Кіріспе
Италиялық футболшы және жаттықтырушы (1937–2023)
Мансап
Римде туған Маццоне өзінің римдік тегі мен Италия астанасының тұрғындарына тән күшті акценті үшін Сор Карлетто деген лақап атпен танылды. Ол бірнеше маусым "Рома", сондай-ақ "СПАЛ" және "Асколи" клубтарында ойнады. "Асколиде" тоғыз маусым өткізген ол 1968-69 маусымда клубтың бас жаттықтырышы болып, 1972 жылы командаға жеңіс жеңіп алуға көмектесті. "Асколи" жанкүйерлері арасында бұрынғы ойыншысы ретінде танымал болғандықтан, Маццоне он екі жыл бойы команданы басқарып, олардың тарихи алғашқы Серия А кездесуіне жеткізді. Содан кейін Маццоне бірнеше Серия А және Серия В командаларын жаттықтырды, мысалы, "Фиорентина", Серия А-дағы ең жақсы жеке нәтижесін көрсетіп, 1976-77 маусымында үшінші орынды иеленді, сондай-ақ 1975 жылы Англо-Италия лигасының кубогын жеңіп алды. 1991 жылдан 1993 жылға дейін ол "Катанзаро", "Болонья", "Лекче", "Пескара" және "Кальяри" командаларын жаттықтырды, соңғы команданы Джиджи Ривадан бері алғаш рет Еуропалық жарысқа қатыстырды. Маццоне әрқашан "Асколи Кальционың" үйі Асколи Пикенода тұрды, ол бүкіл елде 35 жылдан астам жаттықтырушылық мансабын бастаған командасы болатын. "Кальяридегі" табыстарынан кейін Маццоне арманы орындалды, ол 1993-94 маусымында туған қаласы "Рома" клубын жаттықтыруға шақырылды, онда ол жас Франческо Тоттиге жаттықтырушылық жасады, бірақ ерекше жетістікке жете алмады. Маццоне 1996-97 маусымында "Кальяриге" оралды, кейіннен 1997-98 маусымында қысқа уақытқа "Наполиді" жаттықтырды, бірақ қызметтен алынды. Ол 1998-99 маусымында "Болоньяны" қайтадан басқарды, 1998 жылғы УЕФА Интертото кубогын жеңіп алды және 1998-99 УЕФА кубогы мен 1998-99 Италия кубогының жартылай финалына жетті, сондай-ақ 1999-2000 УЕФА кубогына жолдама алды. 1999 жылы Маццоне "Перуджаға" қосылды. 2000 жылы ол Серия А-ға жаңадан келген "Брешияны" баптады, онда Роберто Баджиоға, содан кейін Андреа Пирлоға, Лука Тониге, Игли Тареге және Пеп Гвардиолаға жаттықтырушылық жасады. Клубпен алғашқы маусымда ол клубқа 40 жылдан кейін алғаш рет құлдыраудан сақтап қалды, оларды 2001 жылғы УЕФА Интертото кубогына жолдама алу үшін Серия А-дағы ең жақсы нәтижеге жеткізді, онда олар финалға жетті. "Брешияда" Маццоне де өте маңызды шешім қабылдағаны үшін еске алынады, ол Баджио ойнаған рөлге қарағанда, Пирлоны терең шығармашылық рөлде, терең жатқан ойыншы ретінде орналастырған алғашқы жаттықтырушы болды. Пирло өзінің техникасы, көрегендігі және ұзақ пастар беру қабілетімен ерекше көзге түсті және өте сәтті мансапқа ие болды, өз позициясындағы ең жақсы ойыншылардың бірі ретінде танылды. 2001-02 маусымында Маццоне 2001 жылдың 30 қыркүйегінде бәсекелес "Аталантаға" қарсы лига матчы кезінде 70 метрге жүгіріп, матч бойы оны жеке қорлаған "Аталанта" жанкүйерлеріне айқайлады. Сол маусымда "Брешия" тағы да құлдыраудан сақталды және Италия кубогының жартылай финалына жетті, бұл олардың осы жарыстағы ең жақсы нәтижесі болды. Баджио Маццонені өзінің ойыншылық карьерасында кездескен ең жақсы жаттықтырушылардың бірі деп бірнеше рет айтты. 2006 жылдың 18 ақпанында радиоға берген сұхбатында Баджио Маццоне оны "Ливорнода" футбол ойнауға шақырғанын мәлімдеді, бірақ Маццоне өзіне жасаған жақсылықтары үшін оған риза болғандықтан, оған оң жауап берсе де, физикалық қиындықтарына байланысты бас тартуға мәжбүр болды. Гвардиола "Брешияда" өткен жылдары Маццонеден көп нәрсе үйренгенін айтты. 2002-03 маусымында команданы үшінші рет құлдыраудан сақтап қалғаннан кейін, Маццоне 2003 жылы "Брешиядан" "Болоньяны" үшінші рет жаттықтыру үшін кетті. Оның оқиғасы екі маусымға ғана созылды, өйткені команда 2004-2005 маусымының соңында таңқаларлық түрде Серия В-ге түсті. Бұл Маццоне мансабындағы алғашқы құлдырау болды және ол жаттықтырушылықтан біраз уақыт үзіліс жасауға мәжбүр болды. 2006 жылдың 7 ақпанында 68 жасқа толған Маццоне "Ливорноның" ұсынысын қабылдады, бұрынғы күні орнынан кеткен Роберто Донадони бос қалдырған жаттықтырушы лауазымын иеленді. Маццоне маусым соңында орнынан кетті. Маццоне 2023 жылдың 19 тамызында 86 жасында қайтыс болды.