommel's leadership qualities and uncompromising style of play would prove important for the team, eventually securing him the captain's armband after Oliver Kahn's retirement in 2008. After an unconvincing first half of the season, Magath was sacked in January 2007 over fears of not qualifying for the following season's Champions League. He was replaced by Ottmar Hitzfeld, returning for his second spell in charge. He was, despite his best efforts, not able to turn the season around and lead Bayern to the 2007–08 Champions League campaign, which instead "relegated" the club to the 2007–08 UEFA Cup, in which they had last played in the 1995–96 season. A 0–2 home defeat against Milan in the Champions League and a devastating 2–0 away defeat at eventual Bundesliga champions VfB Stuttgart in particular prompted club officials to re evaluate the team that ultimately finished fourth in the Bundesliga; it was already stated well within the 2006–07 season that the following year's team would be drastically different. Months before season's end, Bayern began courting Werder Bremen star striker Miroslav Klose without first talking to the club, greatly upsetting Bremen officials, who stated that they fully expected Klose to honor his contract that ran until 2008. Uli Hoeneß replied that if Bremen insisted on Klose playing another season with them, the transfer would definitely take place one year later. It was probably when it became apparent that Klose would be "the player that will join Bayern" for over a year if he stayed that Bremen eventually agreed on the transfer for a purported sum of approximately €12 million. Apart from Klose, the two most prominent signings for the 2007–08 season were Italian World Cup winner Luca Toni and French midfielder Franck Ribéry, with the latter alone costing Bayern a club record fee of €25 million. Other prominent players to join the "new" Bayern for the upcoming season were German internationals Marcell Jansen and Jan Schlaudraff. These five were completed by Argentinian youth international José Sosa, Turkish international Hamit Altıntop (from Schalke 04) and the returning Zé Roberto for his second spell with the Reds after one year spent with Santos in Brazil. The other side of renewing the team was a number of notable players leaving the club: Owen Hargreaves was signed by Manchester United after Bayern had refused the transfer a year earlier, while strikers Claudio Pizarro and Roque Santa Cruz likewise both left for English clubs, Chelsea and Blackburn Rovers respectively (Santa Cruz quickly rose to prominence at Blackburn, scoring 19 goals in his first Premier League season after just 31 Bundesliga goals in eight years at Bayern). Meanwhile, Roy Makaay moved to Feyenoord, seeing his starting team chances dwindle with the signings of fellow strikers Toni and Klose, while Ali Karimi left the club after two seasons and Andreas Görlitz being loaned out Karlsruher SC. Hasan Salihamidžić and Mehmet Scholl also left the club after many years with Bayern; Salihamidžić signed for Juventus while Scholl ended his career at the age of 36, playing in the last match of the season and scoring his last goal. He would be given a farewell match before the start of the new season when Bayern played against Barcelona for the Franz Beckenbauer Cup. The retooling effort made would immediately prove fruitful in a successful Bundesliga campaign that saw Bayern dominate the league and occupying the top spot of the table for the entirety of the season, being defeated just twice in 34 matches and setting a new Bundesliga record for fewest goals conceded, with 21. They also completed another double as they defeated Borussia Dortmund in the cup final. Pre season top transfers Ribéry and Toni would also prove to be league's most influential players. Ribéry was usually named the league's most technically gifted player and often seemed virtually unstoppable by the opposing defense lines; he scored 11 goals and creating eight assists, being voted Germany's Footballer of the Year at the end of his first season. Meanwhile, Toni became the league's top scorer with 24 goals, scoring a total of 39 in 46 official matches. His popularity was further increased by achieving feats such as a four goal haul during Bayern's 6–0 UEFA Cup win against Greek club Aris, a "perfect" hat trick in a Bundesliga match against Hannover 96 and four braces within ten days in a UEFA Cup match, two Bundesliga games and the domestic cup final. His strike partner Klose, however, had a disappointing season overall, starting very strong with eight goals in his