Кіріспе

Американдық журналист Уильям Финнеган – «The New Yorker» журналының штат жазушысы және халықаралық журналистика саласындағы автор. Ол Оңтүстік Африкадағы расизм және қақтығыстар, Мексика мен Оңтүстік Америкадағы саяси жағдай, сондай-ақ АҚШ-тағы жастар арасындағы кедейлік сияқты мәселелерді ерекше зерделеп жазған. Ол серфинг туралы жазбаларымен де кеңінен танымал.

Алғашқы жылдар

Финнеган Нью-Йорк қаласында Патрисия мен Билл Финнеганның төрт баласының үлкені ретінде дүниеге келді, Билл Финнеган – теледидар және кино продюсері, оның ең танымал жұмыстарының ішінде «Hawaii Five O» және «The Fabulous Baker Boys» бар. Билл Финнеган Гавайиде түсірілген бірнеше телефильмдерде жұмыс істеді, ал Уильям мен оның бауырлары Лос-Анджелесте және Гавайиде өсті. Уильям Калифорния штатының Вудленд-Хиллс қаласындағы Уильям Говард Тафт орта мектебін бітіріп, 1974 жылы Санта-Круздегі Калифорния университетінде әдебиет мамандығы бойынша бакалавр дәрежесін алды. Жастық шағында ол серфингпен айналыса бастады, ол өмір бойына ұнаған хоббиге айналды. Шындығында, ол үйде Лонг-Айленд жағажайында әлі күнге дейін жаттығулар жасап жүреді. Финнеган келесі төрт жылды маусымдық жұмыстар істеуге және Монтана университетінде шығармашылық жазу бойынша магистрлік диплом алуға жұмсады. Содан кейін Финнеган Азия, Австралия және Африканы аралап, төрт жыл бойы шетелде болды. Ол өзін жеке жазушылық еңбектерімен және басқа да уақытша жұмыстармен қамтамасыз етті, бірақ Оңтүстік Африканың Кейптаун қаласына жеткенде, оған жұмыс қажет болды. Ол «түсті терілі» оқушыларға арналған Grassy Park орта мектебінде ағылшын тілінің мұғалімі болып жұмысқа орналасты. Финнеганның оқыту тәжірибесі бүкіл ел бойынша мектептерде бойкот жарияланумен бірге өтті, бұл оған оның алғашқы кітабына материал берді – «Сызықты кесіп өту: Апартеид еліндегі бір жыл», ол 1986 жылы жарық көрді және «New York Times Book Review» басылымы оны жылдың он үздік ғылыми-танымдық кітабының бірі деп таныды.

Журналистік мансап

Финнеганның Оңтүстік Африкадағы тәжірибесі оны романдар жазушыдан саяси журналистке айналдырды. Оның Шри-Ланкада өмір сүрген тәжірибесі туралы алғашқы қысқаша мақаласы 1979 жылы "Mother Jones" журналында жарияланды. Финнеган 1984 жылы "The New Yorker" журналына үлес қоса бастады және 1987 жылдан бері сол журналда штаттандырылған жазушы болып жұмыс істейді. Ол сондай-ақ "Harper's" және "The New York Review of Books" сияқты басқа да басылымдарға материалдар жазды. Финнеган 1992 жылы "New Yorker" журналы үшін "Доктын ойындары" деген екі бөлімдік мақалалар сериясын дайындады. Өзі де тәжірибелі серфер болғандықтан, Финнеган Сан-Францискодағы серфинг өнерінің жергілікті жағдайын, Ocean Beach және доктор Марк Реннекер ("Док") айналасындағы оқиғаларды, сондай-ақ жеке тәжірибесін жазады. Бұл керемет жазба серфинг туралы ең жақсы журналистикалық материалдардың бірі саналады. Финнеганның келесі екі кітабы "The New Yorker" журналына тапсырылған жұмыстардың нәтижесі болды. 1986 жылы ол Йоханнесбургке жіберілді, онда апартеид кезінде ақ репортерлер үшін ақпарат жинаған қара репортерлерді бақылады. Бұл 1988 жылы "Dateline Soweto: Оңтүстік Африкалық қара репортерлермен саяхат" кітабының жарық көруіне әкелді. 1992 жылы жарық көрген "Күрделі соғыс: Мозамбиктің қиын жағдайы" кітабы, журнал үшін соғысқа ұшыраған ел туралы хаттар сериясынан және Финнеганның сол ел бойынша жасаған саяхаттарынан туындады. 1998 жылы "Суық жаңа әлем: Қиын елде өсу" кітабы жарық көрді, онда АҚШ-тың экономикалық өркендеуіне қарамастан, американдық жасөспірімдердің қиын өмірі суреттеледі. Бұл кітап 1999 жылы Нью-Йорк қалалық кітапханасының журналистика саласындағы үздік еңбектер үшін берілетін Хелен Бернштейн сыйлығының финалисі атанды. 2009 жылғы 20 шілдеде "The New Yorker" журналында Финнеган Аризона штатының Марикопа округінің шерифі Джо Арпайо және сол шекаралық штаттағы иммиграциялық дауға қатысқан рөлі туралы мақала жариялады. 2010 жылғы 31 мамырда ол Мексиканың Мичоакан штатынан "La Familia" есірткі тобының күшеуі және Мексикадағы әлеуметтік-саяси тұрақсыздықтың өсуі туралы хабарлады. Оның "Borderlines" тақырыбындағы "Қаладағы әңгіме" деген пікірі, АҚШ-тың иммиграциялық реформа бойынша саяси тоқырауына тоқталды және бұл мақала журналдың 2010 жылғы 26 шілдедегі санында жарияланды.

Марапаттар

Финнеганның "Барбарий күндері: Серфинг өмірі" атты автобиографиялық еңбегі 2016 жылы Биография немесе Автобиография саласындағы Пулитцер сыйлығын жеңіп алды. Автор және серфинг тілшісі Энди Мартин "Әдеби шолу" журналында былай деп жазды: "Осы кітапты оқу – оның ізімен түтік ішінде серфинг жасағандай, туған мен өлгенді, жаратылыс пен соңғы күнді ұлғайтатын, арманды, жарқын телескоп арқылы қарап тұрған сияқты." Финнеган 1994 және 1996 жылдары Солтүстік-Батыс университетінің Медилл журналистика мектебінің қоғамдық мүддедегі журналистикасы үшін Джон Бартлоу Мартин сыйлығына екі рет ие болды. Ол 1990 және 1995 жылдары Ұлттық журнал сыйлығының финалисі атанды. 1994 жылы оның "Deep East Texas" мақаласы Есірткі саясаты қорының журналистика саласындағы жетістіктері үшін Эдвард М. Бречер сыйлығымен марапатталды. Оның "Қажетсіздер" мақаласы 1998 жылы журналдық репортаж үшін Сидни Хиллман сыйлығын жеңіп алды. Суданнан жазған "Көрінбейтін соғыс" атты репортажы 2000 жылы "Шетелдік баспасөз клубы" сыйлығының иегері атанды. 2002 жылы Нью-Йорк қалалық университетінің Хантер колледжі оны "Жаңбырды жалға алу" мақаласы үшін, таза суды бақылаудағы күресіне арналған әлеуметтік әділеттілік журналистикасы үшін Джеймс Аронсон сыйлығымен құрметтеді.