first six matches, then only netting two more for the rest of the season. Bayern's "unwanted" (as the club aspires to play in the Champions League exclusively) UEFA Cup campaign saw mixed performances against teams clearly perceived as weaker, such as against Bolton Wanderers, Belenenses or Getafe, but they managed to reach the semi finals where they were eliminated in a humiliating 0–4 away defeat to Russian champions and eventual Cup winners Zenit Saint Petersburg. The 2008–09 season saw former Bayern star and Germany national coach Jürgen Klinsmann taking charge as the team's new coach, with long term goalkeeper and captain Oliver Kahn ending his career. The team performed inconsistently in the domestic league while initially achieving strong results in its Champions League campaign: most notably, Bayern advanced to the quarter finals after a record joint leg 12–1 victory over Sporting CP. However, the next round saw Bayern's exit after a humiliating 0–4 defeat against eventual champions Barcelona. On the heels of a crucial Bundesliga loss against rival title contenders VfL Wolfsburg and in danger of missing a Champions League spot for the next season, Klinsmann was sacked and replaced with veteran coach Jupp Heynckes, who was brought back from retirement for the last remaining matches. Heynckes managed to win a string of games and eventually secured the second place for Bayern, but had no plans to stay at the club. Prior to the 2009–10 season, Bayern made major changes to both the squad and the management, hiring Dutch coach Louis van Gaal and strikers Arjen Robben and Mario Gómez, with the latter purchase setting a new club record transfer fee at €30 million. Shortly before the end of the year, long term manager Uli Hoeneß retired from his position and assumed the club's presidency. After a rocky start into the new season, the team began to pick up steam in late fall, defeating Juventus 4–1 in a make or break Champions League group stage match and steadily ascending in the Bundesliga. Led by a brilliant Robben, who scored a string of crucial goals in all competitions, Bayern was eventually able to secure both domestic titles and advanced to the Champions League final in Madrid. While they were ultimately unable to overcome Internazionale, finishing as runners up still meant that the 2009–10 season was Bayern's most successful in almost a decade. After the team's highly successful run the previous year, Bayern management deferred to Van Gaal's assessment that no further transfers were needed in the run up to the 2010–11 season. However, some players who had already been transferred away on a loan basis the year before, such as Luca Toni and José Sosa, were sold outright. Returning loanee Toni Kroos, who had also spent the last one and a half years at Bayer Leverkusen, was the only notable "addition" to the squad. Bayern again had to deal with a string of injuries that befell key players, most notably Robben, who missed the whole first leg of the season due to a harmstring injury that he had picked up when preparing for the 2010 World Cup with the Netherlands. The team got off to a very poor start in the league, only securing eight points out of its first seven Bundesliga games and quickly conceding a substantial lead to eventual champions Borussia Dortmund. Hampered by consistently weak showings in its defence, Bayern finished the first half of the season in fifth place, 14 points behind leaders Dortmund. The winter transfer period saw the addition of Luiz Gustavo from 1899 Hoffenheim against the departures of captain Mark van Bommel to Milan and central defender Martín Demichelis to Málaga. While Bayern performed much better during the season's second half, securing the most league points of all teams, Dortmund's lead would eventually prove insurmountable. At the European level, Bayern looked poised to exact revenge on Internazionale for their Champions League final loss the year before, but despite a 1–0 away victory, the team exited the competition after a 2–3 home loss. Having already agreed to terminate his contract at the end of the season, Van Gaal was ultimately sacked outright on 10 April. Former assistant coach Andries Jonker took over the team and managed to win third place in the league, achieving the minimum aim of reaching a Champions League qualification spot. In the 2011–12 Champions League campaign, the team reached the final after eliminating Real Madrid in a penalty shoot out at the Santiago Bernabéu Stadium, but lost out eventually on another penalty shoot out to hand Chelsea their first European triumph.
2012 жылғы үштік13
2012–13 жылғы маусымда «Бавария» төрт маусымның ішінде үшінші рет Еуропа финалға жетті, екі ойында Испанияның чемпионы «Барселонаны» еске қаларлықтай 7–0 есебімен жеңді. 2013 жылдың 25 мамырында Арьен Роббеннің соңғы минуттағы голымен, «Бавария» Вембли стадионында «Боруссия Дортмундты» 2–1 есебімен жеңіп, бесінші Еуропа кубогын жеңіп алды, және 12 жылдың ішіндегі алғашқы кубогы болды. Бір аптадан кейін, 2013 жылдың 1 маусымында Юпп Хайнкес өзінің соңғы ойынында Германия кубогының финалында «ВфБ Штутгартты» 3–2 есебімен жеңіп, тарихи триблды (үштік жеңіс) қамсыздады, бұрынғы сегіз аптада Бундеслигада да жеңіске жеткен болатын.
In the 2012–13 season, Bayern reached their third European final in four successive campaigns, memorably routing favourites and Spanish domestic champions Barcelona 7–0 over two legs. On 25 May 2013, riding on a late winner from Arjen Robben, they defeated compatriots Borussia Dortmund 2–1 at Wembley Stadium to clinch their fifth European Cup title, and their first in 12 years. One week later, on 1 June 2013, Jupp Heynckes in his final match delivered a 3–2 victory over VfB Stuttgart in the German Cup final to secure a historic treble, having also wrapped up the Bundesliga eight weeks earlier.
Пеп Гвардиола дәуірі
Баварияның тарихи үштік жеңісінен кейін клуб үш жылдық келісімшарт бойынша Пеп Гвардиоланы жалдады. Гвардиола бұрынғы төрт жылдай бұрын «Барселонаны» өз үштігіне жеткізген еді. Гвардиоланың «Бавария» клубының бас бапкері ретіндегі алғашқы ойыны «Боруссия Дортмундтан» көңіл көншітпейтін DFL Суперкубогындағы жеңіліспен аяқталды. Гвардиоланың басқаруымен өткен бірінші маусымда «Бавария» УЕФА Суперкубогы мен ФИФА клубтар әлем кубогын жеңіп алды, сондай-ақ наурыз айында Бундеслигада жеңіске жетіп, неміс футболында рекорд орнатты. Бундеслигада 29 жеңіспен жеңгеніне қарамастан, «Бавария» Чемпиондар лигасының жартылай финалында «Реал Мадридтен» жалпы есеп бойынша 5:0 есебімен жеңіліп, өз алаңында 0:4 есебімен ұтылды. Осы үлкен соққыға қарамастан, «Бавария» Мюнхен DFB кубогын жеңіп алып, қатарынан екінші рет қосымша жеңіске жетті. 2014/15 маусымында «Бавария» құрамын «Дортмундтың» шабуылшысы Роберт Левандовскимен күшейтті. Олар DFL Суперкубогында «Дортмундқа» есе жіберіп, DFB кубогын сақтап қала алмады. Сондай-ақ, олар Чемпиондар лигасының жартылай финалынан тағы да шығып, «Барселонадан» жалпы есеп бойынша 5:3 есебімен жеңіліп қалды. Дегенмен, олар үшінші рет қатарынан Бундеслига чемпионы атанды. Пеп Гвардиола басқарған соңғы маусымда «Бавария» төртінші рет қатарынан Бундеслига чемпионы болды және бір Бундеслига маусымындағы ең аз гол сорды (17), бірақ Чемпиондар лигасының жеңімпазы бола алмады, жартылай финалда «Атлетико Мадридтен» өз алаңында гол айырмасымен жеңіліп қалды. Жақсы жаңалық – «Бавария» DFB кубогында өміріне қастық жасайтын «Боруссия Дортмундты» жеңіп алды. Гвардиола кейін клубтан кетіп, кейін «Манчестер Ситиге» қосылды.
Following Bayern Munich's historic treble, the club hired Pep Guardiola – who himself had coached FC Barcelona to a treble of their own four years prior – as their manager on a three year deal. Guardiola's first game as Bayern manager was a disappointing DFL Supercup loss to Borussia Dortmund. Bayern won the UEFA Supercup and FIFA Club World Cup in Guardiola's first season, in addition to a Bundesliga triumph as early as March, a record in German football. Despite winning the Bundesliga with a joint record 29 wins, Bayern were eliminated in the semi finals of the Champions League 5–0 on aggregate at the hands of Real Madrid, notably losing at home 0–4. Despite this enormous setback, Bayern Munich bounced back with a DFB Pokal win that sealed their second domestic double in a row. For the 2014/15 season, Bayern Munich reinforced its team with the signing of Dortmund striker Robert Lewandowski. They lost the DFL Supercup to Dortmund and failed to retain its DFB Pokal title. They also bowed out of the Champions League semi final stage again, losing 5–3 on aggregate to Barcelona. They did however clinch their third Bundesliga title in a row. In Pep Guardiola's final season in charge, Bayern Munich clinched its fourth Bundesliga title in a row while simultaneously setting the record for least goals conceded in a single Bundesliga campaign (17), but failed once again to win the Champions League, losing to Atletico Madrid on away goals in the semi finals. Consolation arrived in the form of a DFB Pokal triumph over arch rivals Borussia Dortmund. Guardiola subsequently departed and later joined Manchester City.
Ішкі үстемдіктің сақталуы
«Бавария» 2016–2017 маусымда Гвардиоланың орнына Карло Анчелоттиді тағайындады. Оның басқаруымен өткен алғашқы ойын 2016 жылғы ДФЛ Суперкубогында «Боруссия» (Дортмунд) клубымен болды, нәтижесі 2:0 жеңіс. Сол маусымда «Бавария» «Вольфсбургты» өз алаңында 6:0 есебімен ұтып, бес мәрте қатарынан лига чемпионы атанды. Анчелотти «Баварияны» Чемпиондар лигасының ширек финалына жеткізді, «Арсеналды» жалпы есеп бойынша 10:2 есебімен жеңді, бірақ команда жартылай финалда ақтық жеңімпаз «Реал Мадридтен» жалпы есеп бойынша 6:3 есебімен жеңіліп қалды. «Бавария» ДФБ кубогын да ұта алмады, «Дортмунд» оларды турнирден шығарды. 2017/18 маусымы – команданың 2004–2005 жылдан бергі алғашқы, капитан Филип Ламсыз өткен маусымы болды. Анчелотти «Баварияны» тағы бір ДФЛ Суперкубогын жеңіп алды, тағы да «Боруссия» (Дортмунд) клубын жеңді. Алайда, Чемпиондар лигасының топтық кезеңінде «Пари Сен-Жерменге» 3:0 есебімен жеңілгеннен кейін және Бундеслигадағы нашар старттан соң, Анчелотти 2017 жылдың қыркүйегінде «Бавариядан» босатылды. Вилли Сагнол бір матчқа уақытша басқарушы болды, ал кейін «Бавария» Юпп Хайнкесті қайтадан тағайындады, бұл клубтағы оның төртінші кезеңі болды. Хайнкестің тағайындалуынан кейін «Бавария» 21 ұпаймен лигада жеңіске жетті және Чемпиондар лигасының жартылай финалына оралды. Бірақ «Бавария» тағы да «Реал Мадридтен» жеңілді, бұл жолы жалпы есеп бойынша 4:3 есебімен. Хайнкес маусым соңында зейнетке шықты, клуб одан 2018–2019 маусымда да қалуын бірнеше рет сұрағанмен. «Бавария» Нико Коважды басқарушы етіп тағайындады, ол Юпп Хайнкестің соңғы матчында «Айнтрахт» (Франкфурт) клубына 3:1 есебімен жеңіліс сыйлаған еді. «Бавария» Бундеслигада қиын старт алды, «Альянц Аренада» «Боруссия» (Мёнхенгладбах) клубына 0:3 есебімен ұтылды, бірақ жақсы ойын сериясы маусымның соңғы матчында Ковачтың бұрынғы клубы «Франкфуртты» 5:1 есебімен жеңіп, жетінші рет Бундеслига титулын жеңіп алуға жеткізді. Чемпиондар лигасынан сәттілік оларға келмеді, «Ливерпульге» үйде 1:3 есебімен жеңіліп, турнирден шықты. «Бавария» сол маусымда ДФБ кубогының финалында жеңіске жетіп, ішкі екі жүлделі турнирді жеңіп алды.
Bayern Munich appointed Carlo Ancelotti to replace Guardiola for the 2016–17 season. His first game in charge was a 2–0 win over Borussia Dortmund in the 2016 DFL Supercup. Bayern Munich sealed a fifth straight league title that season courtesy of a 6–0 thrashing of VfL Wolfsburg away from home. Ancelotti led Bayern to the quarter finals of the Champions League following a 10–2 aggregate victory over Arsenal, but Bayern were ultimately eliminated by eventually winners Real Madrid 6–3 on aggregate. Bayern also failed to win the DFB Pokal, being eliminated from the competition by Dortmund. In the 2017/18 season – which was the team's first since 2004–05 without captain Philip Lahm – Ancelotti led Bayern to another DFL Supercup title by defeating Borussia Dortmund again. However, following a 3–0 defeat to Paris Saint Germain in the Champions League group stage, and after a poor start to the Bundesliga, Ancelotti was sacked by Bayern in September 2017. Willy Sagnol became caretaker manager for a single match before Bayern appointed Jupp Heynckes again, in what was to be his fourth stint at the club. Success immediately followed the appointment as Bayern won the league by 21 points and returned to the semi finals of the Champions League. However, Bayern were again eliminated by Real Madrid, this time by a single goal in 4–3 aggregate loss. Heynckes retired after the end of the season, despite the club repeatedly asking him to stay on for the following 2018–19 season. Bayern Munich appointed Niko Kovač – who had guided Eintracht Frankfurt to a 3–1 victory over Bayern themselves in the final match for Jupp Heynckes – as manager to replace Heynckes. Bayern got off to a rocky start in the Bundesliga, losing 0–3 at Allianz Arena to Borussia Mönchengladbach, but a good run of games was sufficient to hand them a seventh straight Bundesliga title after a 5–1 win over Kovac’s former employer Frankfurt in the final match of the season. Success evaded them in the Champions League as they were eliminated by Liverpool after a 1–3 home loss. Bayern sealed the domestic double that season with a triumph in the DFB Pokal final.
Секстюпль
Чемпиондар лигасында "Тоттенхэм" клубын 2:7 есебімен жеңгеніне қарамастан, "Бавария" 2019-20 маусымын баяу бастады, нәтижесінде Ковачтың бұрынғы командасы "Айнтрахт" клубынан 5:1 есебімен жеңіліс көріп, ойынды ұтылып аяқтады. Франкфурттан жеңілгеннен кейін Ковач қызметтен босатылып, оның орнына көмекші жаттықтырушы Ханси Флик тағайындалды. Фликтің жұмысы үш ойында үш жеңіспен жарқын басталды, оның ішінде "Боруссия" Дортмунд клубын 4:0 есебімен жеңіп алды. Команда кейін екі ойын қатарынан жеңіліске ұшыраса да, жаңа жылға дейін жеңіліссіз өтіп, бір ойынды қоспағанда, барлық ойында жеңіске жетті, бірақ COVID-19 пандемиясы футболды толығымен тоқтатты. Бундеслига маусымы 2020 жылдың мамыр айында қайта басталды, ал "Бавария" қалған барлық ойындарында жеңіске жетіп, "қос жүлде" (double) жеңісін сәтті қорғады. Чемпиондар лигасы тамыз айында қайта басталды және пандемияға байланысты Лиссабондағы бір ойындық шағын турнир форматына өзгертілді. "Бавария" ширек финалда "Барселонаны" 8:2 есебімен жеңіп, тарихқа енді, содан кейін "Лион" және "Пари Сен-Жермен" клубтарын жеңіп, екінші континенттік үштік жеңіске жетіп, еуропалық кубокты алтыншы рет жеңіп алды. Содан кейін "Бавария" отандық және еуропалық Суперкубоктарды, сондай-ақ Клубтар әлем чемпионатында жеңіске жетіп, "секстіпл" (sextuple) жасады, бұл 2009 жылы Пеп Гвардиоланың басшылығындағы "Барселонадан" кейін тарихтағы екінші команда болды.
Despite defeating Tottenham Hotspur 2–7 in the Champions League, Bayern suffered a slow start to the 2019–20 season, culminating in a 5–1 thrashing at the hands Kovac's former side Eintracht Frankfurt. Kovac was dismissed following the defeat to Frankfurt, and was replaced by assistant coach Hansi Flick. Flick's tenure got off to a bright start with three wins in three games, including a commanding 4–0 win over Borussia Dortmund. Although the team suffered two straight defeats afterwards, they then went on an unbeaten streak that stretched into the new year, winning all but one game, until the COVID 19 pandemic stopped football altogether. The Bundesliga season resumed in May 2020, and Bayern won all of their remaining domestic games to successfully defend the double. The Champions League resumed in August, and was changed to a single legged mini tournament in Lisbon due to the pandemic. Bayern made history by defeating Barcelona 8–2 in the quarterfinals, before beating Lyon and Paris Saint Germain in the next two games to win their sixth European Cup and complete their second continental treble. Bayern then went on to win both the domestic and European Super Cups and the Club World Cup to complete the sextuple, becoming only the second team in history to do so after Pep Guardiola's Barcelona in 2009.
10 рет үздік лига чемпионы
2021-2022 маусымда «Бавария» екінші дивизиондағы «Холштейн Киль» командасынан «ДФБ-Покалдан» шығып қалды. Бірақ бұл тек жалғыз сәт болды, себебі команда тағы бір Бундеслига титулын жеңіп алды – соңғы тоғыз жылдың ішінде тоғызыншы рет. Маусым аяқталғаннан кейін Ханси Флик «Баварияны» қысып, Германия құрамасын жаттықтыруға кетті. Оның орнына Джулиан Нагельсман тағайындалды. Нагельсман басқаратын «Бавария» «ДФЛ Суперкубогында» «Боруссия Дортмундты» жеңіп, алғашқы жеңісі мен кубогын иеленді. «Бавария» «Покал» турнирінде тағы да сәтті болмады, «Боруссия Мёнхенгладбахтан» 0:5 есебімен жеңіліп, Чемпиондар Лигасынан да аутсайдер «Вильярреалдан» ұтылды. Дегенмен, команда тарихқа енді – Бундеслиганың ең соңғы он жылдыққа дейін қатарынан он мәрте жеңіске жеткен бірінші команда атанды. Осылайша, олар Еуропаның үздік бес лигасының ішіндегі отандық лигада он жыл қатарынан жеңіске жеткен тұңғыш команда болды.
The 20 21 season produced a shock when Bayern were knocked out of the DFB Pokal by second division Holstein Kiel. However, that remained only a blip as the team won yet another Bundesliga title, their ninth in as many years. Hansi Flick left Bayern after the season ended to coach the Germany national team. Julian Nagelsmann was appointed in his place. Nagelsmann's Bayern picked up their first win and their first trophy by defeating Borussia Dortmund in the DFL Supercup. Although Bayern were unsuccessful yet again in the Pokal, losing 0–5 to Borussia Mönchengladbach, and were ignominiously knocked out from the Champions League by underdogs Villarreal, they made history by winning their tenth consecutive Bundesliga title. By doing so, they became the first ever team in Europe's top five leagues to win the domestic league ten years in a row.